QueſtioCXXXII
Agrippa ⁊ Sernice cū multa ambitione introierunt pretoriū. ⁊. ij. Paralipo. xvi. ꝙ ſuꝑ corpus Aꝫa mortui ꝯbuſſerunt aromata ⁊ vnguenta ambitiōe nimia. ſed magnanimitas nō ē circa exteriorē apparatū. ergo ambitio nonopponit̉ magnanimitati ¶ Sed ꝯtra ē ꝙ Tullius in. i.de officijs dicit. ꝙ ſicut quiſqꝫ magnitudine aī excellit. itamaxime vult omniū princeps eē ſolus. ſed hoc ꝑtinet adambitionē. ergo ambitio ꝑtinet ad exceſſum magnanimitatis. Rn̄. dicendū ꝙ ſicut dictū ē ambitio īportat appetitum inordinatū honoris. magnanimitas aūt eſt circa honores. ⁊ vtit̉ eis ſecūdū ꝙ oportet. vnde manifeſtum ē ꝙambitio opponit̉ magnanimitati ſicut inordinatū ordinato. ¶ Ad .i. ergo dd̓m ꝙ magnanimitas ad duo reſpicit.ad vnū quidē ſicut ad finē intentū. qd̓ ē aliqd̓ magnumopus qḋ magnanimus attēptat ẜm ſuā facultatē. ⁊ quātum ad hoc opponit̉ magnanimitati ꝑ exceſſum p̄ſūptio.preſumptio enī attēptat aliqd̓ magnū opus ſupra ſuā facultatē. ad aliud aūt reſpicit magnanimitas ſicut ad materiā qua debite vtit̉ .ſ. ad honorē. ⁊ inquantuꝫ ad hoc opponit̉ magnanimitati ꝑ exceſſum ambitio. nō ē autem inconueniens ẜm diuerſa eē plures exceſſus vnius medij.¶ Ad. ij. dd̓m. ꝙ illis qui ſunt ꝯſtituti in dignitate propter quādā excellentiā ſtatus debet̉ honor. ⁊ ẜm hoc inordinatus appetitus dignitatū pertinet ad ambitionem. ſiquis enī inordinate appeteret dignitatē nō rōne honorisſed propter debitū dignitatis vſum ſuā facultatē excedētem. nō eēi ambitioſus ſed magis p̄ſumptuoſus. ¶ Adiij. dd̓m ꝙ ipſa ſolennitas exterioris cultus ad quēdā honorē perunet. vnde ⁊ talibus cōſueuit honor exhiberi. qd̓ſignat̉ Iaco. ij. Si introierit in cōuentū veſtrum vir anulum aureū habēs in veſte cādida ⁊ dixeritis ei. tu ſede hic⁊cͣ. vn̄ ambitio nō ē circa exteriorē cultū niſi ẜm ꝙ pertinet ad honorem. ¶ Queſtio CXXXIIEinde ꝯſiderādum.eſt de inani gloria. Et circa hoc querunt̉ quatuor. Primo vtrum appetitus glorie ſit peccatum ¶ Secundo vtꝝ magnanimitati opponatur ¶ Tertio viꝝ ſit peccatū mortale. ¶ Quarto vtrum ſit vitiū capitale. ¶ Quinto de filiabus eius.ſic procedit̉. Uidet̉ ꝙ apO peI M penitus glorie nō ſit peccatum. Nullus enī peccat in hoc ꝙ deo aſſimilaturquinimo mandat̉ ad ephe. v. Cſtote imitatores dei ſicutfilij chariſſimi. ſed ī hoc ꝙ hō querit gloriā videt̉ deū imitari qui ab hoībus gloriā querit vn̄ dicit̉ Eſa. xliij. Affertfillos meos de longinquo. ⁊ filias meas ab extremis terre. ⁊ oēm qui inuocat nomē meū in gloriā meā creaui eū.ergo appetitus glorie nō eſt peccatum. ¶ Pre. Allud perqd̓ aliquis prouocatur ad bonum nō videtur eſſe peccatūſed per appetitum glorie homines ꝓuocant̉ ad bonuꝫ. dicit enim Tullius in libro de tuſculanis queſtionibus ꝙhomines ad ſtudia impellunt̉ gloria. in ſacra etiā ſcriptura promittitur gloria pro bonis operibꝰ. ẜm iſlud ad Ro.ij. His quidem qui ſunt ẜm patientiā boni oꝑis gloriaꝫ⁊ honorē. ergo appetitus glorie non eſt peccatū. ¶ Pre.Tullius dicit in ſua rhetorica ꝙ gloria eſt frequens d̓ aliquo fama cum laude. ⁊ ad idem pertinet qd̓ Ambro. dicitꝙ gloria eſt quaſi clata cuꝫ laude noticia. ſed appetere laudabilē famā nō ē peccatū. quinimo videt̉ eſſe laudabile.ẜm illud. Eccl̓. iiij. Curā habe de bono nomine. ⁊ ad Ro.xij. Prouidentes bona nō ſolū corā deo ſed etiam coram
omnibus hominibue. ergo apperitus inanis glorie nō eſtpeccatum. ¶ Sed contra eſt qd̓ Augꝰ dicit. v. de ciui. dei.Sanius videt qui amorem laudis vitiuꝫ eſſe recognoſcit¶ Rn̄. dicendum ꝙ gloria claritatem quandam ſignat.vnde gloriari idem eſt qḋ clarificari. vt Augꝰ dicit ſuperIohannē. Claritas autem ⁊ decor quandā habent manifeſtationē. ⁊ ideo nomen glorie proprie importat manifeſtationem alicuius. de hoc ꝙ apud homines decoꝝ videt̉ſiue illud ſit bonū corporale aliquod ſiue ſpūale. quia vero illud qd̓ ſimpliciter clarum eſt a multis conſpici poteſt⁊ a remotis. ideo proprie per nomen glorie deſignatur ꝙbonū alicuius deueniat in multoꝝ noticiā ⁊ approbauonem ẜm ꝙ Saluſtius dicit ī catilinario. gloriari ad vnūnō eſt. largius tamē accepto glorie nomine nō ſolum conſiſtit in multitudinis cognitione ſed etiam paucoruꝫ velvnius aut ſui ſolius. dum .ſ. aliqͥs proprium bonum cōſiderat vt dignū laude. ꝙ autē aliquis bonū ſuum cognoſcat ⁊ approbet nō eſt peccatū. Dicitur enim. i. ad Coꝝ. ij.Nos autem nō ſpiritum huius mundi accepimus. ſꝫ ſpiritum qui ex. deo ē. vt ſciamus que a deo donata ſunt nobis. ſimiliter etiā nō eſt peccatū ꝙ aliquis velit bona opera ſua ab alijs approbari. dicit̉ enī. Matth. v. Luceat ſuxveſtra coram hominibus. ⁊ ideo appetitus glorie de ſe nōnominat aliqd̓ vitioſum. ſed appetitꝰ inanis vel vane glorie vitiū importat. nā qd̓libet vanū appetere vitioſum ē.ẜm illud pͣs Ut quid diligitis vanitatē ⁊ queritis mendacium. Poteſt aūt gloria dici vana tripliciter. Uno modo ex ꝑte rei de qua quis gloriā querit puta cū quis querit gloriā de eo qḋ nō ē. vel de eo qḋ nō eſt gloria dignū. ſicut de aliqua re fragili ⁊ caduca. Alio modo ex parte eiusa quo quis gloriā querit. puta hominis cuius iudiciumnon eſt certum. Tertio ex parte ipſius qui gloriam appetit. qui videlicet appetitum glorie ſue non refert in debitūfinem puta ad honorem dei vel proximi ſalutem. ¶ Adprimum ergo dicēdū ꝙ ſicut Augꝰ dicit ſuꝑ illud Iohxiij. Uos vocatis me magiſter ⁊ domine. ⁊ benedicitis.Periculoſum eſt ſibi placere cui cauenduꝫ eſt ſuperbireille autem qui ſuper omnia eſt quātūc unqꝫ ſe laudet nonextollit ſe. nobis nāqꝫ expedit deū noſſe non illi. nec eumquiſqꝫ cognoſcit ſi non ſe iudicet ip̄e qui nouit. Unde patet ꝙ deus ſuam gloriam non querit propter ſe ſed ꝓpternos. ⁊ ſimiliter etiam homo laudabiliter poteſt ad aliorūvtilitatem gloriam ſuam appetere. ẜm illud Matth. v.Uideant opera veſtra bona ⁊ glorificent patrem veſtrumqui in celis eſt. ¶ Ad ſecundum dicendum ꝙ gloria quehabetur a deo non eſt gloria vana ſed vera. let talis gloriabonis operibus in premium repromittitur. de qua dicit̉ij. ad Coꝝ. x. Qui gloriatur in domino glorietur. nō eniꝫqui ſeipſum commendat ille probatus eſt ſed quem deuscommendat. prouocātur etiam aliqui ad virtutum operaex appetitu glorie humane ſicut ex appetitu aliorum terrenorum bonorum. nō tamen eſt vere virtuoſus qui propter humanam gloriā opera virtutis operatur. vt Augꝰ.probat in. v. de ciui. dei. ¶ Ad tertium dicendum ꝙ adperfectionem hominis pertinet ꝙ ipſe cognoſcat. Sed ꝙipſe ab alijs cognoſcatur nō pertinet ad eius perfectione⁊ ideo non eſt per ſe appetendum. poteſt tamen appeti īquantum eſt vtile ad aliquid vel ad hoc ꝙ deus ab hominibus glorificetur. vel ad hoc ꝙ homines proficiant ex bono quod in alio cognoſcunt. vel ex hoc ꝙ ipſe homo ex bonis que in ſe cognoſcit per teſtimoniuꝫ laudis aliene ſtudeat in eis perfeuerare ⁊ ad meliora proficere. ⁊ ſecundū