et mundo
FolioI
lō ſimplex ſi nō erit ẜm naturā lati corꝑis preternaturam ip̄ius eſſe. Si igit̉ ignis aūt aliud aliquod talium eſt circulo latum contraria queẜm naturaꝫ ip̄ius latio erit ei. qͥ in circuitu. ſedvnū vni cōtrariū. Que autēſurſum ⁊ deorſuminuicē ꝯtrarie. Si aūt alterum aliquod eſt corpus latū circulariter p̄ter naturaꝫ. erit aliqͥs ipſius alius motus ẜm naturaꝫ. hoc aūt impoſſibile. Siqͥdem em̄ qui ſurſum ignis erit aut aerSi aūt qui deorſum aqua aut terraHic ꝯn̄r ph̓s an̄qͣꝫ ponat ſcd̓am rōeꝫ. Primo p̄mittitduo pͥncipia ſeu duas ſuppōes qͦꝝ vnū ē ꝙ motꝰ qͥ eſt p̄ternaturā .i. violentus ꝯͣriat̉ motui naturali. Sicut terra mouet̉ deorſuꝫ ẜm naturā ⁊ ſurſuꝫ ꝯͣ naturā. Scd̓m pͥnᵐ ē ꝙvnū vni eſt ꝯͣriū. vt ꝓbatū eſt. xº. meta. Ex his ſic arguit.Motꝰ circularis ſimplex ꝯuenit alicui corꝑi. vt pꝫ ad ſenſuꝫ. Ul̓ gͦ ꝯuenit alicui elemētoꝝ aūt alicui alteri ab elemētis. Si alicui elemētoꝝ. aut gͦ ꝯuenit ei ẜm naturā vl̓ p̄ternaturā. Nō pͥᵐ. qꝛ eis ꝯuenit aliꝰ motꝰ ẜm naturā .ſ. motus rectꝰ. Nec ſcd̓ꝫ qͥa tūc ꝯͣriaret̉ motui qͥ eis ꝯuenit ẜmnaturā qd̓ falſuꝫ ē. nā motꝰ qͥ eſt ſurſuꝫ ꝯͣriat̉ motui qͥ eſtdeorſuꝫ ⁊ ecōtra. ⁊ ꝑ ꝯn̄s illi motꝰ nō ꝯriant̉ motui circūlari. Si ꝟo ꝯueniat alicui alteri ab elemētis. vl̓ gͦ ꝯuenit illi p̄ter naturā aut ẜm naturā. Nō pͥᵐ. qꝛ ſi ſic tūc illi corꝑiꝯuenier aliqͥs aliꝰ motꝰ ẜm naturā iſti ꝯͣrius .ſ. aut motꝰſurſuꝫ aut motꝰ deorſuꝫ. Sꝫ hͦ nō p̄t eē. qꝛ tm̄ vnū vni eſtꝯriū. Ergo relinqͥt̉ ꝙ ſibi ꝯueniat ẜm naturā. ⁊ ꝑ ꝯn̄s p̄ter qͣttuor elemēta ē ponēdū qͥntū corpꝰ cui ꝯuenit motus☞ Ar̄ Ignis mouet̉ circl̓arit̓ ⁊ ſil̓r (circularꝭ ẜꝫ naturāaer. gͦ ꝓpt̓ motū circularē nō ē ponēdū qͥntū corpꝰ ſimplexab elemētis diſtīctū. An̄s ꝓbat̉ ꝑ Areſto. pͥº metheoroꝝvbi d̓r ꝙ yꝑcauma .i. ignis ⁊ ſuꝑior ꝑs aeris ferūt̉ circulariter. ſicut pꝫ ꝑ motū ſtelle comate Soº doctorisē. ꝙ illacirculatō ignis vl̓ aerꝭ nō ē eis natural̓. qꝛ nō cauſat̉ a pͥnªintrīſeco neqꝫ ꝯuenit eis ꝑ violētiā ſeu ꝯͣ naturā. qꝛ naturalit̓ corꝑa īferiora nata ſtꝭ moueri a ſuꝑioribꝰ. ſꝫ ꝯuenit eisqͦdāmō ſupͣ naturā. qꝛ tal̓ motꝰ ē in eis ex imp̄ſſiōe ſuꝑioris corꝑis .ſ. f.irmamēti cuiꝰ motū ignis ⁊ aet ſequunt̉ ẜmꝯpletā circulatōeꝫ. aqͣ ꝟo ẜm incōpletā .ſ. ẜm fluxū ⁊ refluxū maris. ſꝫ terra remotiſſime diſtās nihil a tali motu ꝑti☞ Ar Unū ꝯͣriat̉ plu (cipat niſi ẜꝫ alteratōeꝫ eiꝰ ꝑtinꝫribꝰ. gͦ ꝯͣ ſcd̓am ſuppōeꝫ. An̄s ꝓbat̉. qꝛ vni vitio ꝯͣriat̉ virtus ⁊ vitiū oppoſitū. Sicut illiberalitati ꝯͣriat̉ liberalitas ⁊ꝓdigalitas Dd̓m ẜm doc. ꝙ vni ẜm idē tm̄ vnū ē ꝯͣriūſꝫ vni ẜm diuerſa pn̄t pl̓a eē ꝯͣria. Et ſic eſt de illo qd̓ aſſumit argumētū. qꝛ vitiū ꝯͣriat̉ ꝟtuti ſicut inordinatū ordīato ſꝫ vnū vitiū ꝯriat̉ alteri ſicut ſuꝑabūdātia defectui. Edat doctor ſil̓e. qꝛ ſi idē ſubiectū ſit albū ⁊ dulce tūc illi vnivident̉ ꝯͣria nigrū ⁊ amaꝝ Et qn̄ d̓r. gͦ a ſil̓i motꝰ ſurſūet deorſuꝫ ẜm cōem rōem recti erūt ꝯͣrij motui circulari etẜm rōes ꝓprias ꝯͣrij inter ſe. Soluit doctor ꝙ rectū ⁊ circulare nō ſunt ꝯͣria. qꝛ ꝑtinēt ad figurā cui nihil eſt ꝯtrariūSed adhuc et primā nccāriū eē talē lationēPerfectuꝫ em̄ eſt prius natura imperfecto. Circulus aūt ꝑfectorum Recta aūt lineaneqꝫ vnaNeqꝫ em̄ que infinita. habebit em̄ vtiqꝫ finemet terminū. Neqꝫ finitaꝝ neqꝫ vna. Omniū em̄
erit aliqͥd extra: Augeri em̄ cōtingit quācunqꝫItaqꝫ ſiqͥdem prior motus prioris natura corporis qui autem in circuitu pͥor recto. qui autem in recto ſimpliciū corpoꝝ eſt. Etem̄ ad rectum ſurſuꝫ fertur ⁊ terrea corꝑa deorſuꝫ ad mediū. neceſſe circularē motū alicuius ſimpliciuꝫeſſe corpoꝝ. Mixtoꝝ em̄ lationeꝫ dicebamuseſſe ẜm p̄dominans in mixtura ſimplicium. Exhis qͥdem vtiqꝫ manifeſtū. qꝛ nata eſt eſſe q̄daꝫſubſtantia corꝑis alia p̄ter eas que hic cōſiſtentias diuinior ⁊ prior horum omniūHic ꝯn̄r. pͦ. ponit terciā rōem q̄ tal̓ ē. Motꝰ circularieſt pͥor ⁊ ꝑfectior alijs cū ſit pͥmꝰ int̓ motus locales. gͦ eritnaturalit̓ pͥoris corꝑis qͣꝫ motus rectꝰ. Sꝫ motꝰ rectusꝯuenit qͣttuor elementis naturalit̓ vt ꝓbat̉ in lr̄a de igne ⁊terra. gͦ motꝰ circularꝭ ꝯueniet alicui corꝑi altiori ⁊ pͥori ⁊ ꝑꝯn̄s p̄ter qͣttuor elemēta ponēda ē q̄dā alia ſub̓a circulariter mota diuinior ⁊ oībꝰ pͥor. An̄s maloris ꝓbat̉. qꝛ lineacircularis ē ꝑfectior linea recta. qꝛ qͥcqͥd in ea accipit̉ ē pͥnᵐfinis ⁊ mediū. ⁊ gͦ nō recipit alicuiꝰ exterioris additōeꝫ. ſꝫnulla linea recta e ꝑfecta. qꝛ linea recta infinita caret fine aqͦ aliqͥd d̓r ꝑfectū. ⁊ linea recta finita p̄t augeri. ⁊ ſic recipitadditōeꝫ alicuiꝰ extrinſeci. gͦ ſeqͥt̉ ꝙ motus circuli erit pormotu recto. Sꝫ ꝯn̄a eiuſdē maioris pꝫ. qꝛ qͣlis eſt ordo inpaſſionibꝰ tal̓ erit ordo in ſubiectis paſſionū. ¶ Et qn̄ d̓rmotꝰ rectus cōuenit corꝑibꝰ mixtis. ergo male dcm̄ eſt ꝙnaturalit̓ ꝯueniat qͣttuor elementis q̄ ſunt corꝑa ſimpliciaRn̄det. p. in textu ꝙ ille motꝰ ꝯuenit eis ẜm naturaꝫ ſim☞ Ar̄ Linea rcā hꝫ (plicꝭ corꝑis dn̄antis in mixtōepͥnᵐ mediū ⁊ finē. gͦ erit ꝑfecta. ꝯn̄a tꝫ ex ꝓbatōe textꝰ. q̄ꝓbat̉ linea circularꝭ eē ꝑfecta Dd̓m cū doc. ꝙ dupl̓t d̓raliqd̓ eē ꝑfectū. Unoº ꝑtialit̓ ſeu ꝑticularit̓. ⁊ ad hͦ ſufficieꝙ habeat pͥnᵐ mediū ⁊ finē in ſeip̄o. Alioº ſimpl̓r. ⁊ ad illd̓reqͥrit̉ ꝙ nō ſit aliqͥd extra ip̄m. Et h̓ modꝰ ꝑfectōis ꝯuenit ſolū pͥº ⁊ ſup̄mo corꝑi qd̓ ē oīm ꝯtētiuū. ⁊ ẜm hūc modū linea recta d̓r imꝑfcā ¶ Et qn̄ replicat̉. dyamēter? e.i.linea recta ⁊ tn̄ ē ꝑfecta. ꝓbat̉ qꝛ nō recigit additōeꝫ. Soluit doc. ꝙ hͦ ei accidit inqrū ⁊in tali materia ⁊ nō ꝯuenit ſibi inqͣꝫtū ē linea recta. al̓s em̄ oī linee recte ꝯueniret. ſꝫ circulus ex ꝓpria rōne circuli hꝫ ꝙ nō ſit ſuſceptiuꝰ additōis☞ Ar̄ Motꝰ circularꝭ recipit additōeꝫ. gͦ n̄ erit ꝑfectꝰAn̄s ꝓbat̉. qꝛ ē ꝯtinuꝰ ⁊ ſempiternꝰ in magnitudīe finita.et ſic vna circulatio ſuꝑaddit̉ alteri. Ad hͦ d̓t doc. ꝙ illaadditio nō fit ad eādē circulationē. ſꝫ ꝑtinꝫ ad circulatōeꝫaliā q̄ ſeqͥt̉ tūc em̄ circulatio vna hꝫ ꝯplemētū ſue ſpēi cū redierit ad pͥnᵐ a qͦ incepit Et qn̄ d̓r circulꝰ nō hꝫ tres dimenſiones. ergo videtur ꝙ non ſit magnitudo perfecta.Soluit ſanctus Thomas ꝙ linea circularis non eſt ſimpliciter magnitudo perfecta. vt ꝓbat replica. eſt tamen linea perfecta. qꝛ nihil ei linealiter addi poteſt☞ Arguit̉ Philoſophus in illa probatōe cōmittit circulatōem. patet. quia ex ꝑfectione linee circularis ꝓbat ꝑfectionē motꝰ circularis ⁊ rurſuꝫ ex ꝑfectōe motꝰ circularꝭꝯcludit ꝑfectōeꝫ circularis corꝑis Dd̓m ꝙ h̓ nō ꝓcedit̉ ab eodē ad idē. quia motus circularis ꝓbat̉ eſſe perfectus ex perfectione linee circularis abſolute. ſed ex perfectione motus circularis in cōmuni probatur hoc corpusquod circulariter mouetur eſſe ꝑfectum. Et ſic non proceditur ab eodem ad idem. ſed ex cōmuni ad ꝓprium