Folio xxij

Hic philoſophus probat ex neceſſitatē ꝙ genitū ⁊ corruptibile ꝯuertunt̉. ſil̓iter ingenitū ⁊ īcorruptibile. Dicēsprimo. ꝙ ex his que dicentur manifeſtuꝫ erit ꝙ neceſſariūeſt predicta ſeinuiceꝫ ꝯſequi. Et pͥmo manifeſtat ꝙ genitūet corruptibile ſe ꝯſequunt̉ tali rōne. qꝛ genitū ⁊ corruptibile nō eſt ſꝑ ens neqꝫ eſt ſꝑ nō ens. gͦ ꝯuertunt̉ cuꝫ medioſꝑ entis ⁊ ſꝑ nō entis qd̓ eſt aliqn̄ eſſe ⁊ aliqn̄ non eſſe ẜmaliqd̓ tēpus determīatū. vt pꝫ ex pͥoribꝰ. Et ꝑ ꝯn̄s cōuertunt̉ inter ſe. Illā rōem manifeſtat ꝯn̄ter in terminis. Dicens ſit a ſꝑ ens ⁊ b ſit ſemꝑ nō ens. gͦ aūt ſit genitū. d ātſit corruptibile. tūc neceſſe eſt gͦ qd̓ eſt genitū eſſe mediuminter a ⁊ b. qꝛ nō eſt aliqd̓ tp̄s in quo poſſet a nō eſſe. nec ēaliqd̓ tēpus in quob̓ poſſet eſſe. ſed genitū qͦd eſt gͦ eſt in qͦdam determīato tꝑe. ⁊ in quodā determīato tꝑe nō ē. Eteſt ſil̓is rō de d. Ergo ſeqͥtur ꝙ v̓trūqꝫ illoꝝ ſcꝫ gͦ ⁊ d̓ ſit genitum ⁊ corruptibile. ⁊ ſic cōuertuntur inter ſe.¶. albū ⁊ nigrū ſunt pallidū ⁊ rubeū. gͦ videt̉ ꝙ ilInter ꝯtraria poſſunt eē plura media ſicut int̓la rō non ſit efficax. q̄ ph̓us ꝯcludit ꝙ genitū ⁊ corruptibile ꝯuertant̉. qꝛ mediant inter illa duo ꝯtraria q̄ ſunt ſemens ⁊ ſꝑ nō ens Et ꝯfirmat̉. qꝛ genitū hꝫ nō eſſe anteqͣꝫ ſit. ſed corruptibilehꝫ nō eē poſtqͣꝫ fuit. gͦ nō ſunt idemDd̓m ẜm doc. ꝙ illa obiectio excludit̉ per hoc ꝙ d̓t ꝙvtrūqꝫ eoꝝ eſt ⁊ nō eſt quodā determīato tꝑe. ⁊ ita oꝑtetꝙ vtrūqꝫ habeat eſſe poſt nō eē ⁊ an̄ eſſe non eſſe. ⁊ hoc magis manifeſtabitur in ſequētibusEquus actu genitus eſt corruptibilis. et tn̄ nō¶ . eſt generabilis. gͦ generabile ⁊ corruptibile noncōuertunt̉ Dd̓m ꝙ generabile capit̉ dupl̓r. vno modovulgariter ꝓ illo qd̓ nondū eſt ſed p̄t eſſe. ꝓut ſcꝫ d̓t potentiā diſtantē ab actu ⁊ ſic generabile ⁊ corruptibile non ſiidē ſaltē nūero lꝫ bn̄ ſpē Alioº capit̉ ꝓprie ꝓut ē idē qd̓ qn̄qꝫens ⁊ qn̄qꝫ nō ens ſiue ꝓ illo qd̓ hꝫ potentiā adeſſe tempore finito ⁊ ad non eſſe tꝑe finito. ſiue illa potētia ſit cōiuncta actui ſiue non. Et iſto modo equus genitus eſt generabilis. ⁊ ſic cōuertitur cum corruptibili.Sit itaqꝫ in qͦ ē e ingenitū. Qd̓ aūtꝫ genitūqd̓ aūt in qͦ i incorruptibile. Qd̓ aūt in qͦt corruptibile. Que itaqꝫ ⁊t on̄ſum eſt ꝙ ꝯſequunt̉inuicē. Qn̄ itaqꝫ ſic poſita vt hec. q̄ qͥdeꝫ 3. ⁊ q̄tꝯn̄tia. Que aūtē ⁊ z. nulli aūt eidē omī aūt alterū. ⁊ ſil̓r aūt. ⁊ q̄ in t. neceſſe ⁊ q̄ in e ꝯſequi inuicē. ſit eī ei qd̓ in e nō ꝯſequēs. ꝫ igit̉ ꝯſeq̄t̉. Om̄iem̄ ē aūt z. cuiꝫ ett. Et igit̉ qd̓ int cōſeq̄t̉. ſꝫ ſuꝑponebat̉ impoſſibile eē. Eadē āt rō. ⁊ qd̓ i ei qd̓e. Sed ⁊ ſic habeat̉ ingenitū in qͦ ē ad genitū inqͦ ē3. ⁊ incorruptibile in qͦ i ad corruptibile ī qͦ t.Hic ꝯn̄ter ph̓s on̄dit ꝙ ingenitū ⁊ incorruptibile ꝯuertant̉. Dicēs ſit ē ingenitūꝫ genitū. i īcorruptibile. t corruptibile. qꝛ igit̉ on̄ſum eſt ꝙ genitū ⁊ corruptibile ſeinuicemconſequunt̉. planum eſt ꝙ zet t ſeinuicem conſequunturSuppoſito igitur ꝙꝫ ⁊t ſe conſequant̉. ſcilicꝫ genitum excorruptibile. ⁊ ſuppoſito ꝙ e ⁊ z. .i. genitū ⁊ ingenitum nullieidē inſint. ſed om̄ī alteri. neceſſariū eſt ſeqͥ ꝙ ī ⁊ e ingenituꝫet incorruptibile ſeinuicē cōſequant̉ Et hoc ꝓbat ducēdoad impoſſibile. ſi enim ad i qd̓ eſt incorruptibile neceſſarionon ſequat̉e quod eſt ingenitū. ſeqͥtur ꝙ 3. i. genituꝫ ſimulpoſſet ſtare cum i. id eſt incorruptibili. quia iam dictū eſt ꝙde quolibet p̄dicat̉ e aut z. etiā dcm̄ ꝙ cui ineſtꝫ .i. genituꝫ ei

ineſt ⁊ t. l. corruptibile. ſeqͥtur ergo ꝙ t corruptibile inſit ſ. lꝫincorruptibili quod eſt cōtra ſuppoſitū. Quia ſuppoſitumeſt ꝙ t ⁊ i nunqͣꝫ inſunt eidē. qꝛ nihil eſt corruptibile et incorruptibile. Et eadem eſt ratō ꝙ i. i. incorruptibile ſequatur ad e. i. ad ingenitū. quia eodem mō ſe habet e ad z. ſicuti ad t. Sic igitur patet ex p̄dictis ꝙ om̄e corruptibile ē genitū. ⁊ ecōuerſo. ⁊ om̄e incorruptibile ingenitū et ecōuerſoDicere itaqꝫ nihil ꝓhibere factū eē qd̓ incorruptibile. ⁊ ingenitū qd̓ corrūpi ſemel exiſtenteHuic qͥdē generatōe. huic aut corruptōe ꝑtinere ē datoꝝ aliqͥd aūt em̄ infinito. aut quāto qͦdā determīato tꝑe pn̄t oīa. aut facere aut pati.aut eē aut nō eē ⁊ infinito ꝓpter hoc ꝙ determinatū eſt aliqͣliter infinitū cuiꝰ nō ē plus. Qd̓ ātquo infinitu neqꝫ infinitū neqꝫ determinatum.Hic ꝯn̄ter ph̓us reprobat opinionē contrariā que fuitPlatōnis qͥ poſuit mundū genitū. ſincorruptibilē maxime ſtando in verbis Platōnis. qꝛ non refert vtrū Platoſic vel aliter ſenſerit. Et pͥmo oſtendit quomō per hāc opinionē deſtruitur id quod ſuppoſitū eſt Dicens ꝙ cū oſtenſum ſit demōſtratiue ex qͥbuſdam pͥncipijs preſuppoſitisꝙ om̄e genitum ſit corruptibile. ⁊ om̄e ingenitū ſit incorruꝑtibile ⁊ ecōuerſo ꝯſequēs eſt ꝙ qui d̓t ꝙ aliqͥd factū ſit incorruptibile ⁊ ꝙ aliquod ingenituꝫ poſſet corrupi. ita ſcꝫ ꝙgenito ſolum ſemel aſſit generatio. alteri autētantū ſemelcorruptio ſine viciſſitudine generationis et corruptionis.neceſſario deſtruitur aliquod principioꝝ ſuppoſitoꝝ. Ettunc ſtatim reſumit vnū pͥncipium datum. ex cuius ſuppoſitione argumētabitur ad ꝓpoſitum oſtendendū. ⁊ dicit ꝙom̄ia habētia aliquā virtutem poſſunt facere vel pati eſſevel nō eē ea qͦꝝ hn̄t virtutē vel in tꝑe īfinito vl̓ in tꝑe qͦdādeterminate quātitatis qd̓ eſt ſimpl̓rfinitū. Sed ꝙ habentia aliquā virtutem poſſint aliqua facere aut pati tempore infinito ſic oſtendit. qꝛ tempus infinitū eſt aliqualiter determinatū. ſcꝫ ẜm rōnem. ita ꝙ in eo non p̄t diuerſitas inueniri. quia infinitū eſt cuius nō eſt plus. id eſt quo nō poteſt maius accipi. Et ẜm p̄dictam ſuppōnem nō p̄t aliqͥdeſſe quod habeat virtutem faciēdi vel patiendi. eſſendi velnon eſſendi in aliqͦ tꝑe qd̓ ſit finitū ex vna ꝑte ⁊ infinitumex alia. ſed ponit aliqͥd eē ingenitū ⁊ corruptibile. vel genitum ⁊ incorruptibile ponit ꝙ aliqͥd habeat potentiā eēndivel non eſſendi in tempore ẜm quid infinito ⁊ ẜm qͥd finito. ergo deſtruit p̄dictum principium ſuppoſiumAFͣ Areſto. tercio phyſicoꝝ reprobat definitioneꝫI infiniti ſuꝑius datā. ergo videt̉ ꝙ non ſit bonaEt ꝯfirmat̉. qꝛ definitio ſuꝑius aſſignata eſt definitiototius ⁊ ꝑfecti. ſed infinitū eſt imꝑfectū. ⁊ hꝫ ſe ꝑ modū ꝑtis Dd̓m ad ambo ſil̓ ẜm doc. ꝙ infinitū capit̉ duplicit̓vno mō ẜm illud qd̓ eſt in eo ẜm actū cui ſꝑ p̄t fieri additio. ⁊ ſic loqͥtur ph̓s in tercio phyſicoꝝ. Alio mō capit̉ ẜmid qd̓ eſt in eo ẜm potentiā. vel etiā ẜm totuꝫ qd̓ eſt in ipſocui non p̄t fieri additio. ⁊ ſic loquitur ph̓us hic de infinitoQd̓ ſic pꝫ. qꝛ hic loqͥtur de infinito ẜm ꝙ reꝑitur in tꝑe qd̓nō eſt totū ſimul. ſed eſt ſucceſſiuū ⁊ tale tp̄s qd̓ ita mēſuraret genitū ⁊ incorruptibile nō eſſꝫ infinitū ſimpl̓r. qꝛ poſſꝫeſſe aliqd̓ maius eo cū haberet pͥncipiū vel finē. nec eēt ſimpliciter determīatū. qꝛ nō hꝫ aliquā certā quantitatemAdhuc qͥdem magis in hoc ſigno ſemꝑ enspͥus corruptū ē. aut nō ens infinitū factū eſt. ſiem̄ nihil magis infinita aūt ſigna. palā qꝛ infi-