Druckschrift 
Opera, lat. Mit Expositiones textuales dubiorum.
Seite
XXIIv
Einzelbild herunterladen
 

PrimusDe celo

nito tꝑe erat aliquid generabile corruptibile.Poteſt igit̉ infinito tꝑe. ſil̓ igitur habebitvirtutē eius qd̓. hoc qͥdē pͥus ſi corruptibile. hoc aūt poſterius ſi generabile. Itaqꝫ ſiexiſtere ponamꝰ pn̄t oppoſita ſil̓ exiſtūt. Adhuc āt hoc ſil̓r in omni ſigno exiſtit qͣre infinito tꝑe eius qd̓ habebit virtutē. ſꝫ oſtēſum ē qꝛ impoſſibile hoc Adhuc ſi pͥus virtusexiſtit actu om̄i exiſtet tꝑe. et ens ingenerabile.Aut etiā ens infinito tꝑe fieri autē poſſibile.ſil̓ aūt erat eius qd̓ eſt eſſe virtutē habebatEt hoc qͦqꝫ poſterius infinito vtiqꝫ tꝑeManifeſtū et aliter qd̓ īpoſſibile corruptibileens corruptū qn̄qꝫ. ſꝑ em̄ erit ſil̓ corruptibile incorruptibile endelechia. quare ſil̓ eritpoſſibile ſꝑ ſꝑ. Corrumpit̉ igit̉ quandoqꝫ corruptibile. ſi generabile factū eſt poſſibile em̄ factum eſſe. non ſemꝑ qͥdem eſſeHic ph̓us on̄dit opinionē ꝯtrariā dictis deſtruit̉ iſlud pͥncipiū impoſſibile eſt idē non. Et circa hocduo facit. qꝛ pͥmo on̄dit ꝓpoſitū ex ꝑte potētie illius qd̓ ponit̉ generari vel corrūpi. Scd̓o ex ꝑte cauſe ip̄ius. ibi. Eſtaūt ſic. Dicit pͥmo ẜm illos ponūt aliqd̓ ingenitūcorrūpi. vel aliqd̓ genituꝫ eſſe īcorruptibile ſeqͥtur aliqͥdpoſſit ſil̓ eſſe eſſe. Probat hoc tribꝰ rōibꝰ. Primaqꝛ ſi ponamꝰ ingenitū corrūpi eſt maior ratio qͣre pluscorrūperet̉ in iſto ſigno tꝑis .i. in iſto inſtātiqꝫ in aliqͦ infinitoꝝ p̄cedentiū. qꝛ tp̄s p̄cedēs ponit̉ infinitū. Si ingenitum potuit eſſe in qͦlibet inſtāti p̄cedentis tꝑis. ſil̓iterpotuit eſſe in qͦlibet inſtāti p̄cedētis tꝑis. Seqͥtur aliqͥdhabeat virtutē ſil̓ .i. reſpectu eiuſdeꝫ tꝑis eius qd̓ eſt eſſe eteius qd̓ eſt eſſe. Scd̓a. In oībus ſignis tꝑis infinitiingenitū habuit eſſe. ſit corruptibile p̄t eſſe. ſil̓ hpotentiā ſit ſit in tꝑe infinito referēdo ſimultatē adactū haꝝ potentiaꝝ qd̓ eſt impoſſibile. vt ſupͣ on̄ſuꝫ ē. Tercia. In eodē virtus .i. potētia p̄cedit actuꝫ. ſi aliqͥd ſitgenitū ita pͥus fuit in tꝑe infinito tūc ſꝑ habuit virtutē .i. potentiā ad. Si vero ſit incorruptibile etiaꝫ pͥusſꝑ habuit virtutē ad non eſſe. Ergo habebit potentiā adeſſe non eſſe ſil̓. ſic ſequit̉ ẜm p̄miſſa potuit ſil̓ eſſe et. Et eadē eſt de illo qd̓ ponit̉ ſꝑ fuiſſe qn̄qꝫ corrūpi Tūc ibi (Manifeſtū aūt) Cōcludit ẜm eandē rōeꝫ impoſſibile eſt aliqͥd ſit corruptibile qd̓ qn̄qꝫ non corrūpat̉. qꝛ ſi qn̄qꝫ corrūpit̉ p̄t corrūpi. ita erit incorruptibile. et tn̄ ponit̉ ſempiterno tꝑe corruptibile. ſimulin infinito tꝑe ſꝑ erit ſꝑ erit qd̓ eſt impoſſibile. vt patꝫex his dicta ſunt ſupͣ. Sic pꝫ om̄e corruptibileqn̄qꝫcorrūpit̉. ſil̓r ſi aliquod eſt generabile etiam ex ſua natura neceſſe eſt ſit factumV L. tuit illo tꝑe. tn̄ oꝑtet illud ſitCōtra pͥmā rōem. Illud qd̓ fuit tꝑe infinito pocōpoſſibile ei qͦd eſt ip̄m. illa nihil ꝯcludit ꝯtra pͥmūprincipiū. An̄s ꝓbat̉ ſil̓e. qꝛ nihil ꝓhibet aliqͥd ſimpl̓ipoſſibile. qd̓ tn̄ eſt impoſſibile aliqͦ poſito. ſicut ſi ponamus Sortē ſedere aliqͦ tꝑe poſſibile eſt ſimpl̓r illum illo tꝑe ſedere. ſed ē tūc ꝯpoſſibile Dd̓m ẜm docto. eſt hincinde par. qꝛ ph̓s arguit in illis natu

raliter hn̄t eſſe xp̄s infinitū. in illis ſeqͥt̉ incōueniens illatum in pͥma rōne. ſed argumentū ꝓcedit de illis habenteſſe contingenter in qͥbus nihil prohibet illud quod eſtincōpoſtibile ſit ſimpl̓r poſſibileI. Aliqͥd p̄t corruptibile qd̓ tn̄ nunqͣꝫ corrūpit̉ ꝓpꝘter aliquā cauſaꝫ ꝯſeruantē ip̄m in. Et ſic etiāPlato poſuit mundū eſſe genitū corruptibilē ẜm ſeip̄mſed poſuit ip̄m ſꝑ ꝑmanere ꝓpter volūtatem dei Dd̓mẜm aliqͦs. Plato poſuit mundū corruptibilē ſicutea hn̄t in ſe nccāriā cām corruptōis. ſed hoc voluit deſignare depēdentiā ſui ab alio. Sꝫ d̓t ſ. Tho. non refert ad ꝓpoſitū qͥcūqꝫ fuerit intellectus Areſto. qꝛ Areſto.obijcit ꝯtra verba ip̄ius. vt patuit ex dictis īmediate ſupͣ L. multa pn̄t fieri nūqͣꝫ fiunt. male dictū eſtMulta pn̄t generari nūqͣꝫ generant̉. ſil̓iterom̄e generabile ſit de neceſſitate factū Dd̓m doctore iſtū intellectū p̄tēdit textus. ſed aliū ſcꝫ p̄taliqͥd exn̄s in ſua natura ſit generabile. et in ſit generatuꝫ: ſed ab extremo p̄extiterit. qͥa illud qd̓ eſt generabile habet potentiā naturalē ad ſemꝑ eſſendū. ſed vt poſſiteſſe poſtqͣꝫ aliquando eſt factum. Et ideo non d̓t ph̓us ſigenerabile eſt fiet ſed factum eſtEſt aūt ſic videre qd̓ impoſſibile aut qd̓ factū eſt qn̄qꝫ incorruptibile aliqͥd ꝑficere. aut ingenerabile ens. ſꝑ pͥus qd̓ corrupi. Neqꝫ em̄a caſu neqꝫ incorruptibile neqꝫ īgenerabile poſſibile. Qd̓ qͥdē em̄ caſuale ē. aut a fortunap̄ter ſꝑ. aut vt frequēter. aut eſt vt fit. Qd̓ aūtinfinito tꝑe. aut ſimpl̓r aut aqͣdaꝫ ꝑte eſt. aut ſꝑaut vt frequēter exiſtit ens. Neceſſe igit̉ naturatalia qn̄qꝫ qͥdē qn̄qꝫ āt. Taliū āt eadē potētia ꝯtradictōis materia eius qd̓ ei.Itaqꝫ neceſſe ſimul exiſtere ac actu oppoſita.Sed adhuc neqꝫ veꝝ dicere nūc qꝛ eſt ānuspor neqꝫ annꝰ pͥor nūc ē. Impoſſibile nonens aliqn̄ poſterius ſempiternū. Habebitpoſterius eiꝰ qd̓ eſt virtutē veruntū noneius qd̓ tūc. exiſtit em̄ actu ens. ſꝫ in ānopͥori in p̄terito tꝑe. Sit itaqꝫ cuiꝰ hꝫ virtuteꝫexn̄s actu. erit igit̉ veꝝ dicere nūc. qꝛ ē ānuspͥor. ſꝫ impoſſibile. Neqꝫ vna em̄ ꝟtus eiꝰ qd̓ ēfactū. ſed eiꝰ qd̓ aūt futurū. ſil̓r autē ſipͥus ens ſempiternū poſterius non erit. Habebit em̄ virtutē cuius actus non eſt. Itaqꝫ ſi ponamus poſſibile veꝝ eſt dicere nunc. qꝛ eſt annus pͥor vniuerſaliter in p̄terito tēporeHic ph̓s ſcd̓o on̄dit ꝓpoſitū ex ꝑte cauſe illiꝰ qd̓ ponit̉ingenitū vel īcorruptibile. Et pͥmo ꝓponit rōnem. ſcd̓o excludit quandā obiectōem. ibi. Sed adhuc. Dicit pͥmo etiā cōtīgit ſic videre ē impoſſibile illud qd̓ qn̄qꝫ ēfactū ſit incorruptibile ſꝑ in futuro. aut illd̓ qd̓ ē ingeni ſꝑ pͥus exn̄s corrūpat̉. Probat tali rōe. qꝛ vel illd̓ eēta taſu aut a natura. Non a caſu. qꝛ qd̓ eſt a caſu non eſt ſꝑnec frequenter ſed raro. Igit̉ erit a natura ab alia natura qͣꝫ a materia inqͣꝫtum ſubijcit̉ priuationi vel forme. qꝛ