Druckschrift 
Opera, lat. Mit Expositiones textuales dubiorum.
Seite
XXXVIr
Einzelbild herunterladen
 

Folio xxxvj..IIIIIINID¶Amom

Folio xxxvj.

ndols mon caujant̉ omīliſᵐ opmmioeꝫ Tunc ibi. Uidet̉ aūt quibuſdā. Inducit rōnem pythagoricoꝝ. quoꝝ erat ſentētia aſtra ꝑmotū ſuū facerent ſonū armoniā. Et pͥmo ꝓbabant corpora celeſtia ſuo motu facerēt magnū ſonū tali rōe. qꝛ tria ſuntꝓpter que corꝑa que apud nos mouentur facere vident̉magnū ſonū .ſ. ꝓpter magnitudinē corpoꝝ mouent̉ ꝓpter velocitatē motus ipſoꝝ. ꝓpter illoꝝ multitudineꝫet tamē manifeſtū eſt corꝑa apud nos habēt illammagnitudinē. velocitatē. multitudinē. quā habēt ſol luna alie ſtelle. multo igit̉ magis videt̉. ſol luna alieſtelle ſuis mōtibus faciant maximos ſonos. Scd̓o oſtedit̉ qūo ꝓbabant eoꝝ ſonus eſſet armoniacus; quiamanifeſtū eſt ex illis que in muſica tradunt̉. velocitasmotus facit ſonū ſuauē. tarditas aūt facit ſonū graueꝫ.ſed determinata ꝓportio ẜm certos numeros acutiuis eſt armonie in ſonis. Sed ſtelle in corꝑibus celeſtibus habent determinatā ꝓportionē elongationū atro vel a polis. in qua elōgatōe ſiue diſtātia inuenit̉ proportio numeralis. Argo ſequit̉ vox aſtroꝝ erit armonica. Et vocabant illū fonum eſſe voceꝫ. quia ponebātcorpora celeſt ia eſſe animata Qm̄ aūt irrōnabile videt̉ coaudire nos vocem hanc. Cauſam huius dicunt eſſe genitꝭfeſtim exiſtere ſonū. quare ꝑmanifeſtū adꝯtrariū ſilentiū. adinuicē em̄ vocis ſilentij eſſedijudicatōem. Itaqꝫ quēadmodū eris maleatoribꝰ ꝓpter ꝯſuetudinē nihil videt̉ differre. ethoībꝰ idē accidere: Hoc aūt quēadmodū dictum eſt pͥus allicienter qͥdē dicunt muſice impoſſibile aūt hunc habere modū. em̄ ſolumnihil audire incōueniens. De quo ſoluēdi aſſumunt cauſam ſꝫ nihil pati ſine ſenſu excellētesem̄ ſoni deſtruūt etiā inanimatoꝝ corpoꝝ moles. puta tonitrui diſſipat lapides durabiliora corpoꝝ. tantis aūt latis ſono ꝑtranſeuntead fert̉ magnitudinē multo magis neceſſarium ꝑtingere huc. valitudinē intolerabilemeſſe violentie.Hic oſtēdit ſcd̓o qūo autiqͥ obuiabant cuidā dubitatōi que eſt iſta. nos habeamus auditū quo ſonūcipimus videt̉ eſſe irrōnabile audiremus magnam vocē ex motu aſtroꝝ ꝓuenientē. Dixerūt antiquihanc eſſe cām qͣre illā vocē audimus. qꝛ ſt̓atim naſcunt̉ ille ſonus nobis coexiſtit. poteſt nob̓ manifeſtari ſuū oppoſitū .ſ. ſilentiū. quia vox ſilētiū ſic ſehabēt. vnū ducit in cognitōem alterius. Et huiꝰ ſil̓eaccidit malleatoribꝰ eris ꝓpter ꝯſuetudinē quaſi nonſentiūt drn̄tiam ſoni ſilēta. eo aures eoꝝ ſunt implete hmōi ſono. Sed dicit ph̓s. hoc d̓r ab antiquis alliciēter .i. ẜm qͣndā ꝓbabilē rōem que allicit aures hoīmet etiā d̓r muſice .i. ẜm muficales rōnes. ſed ẜm veritatē. qꝛ ſi corꝑa celeſtia facerēt tam magnos ſonos. tūc ſolū eſſet incōueniēs. audimus illos qd̓ ip̄i nitunt̉ ſoluere. ſed etiā incōueniēs eſſet corꝑa inferioranihil paterent̉ ab illis ſonis. qꝛ ſoni excellētes ſolū deſtruūt auditū animaliū. ſed etiā q̄dam corꝑa inanimataſicut ſonus tonitrui frāgit lapides ferrū edificia Et il

la deſtructio fit a ſono inquātū ſenſibilis eſt ꝑauditūſed inqͣntū ſil̓ ſono fit vehemēs ꝑcuſſioaeris motꝰip̄ius. vt patꝫ ſcd̓o de aīa. Si ergo corꝑa celeſtia facerētſonū. ip̄a ſint multo maiora ip̄oꝝ ſonus haberet intolerabilē fortitudinē violētie in iſtis inferioribꝰ. Nec eſt ſimile de malieatoribꝰ. qꝛ ꝯſuetudo audiēdi magnos ſonos in ip̄is ſolū aufert diſtinctōem illoꝝ ſonoꝝ magnorū. ſed etiā alioꝝ. qꝛ ipſi ꝑcipiunt minimos ſonosalios. Si ergo nos ꝓpter ꝯſuetudinē audiremus ſonos celeſtiū corporum pari rōne nec alios ſonos minores audire poſſemus.F Si corꝑa celeſtia facerēt ſonū ille eſſet cor7 ruptiuus. videt̉ īprobatio ph̓i ſit inſufficiēs. An̄s ꝓbat̉. qꝛ ſicut motꝰ celi eſt ꝯſeruatiuꝰ viuificatiuꝰ ſit vita q̄dam oībus ſubſiſtētibꝰ vt d̓r octauo phiſicoꝝ. Ita ſil̓r dicendū eſſet de ſono ip̄oꝝ. Etfirmat̉. qꝛ pythagorici dicūt illū ſonū a nobis audiri poſſe ꝓpter ꝯſuetudinē. imo dicūt pythagorā qn̄ꝫ ta armoniā audiuiſſe. Sed ip̄i aſſignāt aliā cām. qꝛ .ſ.oīa ſenſibilia ſunt ꝓportionata oībus ſenſibꝰ vt ab eiscipi poſſent. Sicut in ſil̓i canes ꝑcipiūt multos odoresquos hoīes ꝑciꝑe poſſunt. Dicūt ip̄i pythagorici. illi ſoni poſſint ꝑcipi ab hūano auditu. niſi mul eleuato depurato. qualis fuit auditus pythagore. Qd̓m vt recitat ſcūs Thomas/ he ſunt due rōesSimplicij qͥbus nitit̉ ꝓbare poſitio pythagore ſuſtineri poſſet ꝯtra ea hic dicit Areſto. Sꝫ dd̓m eſt ẜmſcm̄ doctore. hec dicta nullā vident̉ hr̄e veritatē.pͥmo. qꝛ licet corꝑa celeſtia ſint vite. p̄cipue ſol tamēfulgor eius corrūpit viſum noſtrū. qꝛ eius ꝓportionē excedit. eadē eſſet in ꝓpoſito de ſono ſcd̓o. qꝛ ſicutintellectus eſt ꝑceptiuꝰ oīm intelligibiliū. ita ſenſus eritꝑceptiuus oīm ſenſibiliū. qꝛ d̓r tercio de aīa. aīa eſtdāmodo oīa ẜm ſenſum intellectū. Nec eſt inconueniens aliqd̓ aīal delectet̉ in aliqͣ ſpē ſenſibilis ẜm aliquēſenſum in delectet̉ aliud aīal. Sicut odores rōſaꝝet lilioꝝ delectant olfactū hoīs. cui ẜm ſe ꝯueniūt. ſꝫdelectat olfactū canis qͥa odores ꝯueniūt canibꝰ niſirōe alimēti. Ponit etiā doctor ſanctus multa alia ꝯtraSimpliciuꝫ que in p̄ſentiarum relinquo. videantur incommento doctoris. Sed rōnabiliter neqꝫ audimus. neqꝫ patientia vident̉ corpora: violentā nullā paſſionē ꝓpr̓ ſonare. Simil̓r aūt erit hoꝝ manifeſtateſtimoniū dictoꝝ nobis ſermonū ſunt veri.Dubitatū em̄ faciens pythagoricos dicere fieri ſimphoniā latoꝝ nobis erit argumentum. Quecūqꝫ qͥdē em̄ ẜm ſeip̄a ferunt̉: faciūt ſonūet plagam Quecunqꝫ aūt in lato infixa ſunt autexiſtunt quēadmodū in naui ꝑtes poſſibileeſt ſonare. Neqꝫ rurſus nauis ſi ferat̉ in fluuioqͣꝫuis eiſdē rōnibꝰ vtiqꝫ habebit dicere qd̓ incōueniens ſi fertur malus puppis facit ſonum multū tante nauis. aut iteꝝ ip̄a nauis mota qd̓ aūt in lato fertur facit ſonū. In lato ātꝯtinue facienti plagā impoſſibile ſonare.Quare hic dd̓m ſi qͥdē ferebant̉ corpora ho-

gg i.