Druckschrift 
2,2 (1485)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

QueſtioIIII

enī bn̄ p̄t ſecari niſi ſecans habeat artē. ſerra ſit bn̄ diſpoſita ad ſe ſecādū Diſpoſitio aūt ad bn̄ agēdū ī illis potētijs aīe ſe hn̄t ad obiecta ē habitꝰ vt ſupͣ dictū eſt. Etideo oꝑtet actꝰ ꝓcedēs ex duabꝰ talibꝰ potētijs fit ꝑfectus habitu aliqͦ p̄exiſtēte ī vtraqꝫ potētiaꝝ. Dictū aūt ēſupͣ credere ē actꝰ ītellectꝰ ẜm mouet̉ a voluntate adaſſentiēdū. Procedit aūt hmōi actꝰ a volūtate ab ītellectu qͦꝝ vtrūqꝫ natꝰ ē habitū ꝑfici. ẜm p̄dicta. oportet ī volūtate ſit aliqͥs habitꝰ qͣꝫ ī intellectu ſi debeatactꝰ fidei eſſe ꝑfectꝰ ſicut etiā ad hoc actꝰ ꝯcupiſcibilisſit ꝑfectꝰ. oꝑtet ſit habitꝰ prudētie ī rōne. habitꝰ tēperātie ī ꝯcupiſcibili. Credere aūt ē īmediate actꝰ intellectꝰqꝛ obiectū huiꝰ actꝰ ē veꝝ ꝓprie ꝑtinet ad ītellectū.ncc̄e ē fides ē principiū ꝓpriū huiꝰ actꝰ fit ī ītellectuſicut ī ſubiecto. Ad primū ergo dicendū Augꝰ fidēaccipit actu fidei d̓r ꝯſiſtere ī credētiū. volūtate īqͣꝫtūex imꝑio volūtatis ītellectꝰ credibiliꝰ aſſentit. Ad ſcd̓mdicēdū ſolū oꝑtet volūtatē eſſe ꝓmptā ad obedien. ſꝫ etiā ītel lectū bn̄ diſpoſitū ad ſequēdū imperiumvolūtatꝭ. ſic̄ oꝑtet ꝯcupiſcibilē eſſe bn̄ diſpoſitū ad ſequē īperiū rōnis. ſolū oꝑtet habitū ꝟtutis in volūtate imperāte. ſꝫ etiaꝫ ī ītellectu aſſentiēte. Ad tertiūdicēdū fides ē ī īte llectu ſpeculatiuo ſic̄ in ſubiecto. vtmanifeſte ptꝫ ex fidei obiecto. ſꝫ qꝛ veritas prima eſt fidei obiectū ē finis oīuꝫ deſiderioꝝ actionū nr̄aꝝ. vt pi Aug. ī primo de trini. Inde ē dilectionē oꝑat̉. ſic̄etiā ītellectꝰ ſpeculatiuꝰ extēſiōe fit practicꝰ. vt d̓r. iij. aīaUd tertiuꝫ ſic procediturUidet̉ charitas ſit forma fidei. Unūquodqꝫ enimſortit̉ ſpeciē ſuā formā. eoꝝ ergo ex oppoſito diuidunt̉ſicut diuerſe ſpecies vniꝰ generis vnū pōt forma alteriꝰ. ſꝫ fides charitas diuidunt̉ ex oppoſito. i. ad Coꝝ.iij. ſicut diuerſe ſpecies ꝟtutis. ergo charitas pōt eſſeforma fidei. Preterea forma id cuiꝰ ē forma ſunt ineodē. qꝛ ex his fit vnū ſimpliciter. ſꝫ fides eſt in ītellectucharitas aūt ī volūtate. ergo charitas eſt forma fidei. Preterea forma ē principiū rei. ſꝫ principiū credēdi exꝑte volūtatꝭ magis videt̉ obiecta qͣꝫ charitas. ẜm illudad Roma .i. ad obediēdū fidei in oībꝰ gētibꝰ ergo obediē tia magis ē forma fidei qͣꝫ charitas. Sꝫ ē vnūquodqꝫoꝑat̉ ſuā formā. fides aūt dilectione oꝑat̉. ergo dilectio charitatis ē fidei forma. Rn̄ſio dicēduꝫ ſicut exſuperioribꝰ ptꝫ. actꝰ volūtarij ſpeciē recipiūt a fine ē volūtatis obiectu id aūt a aliqͥd ſpeciē ſortit̉ ſe hꝫ ad modūforme ī rebꝰ naturalibꝰ. Et ideo cuiuſlibet actꝰ voluntarijforma quodāmodo ē finis ad quē ordinat̉. qꝛ ex ip̄o recipit forma. etiā qꝛ modus actiōis oꝑtet rn̄deat ꝓporcionabiliter fini. Manifeſtū ē aūt ex p̄dictis actꝰ fideiordinat̉ ad obiectū voluntatis qd̓ eſt bonū ſic ad finē. hocaūt bonū qd̓ eſt finis fidei .ſ. bonū diuinū ē ꝓpriū obiectūcharitatis. ideo charitas d̓r forma fidei inqͣꝫtū charitatē actꝰ fidei ꝑficit̉ format̉. Ad primū dicēdū charitas d̓r eſſe forma fidei inqͣꝫtū informat actū ipſiꝰ. Nihilaūt ꝓhibet vnū actū a diuerſis habitibꝰ informari. ẜmhoc ad diuerſas ſpecies induci ordine qͦdā vt ſupͣ dictū ē de actibꝰ hūanis in cōi ageret̉. Ad ſcd̓m dicēdūobiectio illa ꝓcedit forma ī trinſeca. ſic̄ aūt charitaseſt forma fidei. ſꝫ ꝓut informat actū eiꝰ vt ſupra dictū ē. Ad tertiū dicēduꝫ etiā ip̄a obediētia ſil̓iter ſpesq̄cūqꝫ alia virtus poſſet p̄cedere actū fidei rationabiliterformatū a charitate. ſicut infra patebit. ideo ipſa chari-

tas ponitur forma fidei.Ad quartum ſic procedit̉Uidet̉ fides informis fiat formata. nec ecōuerſo. qꝛvt d̓r. i. ad Coꝝ. xiij. venerit qd̓ ꝑfectuꝫ ē. euacuat̉ qd̓ex ꝑte ē. ſꝫ fides informis imꝑfecta ē reſpectu formate. ergo adueniēte fide formata fides informis excluditur vt ſit vnꝰ habitꝰ numero. Preterea id qd̓ ē mortuūſit viuū. ſꝫ fides informis ē mortua. ẜm illud Iac̄. ij. Fides ſine oꝑbꝰ mortua ē. ergo fides informis pōt fieriformata. Preterea gr̄a dei adueniēs hꝫ minorē eſfectum ī hoīe fideli qͣꝫ infideli ſꝫ adueniēs hoī infideli cauſat ī ea habitū fidei. ergo etiaꝫ adueniēs fideli habebatpriꝰ habitum fidei informis cauſat ī eo aliū habitū fidei.Preterea ſic̄ Boeciꝰ dic̄. Accidētia alterari pn̄t. ſꝫfides ē quoddā accn̄s. ergo p̄t eadē fides qn̄qꝫ formata qn̄qꝫ informis. Sꝫ ꝯͣ ē qd̓ Iac̄. ij. ſuꝑ illud. Fides ſine oꝑbꝰ mortua ē. dicit glo. qͥbꝰ reuiuiſcit. ergo fides priꝰ erat mortua informis fit formata viuens. Rn̄ſio dicēdū circa hoc fuerunt diuerſe opiniones.Quidā enī dixerūt aliꝰ ē habitꝰ fidei formate informis. ſꝫ adueniente fide formata tollit̉ fides informis. Etſil̓iter hoīe poſt fidē formatā peccāte mortalit̓. ſuccedit alius habitꝰ fidei informis a deo infuſus. Sꝫ hoc videt̉ꝯueniēs gr̄a adueniēs homini aliqd̓ dei donū excludat. neqꝫ etiā aliqd̓ dei donū homini infundat̉ ꝓpt̓ peccatū mortale. Et ideo alij dixerūt ſunt qͥdā diuerſi habitꝰ fidei ſormate informis. ſꝫ tn̄ adueniēte fide formata tollit̉ habitꝰ fidei informis. ſꝫ ſimul manet ī eodeꝫ habitu fidei formate. Sꝫ hoc etiā videt̉ incōueniens habitꝰ fidei informis ī habēte fidē formataꝫ remaneatocioſus. Et ideo alit̓ dicēdū idē ē habitꝰ fidei formate informis. Cuiꝰ eſt. qꝛ habitꝰ diuerſificat̉ ẜm illud qd̓ ſe ad habitū ꝑtinet. aūt fides ſit ꝑfectio intellectꝰ. illud ſe ad fidē ꝑtinet qd̓ ꝑtinet ad ītellectū. qd̓ aūt ꝑtinet ad volūtatē ſe ꝑtinet ad fidē. ita hoc fidei habitꝰ poſſit diuerſificari. diſtinctio aūt fidei formate īformis ē ẜm id qd̓ ꝑtinet ad volūtatē .i. ẜm charitatē. aūtẜm illud qd̓ ꝑtinet ad intellectū. Un̄ fides formata informis ſunt diuerſi habitꝰ. Ad primū ergo dicēdū verbū apl̓i eſt ītelligēdū qn̄ imꝑfectio ē de rōne imꝑfecti. tūc enī oꝑtet adueniēte ꝑfectiōe imꝑfectū excludat̉ſic̄ adueniēte aꝑta viſiōe excludit̉ fides de cuiꝰ cōne eſt vtfit apparētiū. ſꝫ qn̄ imꝑfectio ē de rōne rei imꝑfecte.tūc illud numero idē pd̓ erat imꝑfectū fit ꝑfectū. ſic̄ puericia ē de rōne hoīs. idē numero erat puer ſit virInformitas aūt fidei ē rōne rei īperfecte: ſꝫ accn̄sſe hꝫ ad ip̄am vt dictū ē vn̄ ipſamet fides informis ſit formata. Ad ſcd̓ꝫ dicēdū illud qd̓ facit vitā aīalis eſt derōne ipſiꝰ. qꝛ ē forma eſſentialis eiꝰ .ſ. aīa mortuū fieri viuū p̄t. ſꝫ aliud ſpecie ē qd̓ ē mortuū qḋ eſt viuūSꝫ id qd̓ facit fidē formatā vel viuā. ē de eſſentiafidei. ē ſil̓e. Ad tertiū dicēdū gr̄a fac̄ fidemſolū qn̄ fides nouo īcipit eſſe ī hoīe. ſꝫ etiā qͣꝫdiu fidesdurat. Dictū ē enī ſupͣ deꝰ ſꝑ oꝑat̉ iuſtificationē hoīsſic̄ ſol ſꝑ oꝑat̉ illuminatiōeꝫ aeris. vn̄ gr̄a non minꝰ facitad ueniēs fideli qͣꝫ adueniēs infideli. qꝛ in vtroqꝫ oꝑat̉ fidem. in vno qͦdē ꝯfirmādo ꝑficiēdo. in alio de nouo creando Uel p̄t dici hoc ē accn̄s .ſ. ꝓpt̓ diſpoſitionē ſubiecti gr̄a non cauſat fidē in eo qui hꝫ ſicut ecōtrario ẜmpeccatum mortale non tollit gratiam ab eo qui eam amiſit per peccatumn mortale precedens Ad qͣrtū dicendū