QueſtioIIII
enī bn̄ p̄t ſecari niſi ⁊ ſecans habeat artē. ⁊ ſerra ſit bn̄ diſpoſita ad ſe ſecādū Diſpoſitio aūt ad bn̄ agēdū ī illis potētijs aīe q̄ ſe hn̄t ad obiecta ē habitꝰ vt ſupͣ dictū eſt. Etideo oꝑtet ꝙ actꝰ ꝓcedēs ex duabꝰ talibꝰ potētijs fit ꝑfectus habitu aliqͦ p̄exiſtēte ī vtraqꝫ potētiaꝝ. Dictū aūt ēſupͣ ꝙ credere ē actꝰ ītellectꝰ ẜm ꝙ mouet̉ a voluntate adaſſentiēdū. Procedit aūt hmōi actꝰ ⁊ a volūtate ⁊ ab ītellectu qͦꝝ vtrūqꝫ natꝰ ē ꝑ habitū ꝑfici. ẜm p̄dicta. ⁊ iō oportet ꝙ tā ī volūtate ſit aliqͥs habitꝰ qͣꝫ ī intellectu ſi debeatactꝰ fidei eſſe ꝑfectꝰ ſicut etiā ad hoc ꝙ actꝰ ꝯcupiſcibilisſit ꝑfectꝰ. oꝑtet ꝙ ſit habitꝰ prudētie ī rōne. ⁊ habitꝰ tēperātie ī ꝯcupiſcibili. Credere aūt ē īmediate actꝰ intellectꝰqꝛ obiectū huiꝰ actꝰ ē veꝝ ꝙ ꝓprie ꝑtinet ad ītellectū. ⁊ iōncc̄e ē ꝙ fides q̄ ē principiū ꝓpriū huiꝰ actꝰ fit ī ītellectuſicut ī ſubiecto. ¶ Ad primū ergo dicendū ꝙ Augꝰ fidēaccipit ꝓ actu fidei qͥ d̓r ꝯſiſtere ī credētiū. volūtate īqͣꝫtūex imꝑio volūtatis ītellectꝰ credibiliꝰ aſſentit. ¶ Ad ſcd̓mdicēdū ꝙ nō ſolū oꝑtet volūtatē eſſe ꝓmptā ad obediendū. ſꝫ etiā ītel lectū eē bn̄ diſpoſitū ad ſequēdū imperiumvolūtatꝭ. ſic̄ oꝑtet ꝯcupiſcibilē eſſe bn̄ diſpoſitū ad ſequēdū īperiū rōnis. ⁊ iō nō ſolū oꝑtet eē habitū ꝟtutis in volūtate imperāte. ſꝫ etiaꝫ ī ītellectu aſſentiēte. ¶ Ad tertiūdicēdū ꝙ fides ē ī īte llectu ſpeculatiuo ſic̄ in ſubiecto. vtmanifeſte ptꝫ ex fidei obiecto. ſꝫ qꝛ veritas prima q̄ eſt fidei obiectū ē finis oīuꝫ deſiderioꝝ ⁊ actionū nr̄aꝝ. vt piꝑ Aug. ī primo de trini. Inde ē ꝙ ꝑ dilectionē oꝑat̉. ſic̄etiā ītellectꝰ ſpeculatiuꝰ extēſiōe fit practicꝰ. vt d̓r. iij. d̓ aīaUd tertiuꝫ ſic procediturUidet̉ ꝙ charitas nō ſit forma fidei. Unūquodqꝫ enimſortit̉ ſpeciē ꝑ ſuā formā. eoꝝ ergo q̄ ex oppoſito diuidunt̉ſicut diuerſe ſpecies vniꝰ generis vnū nō pōt eē forma alteriꝰ. ſꝫ fides ⁊ charitas diuidunt̉ ex oppoſito. i. ad Coꝝ.iij. ſicut diuerſe ſpecies ꝟtutis. ergo charitas nō pōt eſſeforma fidei. ¶ Preterea forma ⁊ id cuiꝰ ē forma ſunt ineodē. qꝛ ex his fit vnū ſimpliciter. ſꝫ fides eſt in ītellectucharitas aūt ī volūtate. ergo charitas nō eſt forma fidei.¶ Preterea forma ē principiū rei. ſꝫ principiū credēdi exꝑte volūtatꝭ magis videt̉ eē obiecta qͣꝫ charitas. ẜm illudad Roma .i. ad obediēdū fidei in oībꝰ gētibꝰ ergo obediē¶ tia magis ē forma fidei qͣꝫ charitas. Sꝫ qͦ ē vnūquodqꝫoꝑat̉ ꝑ ſuā formā. fides aūt ꝑ dilectione oꝑat̉. ergo dilectio charitatis ē fidei forma. ¶ Rn̄ſio dicēduꝫ ꝙ ſicut exſuperioribꝰ ptꝫ. actꝰ volūtarij ſpeciē recipiūt a fine qͦ ē volūtatis obiectu id aūt a qͦ aliqͥd ſpeciē ſortit̉ ſe hꝫ ad modūforme ī rebꝰ naturalibꝰ. Et ideo cuiuſlibet actꝰ voluntarijforma quodāmodo ē finis ad quē ordinat̉. qꝛ ex ip̄o recipit forma. tū etiā qꝛ modus actiōis oꝑtet ꝙ rn̄deat ꝓporcionabiliter fini. Manifeſtū ē aūt ex p̄dictis ꝙ actꝰ fideiordinat̉ ad obiectū voluntatis qd̓ eſt bonū ſic ad finē. hocaūt bonū qd̓ eſt finis fidei .ſ. bonū diuinū ē ꝓpriū obiectūcharitatis. ⁊ ideo charitas d̓r forma fidei inqͣꝫtū ꝑ charitatē actꝰ fidei ꝑficit̉ ⁊ format̉. ¶ Ad primū dicēdū ꝙ charitas d̓r eſſe forma fidei inqͣꝫtū informat actū ipſiꝰ. Nihilaūt ꝓhibet vnū actū a diuerſis habitibꝰ informari. ⁊ ẜmhoc ad diuerſas ſpecies induci ordine qͦdā vt ſupͣ dictū ēcū de actibꝰ hūanis in cōi ageret̉. ¶ Ad ſcd̓m dicēdū ꝙobiectio illa ꝓcedit d̓ forma ī trinſeca. ſic̄ aūt charitas nōeſt forma fidei. ſꝫ ꝓut informat actū eiꝰ vt ſupra dictū ē.¶ Ad tertiū dicēduꝫ ꝙ etiā ip̄a obediētia ⁊ ſil̓iter ſpes ⁊q̄cūqꝫ alia virtus poſſet p̄cedere actū fidei rationabiliterformatū a charitate. ſicut infra patebit. ⁊ ideo ipſa chari-
tas ponitur forma fidei.Ad quartum ſic procedit̉Uidet̉ ꝙ fides informis nō fiat formata. nec ecōuerſo. qꝛvt d̓r. i. ad Coꝝ. xiij. Cū venerit qd̓ ꝑfectuꝫ ē. euacuat̉ qd̓ex ꝑte ē. ſꝫ fides informis imꝑfecta ē reſpectu formate. ergo adueniēte fide formata fides informis excluditur vtnō ſit vnꝰ habitꝰ numero. ¶ Preterea id qd̓ ē mortuū nōſit viuū. ſꝫ fides informis ē mortua. ẜm illud Iac̄. ij. Fides ſine oꝑbꝰ mortua ē. ergo fides informis nō pōt fieriformata. ¶ Preterea gr̄a dei adueniēs nō hꝫ minorē eſfectum ī hoīe fideli qͣꝫ infideli ſꝫ adueniēs hoī infideli cauſat ī ea habitū fidei. ergo etiaꝫ adueniēs fideli qͦ habebatpriꝰ habitum fidei informis cauſat ī eo aliū habitū fidei.Preterea ſic̄ Boeciꝰ dic̄. Accidētia alterari nō pn̄t. ſꝫfides ē quoddā accn̄s. ergo nō p̄t eadē fides qn̄qꝫ eē formata ⁊ qn̄qꝫ informis. ¶ Sꝫ ꝯͣ ē qd̓ Iac̄. ij. ſuꝑ illud. Fides ſine oꝑbꝰ mortua ē. dicit glo. qͥbꝰ reuiuiſcit. ergo fides q̄ priꝰ erat mortua ⁊ informis fit formata ⁊ viuens.¶ Rn̄ſio dicēdū ꝙ circa hoc fuerunt diuerſe opiniones.Quidā enī dixerūt ꝙ aliꝰ ē habitꝰ fidei formate ⁊ informis. ſꝫ adueniente fide formata tollit̉ fides informis. Etſil̓iter hoīe poſt fidē formatā peccāte mortalit̓. ſuccedit alius habitꝰ fidei informis a deo infuſus. Sꝫ hoc nō videt̉ꝯueniēs eē ꝙ gr̄a adueniēs homini aliqd̓ dei donū excludat. neqꝫ etiā ꝙ aliqd̓ dei donū homini infundat̉ ꝓpt̓ peccatū mortale. Et ideo alij dixerūt ꝙ ſunt qͥdā diuerſi habitꝰ fidei ſormate ⁊ informis. ſꝫ tn̄ adueniēte fide formata nō tollit̉ habitꝰ fidei informis. ſꝫ ſimul manet ī eodeꝫcū habitu fidei formate. Sꝫ hoc etiā videt̉ incōueniensꝙ habitꝰ fidei informis ī habēte fidē formataꝫ remaneatocioſus. Et ideo alit̓ dicēdū ꝙ idē ē habitꝰ fidei formate⁊ informis. Cuiꝰ rō eſt. qꝛ habitꝰ diuerſificat̉ ẜm illud qd̓ꝑ ſe ad habitū ꝑtinet. cū aūt fides ſit ꝑfectio intellectꝰ. illud ꝑ ſe ad fidē ꝑtinet qd̓ ꝑtinet ad ītellectū. qd̓ aūt ꝑtinet ad volūtatē nō ꝑ ſe ꝑtinet ad fidē. ita ꝙ ꝑ hoc fidei habitꝰ poſſit diuerſificari. diſtinctio aūt fidei formate ⁊ īformis ē ẜm id qd̓ ꝑtinet ad volūtatē .i. ẜm charitatē. nō aūtẜm illud qd̓ ꝑtinet ad intellectū. Un̄ fides formata ⁊ informis nō ſunt diuerſi habitꝰ. ¶ Ad primū ergo dicēdūꝙ verbū apl̓i eſt ītelligēdū qn̄ imꝑfectio ē de rōne imꝑfecti. tūc enī oꝑtet ꝙ adueniēte ꝑfectiōe imꝑfectū excludat̉ſic̄ adueniēte aꝑta viſiōe excludit̉ fides de cuiꝰ cōne eſt vtfit nō apparētiū. ſꝫ qn̄ imꝑfectio nō ē de rōne rei imꝑfecte.tūc illud numero idē pd̓ erat imꝑfectū fit ꝑfectū. ſic̄ puericia nō ē de rōne hoīs. ⁊ iō idē numero qͥ erat puer ſit virInformitas aūt fidei nō ē d̓ rōne rei īperfecte: ſꝫ ꝑ accn̄sſe hꝫ ad ip̄am vt dictū ē vn̄ ipſamet fides informis ſit formata. ¶ Ad ſcd̓ꝫ dicēdū ꝙ illud qd̓ facit vitā aīalis eſt derōne ipſiꝰ. qꝛ ē forma eſſentialis eiꝰ .ſ. aīa ⁊ iō mortuū fieri viuū nō p̄t. ſꝫ aliud ſpecie ē qd̓ ē mortuū ⁊ qḋ eſt viuūSꝫ id qd̓ facit fidē eē formatā vel viuā. nō ē de eſſentiafidei. ⁊ iō nō ē ſil̓e. ¶ Ad tertiū dicēdū ꝙ gr̄a fac̄ fidem nōſolū qn̄ fides d̓ nouo īcipit eſſe ī hoīe. ſꝫ etiā qͣꝫdiu fidesdurat. Dictū ē enī ſupͣ ꝙ deꝰ ſꝑ oꝑat̉ iuſtificationē hoīsſic̄ ſol ſꝑ oꝑat̉ illuminatiōeꝫ aeris. vn̄ gr̄a non minꝰ facitad ueniēs fideli qͣꝫ adueniēs infideli. qꝛ in vtroqꝫ oꝑat̉ fidem. in vno qͦdē ꝯfirmādo ⁊ ꝑficiēdo. in alio de nouo creando Uel p̄t dici ꝙ hoc ē ꝑ accn̄s .ſ. ꝓpt̓ diſpoſitionē ſubiecti ꝙ gr̄a non cauſat fidē in eo qui hꝫ ſicut ecōtrario ẜmpeccatum mortale non tollit gratiam ab eo qui eam amiſit per peccatumn mortale precedens ¶ Ad qͣrtū dicendū