QueſtioXVII

defectibꝰ. vt ſupra dictū eſt. ⁊ ideo p̄ſuppoſita fide vniusdei in lege veteri fuerunt danda ꝓhibitiua p̄cepta quibꝰhoīes prohiberent̉ ab his ꝑticularibꝰ defectibus ꝑ quos fides corrumpi poſſet. ¶ Ad quartū dicendū ꝙ etiam confeſſio ⁊ doctrina fidei p̄ſupponit ſub ectionē hoīs ad deuꝫꝑ fidē. ⁊ ideo magis potuerūt dari pxccepta ī veteri legeꝑtinentia ad confeſſionē vel doctrinam dei qͣꝫ ꝑtinētia adip̄am fidem. ¶ Ad quintū dicendū ꝙ in illa eciā auctoritate p̄ſupponit̉ fides ꝑ quam credimus deū eſſe. vn̄ p̄mittit. Qui timētis dn̄m. qd̓ nō poſſet eſſe ſine fide. Qd̓ autem addit credite illi. ad quedā credibilia ſpecialia referēdum eſt. ⁊ p̄cipue ad illa que ꝓmittit deus ſibi obedientibus. vnde ſubdit. Et non euacuabit̉ merces veſtra.Ad ſecunduꝫ ſic procedit̉Uidetur ꝙ in veteri lege incōueniēter tradant̉ preceptaꝑtinentia ad ſcientiam ⁊ intellectū. Scīa enī ⁊ intellectꝰad cognitionē ꝑtinent. cognitio aūt procedit ⁊ dirigit actionem. ergo p̄cepta adſcīam ⁊ intellectū pertinentia debētprecedere precepta ꝑtinentia ad actionē. cū ergo prima p̄cepta legis ſint p̄cepta decalogi. videt̉ ꝙ inter p̄cepta decalogi debuerūt tradi aliqua p̄cepta ꝑtinentia ad ſcīam ⁊intellectū. ¶ Preterea diſciplina p̄cedit dectrinā. priusenī homo ab alio diſcit qͣꝫ aliū doceat. ſed dant̉ in veteri lege aliqua p̄cepta de doctrina ⁊ affirmatiua. vt precipitur.Deutro. iiij. Docebis ea filios aut nepotes tuos. ⁊ etiaꝫphibitiua. ſicut dicit̉. Deutro. iiij. Non addetis ad verbum qd̓ vobis loquor. neqꝫ auferetis ab eo. ergo videturꝙ etiam aliqua p̄cepta dari debuerīt inducētia hoīm addiſcendū. ¶ Preterea ſcīa ⁊ intellectus magis videturneceſſaria ſacerdoti qͣꝫ regi. Un̄ dicit̉ Malach. ij. Labiaſacerdotis cuſtodiunt ſcīam ⁊ legem requirent exore eiꝰEt Oſee. iiij. dicit̉. Qui a repuliſti ſcīam. repellaꝫ ⁊ egote ne ſacerdotio fungaris mihi. ſed regi mandat̉ ꝙ addiſcat ſcīam legis. vt ptꝫ Deutro .xvij. ergo multo magisdecuit precipi ī lege ꝙ ſacerdotes legē addiſcerēt. ¶ Preterea meditatio eoꝝ que ad ſcīam ⁊ intellectū ꝑtinent nōpōt eſſe in dormiendo. impedit̉ enī per occupationes extraneas. ergo incōuenienter precipitur Deutro. vi. Meditaberis ea ſedēs in domo tua ⁊ ambulans in itinere. dormiens atqꝫ conſurgens. inconuenienter ergo traduntur īveteri lege p̄cepta ad ſcīam ⁊ intellectū ꝑtinentia. ¶ Sꝫcontra eſt ꝙ dicit̉. Deutro. iiij. Audientes vniuerſi precepta hec dicant. En populus ſapiens ⁊ intelligens. ¶Rn̄ſio dicendum ꝙ circa ſcīam ⁊ intellectum tria poſſūtconſiderari. primo quidē acceptio ip̄ius. ſcd̓o vſus eius.tertio ꝟ̓o conſeruatio ipſius. Acceptio quideꝫ ſcientie vl̓intellectus fit per doctrinam ⁊ diſciplinam ⁊ vtrunqꝫ ī lege precipitur. Dicit̉ enī Deutro. vi. Erunt verba hec q̄ego precipio tibi in corde tuo. quod pertinet ad diſciplinaPertinet enī ad diſcipulum vt cor ſuum applicet hiſ quedicuntur. Quod vero ſubditur ⁊ narrabis ea filijs tuis ꝑtinet ad doctrinam. Uſus vero ſcientie vel intellectꝰeſt meditatio eorum que quis ſcit vel intelligit. ⁊ qͣꝫtumad hoc ſubditur. ⁊ meditaberis ſedens in domo tua ⁊c̄. Cōſeruatio aūt fit ꝑ memoriam ⁊ qͣꝫtum ad hoc ſubdit. ⁊ ligabis ea quaſi ſignū in manu tua. eruntqꝫ ⁊ mouebunturinter oculos tuos. ſcribeſqꝫ ea in liminę ⁊ oſtijs domꝰ tueꝑ que omnia iugem memoriam mandatorum dei ſignatEa enī que continue ſenſibus noſtris occurrūt. vel tactuſicut ea que in manu habemus. vel viſu ſicut ea que anteoculos mentis ſunt continue. vel ad que oportet nos ſepe

recurrere ſicut ad oſtium domus a memoria noſtra excidere non poteſt. Et Deutro. iiij. manifeſtius dicitur. Neobliuiſcaris verborum que viderunt oculi tui. ⁊ ne excidant de corde tuo cunctis diebus vite tue. Et hec etiamhabundantius in nouo teſtamento tam in doctrina euangelica qͣꝫ apoſtolica mandata leguntur. ¶ Ad primū ergo dicenduꝫ ꝙ ſicut dicit̉ Deutro. iiij. Hec eſt enī veſtraſapientia ⁊ intellectus corā populis. Ex quo datur intelligi ꝙ ſcientia ⁊ intellectus fidelium dei conſiſtit in preceptis legis. ⁊ ideo primo ſunt preponenda legis precepta⁊ poſtmodum hoīes ſunt inducendi ad eorum ſcientiamvel intellectum. ⁊ ideo premiſſa precepta non debueruntponi inter p̄cepta decalogi que ſunt prima. ¶ Ad ſcd̓mdicendum ꝙ etiam in lege ponunt̉ precepta ꝑtinētia addiſciplinam. vt ſupra dictum eſt. expreſſius tn̄ precipit̉doctrina qͣꝫ diſciplina. qꝛ doctrina ꝑtinet ad maiores quiſunt ſui iuris immediate ſub lege exiſtētes. quibus debētdari legis precepta. diſciplina aūt pertinet ad minores adquos precepta legis ꝑ maiores debent ꝑuenire. ¶ Ad tertium dicendū ꝙ ſcīa legis eſt adeo annexa officio ſacerdotis vt ſimul cū iniunctione oficij intelligat̉ etiam ⁊ ſcientie legis iniunctio. ⁊ ideo non oportuit ſpecialia preceptadari de inſtructione ſacerdotū. ſed doctrina legis dei nō adeo eſt annexa regali officio. qꝛ rex conſtituit̉ ſuꝑ populūin tꝑalibus ⁊ ideo ſpecialiter precipitur vt rex inſtruaturde his que ꝑtinent ad legem dei ꝑ ſacerdotes. ¶ Ad quartum dicendum ꝙ illud preceptum legis non eſt ſic intelligendum ꝙ hō dormiendo meditetur de lege dei. ſed ꝙdormiens. id eſt vadens dormitum. de lege dei mediter.qꝛ ex hoc etiam homines dormiendo adipiſcuntur meliora fantaſmata ẜm ꝙ pertranſeunt nutus a vigilantibꝰ addormientes. vt ptꝫ ꝑ philo .i. ethic̄. Similiter etiā mādatur vt in oī actu ſuo aliquis meditet̉ de lege et non ꝙ ſꝑactu de lege cogitet. ſed ꝙ omnia que facit ẜm legem moderetur.Queſtio. xvij.Onſequenter Poſtfidem conſiderandū ē de ſpe. Et primo de ipſa ſpe. ſcd̓o de dono tīoris. tertio de vitijs oppoſitis. quarto de preceptis ad hoc ꝑtinentibꝰ. Circa primum occurrit primo ꝯſideratio de ipſa ſpe. ſcd̓o d̓ ſubiecto eius. ¶ Tirca primuꝫ querunt̉ octo. primo. vtrū ſpesſit virtus. ſcd̓o vtrū obiectum eius ſit beatitudo eterna.tertio vtrū vnus hō poſſit ſꝑare beatitudinem alterius ꝑvirtutem ſpei. quarto vtrum homo licite poſſit ſperare inhoīem. v. viꝝ ſpes ſit virtus theologica. vi. de diſtinctōeeius ⁊ alijs virtutibꝰ theologicis. ſeptimo de ordine eiꝰad fidem. octauo de ordine eius ad caritatemAd primū ſic procediturUidet̉ ꝙ ſpes non ſit virtꝰ. Uirtute enī nullus male vtit̉vt dicit Aug. in li. de libero ar. ſed ſpe aliquis male vtit̉.qꝛ circa paſſionē ſpei cōtingit eſſe medium ⁊ extrema ſicut⁊ circa alias paſſiones. ergo ſpes non eſt virtus. ¶ Preterea nulla virtus procedit ex meritis. qꝛ virtutem deus īnobis ſine nobis operatur. vt Augꝰ dicit. ſed ſpes eſt exgratia ⁊ meritis proueniens. vt mgr̄ dicit. xxvi. diſ. iij. li.ſententiarum. ergo ſpes non eſt virtus. ¶ Preterea virtus eſt diſpoſitio perfecti. vt dicitur in .vij. ethi. ſpes aūt ēdiſpoſitio imꝑfectī. ſcꝫ eius qui non habet id quod ſperat ergo ſpes non eſt virtus. ¶ Sed contra eſt ꝙ Greg.ī .i. moral̓ dicit ꝙ ꝑ tres filias Iob ſignant̉ he tres ꝟtuteſ