PrimusDe celo

valet. qꝛ potentia Sortis eſt fatigabilis et reqͥrit ſpūset calores. Nec eſt ſuſtinere agere ſꝫ reſiſtere depͥmētiPoſito ꝙ Sortes ⁊ Plato et Cicero traAhant nauem quā nullus per ſe poſſet trahereTunc vel Sortes trahit totā nauim aut aliquā ꝑtemSꝫ nō p̄t dici pͥmū cū illa ꝑs nō poſſit aſſignari. gͦ ſeqͥtur ꝙ trahit totā nauim ⁊ ſic a ꝓportōe minoris ineqͣlitatis erit actio Dd̓m ꝙ aꝓportōe minoris inequalitatis nō fit actio ſi cōparet̉ totalis actiuitas totali reſiſtentie ſꝫ argumētū ꝓcedit de ꝑtiali actiuitate.F Si duo brachia ſtatere ſint omnino eqͣlia et¶ vnū ſit eleuatu. aliud vero depreſſum tunc eleuatum trahet depreſſum vſqꝫ ad equalitatē. gͦ a ꝓportione equalitatis poſſet fieri actio. Qd̓m dupliciterPrimo ꝙ quāto graue eſt remotiꝰ a ſuo loco naturalitanto plus ponderat. ⁊ gͦ brachium ſtatere exiſtens ſurſum trahit aliud vſqꝫ ad equalitatē. qꝛ qͣꝫdiu eſt ſurſuꝫplus ponderat. Uel d̓r ꝙ graue magis appetit deſcendere qͣꝫ ip̄m reſiſtat motui ſurſum Et ideo non fit actioa ꝓportōne equalitatis.Determinatis aūt his dicendū quidem deinceps. Si itaqꝫ ſunt q̄dam poſſibilia ⁊ eſſe ⁊ nōneceſſe tempore aliquo determinatū eſſe plurimum ⁊ eius qd̓ eſt eſſe ⁊ eius qd̓ non eſſe. Dicoaūt nō p oſſibile rem eſſe ⁊ ens poſſibile non eſſeẜm quācunqꝫ p̄dicatōem. puta hoīem aūt albūaut tricubitu. aut aliud quodcunqꝫ talium Siem̄ nō erit quantū aliquod ſed ſemper plus propoſito ⁊ nō eſt cuius minus in infinito erit tꝑeidem poſſibile eſſe ⁊ nō eſſe alio infinito. ſꝫ hocimpoſſibile. Principium aūt ſit huic: Impoſſibile ⁊ falſum nō idem ſignant. Eſt aūt īpoſſibile ⁊ poſſibile. ⁊ falſum ⁊ verum hoc quidem exſuppoſitōne. Dico aūt vt puta trigonū impoſſibile duos rectos habere ſi hoc. Et dyamet̉ cōmenfurabilis. ſi hec. Sunt aūt ſimpl̓r ⁊ poſſibilia et impoſſibilia ⁊ vera ⁊ falſa Nō aūt idemeſt falſum aliquid eſſe ſimpl̓r ⁊ impoſſibile ſimpliciter Te em̄ non ſtantē dicere ſtare falſum qͥdem. nō impoſſibile Simil̓r aūt cithariſanteꝫnō cantantē aūt cantare dicere falſum. ſꝫ nō impoſſibile. Simul aūt ſtare ⁊ ſedere ⁊ dyamētrūmenſurabilē eſſe nō ſolum falſum. ſed ⁊ impoſſibile. Nō itaqꝫ idem eſt ſupponifalſum ⁊ īpoſſibile. Accidit aūt impoſſibile ex īpoſſibili. Hocqͥdem igitur ſedere ⁊ ſtare ſimulhabent virtutēqꝛ quandoqꝫ habet illā et alterā ſed non vt ſiml̓ſedat et ſtet ſed alio tempore.Iſta eſt ſcd̓a ꝑs capituli ſcd̓i in qua ph̓s incipit argumētari ad queſtione ꝓpoſitā. Utꝝ ſcꝫ aliqͥd poſſet eē genitum ⁊ incorruptibile. vel ingenitu ⁊ corruptibile. Etpͥmo oſtendit hoc eſſe īpoſſibile ꝑ rōes cōes. ſcd̓o ꝑ rationem ꝓpriā ſcīe naturalis. ibi et naturaliter Dicēs primo ꝙ determinatis p̄miſſis circa ẜcatōem nominū nūc

Vyemf N Gyppōēsoportet dicere illud qd̓ ꝯſequenter ſe hꝫ in hac determinatōne. Anteqͣꝫ tn̄ ꝓbet ꝓpoſitū p̄mittit quinqꝫ ſuppoſitiones. Prima exquo poſſibile d̓r ẜm aliqd̓ determinatum qd̓ eſt maximum in qd̓ p̄t tunc oportꝫ in rebꝰ quepn̄t eſſe et nō eſſe determinare plurimū .i. maximū tpus.eſſendi ⁊ nō eſſendi. ita ſcꝫ ꝙ eſt dare tp̄s determinatumꝑ qd̓ pn̄t eſſe ⁊ nō poſſunt ampliori tꝑe eſſe. ſimil̓r eſt dare tempus ꝑ qd̓ pn̄t nō eſſe ⁊ tn̄ pn̄t ampliori tꝑe nō eēEt hoc nō ſolū intelligit̉ de eſſe ſubſtantiali ſed de eſſeẜm quācunqꝫ p̄dicatōem .i. qd̓cunqꝫ p̄dicamentū vt cōſequenter declarat ꝑ exempla. Probat illam ſuppōemqꝛ ſi aliqͥd habeat potentiā ad eſſe et nō ſit aliquod tempus determinatū in quo iſta potentia terminet̉ ad eſſeſed ſit ſꝑ vltra iſtud tꝑ̄s accipere aliud. et qꝛ iſta potētianō minorat̉ tunc poſſibile erit aliquid eſſe in tꝑe īfinito.Et qꝛ illud qd̓ eſt in potentia ad eſſe eſt etiā in potentiaad nō eſſe. gͦ ſeqͥtur eadē rōne ꝙ potentia ad nō eſſe eritin tꝑe infinito. qd̓ eſt impoſſibile. Tum pͥmo. qꝛ īpoſſibile eſt eē ſil̓ duo tꝑa infinita. tum ſcd̓o. qꝛ oīs potentiaeſt reſpectu alicuius vltimi ſicut pͥus dictum eſt. Ergo relinqͥtur ꝙ illud tp̄s tā reſpectu eſſe qͣꝫ reſpectu noneſſe erit determinatū. Scd̓a ſuppoſitio. impoſſibile ⁊ falſum nō ẜcant idē nec veꝝ ⁊ poſſibile. Probat̉. qꝛ nō oēpoſſibile eſt veꝝ nec ome falſum eſt impoſſibile Et ſubdit ꝙ hic loqͥtur de poſſibili et impoſſibili. ⁊ ſimiliter devero ⁊ falſo ſimpl̓r. qꝛ quodlibet illoꝝ p̄t accipi dupl̓r.vno mō ex ſuppoſitōe qd̓ ſcꝫ neceſſe eſt eē veꝝ vel falſumpoſſibile vel impoſſibile ſuppoſitꝭ quibuſdā. Sicut exempli gratia. ſi ſupponatur ꝙ triangulus ſit quadratuꝫſeqͥtur triangulum habere quatuor angulos. Similiterſi ponamus ꝙ dyamēter quadrati ſit quadruplū quadrati lateris tunc dyamēter quadrati erit cōmenſurabilis lateri. Alio mō dicuntur aliqua ſimpl̓r ſcꝫ abſoluteet ẜm ſe poſſibilia et impoſſibilia vera vel falſa. Terciaſuppoſitio. Non eſt idem aliquid eſſe falſum ſimpl̓r etabſolute et falſum impoſſibile. Probat exemplariter. qꝛſi dicā te ſtare qͥ nō ſtās falſum erit qd̓ d̓r ſed nō impoſſibile. ſimil̓r qͥ d̓t cantare eum qͥ cithariſat falſum d̓t. nonaūt impoſſibile. Sed ꝙ aliqͥs ſimul ſtet ⁊ ſedeat. vel ꝙdyamēter ſit cōmenſurabilis lateri nō ſolum eſt falſumſed et impoſſibile. Quarta ſuppoſitio. Nō eſt idem ſupponere falſum et impoſſibile. Probat. qꝛ ex impoſſibilinihil accidit niſi impoſſibile. hoc aūt nō ſemꝑ accidit exfalſo Quinta idem habet potentiā ad oppoſita ſcꝫ adſedere ⁊ ſtare. ſed illa potentia non ducitur ſimul ad actum vtriuſqꝫ oppoſiti in vno tꝑe ſed ſucceſſiueSi itaqꝫ aliquid infinito tempore pluriū habet virtutem nō eſt in alio tēpore ſed hoc ſimulQuapropter ſi quid in infinito tꝑe ens corruptibile eſt. Uirtutē habebit vtiqꝫ eius qd̓ eſt nōeſſe. Si itaqꝫ infinito tꝑe eſt ſic exiſtens ꝙ pōtnō eſſe. ſimul igit̉ erit ⁊ nō erit ẜm actū. Falſumqͥdem igit̉ accidet vtiqꝫ. qꝛ falſum poſitū ē. Sꝫſi nō impoſſibile erat. nō vtiqꝫ impoſſibile eſſetquod accidit Omne igit̉ ſemꝑ ens ſimpl̓r incorruptibile. Simil̓r aūt ⁊ ingenitū. Si em̄ genitum eſſet tempore erit poſſibile quodā nō eē.corruptibile em̄ eſt qd̓ prius quidem ens. nunc