QueſtioCI

ſubueniat filio. ⁊ propte / hoc non ſolum ad horam debꝫei ſubuenire ſed ad totam ſuam vitam qd̓ eſt theſaurizare. ſed ꝙ filius aliquid conferat patri hoc eſt per accidēsratione alicuius neceſſitatis inſtantis ī qua tenetur ei ſubuenire non autem theſaurizare quaſi in longinquuꝫ quianaturaliter non parentes filiorum ſed filij parentuꝫ ſuntſucceſſores. ¶ Ad. iij. dd̓ ꝙ cultus et officium vt Tulliꝰdicit: debetur omnibus ſanguine iunctis et patrie beniuolis: non tamen equaliter omnibus ſed precipue parentibus: alijs autem ẜm propriam facultatem voluntateꝫ ⁊decentiam perſonarum.Ad tertiū ſic proceditur.Uidetur ꝙ pietas non ſit ſpecialis virtus ab alijs diſtīcta. Exibere enim obſequium et cultum aliquibꝰ ex amore procedit. ſed hoc pertinet ad pietateꝫ. ergo pietas noneſt virtus a charit̓ate diſtincta. ¶ Pre. Cultum deo exhibere eſt proprium religionis. ſed etiaꝫ pietas reddit deocultum vt dicit Augꝰ. x. de ciui. dei. ergo pietas non diſtinguitur a religione. ¶ Pre. Pietas que erhibet cultum et officium patrie videtur eſſe ideꝫ cum iuſticia legali que reſpicit bonum cōmune. ſed inſticia legalis eſt virtus generalis vt patet per philoſ. phum in. v. ethicorumergo pietas non eſt virtus ſpecialis. ¶ Sed contra eſt ꝙponitur a Tullio pars iuſticie. ¶ Rn̄. dd̓ ꝙ aliqua virtꝰſpecialis eſt ex hoc ꝙ reſpicit aliqd̓ obiectum ẜm aliquāſpecialem rationem. cum autem ad rationem iuſticie pertineat ꝙ debitum alij reddat: vbi inuenitur ſpecialis ratio debiti alicui perſone ibi eſt ſpecialis virtus: debet̉ autem aliquid alicui ſpecialiter: quia eſt connaturale principium producens in eſſe et gubernans. hoc autem principium reſpicit pietas inquantum parentibus et patrie: ehis qui ad hoc ordinantur officium et cultum impenditet ideo pietas eſt ſpecialis virtus. ¶ Ad. j. ergo dicendūꝙ ſicut religio eſt quedam proteſtatio fidei ſpei et charitatis quibus homo primordialiter ordinatur in deuꝫ. itaetiam pietas eſt quedam proteſtatio charitatis quā quishabet ad parentes et ad patriam. ¶ Ad. ij. dd̓ ꝙ deꝰ longe ⁊ excellentiori modo eſt principium eſſendi ⁊ gubernationis qͣꝫ pater vel patria: ⁊ ideo alia virtus eſt virtus religionis que cultum deo exhibet a pietate que exhibet cultum parentibus ⁊ patrie: ſed ea que ſunt creaturarum ꝑquandam ſuperexcellentiam et cauſalitatem tranſferunt̉in deum vt Dionyſius dicit in libro de diui. no. vnde ꝑexcellentiā pietatis cultus dei nominatur: ſicut ⁊ deꝰ excellenter dicitur pater noſter. ¶ Ad. iij. dd̓ ꝙ pietas ſe extendit ad patriam ẜm ꝙ eſt nobis quoddam eſſendi prīcipium. ſed iuſticia legalis reſpicit bonum patrie ẜm ꝙ ēbonuꝫ cōmune. et ideo iuſticia legalis magis habet ꝙ ſitvirtus generalis qͣꝫ pietas.Ad quartum ſic procedit̉Uidet̉ ꝙ occaſione religionis ſint pretermittenda piematis officia in parentes. Dicit enim dominus. Luce. xiiij.Si quis venit ad me ⁊ non odit patrem ſuum ⁊ matreꝫ:⁊ vxorem ⁊ filios ⁊ fratres ⁊ ſorores adhuc aūt et animaꝫſuā: non pōt meꝰ eſſe diſcipulus: vn̄ ⁊ in laudē Iacobi etiohannis. Matth. iiij. dicitur ꝙ relictis retibꝰ ⁊ patre: ſecuti ſunt xp̄m ⁊ in laudē leuitarum dicit̉. Deutro. xxxiij.Qui dixit patri ſuo ⁊ mr̄i ſue neſcio vos: et fratribꝰ ſuiaignoro illos: ⁊ neſcierunt filios ſuos: hi cuſtodierunt eloquium tuum. ſed ignorando parentes ⁊ alios conſangui

neos vel etiam obediendo eos: neceſſe eſt ꝙ pretermittātur pietatis officia: ergo propter religionem officia pietatis ſunt pretermittenda. ¶ Pre. Matth. viij. et Luc̄. ix.Dicit̉ ꝙ dn̄s dicenti ſibi: permitte me primūtire ⁊ ſepelire patrem meū: rn̄dit: ſine vt mortui ſepeliant morruosſuos: tu aūt vade ⁊ annuncia regnuꝫ dei qd̓ ꝑtinet ad religionem: ſepultura aūt patris ꝑtinet ad pietatis officiū.ergo pietatis officiū eſt pretermittendū ꝓpter religioneꝫ.¶ Pre. deꝰ per excellentiā dr̄ pater nr̄. ſed ſicut per pietatis obſequia colimꝰ parentes: ita per religioneꝫ colimꝰdeum. ergo p̄termittenda ſunt pietatis obſequia propterreligionis cultum. ¶ Pre. Religioſi tenent̉ ex voto qd̓tranſgredi non licet ſue religionis obſeruantias implereẜm quas ſuis parentibꝰ ſubuenire impediunt̉: tum propter paupertatem: qꝛ proprio catent: tum etiam propterinobedientiam: qꝛ ſine lnīa ſuoꝝ prelatoꝝ eis clauſtꝝ exire non licet. ergo propter religioneꝫ pretermittenda ſuntpietatis officia in parentes. ¶ Sed ꝯͣ eſt ꝙ dn̄s Matth̓..xv. redarguit phariſeos qͥ intuitu religionis honoreꝫ parentibꝰ debitum ſubtrahere docebant. ¶ An̄. dd̓. ꝙ religio ⁊ ꝑietas ſunt due virtutes. nulla aūt virtus alij ꝟtuti ꝯtrariat̉ aut repugnat: qꝛ ẜm phūm in p̄dicamentis: bonum non eſt bono ꝯtrarium. vnde non poteſt eſſe ꝙ pietas ⁊ religio ſe mutuo impediant vt propter actum vniꝰactus alteriꝰ eccludat̉. cuiuſlibet enī ꝟtutis actꝰ vt ex ſupradictis patet debitis circūſtantijs limitat̉ quas ſi protereat iam non erit virtatis actus ſed virij: vn̄ ad pietatēpertinet officium ⁊ cultuꝫ parentibꝰ exhibere ẜm debituꝫmodum. non eſt aūt debitus modꝰ vt plus homo tendatad colendum patrem qͣꝫ ad colendum deum. ſꝫ ſicut Ambroſius dicit ſuꝑ Lucam. neceſſitudini generis diuine religionis pietas antefert̉. Si ergo cultus parentū abſtrahat nos a cultū del: iam non eſſet pietatis parentum inſiſtere cultui contra deum. Un̄ Hiero. dicit in epl̓a ad Heliodoꝝ. Per calcatam ꝑge matrem. ad vex illa crucis euola. ſummū genꝰ pietatis eſt in hac re fuiſſe crudelem. ⁊ iōin tali caſu dimittenda ſunt officia pietatis in ꝑentes propter diuinum religionis cultuꝫ. Si vero ꝑ exhibenda debita obſeqͥa ꝑentibꝰ non abſtrahamur a diuino cūltu: hociam pertinebit ad pietatē. ⁊ ſic non oportebit propter religionem pietatē deſerere. ¶ Ad. j. ergo dd̓ ꝙ Gregoriꝰexponens illud verbuꝫ dn̄i. dicit ꝙ parentes quos aduerſarios in via dei patimur: obediendo ⁊ fugiēdo neſcite debemus. ſi enī parentes noſtri nos ꝓuocent ad peccanduꝫ⁊ abſtrahant a cultū diuino: debemꝰ quantū ad hoc eosdeſerere ⁊ odire. ⁊ hoc modo dicunt̉ leuite ſuos ꝯſanguineos ignoraſſe: qꝛ idolatris ẜm mandatum dn̄i non peꝑcerunt: vt habet̉. Exo. xxxij. Iacob aūt et Iohannes laudant̉ ex hoc ꝙ ſunt ſecuti dn̄m dimiſſo parente: non quiaeorum pater eos prouocaret ad maluꝫ ſed quia aliter eſtimabant ipſum poſſe vitam tranſire eis chriſtum ſequentibꝰ. ¶ Ad. ij. dd̓ ꝙ dominꝰ ideo ꝓhibuit diſcipulū a fepultura patris: quia ſicut Chryſo. dicit: ꝑ hoc eum dominus a multis mal̓ eripuit puta luctibꝰ ⁊ meroribꝰ ⁊ alijsque hinc expectant̉. poſt ſepulturam enim erat neceſſe etteſtamenta ſcrutari: ⁊ hereditatis diuiſioneꝫ ⁊ alia hmōi⁊ precipue qꝛ alij erant qui complere poterat huius funeris ſepulturam. vel ſicut Cyrillus exponit ſuꝑ Lucaꝫ: diſcipulus ille nō petijt ꝙ pr̄eꝫ iam defunctū ſepeliret: ſedadhuc viuentem in ſenectute ſuſtētaret vſqueqͦ ſepeliret̉.qd̓ dn̄s non ꝯceſſit qꝛ erant alij qui eius curā habere poterant linea parentele aſtricti. ¶ Ad. iij. dd̓ ꝙ hoc quod