PAImiusDe celo

diſtantia Si igitur infinitum non eſt ꝑtranſireinfinito autē ente neceſſe diſtantiam infinitameſſe. non vtiqꝫ cōtinget circū moueri. Celū aūtvidemus circūuolui. ⁊ ratōe determinauimusquia eſt alicuius circularis motus.Hic cōſequenter exequitur ꝓpoſitum. et pͥmo oſtendithoc in corpore circulariter moto. Dicens ꝙ manifeſtū eritex dicendis ſex rationibꝰ ꝙ neceſſe eſt om̄e corpus qd̓ mouetur circulariter eſſe finitum. Prima ratio eſt talis. ſi aliquod corpus eſſet infinituꝫ non poſſet moueri circulariterſed corpus primū. ſcilicet celuꝫ mouetur circulariter. ergonon poteſt eſſe infinitum. Conditionalē maioris probat.quia ſi corpus quod circulariter mouetur eſſet infinituꝫ linee protracte a centro ad circūferentiam erunt infinite. qͥatam diu ꝓtendunt̉ qͣꝫdiu durat corporis quantitas. Tūcvitra ſi linee protracte a centro ad circunferentiā ſint infinite. diſtantia erit infinita. quia diſtantia infinitoꝝ eſt infinita. Etiam qualibet diſtantia data eſt accipere maiorē ſicut quolibet numero dato eſt accipere maiorem. Tunc vl̓tra illa diſtantia eſt infinita que non poteſt ꝑtranſiri ſextophyſicoꝝ. ergo non contingit tale corpus circulariter moueri. Tenet cōſequentia. quia ad hoc ꝙ fiat motus circularis oportet ꝙ vna linea egrediēs a centro ꝑtingat ad ſitum alterius. Et ꝓ declaratione maioris ponunt̉ figure ſequentes. Minore principalis rōnis probat dupl̓r. primoquia ad ſenſum videmus ꝙ celum circulariter mouetur.Secūdo quia ſupra ꝑ rōem ē ꝓbatuꝫ ꝙ motus circulariseſt alicuius corporis. Relinqͥtur gͦ ꝯcluſio manifeſta ꝙ impoſſibile eſt eſſe corpus infinitū qd̓ circulariter mouetur

poſſunt ſe inuicem interfecare. Et premittit in hac rationēduas ſuppoſitiones. prima ſi a tempore infinito auferat̉ finitum tempus neceſſe eſt reliquū eſſe finitū ⁊ habere principium. Secunda eſt. ſi tempus ip̄ius motus habeat principium. motus habebit principiū. ⁊ etiam magnitudo mota. quia tempus motus ⁊ mobile ſe conſequunt̉ in hoc qd̓eſt eſſe finitum. vt ꝓbatur ſexto phyſicoꝝ. Iſtis p̄miſſis ſic arguitur. Si corpus circulariter motum eſſet infinitum tunc ſequeretur ꝙ corpus infinitum ꝑtranſiretur intempore finito. ſed conſequens eſt impoſſibile ergo ⁊ an̄cedens Probat ſequelam ꝑ figurā. quia ponamus ꝙ a centro corporis infiniti trahatur linea infinita que eſt a ge. etmoueatur. et extra centrum trahatur alia linea infinita exvtraqꝫ parte que vocetur bb. ⁊ quieſcat. Si ergo tale corpus circulare moueatur neceſſe eſt lineam a ge quādoqꝫintercidere lineam bb. ⁊ eam finaliter ꝑtranſire. et hoc in tēpore finito. ergo infinitum ꝑtranſibitur in tempore finito.Sed ꝙ tempus ſit finitum probat. quia totuꝫ tempus inquo motum eſt celum eſt finitum. quia vigintiquattuorhorarum. vt patet ad ſenſum

aEt ſic ininfinitūAdhuc a finito tempore ſi auferas finitū tēpus: neceſſe reliquū eſſe finitū ⁊ habere principiū. Si āt tp̄s inceſſus hꝫ principiū ē pͥncipiūmotus Quare ⁊ magnitudinis que mota eſt. ſimiliter autē hoc ⁊ in alijs. Sit itaqꝫ linea infinita. in qua a gf. ad alteram partē que eſt e. in qͣautē bb. ad vtranqꝫ partē infinita ſit. Si itaqꝫſcribat circulū que a gę a gcentro incidēs. quādoqꝫ fertur circū per eam que bb. a ge in tempore finito. Omne em̄ tempus in quanto circulolatum eſt celum. finitū eſt ⁊ ablatum. igitur quoincidens ferebatur. Erit igitur aliquod principium quo primū que a ge. eamqꝫ bb. incidit. ſꝫimpoſſibile. Non contingit igitur circulum circunuolui infinitum. Quare neqꝫ mundū ſi eratinfinitus.Hic ponit ſecundā rōnem que ſumitur ex hoc ꝙ lineedeſcripte imaginate in corpore infinito ſiue in eius loco nō

Adhuc aūt ex his manifeſtū ꝙ infinitū impoſſibile moueri. Sit em̄ que a lata iuxta eamque b finita iuxta finitam. Neceſſe igit̉ ſimul ⁊eam q̄ a ab ea queb abſolui: ⁊ eā que b. ab ea q̄a. Quantū em̄ altera acceperit alterius. ⁊ altera illius tantū. Si qͥdem igit̉ ambe moueāturin contrariū velocius vtiqꝫ diſiungent̉. Si autem iuxta manentē tardius feratur eadē celeritate mota ea que iuxta eā fert̉. Sed illud qͥdē manifeſtū. qꝛ impoſibile infinita ꝑtranſire in tꝑe finito: in infinito igit̉ On̄ſum em̄ eſt hoc pͥus inhis q̄ de motu. Differt aūt nihil aūt finitā ferriiuxta infinitā. aut infinitā iuxta illā. Cū em̄ illaꝑmutet̉ iuxta illā ſil̓r mota ⁊ nō mota. Uerūtn̄ſi iuxta moueātur ambe velocius abſoluentur.qͣꝫuis aliqn̄ nihil prohibeat motaꝫ iuxta quieſcentem velocius pertranſire qͣꝫ cōtra motam ſiqͥs fecerit ꝯtra motas qͥdē ābas latas lente Ea

b