Folio xxiij
materia vt ſic eſt cā quare aliqͥd p̄t eſſe poſt non eſſe. Sedmateria ſꝑ manet eadē. gͦ erit eadē potentia ad ꝯtradictoria. ſcꝫ ad eſſe ⁊ ad nō eſſe. Sic gͦ idē ſeqͥtur qd̓ prius ſcꝫ ꝙoppoſita pn̄t ſimul eidē ineſſe. qꝛ in illo qd̓ eſt generatū remanet materia potens nō eſſe. ⁊ cū ſit incorruptibile ſimulerit potēs eſſe ⁊ nō eſſe. Et eadem eſt rō ex parte genitiTūc ibi (Sed adhuc) Exclud it quandā obiectioneꝫ.qꝛ poſſet aliqͥs dicere ꝙ incorruptibile qd̓ eſt genitū hꝫ potentiā ad nō eſſe. nō qͥdem in futurū ſed reſpectu p̄teriti.Et ſil̓r id qd̓ eſt ingenitū (ſed corruptibile) hꝫ potētiaꝫ adeſſe reſpectu p̄teriti. Rn̄det ph̓s ꝙ hoc non eſt verū. qꝛ adp̄teritū nulla eſt potētia ſed ſolū ad pn̄s vel futurū. ſicut gͦnūc nō eſt annus pͥor. ⁊ ſil̓r qd̓ eſt nūc non fuit ī anno p̄terito. qꝛ ordo tꝑis ꝑuerti non p̄t. Ita ſil̓r potētia q̄ eſt ad p̄ſens vel futurū nō p̄t eſſe ad p̄teritū. Cuius rō eſt. qꝛ omeqd̓ eſt in potētia cōtingit fieri in actu. ſed eſt impoſſibile p̄teritū fieri actu. gͦ ad p̄teritū nulla eſt potētia Si gͦ aliquidſit genitū habet potētiā ad qn̄qꝫ nō eſſe reſpectu tꝑis futuri ⁊ ſi ſit incorruptibile hꝫ potentiam ad ſemꝑ eſſe reſpectueiuſdē tꝑis. ⁊ ſic habet potentiā ad ſemꝑ eſſe ⁊ qn̄qꝫ nō eēin futuris qd̓ implicat cōtradictionē. Et eadē eſt rō ſi aliquod ponat̉ ingenitū ⁊ corruptibile rōne materie. qꝛ haberet potentiā ad id qd̓ nō p̄t poni actu ſcꝫ ad eſſe in pͥori tēpore. ⁊ ſic eſſꝫ verū dicere ꝙ nūc eſt annus prior ⁊ ꝙ nunc ēquicquid fuit ī temꝑe preterito ex quo potentia nō eſt niſireſpectu preſentis. vt dictum eſtEt vniuerſaliter aūt et nō vl̓iter intendētibꝰimpoſſibile ant ſempiternū ens pͥus corrumpipoſterius aūt pͥus nō ens: poſterius ſempiternū eſſe. Corruptibilia em̄ ⁊ generabilia et alterabilia om̄ia alterant̉ aut cōtrarijs et ex qͥbꝰ cōſtant natura entia ⁊ ab eiſdē ip̄is corrūpunturHic finaliter ph̓s on̄dit pͥncipale ꝓpoſitum ꝑ rōem ꝓpriam ſcīe naturali. Dicēs ꝙ ꝑ rōnem naturalē ⁊ ꝑ raronem vniuerſalē .i. logicā vel metaphyſicā ſicut in p̄cedentibus p̄t cōſiderari ꝙ impoſſibile illud qd̓ ſemꝑ fuit poſteacorrūpi. Uel illud qd̓ pͥus nō fuit poſtea eſſe ſempiternuꝫProbat. qꝛ omīa corruptibilia ⁊ generabilia ſunt alterabilia. qꝛ generatio ⁊ corruptio ſunt terminꝰ alteratōis. Sꝫalteratio fit a cōtrarijs que agunt ⁊ patiunt̉. ⁊ ſic nō ſinuntſubiectū eſſe ſempiternū. Etgo om̄e generatū aliqn̄ corrūpitur. ⁊ omne corruptum aliquādo fuit generatum¶ Utrū om̄e corruptibile de neceſſiMIIVItate corrūpat̓ Dd̓m ꝙ om̄e naturaliter corruptibile de neceſſitate corrūpet̉ accipiendo illā ꝓpōem in ſenſu ꝯpoſito. vt ſit ſenſus. ome neceſſario corruptibile naturalit̓ corrūpet̉. Et capit̉ hic nccārio vt d̓t neꝯceſſitatē ꝓuenientē ex natura ẜm ſe ſumpta. qꝛ nihil ꝓhibꝫaliqͥd naturaliter corruptibile vnlūtate pͥme cauſe nunqͣcorrūpi. Et gͦ d̓t ſanctus Tho. in fine huius pͥmi ꝙ p̄dicte rōnes Areſto. ꝓcedunt cōtra poſitōem ponentē munadū eē factū ꝑ generatōem ⁊ etiā ꝑ corruptōem vel ꝑ ſe vel.ꝑ voluntatē dei. Sed nos ꝑ fidē catholicā ponimus ꝙ incepit eſſe nō qͥdem ꝑ generatōem qͣſi a natura. ſed effluensa pͥmo pͥncipio ꝑ creatōeꝫ abſqꝫ motu cuiꝰ potētia nō eratalligata ad dandū ei eē in infinito tꝑe. ſꝫ ẜm ꝙ voluit poſtqͣꝫ pͥus nō fuerat vt manifeſtet̉ excellētia virtutis eius ſupͣtotū ens. qꝛ totū ens depēdet ab ipſo. ⁊ eius virtus nō eſtalligata vel determīata ad ꝓductionē talis entis. Et gͦ illa q̄ ab eo ſic ꝓducta ſtꝭ vt ſint in ſempiternū hūc virtuteꝫ
et potentiaꝫ ad ſꝑ eēnduꝫ. ⁊ nullo mō ad hoc ꝙ aliqn̄ nonꝭſit. Et ſic patet ꝙ rōnes p̄miſſe nullo mō impugnant ſententiā catholice fideiF L. geter ē. gͦ p̄t nō corrūpi. ⁊ ꝑ ꝯn̄s corrūpit̉ cōtinOm̄e corruptibile ꝓ qͦlibet inſtātiin qͦ eſt ꝯtingēter ⁊ nō neceſſario. Dd̓m negādo vltimā ꝯn̄am. qͥaarguit̉ a dicto ẜm qͥd ad dcm̄ ſimpl̓r. nō em̄ ſeqͥtur hoc nōcorrūpit̉ nūc neceſſario. gͦ nō corrupit̉ nccārio. Uel dd̓m ꝙilla ꝓpō verificat̉ in ſenſu ꝯpoſito. vt ptꝫ ex dictis ꝓut neceſſario d̓t neceſſitatem cōſequentie ⁊ nō cōſequētis.Non decet bonū artificē ⁊ ſapienteꝫ diſſoluerey qd̓ bona ꝯpōne eſt ꝯpoſitū. ſed omne corruptibile eſt bona ꝯpōne ꝯpoſitū. gͦ nullū corruptibile neceſſario corrūpit̉. Dd̓m ꝙ duplex eſt bona ꝯpoſitio. q̄daꝫ eſtbona ꝯpoſitio ſimpl̓t que ſcꝫ nō eſt ꝑmixta cū pͥuatōne. etres tali ꝯpōe ꝯpoſita nō eſt naturaliter diſſolubilis. ſicutptꝫ de celo. Alia eſt bona ꝯpoſitio ẜm qͥd. qꝛ ſcilꝫ eſt ꝑmixta cū pͥuatione. ⁊ res ſic ꝯpoſita ē naturalit̓ diſſolubil̓. Etd̓r naturaliter. qꝛ ſi loqͣmur de potentia dei abſoluta aliqͥdgenitum generatiōe phyſica ⁊ naturaliter corruptibile poteſt perpetuari. ⁊ ſimiliter ingenitum poſſet hoc modo annihilari. Et in hoc terminatur ſententia pͥmi libri¶Secundus liber de corpore ceUod qͥdē igit̉ neqꝫ factū eſt om̄e celū neqꝫ ꝯtingit corrūpi quēadmodūqͥdā dicūt ip̄m. ſꝫ ē vnū ⁊ ſempiternūpͥncipiū qͥdē ⁊ ꝯſummatōeꝫ nō hn̄stotius eterni. Habēs at ⁊ ꝯtinēs in ſeip̄o infinitu tp̄s ex dictis lꝫ acciꝑe fidē ⁊ ꝑ opinionē eāq̄ ab aliter dicētibꝰ ⁊ generātibꝰ ip̄m Si em̄ ſicqͥdē habere ꝯtīgit ẜm quē āt moduꝫ illi factū eēdicūt nō ꝯtīgit. magnā vtiqꝫ hēbit ⁊ hͦ inclinatōeꝫ ad fidē de īmortalitate ip̄iꝰ ⁊ ſēpiternitatePoſtqͣꝫ ph̓s in pͥmo liº determīauit de toto mundo inqͦ on̄dit eē qͥdā corꝑa q̄ mouent̉ circularit̓ ⁊ q̄dā q̄ mouenimotu recto. Hic ꝯn̄r in hoc ſcd̓o incipit determīare de ipſcorꝑibꝰ q̄ mouent̉ circularit. Et diuidit̉ iſte liber ī tres tractatus. In pͥº determīat de celo ẜm ſe totū. In ſcd̓o determinat de ſtellis q̄ ſtꝭ in celo. ibi. De vocatis aūt aſtris. Ittercio determīat de cētro ſuꝑ qd̓ corꝑa celeſtia circularitermouent̉. ibi. Reli quū āt de terra. Primꝰ tractatꝰ diuidiin qͣtuor capl̓a. in pͥmo determīat de duratōe celi. In ſcd̓ode diuerſitate ꝑtiū eiꝰ. ibi. Qm̄ āt qͥdā ſtꝭ. In tercio detēīIminat de figura ip̄ius. ibi. Figurā āt ſphericam. In qͣrteZagit de his q̄ ꝑtinēt ad motū eiꝰ. ibi Qm̄ āt eſt dupl̓r Primū capl̓m diuidit̉ in duas ꝑtes pͥncipales. In pͥma īfertꝯcluſionē ex p̄cedētibꝰ manifeſtā. In ſcd̓a ex illa ꝯcluſionearguit ad ꝓpoſitū. ibi. Propt̓ qd̓ bn̄. Dicit gͦ pͥº. ꝙ ex premiſſis poſſumꝰ acciꝑe credulitatē ꝙ totū celū no ē factuꝫnec ꝯtīgit ip̄m corrūpi. ſicut qͥdā dicūt celuꝫ ex natura eſſecorruptibile. ſed ꝙ tn̄ nō corrūpat̉ ꝓpter volūtatē dei Sedꝓbatū eſt ſupͣ ꝙ celū eſt vnū nuero ⁊ ſempiternū. ita ꝙ nōhꝫ pͥncipiū neqꝫ finē. Et ne aliqͥs putaret celū eſſe eternū ſicut deus cuiꝰ eē ⁊ viuere ē totū ſil̓ abſqꝫ ſucceſſiōe pͥoris ⁊poſterioris. iō ſubiūgit. pͦ. ꝙ celū hꝫ ⁊ ꝯtinet in ſeip̄o īfinitūtp̄s. qꝛ ſcꝫ eius duratio extendit̉ ẜm ſucceſſione tꝑis infiniti qd̓ continet. quia tempus non extenditur vltra durationem mundi. ſed cauſatur a motu pͥmi mobilis. vt pꝫ qͣrto