ApologiaGerardi
ReſponſioPer quod claudit̉ ꝓpoſitum Reuera necdum claudtur. ſed quaſi cōtinuo ad cōuicia maiora os eius aperiturCanis mortui. nō eſt mortuus morte prima. qua ſi mortuus fuiſſet nō tot ⁊ tanta cōtra oſtenſorem concordie latraſſet improꝑia. Eouis aduertat illud exodi viceſimoprimo. Si bos cornu ꝑcuſſit Gloſa .i. effrenato ſermone vl̓actione ꝑcuſſit. lapidibꝰ os ruetur. Gloſa. i. duris cōminationibꝰ corrigetur Laſſi. Si laſſus fuiſſet lōge magis optaſſet qͥetem. qͣꝫ cū armis talibꝰ ꝓperaſſet ad certamen Senis. Se nex verus eſt animo canus. in ꝟbis grauis ⁊ maturus. plerūqꝫ ſenectuti corꝑis ꝑmiſcetur aliqualis puerilitas mētis Fracti Fractura ſiue reſolutio corporis paritqn̄qꝫ ſolidam integritatē mentis. Aduerſus leonē viuumvndiqꝫ in circuitu voraciter rugientē. Hec verba collegitex pͥme petri qͥnto vbi d̓r aduerſarius veſter diabolꝰ tanqͣꝫ leo rugiens circuit q̄rens quē deuoret Gloſa. ſicut rugitus leonis impediūt aures ne aliū ſonum excipiant. ſic diabolus fideliū mentes terrendo vel illicita ſuggerēdo a viaveritatis ne vocem chriſti audiant auertit. Dixit iā editor inuectiue. ꝙ clauſerit ꝓpoſitum. ⁊ tn̄ oſtenſorem cōcordie. quē prius ſategit facere hoīm vituperiū iam cōnumerat cō tubernio ſpirituum deſertoꝝ Longe magis exprobratis qͥ d̓t demonū es qͣꝫ qͥ d̓t demoniū habes. Inſidiātēnon d̓t in quo paſſu ip̄ius tractatus cōcordie iſte ponant̉inſidie. ſed poterit rn̄dere editor inuectiue ꝙ inſidie ſolenteſſe occulte inuidioſe Etiaꝫ in prohemio inuidiā impoſuitoſtenſori cōcordie. ⁊ ita hic quaſi circulum ꝑf ciendo cōiūgit finem cū pͥncipio. Magno venerabili Alberto nomini in pernicioſum paruipendiū. Hoc legentibꝰ tractatumconcordie patet manifeſte verū non eſſe defenſoriū. In pemio eſt iam dictū ꝙ potius offenſorium debet intitulari qͣꝫdefenſoriuꝫ noīari ad gloriam. Hic magnificat linguamſuam impatiētis emuli. Repetit improperiū inuidie Quioccaſione dedit. eſt aliquid ꝙ non d̓t cauſam dedit ſed d̓toccaſionē dedit. Qm̄ qui eam recepit bene d̓t recepit. Occaſio em̄ iſta ab eo potius eſt recepta qͣꝫ ab oſtenſore cōcordie ipſi data. Exemplo apoſtoli Eſt notabile ꝙ ſentētiasſuas philoſophicas doctrine apoſtolice beati pauli cōꝑatet ꝓducta ad oſtenſionē ꝯcordie obtrectationibꝰ infideliūet hereticorū aſſimilat. Iurgia ꝑ treugas dcm̄ eſt in iſtiusoperis ꝓemiali ꝑte ꝙ ꝑ tractatū concordie non ſunt treuge facte ſed eſtoſtenſum clare ꝙ nunqͣꝫ fuerūt inter doctores memoratos ille quas tractatꝰ ꝓblematicus ponit cōtrouerſie. Laudes curioſo ſui canini lapidatoris morſuiHic adhuc vociferat canis mortuus ⁊ oſtenſori cōcordieimproperat caninos morſus cui leoninā voraginem attrihuerat ſtatim ſuꝑius donec melius eruditum ſanius conſultum. Hic finaliter videt̉ velle orare ꝓ me editore tractatus ꝯcordie. Sed in hac ſua oratione educit gladiū circūlinitum melle melli refero. gratiaꝝ ei debitam actōnemet opto ꝙ gladio deus donet veniaꝫ. mihiqꝫ in premiſſisconuicijs ⁊ improperijs virtutē pacientie vt mereamur ſimul ꝑuenire ad portuꝫ ſincere pacis ac ſempiterne mutuedilectionis. In quo ſit finis huius reſponſorij ad inuectiuam dictatam magis cōtra cōcordie oſtenſorem qͣꝫ ꝯtraipſam concordiā. Quod qͥdem reſponſoriū cum duobustractatibꝰ concordiaꝝ offero examini diſertiſſimi nunc inſtantis capituli generalis inſignis ordinis p̄dicatoꝝ cuiꝰtam ſanctus Thomas qͣꝫ venerabilis Albertus fueruntfilij. Et inſuper examini quorūcunqꝫ diſertoꝝ zelatoꝝ ve-
ritatis. quorū dictaminibus me ſtudebo conformare deodante. qui eſt autor ꝑfecte tranqͥllitatis. atqꝫ imꝑturbabilis concordie quā nobis dignetur concedere amabilis paraclitus. benigniſſimus ſpirituſſanctus Amen¶ Epitaphion magiſtri Gerardi de Monteartium ac ſacrarum litteraꝝ profeſſoris eximijgymnaſiarchis burſe Mōtis achademie Colonienſis. quā primū tam nobili tanqꝫ p̄celſo inſigniuit honoris titulo. Cuius aīa carnis habitaculum egreſſa eſt. Anno dn̄i Milleſimo qͣdringenteſimo octuageſimo. menſis Nouem/bris. die nona. corpus inſuꝑ humus inſigniseccl̓ie ſancti Andree apoſtoli intra muros Colonienſes qͣꝫqͣꝫ ſolēni lugubri tn̄ greſſu ſuſcepitConcipe nunc lachrimas. mea muſa. miueruaiuuentusAggredere extincto. triſte miniſteriumQui mō lumē erat. nūc eſt ſine luce cadauerEt corpus vires. officiumqꝫ negatProcubuit fato. dedit hoc ſententia diuumImmortale iubar. maxima verba tonātIngentes animoſqꝫ ⁊ viuida dona reliquitSpiritus aſtra tenet. ſed p̄mit oſſa lapis¶ Requieſcat in pace Amen