QueſtioLII

corpus exercita. gradus aūt medij per quos oportetordinate deſcendere ſūt memoria p̄teritoꝝ. intelligēt a p̄ſentium ſolertia in ꝯſiderādis futuris euentibꝰ. rōcinatio conferēs vnū alteri. docilitas ꝑ quam aliqͥs nō acquieſcit ſententijs maloꝝ ꝑ quos quidē gradus aliqͥs ordinate deſcēdit recte cōſiliando. ſi qͥs aūt ferat̉ ad agendū ꝑ impetū voluntatis vel paſſionis ꝑtrāſitis hmōi gradibꝰ. dicit̉ p̄cipitatio. cum ergo inordinatio conſilij ad imprudentia ꝑtineat. manifeſtū eſt ꝙ vitiū precipitatōis ſub imprudētiaꝯtinet̉. ¶ Ad .i. ergo dd̓m ꝙ conſilij rectitudo ꝑtinet addonum conſilij et ad virtutē prudentie. licet diuerſimodevt ſupra dictū eſt. ⁊ ideo p̄cipitatio vtriqꝫ ꝯtrariat̉. ¶ Adij. dd̓m ꝙ illa dicunt̉ temere que rōne non regunt̉. quodquidē pōt contingere dupl̓r. vno mō ex impetu voluntatis vel paſſionis. alio mō ex contemptu regule dirigētis.⁊ hoc ꝓprie importat temeritas. vn̄ videt̉ ex ea radice ſuꝑbie ꝓuenire q̄ refugit ſubeſſe regule aliene. precipitatioaūt ſe hꝫ ad vtrūqꝫ. vn̄ temeritas ſub p̄cipitatione continetur. qͣꝫuis p̄cipitatio magis reſpiciat primū. ¶ Ad. iij. dd̓ꝫꝙ in inquiſitione ꝯſilij multa ꝑticularia ſunt ꝯſideranda⁊ ideo phūs dicit in. .vi. ethi. Oportet ꝯſiliari tarde. vnd̓p̄cipitatio directius opponit̉ rectitudini cōſilij qͣꝫ tarditasſuꝑflua que hꝫ quandā ſimilitudinē recti conſilij.Ad quartuꝫ ſic procedit̉Uidet̉ ꝙ incōſideratio non ſit pctm̄ ſpeciale ſub imprudentia ꝯtentū. Lex enī diuina ad nullū pctm̄ nos inducitẜm illud p̄s. Lex dn̄i immaculati. inducit aūt ad non ꝯſiderandū ẜm illud Matth. x. Nolite cogitate qūo aūt qͥdloquamini. ergo incōſideratio nō eſt pctm̄. ¶ Pre. Quicunqꝫ conſiliat̉ oꝑtet ꝙ multa ꝯſideret. ſed ꝑ defectū conſilij eſt p̄cipitatio. ⁊ ꝑ conſequēs ex defectu ꝯſiderationisergo p̄cipitatio ſub incōſideratōe continet̉. non ergo incōſideratio eſt ſpāle pctm̄. ¶ Pre. Prudētia conſiſtit inconſideratione actuū tōnis practice qui ſunt conſiliari iudicare de cōſiliatis ⁊ preciꝑe. ſed cōſiderare p̄cedit om̄esiſtos actus. qꝛ ꝑtinet etiā ad intellectū ſpeculatiuū. ergo īconſideratio non eſt ſpāle pctm̄ ſub imprudentia cōtentū. ¶ Sed cōtra eſt qḋ dicit̉ Prouer. iiij. Oculi tui videant recta. ⁊ palpebre tue p̄cedant greſſus tuos. qd̓ ꝑtinetad prudentiā. ſed cōtrariū huius agit̉ ꝑ incōſiderationemergo incōſideratio eſt ſpāle pctm̄ ſub imprudentia contētum. ¶ Rn̄ſio dd̓m ꝙ cōſideratio importat actū intellectus veritatē rei intuentis. ſicut aūt inquiſitio ꝑtinet adrōnem. ita iudiciū ꝑtinet ad intellectū. vn̄ ⁊ ī ſpeculatiuisdemonſtratiua ſcīa dicit̉ iudicatiua inqͣꝫtum ꝑ reſolutionem in prima principia intelligibilia de veritate inquiſitoꝝ dijudicat̉. ⁊ ideo cōſideratio maxime ꝑtinet ad iudicium vn̄ ⁊ defectus recti iudicij ad vitiū incōſiderationisꝑtinet. ꝓut .ſ. aliquis in recte iudicādo deficit ex hoc ꝙ cōtemit vel negligit attendere ea ex quibꝰ iudiciū pcedit.vn̄ manifeſtum eſt ꝙ inconſideratio eſt pctm̄. ¶ Ad. i. ergo dd̓m ꝙ dn̄s non prohibet conſiderare ea q̄ ſunt agēdavel dicenda qn̄ hō habet opportunitatē. ſed dat fiduciamdiſcipulis in verbis inductis. vt deficente ſibi opportuniate vel ꝓpter imꝑitiaꝫ. vel qꝛ ſubito p̄occupent̉. in ſolo diuino confidant conſilio. qꝛ cum ignoramus quid agere debeamus. hoc ſolum habemus. reſidui. vt oculos noſtrosdirigamus ad deum. ſicut dicit̉. ij. Parali. ij. alioquin ſihō pretermittat facere quod pōt ſolum diuinū auxiliumexpectans videt̉ tentare deum. ¶ Ad. ij. dd̓m ꝙ tota conſideratio eoꝝ que in confilio attendunt̉ ordinat ad recte

iudicandum. ⁊ ideo conſideratio in iudicio ꝑficit̉. vndeetiam inconſideratio maxime opponit̉ rectitudini iudicij¶ Ad. iij. dd̓m ꝙ hic inconſideratio accipit̉ ẜm determinatam materiā .i. ẜm agibilia humana ī quibus plura ſūtattendenda ad recte iudicandum. qͣꝫ etiam in ſpeculatiuisquia oꝑationes ſunt in ſingularibꝰ.Ad quintum ſic ꝓcediturUidet̉ ꝙ inconſtātia non ſit vitiū ſub imprudentia contētum. inconſtantia enī videt̉ in hoc conſiſtere ꝙ hō non ꝑſiſtat in aliquo difficili. ſed perſiſtere in difficilibus pertinet ad fortitudinem. ergo inconſtantia magis opponit̉ forritudini qͣꝫ prudentie. ¶ Pre. Iaco. iij. dicit̉. Ubi zelus⁊ contentio ibi inconſtantia ⁊ omne opus prauum. ſed zeſus ad inuidiam ꝑtinet. ergo inconſtantia non ꝑtinet adimprudentiam ſed magis ad inuidiam. ¶ Pre. Ille videt̉ eſſe inconſtans qui non ꝑſeuerat in eo quod ꝓpoſuerat. qd̓ quidē ꝑtinet in de lectationibꝰ ad incontinētē. ī triſticijs aūt ad mollē ſiue delicatū. vt dicit̉ in. vij. ethi. ergoincōſtantia non ꝑtinet ad imprudentiā. ¶ Sed cōtra ēꝙ ad prudentiā ꝑtinet p̄ferre maius bonū minuſ bono. ergo deſiſtere a meliori pertinet ad imprudentiam. ſed hoceſt inconſtantia. ergo inconſtantia pertinet ad imprudentiam. ¶ Rn̄. dd̓m ꝙ inconſtantia importat receſſum quēdam a bono ꝓpoſito diffinito. huiuſmodi autem receſſusprincipiū quidem habet a vi appetititua non enī aliqiusrecedit a priori bono ꝓpoſito. niſi propter aliquid quod ſibi inordinate plalcet. ſed iſte receſſus non conſūmatur niſi per defectum rationis que fallit̉ in hoc ꝙ repudiat id qd̓recte acceptauerat. ⁊ quia cū poſſit reſiſtere impulſui paſſionis. ſi non reſiſtat hoc eſt ex debilitate ip̄ius que nō tenet ſe firmiter in bono propoſito concepto. ⁊ ideo inconſtantia qͣꝫtum ad ſui conſumationem pertinet ad defectūrationis. ſicut aūt oīs rectitudo rōnis practice pertinet aliqualiter ad prudentiā. ita oēs defectus eiuſdem pertinetad imprudentiam. ⁊ ideo inconſtantia ẜm ſui conſummationem ad imprudentiam pertinet. ⁊ ſicut precipitatio ēex defectu circa actum conſilij. ⁊ inconſideratio circa actūiudicij. ita inconſtantia circa actum precepti. ex hoc enimdicitur aliquis eſſe inconſtans ꝙ ratio deficit in precipitando ea que ſunt conſiliata et iudicata. ¶ Ad i. ergodd̓m ꝙ bonum prudentie participatur in oībus virtutibus moralibus. ⁊ ẜm hoc perſiſtere in bono pertinet adomnes virtutes morales. precipue tn̄ ad fortitudinē quepatitur maiorem impulſum ad cōtrarium. ¶ Ad. ij. dd̓mꝙ inuidia ⁊ ira que eſt cōtentionis principiū faciunt inconſtantiam ex ꝑte appetitiue virtutis ex qua eſt principium appetitiue virtutis ex qua eſt principium inconſtantie vt dictuꝫ eſt. ¶ Ad. iij. dd̓m ꝙ continentia ⁊ ꝑſeuerātia nō vident̉ eſſe ī vi appetitiua. ſed ſolum in ratione. cōtinens enī patitur quidem ꝑuerſas concupiſcentias. ⁊ ꝑſeuerans graues triſticias. qd̓ deſignat defectū appetitiuevirtutis. ſed ratio firmiter ꝑſiſtit continentis quidē contra concupiſcentias. ꝑſeuerantis aūt contra triſticias. vnd̓cōtinentia ⁊ ꝑſeuerantia vident̉ eſſe ſpecies conſtātie adrationem ꝑtinentis. ad quam etiam ꝑtinet inconſtantia.Ad ſextum ſic ꝓcediturUidet̉ ꝙ predicta vitia non oriant̉ ex luxuria. Inconſtantia enī orit̉ ex inuidia. vt dictum eſt. ſed inuidia eſt vitiūdiſtinctū a luxuria. ergo predicta vitia non oriunt̉ ex luxuria. ¶ Pre. Iaco. i. dicit̉. Uir duplex aīo inconſtans eſt