QueſtioLXXXVI

exterioꝝ rerū. de quo ſacrificiū offertur deo directe quideꝫqn̄ immediate res noſtras deo offerimꝰ. mediate aūt qn̄eas cōicamꝰ ꝓximis ꝓpter deū. ¶ Ad. iij. dd̓m ꝙ ſacrificia ꝓprie dicunt̉ qn̄ circa res deo oblataſ aliqͥd fit. ſicut ꝙaīalia occidebant̉. ꝙ panis frangit̉ ⁊ comedit ⁊ bn̄dicituret hoc ipſum nomē ſonat. naꝫ ſacrificiū dicit̉ ex hoc ꝙ homo facit aliquid ſacrū. oblatio aūt directe dicit̉ cū deo aliquid offert̉. etiam ſi nihil circa ipſum fiat. ſicut dicunt̉ offerri denarij vel panes in altari circa quos nihil fit. vndeoē ſacrificiū eſt oblatio. ſed nō ꝯuertitur. primitie aūt oblationes ſunt. quia deo offerebant̉. vt legit̉ Deutꝰ. xxvi.non aūt ſunt ſacrificia. quia nihil ſacrū circa eas fiebat. decime aūt ꝓprie loquēdo non ſunt ſacrificia neqꝫ oblatiōesqꝛ nō immediate deo. ſed miniſtris diuini cultꝰ exhibent̉Ad quartuꝫ ſic procedit.Uidet̉ ꝙ nō oēs teneantur ad ſacrificia offerenda. Dicitenī apl̓s Ro. iij. Quecūqꝫ lex loquit̉ his qui ſunt in legeloquit̉. ſed lex de ſacrificijs nō fuit oībꝰ data. ſed ſoli ppl̓ohebreoꝝ. ergo nō oēs ad ſacrificia tenebant̉. ¶ Pre. Sacrificia deo offerūt̉ ad aliqͥd ſignificandū. ſed nō eſt oīumhuiuſmodi ſignificatiōes intelligere. ergo nō oēs tenent̉ad ſacrificia offerēda. ¶ Pre. Ex hoc ſacerdotes dicūt̉ ꝙſacrificiū deo offerūt. ſed nō oēs ſunt ſacerdotes. ergo nōoēs tenent̉ ad ſacrificia offerēda. ¶ Sed ꝯtra eſt ꝙ ſacrificiū offerre eſt de lege nature vt ſuꝑ habitū eſt. ad ea aūtque ſunt legis nature oēs tenētur ad ſacrificiū deo offerendum. ¶ Rn̄. dd̓m ꝙ duplex eſt ſacrificiū ſicut dictū eſt.quoꝝ primū ⁊ pͥncipale eſt ſacrificiū interius. ad qd̓ oēstenent̉ deo deuota mēte offerre. Aliud aūt eſt ſacrificiū exterius. quod in duo diuidit̉. Nam quoddā eſt qd̓ ex hocſolum laudē habet ꝙ deo aliquid exteriꝰ offert̉ in ꝓte ſtatione dīne ſubiectiōis ⁊ ad hoc alit̓ tenēt̉ illi qui ſunt ſublege noua vel veteri. aliter illi qui nō ſunt ſub lege. nā illiqui ſunt ſub lege tenent̉ ad determīata ſacrificia offerenda ẜm legis p̄cepta. illi ꝟo qͥ nō erant ſub lege tenebant̉ad aliqua exterius facienda in honorē diuinū ẜm ꝯdecentiam ad eos inter quos habitabāt. nō aūt determinate adhec vel ad illa. Aliud ꝟo eſt exteriꝰ ſacrificiū qn̄ actus exteriores aliarū virtutū in dīnā reuerentiā aſſumunt̉. quorū quidā cadūt ſub p̄cepto. ad qͦs oēs tenētur. quidā ꝟoſunt ſuꝑerogatiōis. ad quos nō oēs tenent̉ Ad .i. ergodd̓m ꝙ ad illa det̓minata ſacrificia que in lege erāt p̄cepta nō oēs tenebant̉. tenebant̉ tn̄ ad aliqͣ ſacrificia interiora vel exteriora vt dictū eſt. ¶ Ad. ij. dd̓m ꝙ qͣꝫuis nonoēs ſciant explicite ꝟtutē ſacrificioꝝ. ſciunt tn̄ implicite.ſicut ⁊ habent fidem implicitā. vt ſupͣ habitū ē. ¶ Ad. iijdd̓m ꝙ ſacerdotes offerūt ſacrificia que ſunt ſpecialit̓ ordinata ad cultū dīnū. nō ſolū pro ſe ſed etiā pro alijſ. quedāꝟo ſunt alia ſacrificia que quilibet poteſt ꝓ ſe deo offerrevt ex ſupra dictis patet. ¶ Queſtio LXXXVIEinde ꝯſiderandūeſt de oblatiōibꝰ ⁊ primitijs. Et circa hoc q̄runt̉ quattuor. p̄ª vtrū aliq̄ oblatiōes ſint deneceſſitate p̄cepti. 2º quibꝰ oblatiōes debeant̉. 3ª de quibꝰrebus fieri debeāt. 4º ſpecialit̓ de oblatiōibꝰ primitiarumvtrū ad eas hoīes ex neceſſitate teneantur.Ad primū ſic procediturUidet̉ ꝙ hoīes nō teneant̉ ad oblatiōes ex neceſſitate p̄cepti. Nō enī hoīes tꝑe euāgelij tenent̉ ad obſeruāda ce

rimonialia p̄cepta veteris legis vt ſupͣ habitū eſt. ſed oblatiōes offerre ponit̉ inter cerimonialis p̄cepta veteris legis. dicit̉ enī Exo. xxiij. Tribus vicibus ꝑ ſingulos annos mihi feſta celebrabitis. Et poſtea ſubdit̉. Nō apparebis in ꝯſpectu meo vacuus. ergo ad oblatiōes nō tenēt̉nūc hoīes ex neceſſitate p̄cepti. ¶ Pre. Oblatiōes an̄qͣꝫfiant in volūtate hoīs ꝯſiſtūt. vt videt̉ ꝑ hoc qd̓ diciturMatth. v. Si offers munꝰ tuū ad altare. quaſi hoc arbitrio offerentiū relinquat̉. poſtqͣꝫ aūt oblatiōes ſunt factenō reſtat locus iterato offerēdi eas. ergo nullo mō aliqͦsex neceſſitate p̄cepti ad oblatiōes tenet̉ ¶ Pre. Quicūqꝫaliqͥd tenetur reddere eccleſie. ſi nō reddat poteſt ad id cōpelli ꝑ ſubtractionē eccleſiaſticoꝝ ſacramētoꝝ. ſed illicitūvidet̉ his qui offerre noluerint eccleſiaſtica ſacramēta denegare ẜm illud decretuꝫ ſexte ſynodi quod habet̉ .i. q. i.Nullus q̄ ſacramēta cōionē diſpenſat a ꝑcipiēte gratiaꝫaliqͥd exigat ſi ꝟo exegerit deponat̉. ergo nō tenētur homines ex neceſſitate ſalutis ad oblatiōes. ¶ Sed ꝯtra ēquod Grego dicit. Oīs chriſtianꝰ ꝓcuret ad miſſarū ſolennia aliqͥd deo offerre. ¶ Rn̄. dd̓m ꝙ ſicut dictum eſt.nomē oblatiōis cōe eſt ad oēs res que in cultū dei exhibētur. ita ꝙ ſi aliqͥd exhibeat̉ in cultū diuinū quaſi ī aliqd̓ſacrū quod inde fieri debeat. ꝯſulendū eſt. ⁊ oblatio eſt ⁊ſacrificiū. Un̄ Exo. xxix. d̓r. Offeres totū arietē in incenſum ſuꝑ altare. oblatio eſt dn̄o odor ſuauiſſimꝰ victimedei. Et Leuitꝭ. ij. d̓r. Anima cū obtulerit oblationē ſacrificij deo. ſimila erit eius oblatio. Si ꝟo ſic exhibeat̉ vt inintegrū maneat dīno cultui deputandū. vel in vſus miniſtroꝝ expendendū. erit oblatio ⁊ nō ſacrificiū. Huiuſmodi ergo oblatiōes de ſui ratione habent ꝙ volūtarie offerantur. ẜm illud Exo. .xxv. Ab hoīe qui offert vltroneusaccipietis eas. Poteſt tn̄ ꝯtingere ꝙ aliqͥs ad oblatiōesteneat̉ quadruplici ratione. pͥª quidē ex p̄cedēti ꝯuentione. ſicut cū alicui ꝯcedit̉ aliquis fundus eccleſie. vt certiſtꝑibus certas oblationes faciat. quod tn̄ habet rationemcenſus. 2ª ꝓpter p̄cedentē deputationē ſiue ꝓmiſſionemſicut cū aliquis offert donatiōe inter viuos. vel cū relinqͥtin teſtamēto eccleſie aliquā rem mobilē vel īmobilē impoſterū ſoluēdam. 3ª mō ꝓpter eccleſie neceſſitatē. puta ſiminiſtri eccleſie nō haberet vn̄ ſuſtentarent̉. 4ª ꝓpter conſuetudinē. tenent̉ enī fideles in aliquibꝰ ſolennitatibꝰ adaliquas oblatiōes ꝯſuetas. tamē in his duobꝰ vltimis caſibus remanet oblatio quodāmodo volūtaria .ſ. quantūad quantitatē vel ſpeciem rei oblate. ¶ Ad i. ergo dd̓mꝙ in noua lege hoīes nō tenētur ad oblatiōes cauſa ſolēnitatū legaliū vt in Exo. dicit̉. ſed ex quibuſdā alijs cauſis vt dictū eſt. ¶ Ad. ij. dd̓m ꝙ ad oblatiōes faciendastenent̉ aliqui ⁊ anteqͣꝫ fiant. ſicut in p̄ª. 3º et 4ª mō. ⁊ etiāpoſtqͣꝫ eas fecerint ꝑ deputationē ſiue ꝓmiſſionē. tenentur enī realit̓ exhibere quod eſt eccleſie ꝑ modū deputationis oblatū. ¶ Ad. iij. dd̓m ꝙ illi qui oblatiōes debitaſnō reddūt poſſunt puniri ꝑ ſubtractionē ſacramētoꝝ. nōper ipſum ſacerdotē cui ſunt oblatiōes faciēde ne videāt̉ꝑ ſacramētoꝝ exhibitionē aliqͥd exigere. ſed per ſuperiorem aliquem.Ad ſecundū ſic procedit̉.Uidetur ꝙ oblationes non ſolum ſacerdotibꝰ debeant̉.Inter oblationes enī precipue videmus eſſe que hoſtiarum ſacrificijs deputantur. ſed ea que pauꝑibꝰ dant̉. inſcripturis hoſtie dicuntur. ẜm illud Heb̓. vltꝭ. Beneficiētie ⁊ cōionis nolite obliuiſci. talibꝰ enī hoſtijs ꝓmeret̉