Folio xxj.et mundo

Folio xxj.

autē nō ens aūt ꝯtingēs qn̄qꝫ poſterius nō eſſegenitū autē ens qd̓ cōtingit pͥus nō eſſe. ſed nōeſt in quo tꝑe poſſibile. qd̓ ſemꝑ ens. vt non ſitneqꝫ infinito tꝑe neqꝫ finito. Etem̄ finito tēpore p̄t eſſe. ſiqͥdem ⁊ infinito. Nō igit̉ cōtingit inactu idē ⁊ vnū ſemꝑ poſſe eſſe ⁊ nō eſſe: ſed ⁊ neqꝫ negatōem puta dico nō ſemꝑ eſſe. Impoſſibile igit̉ ⁊ ſemꝑ qͥdem aliqͥd eſſe. corruptibile āteſſe. Sil̓iter autē neqꝫ genitū duobus em̄ terminis ſi impoſſibile poſterius ſine pͥmo exiſtere ſi illud impoſſibile exiſtere. ⁊ quod poſteriusItaqꝫ ſi ſemꝑ ens cōtingit quādoqꝫ nō eſſe impoſſibile ⁊ genitum eſſeHic on̄dit ꝓpoſitum ſcꝫ ꝙ nullū ſempiternū ſit corruptibile tali rōne. Si aliqͥd exiſtat in tꝑe infinito ⁊ ſit corruptibile tunc hꝫ potētiā vt qn̄qꝫ nō ſit. aut gͦ hꝫ illā potentiāreſpectu eiuſdē tꝑis infiniti in quo eſt. aut reſpectu partiseius. ⁊ quocūqꝫ mō dicat̉ ſi ſit in potētia ad non eē tunc ſil̓ẜm actū erit ⁊ nō erit. qꝛ in infinito tꝑe ponit̉ eſſe. et in eodētꝑe infinito ponit̉ nō eſſe. Sed hoc eſt falſum ⁊ impoſſibile. gͦ impoſſibile fuit illud nō eſſe. ⁊ ſic ſempiternuꝫ nō eritcorruptibile. ⁊ ita ſimpl̓r eſt incorruptibile Deinde cūd̓t (Sil̓iter aūt) Oſtēdit ꝙ om̄e ſempiternū ſit ingenitumDicēs ꝙ ſil̓r illud qd̓ eſt ſemꝑ. ſcꝫ in infinito tꝑe neceſſe eſteſſe ingenitū. Probat tribꝰ rōnibꝰ. Prima qꝛ ſi eſſet genitūtunc eſſet poſſibile ꝙ quodā tꝑe non eſſet. ſicut etiā de corruptibili dem̄ eſt. Sicut em̄ corruptibile d̓r qd̓ pͥus fuit:nūc nō eſt. Uel ꝯtingit nō eſſe. ita ſil̓r genitū d̓r qd̓ nūc eſtet pͥus nō fuit. Sed eſt impoſſibile ſempiternū aliqͦ tꝑe nōeſſe. gͦ eſt impoſſibile ſempiternū eſſe genitū. Minor ꝓbat̉qꝛ ſempiternū d̓r ſemꝑ ens etiam tꝑe infinito. ſed qd̓ p̄t durare ꝑ tp̄s infinitū. hoc etiā p̄t durare ꝑ tp̄s finitum qd̓ includit̉ a tꝑe infinito. Scd̓a rō. qꝛ ꝯtradictoria illius qd̓ ēſemꝑ eſſe eſt iſta nō ſemꝑ eſſe. gͦ impoſſibile eſt aliqͥd ſemꝑeſſe ⁊ non ſemꝑ eſſe. ⁊ ꝑ ꝯn̄s etiā erit impoſſibile aliqͥd eſſeſempiternum et corruptibile vel genitum. Tercia ratō. ſiſint duo termini quoꝝ poſtremus nō p̄t eē ſine pͥmo. tunccuicūqꝫ repugnat pͥmus ⁊ poſtremus. ſed ad qn̄qꝫ eſſe etqn̄qꝫ nō eſſe cōſeqͥtur genitū ⁊ corruptibile eſſe. gͦ cuicunqꝫrepugnat qn̄qꝫ eſſe ⁊ qn̄qꝫ nō eſſe ei etiā repugnat genituet corruptibile. Sed ſempiterno repugnat qn̄qꝫ eē ⁊ qn̄qꝫ nō eſſe. gͦ eidem repugnabit eſſe genituꝫ ⁊ corruptibilꝰEt ita ptꝫ ꝙ om̄e ſempiternū eſt ingenitū ⁊ incorruptibil̓Qm̄ aūt negatio eius qͥdem qd̓ eſt ſꝑ poſſibile ens nō ſemꝑ poſſibile eſſe. ſemꝑ aūt poſſibile nō eſſe ꝯtrariū. Cuius negatio nō ſꝑ poſſibile nō eē Neceſſe negatōes ābaꝝ eidē exiſtere ⁊eſſe mediū ſꝑ entis ⁊ ſꝑ nō entis. qd̓ poſſibile eēet nō eē Utriuſqꝫ em̄ negatio qn̄qꝫ exiſtet. ſi nōſemꝑ ſit. Quare ⁊ nō ſꝑ nō ens erit qn̄qꝫ. ⁊ nonerit ⁊ nō ſꝑ poſſibile eſſe ſcꝫ. ſed qn̄qꝫ ens quareet nō eſſe. Idē igit̉ erit poſſibile eſſe ⁊ non cū hͦeſt amboꝝ mediuꝫ. Ratio aūt vniuerſalis hoc.Sint em̄ a ⁊ b nulli eidē poſſibilia exiſtere Om

ni aūt a aut g. ⁊ b aut d. nccē itaqꝫ cui neqꝫ a exiſtit neqꝫ b om̄i exiſtere gd̓ Sit itaqꝫ ē intermediū eoꝝ q̄ a b Cōtrarioꝝ em̄ qd̓ neutrū mediūHuic itaqꝫ neceſſe ambo exiſtere ⁊ gͦ ⁊ d̓ om̄i eīgaut a. quare et ei quod eſte. Qm̄ igit̉ a impoſſibile gexiſtet. Eadē aūt ratio ⁊ in d.Hic ph̓s ꝯꝑat ſempiternū ad corruptibile et genitumon̄dens ꝙ ſil̓ eſſe nō pn̄t. Et pͥmo p̄mittit quaſdā ſuppoſitiones. ſcd̓o ex illis argumentat̉. ibi (Neqꝫ itaqꝫ ſꝑ.) Dicit ergo pͥmo ponēdo primā ſuppōem ꝙ huius affirmatiue qͣ eſt poſſibile ſꝑ eſſe negatio contradictorie oppoſita eſtpoſſibile nō ſꝑ eſſe. ſed eius ꝯtraria eſt poſſibile ſꝑ nō eē. cūius negatio eſt poſſibile nō ſꝑ non eſſe. Et qͣꝫuis Areſto. h̓adiūgat hoc qd̓ eſt poſſibile nō tn̄ tradit oppōem que attendit̉ ẜm poſſibile ⁊ impoſſibile. ſed ẜm ſꝑ eſſe ⁊ vō ſemꝑeſſe. Et huius rō eſt ẜm doctorē ſanctū. qꝛ hoc aduerbiuꝫſemꝑ ẜcat vniuerſalitatē tempoꝝ. ſicut hoc ſignū oīs ſignificat vniuerſalitatē ſuppoſitoꝝ. Et gͦ ſicut illi. oīs homo ēcōtradicit illa. nō oīs hō eſt que eqͥpollet illi. qͥdam hō nōeſt. ſed ꝯtraria illius. oīs hō eſt. eſt iſta. oīs hō nō eſt. queequalet huic. nullus hō eſt. Huius aūt nullus hō eſt contradictoria ē iſta. nō oīs hō nō eſt. eqͥpollēs huic. aliqͥs hōeſt. Ita ſil̓r in ꝓpoſito huic qd̓ dico ſꝑ eſſe ꝯtradictorie opponit̉ nō ſꝑ eſſe qd̓ eqͥpollet ei qd̓ eſt aliqn̄ nō eſſe. Sed eiqd̓ eſt ſemꝑ eſſe cōtrarie opponit̉ ſemꝑ nō eſſe qd̓ eqͥpollethuic nunqͣꝫ eſſe. huic vero ꝯtradictorie opponit̉. nō ſꝑ noneſſe. qd̓ eqͥpollet ei qd̓ eſt aliqn̄ eſſe Tūc ibi (Neceſſe negationes) ponit ſcd̓am ſuppōem que talis eſt. ꝙ neceſſeidē ſubiecto ineſſe negatōes ambaꝝ .ſ. eius qd̓ eſt ſꝑ eſſet eiꝰ qd̓ ē ſꝑ nō eē q̄ negatōes ſtꝫ nō ſꝑ eē nō ſꝑ n̄ eē. ⁊ iſtenegatōes inſunt eidē medio. qd̓ mediū p̄t qn̄qꝫ eſſe ⁊ qn̄qꝫnō eſſe. ⁊ eſt genitū vel corruptibile. Et hoc etiaꝫ eſt mediū inter duo cōtraria que ſunt ſꝑ eſſe ⁊ ſꝑ non eſſe. Probat illā ſuppōnem dupl̓r Primo rōne ꝓpria q̄ ſumit̉ ex rō eterminoꝝ in q̄ſtione poſitoꝝ. Et eſt talis. iſte due cōtrarieſemꝑ eſſe ⁊ ſemꝑ nō eſſe ſunt falſe de eodem. ſcꝫ Sorte. qꝛSortes nec ſemꝑ eſt nec ſemꝑ nō eſt. ergo cōtradictorie illaurm inſunt Sorti. ita ſcꝫ ꝙ Sortes qn̄qꝫ eſt ens ⁊ quādoqꝫ nō ens. Eſt ergo Sortes amboꝝ cōtrarioꝝ mediūSecūdo ꝓbat illam ſuppōnem rōne cōmuni que in om̄ibus terminis locum habet. quare eā etiam deducit in terminis nō ſignificatiuis. ſit em̄ a ſemꝑ ens ⁊ b ſemper nonens. d̓ nō ſemꝑ ens. ⁊ g non ſemꝑ nō ens. Tunc arguit̉ ſiccuicūqꝫ nō ineſt aneqꝫ b. illi ineſt gͦ ⁊ d. qꝛ ſunt negationesamboꝝ. Sed eſt aliqͥd cui nō cōuenit a neqꝫ b ſcꝫ quādoqꝫ ens ⁊ quādoqꝫ nō ens. et ſit e. ergo ei ꝯueniet gͦ ⁊ d. Ettale eſt mediū inter duo ꝯtraria que ſunt a ⁊ b. Huic ergomedio neceſſe eſt ambas negatōes ieſſe ſcilꝫ gͦ ⁊ d. Patetquia tali medio non ineſt a. ergo ſeqͥtur ꝙ ei inſit g. ⁊ eadeꝫratione probatur ꝙ ei inſit d. Sic igitur gͦ ⁊ d̓ predicanturde ea quo remouentur a ⁊ b. Et hoc totum patet exēplariter in figura que ſequitur

d iiij.