CQueſtio

ſe eſſe dn̄m ſpūalis doni quod eſt herencū. Sciendum tn̄ꝙ Simon magus preter hoc ꝙ apl̓is ſpūſſancti gratiaꝫrecunia emere voluit. dixit ꝙ mundus nō erat a deo creatus. ſed a quadā ſuꝑna virtute. vt dicit Iſido. in li. etymologiaꝝ. ⁊ ſic ẜm hoc inter alios hereticos ſimoniaci coputantur. vt patet in li. Aug. de hereſibus. ¶ Ad. ij. dd̓mꝙ ſicut ſupra dictū eſt. iuſticia ⁊ oēs partes eius. ⁊ per cōſequens oīa vitia oppoſita ſunt in voluntate ſicut in ſubiecto. ⁊ ideo conuenienter ſimonia per volnntatē diffinit̉.Additur aūt ſtudioſa. ad deſignandū electionē q̄ principaliter pertinet ad virtutē ⁊ vitiū. non aūt oīs qui peccatelectione peccat peccato in ſpm̄ſanctum. ſed ſolū qui peccatū eligit per contēptuꝫ eoꝝ per que hoīes ſolent retrahia peccando. vt ſupra dictum eſt. ¶ Ad. iij. dd̓ ꝙ regnumceloꝝ dicitur emendū qn̄ quis dat quod habet ꝓpter deūlarge ſumpto noīe emptionis ẜm ꝙ accipitur ꝓ merito.quod tn̄ nō pertingit ad ꝑfectam rationem emptionis. tūquia non ſunt condigne paſſiones huius tꝑis nec aliquanoſtra dona vel opera ad futurā gloriā que reuelabitur innobis vt dicitur Ro. viij. tū quia meritum non conſiſtitprincipaliter in exteriori affectu. ¶ Ad. iiij. dd̓ ꝙ Simōmagus ad hoc emere voluit ptātem ſpūalem vt eā poſteavenderet. dicitur ent̓. i. q. iij. ꝙ Simon magꝰ donū ſpūſſancti emere voluit. vt ex venditione ſignoꝝ que per eumfierent multiplicatā pecuniam lucraret̉. ⁊ ſic illi qui ſpūalia vendunt conformātur Simoni mago in intentione.in actu vero illi qui emere volunt. illi aūt qui vendunt inactu imitant̉ Gieꝫ diſcipulū Peliſei. de quo legitur in.iiij. Reg. v. ꝙ accepit pecuniā a leproſo mundato. vn̄ vēdifores ſpūalium poſſunt dici non ſolum ſimoniaci. ſedetiā Giezite. ¶ Ad. v. dd̓ ꝙ noīe emptionis ⁊ venditōnisintelligitur oīs contractus nō gratuitus. vn̄ nec ꝑmutatōprebendarū vel eccleſiaſticoꝝ beneficioꝝ fieri pōt auctoritate partiū abſqꝫ periculo ſimonie. ſicut nec tranſactio. vt iura determinant. pōt tn̄ prelatus ex officio ſuo ꝑmutatōeshmōi facere ꝓ cauſa vtili vel neceſſaria. ¶ Ad. vi. dd̓ ꝙſicut aīa viuit ẜm ſeip̄am. corpus aūt viuit ex vnione aīeita etiā quedā ſunt ſpūalia ẜm ſeip̄a. ſic̄ ſacramenta ⁊ aliahmōi. quedam aūt dicuntur ſpūalia ex hoc ꝙ talibus adherent. Unde .i. q. iiij. dicitur ſiquis obiecerit ꝙ ſpūaliaſine corporalibꝰ rebus non ꝓficiunt. ſicut nec aīa ſine corpore corporaliter viuit. ¶ Ad vij. dd̓ ꝙ papa poteſt incurrere viciū ſimonie ſicut ⁊ qui libet alius homo. peccatumenī tanto in aliqua ꝑſona eſt grauius quāto maiorē obtinet locū. qͣꝫuis enī res eccleſie ſint eius vt principalis diſpenſatoris. non tn̄ ſunt eius vt dn̄i ⁊ poſſeſſoris. ⁊ ideo ſireciperet ꝓ aliqua re ſpūali pecuniā de redditibus eccl̓iealicuiꝰ nō careret vitio ſimonie. ⁊ ſil̓r etiā poſſet ſimoniāꝯmittere recipiēdo pecuniā ab aliqͦ laico n̄ d̓ bonis ecl̓ie.Ad ſecundū ſic procedit̉Uidetur ꝙ non ſꝑ ſit illicituꝫ ꝓ ſacramentis pecuniamdare. Baptiſmus enī eſt ianua ſacramentoꝝ vt in tertiaparte dicetur. ſed licet vt videtur in aliquo caſu dare pecuniam ꝓ baptiſmo. puta qn̄ ſacerdos puerum morientem ſine precio baptizare non vellet. ergo non ſꝑ eſt illicitum emere vel vendere ſacramenta. ¶ Pre. Maximuꝫſacramentorum eſt euchariſtia que in miſſa conſecratur.ſed pro miſſis cantandis aliqui ſacerdotes prebendar velpecuniaꝫ accipiunt. ergo licet multo magis alia ſacramēta emere vel vendere. ¶ Pre. Sacramentū pnīe eſt ſacramentū neceſſitatis quod precipue in abſolutione cōſi

ſtit. ſed quedā abſoluentes ab excōicatione pecuniā exigunt. ergo non ſꝑ eſt illicitum lacramentū emere vel vendere. ¶ Pre. Conſuetudo facit vt non ſit pctm̄ id quodal̓s pctm̄ eſſet. ſicut Augu. dicit ꝙ habere plures vxoresqn̄ mos erat. crimen non erat. ſed apud quoſdā eſt cōſuetudo ꝙ in conſecrationibus ep̄orum. benedictionibus abbatum. ⁊ ordinibus clerieorum. ꝓ chriſmate vel oleo ſcō⁊ alijs hmōi aliquid detur. ergo videt̉ ꝙ hoc nō ſit illicitum. ¶ Pre. Contingit qn̄qꝫ ꝙ aliquis malicioſe impedit aliquem vel ab ep̄atu obtinendo vel ab aliqua alia dignitate. ſed licet vnicuiqꝫ redimere ſuam veratione. ergolicitū videt̉ in tali caſu pecuniam dare ꝓ ep̄atū vel aliqͣalia eccleſiaſtica dignitate. ¶ Pre. Matrimoniū eſt qd̓dam ſacramentū. ſed qn̄qꝫ datur pecunia ꝓ matrimonioergo licitum eſt ſacramentū vendere ¶ Sed contra ē qd̓dicit̉ .i. q. i. qui ꝓ pecunia quemqͣꝫ conſecrauerit alienusſit a ſacerdotio. ¶ Re. dd̓ ꝙ ſacramenta noue legis ſuntmaxime ſpūalia inquantū ſunt cauſa ſpūalis gratie que p̄cio eſtimari non pōt ⁊ eius rōni repugnat ꝙ non grauiter detur. diſpēſantur aūt ſacramēta ꝑ eccleſie miniſtroaquos oportet a ppl̓o ſuſtentari. ẜm illud apl̓i. i. ad Coꝝ. ixNeſcitis qm̄ qui in ſacrario oꝑantur. que de ſacrario ſuntedunt. ⁊ qui altario deſeruiunt. cū altario ꝑticipant. Sicergo dd̓ eſt ꝙ accipere pecuniā ꝓ ſpūali ſacramentoꝝ gratia eſt crimenſimonie. quod nulla conſuetudi ne pōt excuſari. quia conſuetudo non preiudicat iuri naturali vel diuino. ꝑ pecuniam aūt intelligitur omne illud cuiꝰ preciuꝫpōt pecunia eſtimari vt phūs dicit in. iij. ethicoꝝ accipereaūt aliqua ad ſuſtentationē eorum qui ſacramenta xp̄i miniſtrant ẜm ordinationē eccleſie ⁊ conſuetudines approbatas non eſt ſimonia neqꝫ peccatum. non aūt ſumit tanqͣꝫ precium mercedis. ſed tanqͣꝫ ſtipendium neceſtitatie.Unde ſuper illud. i. ad thimo. v. qui bene preſunt preſbꝫteri ⁊cͣ. dicit glo. Aug. Accipiant ſuſtentationem neceſſitatis a ppl̓o mercedem diſpenſationis a dn̄o. ¶ Ad i. ergo dd̓ ꝙ in caſu neceſſitatis quilibet poteſt baptizare. ⁊ qꝛnullo modo eſt peccandum. pro eodem eſt habendum ſiſacerdos abſqꝫ precio baptizare non velit. ac ſi non eſſetqui baptizaret. vnde ille qui gerit curam pueri in tali cāulicite poteſt eū baptizare vel a quocūqꝫ alio facere baptizari. poſſet tn̄ licite aquam a ſacerdote emere que eſt pureelementum corꝑale. li aūt eſſet adultus qui baptiſmuꝫ deſideraret ⁊ īmineret mortis periculum. nec ſacerdos eumvellet ſine precio baptizare. deberet ſi poſſet per aliū baptizari. ꝙ ſi non poſſet ad alium habere recurſum. nullo moͣdeberet preciū pro baptiſmo dare ſed potius abſqꝫ baptiſmo recedere. ſuppleretur enī ei ex baptiſmo flaminis qd̓ei ex ſacramēto deeſſet. ¶ Ad. ij. dd̓ ꝙ ſacerdos non accipit pecuniam quaſi preciū conſecratōnis euchariſtie autmiſſe decentande. hoc enī eſſet ſimoniacū. ſed quaſi ſtipēdium ſue ſuſtentationis vt dictum eſt. 7 Ad. iij. dd̓ꝫ ꝙpecunia non exigitur ab eo qui abſoluitur quaſi precium abſolutionis. hoc enim eſſet ſimoniacuꝫ. ſed quaſi penamꝰ culpe precedentis pro qua fuit excōicatus. ¶ Ad. iiijdd̓ ꝙ ſicut dictū eſt. cōſuetudo nō p̄iudicat iuri naturalivel diuino qͦ ſimonia ꝓbibet̉. ⁊ iō ſi aliqͣ ex ꝯſuetudīe exigant̉ qͣſi p̄ciū rei ſpūalis cū intentōe emēdi vel vendēdi.eſt manifeſte ſimonia. ⁊ p̄cipue ſi ab inuito exigant̉. ſi ꝟoexigant̉ qͣſi quedā ſtipēdia ꝑ ꝯſuetudinē approbatā. nō ēſimonia. ſi tn̄ deſit intēt: demēdi vel vēdendi. ſꝫ intētio referat̉ ad ſolā cōſuetudinis obſeruātiā ⁊ p̄cipue qn̄ aliquisvolūtarie ſoluit. in hiſ tn̄ oībꝰ ſollicite cauendū eſt qd̓ hꝫ