QueſtioXXV

ritate diligendi ¶ Preterea ꝓprium eſt amicorum de eiſdem gaudere ⁊ idē velle. ſed charitas nō fac̄ velle qd̓ peccatores volūt neqꝫ fac̄ gaudere de hoc de quo pct̄ores gaudent. ſed magis fac̄ ꝯtrariū. ergo pct̄ores nō ſunt ex charitate diligēdi. ¶ Preterea ꝓpriū eſt amicoꝝ ſimul ꝯuiuere.vt d̓r ī. viij. ethic̄. ſed cū pct̄oribꝰ nō eſt ꝯuiuēdū. ſꝫm illudij. ad Choꝝ. vi. Recedite d̓ medio eoꝝ. ergo pct̄ores nō ſūtex charitatē diligēdi ¶ Sed cōtra eſt qḋ Augꝰ dic̄ in. i. d̓doc. xp̄iana. ꝙ cum d̓r. Diliges ꝓximū tuū. manifeſtū eſtoēm hoīem ꝓximū eſſe deputandū. ſed pct̄ores non deſinunt eſſe hoīes. qꝛ pct̄m non tollit naturā. ergo pct̄oresſunt ex charitate diligendi. ¶ Rn̄ſo dicendū ꝙ in pct̄oribus duo poſſunt ꝯſiderari .ſ. natura ⁊ culpa. Scd̓m naturā quidē quā a deo hn̄t capaces ſunt btītudinis ſuꝑ cuius cōmunicatōe charitas fundat̉. vt ſupra dictū eſt. ⁊ iōſꝫm naturā ſuam ſunt ex charitate diligēdi. Sed culpa eorum deo ꝯtrariat̉. ⁊ eſt beatitudinis impedimentū vn̄ ſꝫmculpā qua deo aduerſat̉ ſunt odiēdi quicunqꝫ pct̄ores. etiam pr̄ ⁊ mat̓ ⁊ ꝓpinqui. vt hr̄ Luc̄. xiiij. Debemꝰ enī ī peccatoribꝰ odire ꝙ pct̄ores ſunt. ⁊ diligere ꝙ hoīes ſūt beatitudinis capaces. ⁊ hoc eſt eos vere ex charitate diligereꝓpter deū. ¶ Ad primū ergo dicēdū ꝙ iniqͦs ꝓpheta odiohabuit inqͣꝫtū iniqui ſunt. hn̄s odio iniquitatē ip̄oꝝ. qd̓ ēip̄oꝝ malum. ⁊ hoc eſt ꝑfectū odium. de quo ip̄e dic̄. Perfecto odio oderam illos. eiuſdē aūt rōnis eſt odire maluꝫalicuius ⁊ diligere bonū eius. vn̄ etiam illud odiū ꝑfectuad charitatē ꝑtinet. ¶ Ad ſcd̓m dicendū ꝙ amicis peccātibꝰ ſic̄ philo. dic̄ in. ix. ethic̄. non ſunt ſubtrahēda amicitie bn̄ficia quouſqꝫ habeat̉ ſpes ſanatōis eoꝝ. ſed magis ēeis auxiliū dandū ad recuꝑationē virtutis qͣꝫ ad recuꝑationē pecunie ſi eā amiſiſſent. quāto virtꝰ eſt magis amicicie affinis. qͣꝫ pecunia. ſed qn̄ in maximā maliciā incidunt⁊ inſanabiles fiūt. tunc nō ē eis amicitie familiaritas exhibenda. ⁊ ideo hmōi peccātes de quibꝰ magis p̄ſumiturnocumentū alioꝝ. qͣꝫ etiā eoꝝ emendatio ẜm legeꝫ diuinā⁊ humanā p̄cipiunt̉ occidi. ⁊ tn̄ hoc facit iudex nō ex odioeoꝝ. ſed ex amore charitatis quo bonū publicū p̄fert̉ viteſingl̓aris ꝑſone. ⁊ tn̄ mors ꝑ iudicē inflicta pct̄ori ꝓdeſt.ſiue ꝯuertat̉ ad culpe expiationē ſiue etiā cōuertat̉ ad culpe terminatōeꝫ. qꝛ ꝑ hoc tollit̉ ei ptās amplius peccandi.¶ Ad tertiū dicendū ꝙ hmōi increpatōes q̄ in ſacra ſcriptura inueniunt̉. tripl̓r poſſunt intelligi. Uno mō ꝑ modum p̄nunciatōis. non ꝑ modū optatōis. vt ſit ſenſus. cōuertant̉ pct̄ores in infernū .i. cōuertent̉. Alio mō ꝑ modūoptationis. vt tn̄ deſideriū optantis non referat̉ ad penaꝫhoīm. ſed ad iuſticiā punientis. ſcd̓m illud letabit̉ iuſtuscum viderit vindictā. qꝛ nec ipſe deus puniēs letat̉ in ꝑditione impioꝝ. vt d̓r Sap̄. i. Sed in ſua iuſticia. qꝛ iuſtusdn̄s ⁊ iuſticias dilexit. Tertio vt deſideriū referat̉ ad remotionē culpe nō ad ip̄am penā. vt .ſ. peccata de ſtruant̉ ⁊ homines remaneāt. ¶ Ad qͣrtum dicendū ꝙ ex charitate diligimꝰ pcī̄ores. non quidē vt velimꝰ q̄ ipſi volunt. vl̓ gaudemus de his de quibꝰ ip̄i gaudēt. ſed vt faciamꝰ eos velleqd̓ volumꝰ. ⁊ gaudere de his de quibꝰ gaudemꝰ. vn̄ d̓r Ieremie. xv. Ipſi cōuertent̉ ad te. ⁊ tu non cōuerteris ad eos¶ Ad quintū dicendū ꝙ cōuiuere pctōribꝰ. infirmis quidem ē vitandū ꝓpter ꝑiculuꝫ qd̓ eis iminet ne ab eis ſubuertat̉. ꝑfectis aūt de quoꝝ corruptione nō timet̉. laudabile eſt ꝙ cum pctōribꝰ ꝯuerſent̉ vt eos conuertāt. ſic enīdn̄s cum peccatoribꝰ manducabat ⁊ bibebat. vt d̓r Mat.ix. Cōuictus tn̄ peccatoꝝ qͣꝫtum ad confortiū peccati vitādus eſt oībus. ⁊ ſic d̓r. ij. ad Coꝝ. vi. Recedite de medio

eoꝝ. ⁊ immundū ne tetigeritis .ſ. ẜm peccati conſenſum.Ad ſeptimū ſic procedit̉Uidet̉ ꝙ pctōres ſeip̄os diligāt. Illud enī quod eſt prīcipiū pctī maxime in pctōribꝰ inuenit̉. ſed amor ſui ē prīcipiū pctī. Dicit enī Augꝰ. xiiij. de ciui. dei ꝙ facit ciuitatem babylonis. ergo pctōres maxime amant ſe ip̄os.Pretere a pctm̄ non tollit naturā. ſed hoc vnicuiqꝫ ꝯuenitex ſua natura ꝙ diligat ſeip̄m. vn̄ etiam creature irrationales naturalit̓ appetunt ꝓpriū bonū. puta ꝯſeruationemſui eſſe: ⁊ alia hmbi. ergo pctōres diligūt ſeip̄os. ¶ Preterea oībus eſt diligibile bonū. vt. Dyoꝰ dic̄ in. iiij. ca. dediui. no. ſꝫ ml̓ti pctōres reputāt ſe bonos. ergo ml̓ti pctōres ſeip̄os diligūt ¶ ¶ Sꝫ ꝯͣ ē ꝙ d̓r ī pͣs. Qui diligit iniqͦtatē odit aīam ſuā ¶ Rn̄ſio dicēdū ꝙ amare ſeip̄m vnomō cōmune eſt oībus. alio mō ꝓpriū eſt bonoꝝ. tertio mōꝓprium eſt maloꝝ. Qd̓ enī aliquis amet id qḋ ſeip̄m eſſeeſtimat. hoc cōmune eſt oībꝰ. Homo aūt d̓r eſſe aliqͥd dupl̓r. Uno mō ẜm ſuam ſubſtātiaꝫ ⁊ naturā. ⁊ ẜm hoc oēseſtimāt bonum cōmune ſe eſſe id qd̓ ſunt .ſ. ex aīa ⁊ corꝑecōpoſitos. ⁊ ſic etiā oēs hoīes boni ⁊ mali diligunt ſeipſos inqͣꝫtum diligūt ſui ip̄oꝝ conſeruationē. Alio mō dicitur hō eſſe aliquid ẜm principalitatē. ſicut princeps ciuitatis d̓r eſſe ciuitas. vn̄ quod principes faciunt d̓r ciuitas facere. Sic aūt non oēs eſtimāt ſe eſſe id quod ſunt.principale enī in hoīe eſt mens rōnalis. ſecundariū aūt ēnatura ſenſitiua ⁊ corꝑalis quoꝝ primū apl̓s nominat interiorē hoīem. ſcd̓m exteriorē. vt ptꝫ. ij. ad Coꝝ. v. Boniaūt eſtimāt principale in ſeip̄is rōnalē naturam ſiue interiorē hoīem. vnde ẜm hoc eſtimāt ſe eſſe qd̓ ſunt. mali autem eſtimāt principale in ſeip̄is naturā ſenſitiuā ⁊ corꝑalem .ſ. exteriorē hoīem. vnde non recte cognoſcētes ſeip̄osnon vere diligūt ſeip̄os. ſed diligūt id qḋ ſeip̄os eſſe reputant. Boni aut vere cognoſcētes ſeip̄os vere ſeip̄os diligunt. ⁊ hoc ꝓbat philo. in. ix. ethic̄. ꝑ quirqꝫ que ſūt amicitie ꝓpria. Unuſquiſqꝫ enī amicꝰ primo quidē vult ſuūamicū eſſe ⁊ viuere. ſcd̓o vult ei bona. tercio oꝑat̉ bona adip̄m. quarto ꝯuiuit ei delectabilit̓. quinto ꝯcordat cum ipſo quaſi cū eodē delectatus ⁊ cōtriſtatꝰ. ⁊ ẜm hoc boni diligūt ſeip̄os qͣꝫtum ad interiorē hominē. qꝛ etiam volūtip̄m ſeruari in ſua integritate ⁊ optāt ei bona eius q̄ ſuntbona ſpūalia. ⁊ etiā ad aſſequēda oꝑa intendunt. ⁊ delectabilit̓ ad cor ꝓpriū redeunt. qꝛ ibi inueniūt bonas cogitationes in pn̄ti. ⁊ memoriā p̄teritoꝝ bonorum. ⁊ ſpem futurorū bonoꝝ ex quibus delectatio cauſat̉. ſil̓r etiam non patiūtur in ſeip̄is voluntatis diſſenſionē. qꝛ tota aīa eoruꝫ tendit in vnū. Ecōtrario aūt mali non volunt cōſeruari in īregritate interioris hoīs. neqꝫ appetunt eius ſpūalia bona. neqꝫ ad hoc oꝑant̉. neqꝫ delectabile eſt eis ſecū cōuiuere redeūdo ad cor. qꝛ inueniunt ibi mala ⁊ pn̄tia ⁊ p̄terita ⁊ futura. que abhorrēt. neqꝫ etiā ſibij p̄is cōcordant ꝓpter conſcientiā remordentē. ẜm illud pͣs. arguā te ⁊ ſtatuā contra faciē tuam. Et ꝑ eadē ꝓbari pōt ꝙ mali amātſeip̄os ſꝫm corruptionē exterioris hoīs. ſic aūt boni nonamāt ſeip̄os. ¶ Ad primū ergo dicendū ꝙ amor ſui quieſt principium peccati eſt ille qui eſt ꝓprius maloꝝ ꝑueniens vſqꝫ ad contemptum dei vt ibidem dicit̉. qꝛ mali etiam ſic cupiunt exteriora bona ꝙ ſpūalia contemnuntōAd ſcd̓m dicendū ꝙ naturalis amor ⁊ ſi non totaliter tollatur a malis. tn̄ in eis ꝑuertit̉ per modum iam dictum.Ad tertium dicendum ꝙ mali inqͣꝫtum eſtimant ſe bonos. ſic aliquid ꝑticipant de amore ſui. nec tn̄ eſt iſta vera