eatur Preterea admiſſo ꝙ circa habitudinē ẜm quā albedo refertur ad ſubſtantiaꝫ ꝯpetat albedini aliqua entitashuic habitudini ſubſtrata. tūc cū illa cōſiderari poſſint genus ⁊ drn̄a cōcedere oꝑtebit ꝙ definitio illius entitatisnō implicet habitudine ad ſub̓am Utrū aūt intelligi poſſint ſine cointellectōe ſub̓e accn̄tia cōſiderata penes habitudinē ad ſuas oꝑatōes ꝓprias. vtputa albedo conſideraca penes habitudinē ad diſgregatōem viſus cōmirtit̉ ſtudioſis. nihilominus in ꝓpōne dicebat̉ ꝓbabiliter. qꝛ qͥdaꝫaſſerūt oppoſitū qͥbꝰ ꝓpoſitio cōtradicere nō p̨̄ſumit Eiſto ſequit̉ correſarie ꝙ nō qūolibet ſil̓iter hoc qd̓ d̓r accn̄seſt de intellectu qualitatis. qualiter hoc qd̓ d̓r ens ē de intellectu ſubſtatie ⁊ qͣꝫtitatis. Patꝫ naͣ hoc qd̓ d̓r ens inſeparabiliter cointelligit̉ tam in ſub̓a qͣꝫ in quātitate qͣꝫ in qͣlitate ⁊c̄. etiā qualitercūqꝫ cōſideratis. ſed hoc qd̓ d̓r accidens vt ſic nō cointelligit̉ inſeparabil̓r in qͣlitate ⁊ in qͣꝫtitate ſumptis ſub intentōe generis generaliſſimi. nā accn̄svt ſic implicat habitudinē ad ſub̓am quā qualitas ⁊ qͣꝫtitas ⁊c̄. ſub intentōe gͣeneris generaliſſimi nō coincludūt.Ex his pꝫ pͥmo ꝙ diuiſio entis in ſub̓am ⁊ accn̄s parificat̉ aliqual̓r diuiſioni qua ens diuideret̉ in creatoreꝫ etcreaturā. ⁊ ſubdiuiſio qua accn̄s ſubdiuidit̉ in nouē genera accidentiū aſſimilat̉ ſubdiuiſioni qua ſubdiuideret̉ creatura in ſub̓am qualitatē qͣꝫtitatē ⁊c̄ Nā iſta diuiſione nonobſtante ſubſtātia p̄t intelligi non intellecta habitudinequā implicat creatura. ita etiam qualitas p̄t intelligi nonco intellecta habitudine quā implicat hoc nomē accidensſub rōne accn̄tis. Unde ꝯcomitāter pꝫ ꝙ diuiſio entis qͣens īmediate diuideret̉ in ſub̓am qͣꝫtitatem qualitatē ⁊c̄ſumptas ſub intentōe generis generaliſſimi eſſet abſolutior qͣꝫ diuiſio entis in ſub̓am ⁊ accn̄s. eo ꝙ in accn̄te implicat̉ habitudo ad ſub̓am. ſed iſta diuiſio eſſet logicalis.hec aūt magis ē real̓. Pꝫ etiā ex p̄dictis ꝙ accn̄s ſumptūſub rōne vel ſub noīe accūtis nō intelligit̉ ſine cointellectique ſub̓e. ⁊ tn̄ id qd̓ eſt accn̄s vt color. exempli gratia intelligit̉ ſub rōne generis vel ſpēi ſub̓a nō intellectaG Eſt p̄ ordinē rn̄dendumItTIAttor. ¶ Ad omam dicēdumꝙ analogia entis eſt pariformis analogie ſanitatis penesmoduꝫ qͥ p̄fertur in pͥmo correlario. ⁊ illo mō verificaturph̓i ꝯparatio ¶ Ad ſecūdā d̓r ꝙ forma ⁊ materia nō ſtꝭpͥncipia accn̄tis intrinſeca. ſꝫ extrinſeca effectiua. quare rōnō ꝯcludit. ¶ Ad terciā d̓r. ꝙ hoc dictū autorū nō p̄tēditeſſentiā accn̄tibꝰ penitus ſubſtrahere. ſed inſinuat ꝙ accidentibꝰ ꝯpetit eſſentia defectiua depēdens ⁊ reſpectiua¶ Ad quartam ꝯcedit̉ ꝙ illic ſit aliqualis pariformitasna ſicut ſubſtātia que eſt genus generaliſſimū ſumpta penes actū ſubſtandi implicat quādā habitudinē ad accn̄tiaita ⁊ accn̄s in rōne accn̄tis ꝯſideratū implicat quādā habitudinem ad ſub̓am. ⁊ ſicut ſub̓a ꝯſiderata penes actuꝫſubſtandi ſumit̉ dūtaxat cū implicatione habitudinis adſua inferiora. ita ꝯſil̓iter id qd̓ eſt accn̄s vtputa qͣlitas cōſiderari p̄t dūtaxat habitudinata ad ſua inferiora q̄ logiceꝯſtituit ⁊ in eo qd̓ qͥd eſt p̄dicat̉. ¶ Ad qͥntam d̓r ꝙ ſimitas formal̓r ⁊ ſpecifice noīat curuitatē cōcauā que p̄t ſubintentōe ſpēi ꝯſiderari logice nō cointellecto nalo. nā curuitas ꝯcaua eſt eiuſdem ſpēi in naſo ⁊ in ligno. p̄t igit̉ ip̄aſumpta ſpecifice ſalteꝫ abſolui a cointellectōe naſi ¶ Adſextam d̓r ꝙ. licꝫ in hoc nomīe accn̄s vt ſic inſeparabiliterimplicetur habitudo ad ſubſtantiā. tū in eo ꝙ d̓r accidēstanqͣꝫ hmōi habitudini ſubſtratū non implicat̉ habitudo

ad ſubſtantiā. ſed ipſum intelligi p̄t ſub habitodine generis vel ſpēi. habitudine ad ſubſtantiaꝫ nō cointellecta.¶ Ad ſeptimā dd̓m ꝙ in hmōi intellectōe falſitas nō cōmittit̉. nam ꝑ hoc ꝙ entitas accn̄tis intelligit̉ eius habitudine ad ſubſtantiā nō cointellecta nō negatur quinentitati accn̄tis habitudo ſit annexa Unde refert aliqͥd ab alioabſtrahere nō ꝑ modū intelligentie. ⁊ ab eo abſtrahere negatiua ꝯpōne. nam ad correſpondentiā abſtractōis pͥmeſufficit diſtinctio rōnis illorū quoꝝ vnū ſine altero intelligitur. qualis ſaltem aſſignatur inter entitatem accidentiset eius habitudinem ad ſubſtantiam. Et ex eodem patꝫquid ſit dd̓m ad octauam☞ Aduertendū eſt. ꝙ quēad modū eſt de¶Oaccidēte ita pportonabilitet poſſet dicide forma ſub̓ali. vtputa ꝙ qͣꝫuis ipſa ſub ratōne forme nequeat intelligi eius habitudine ad materiā non cointellecta. nihilominus entitas ipſius forme ſubſtrata huic habitudini rōnis eſt ẜm ſeipſam intelligibilis. Quinīmo dicunt qͥdam ꝙ etſi entitas materie nō ſit cognoſcibilis materialiter ⁊ phyſice niſiꝑ analogiam. vt d̓r pͥmo phyſicorūverūtamen is qui iam ꝑuenit in cognitionem eius poteſteiꝰ entitatem intelligere non co intellecta eius habitudine ad formamI☞ Aduertendū circa litteraꝫ ꝙ dum inOEMO littera d̓r ꝙ forma ſubſtantialis definiatur ꝑ aliqd̓ qd̓ eſt extra genus eius. illic genus nō accipitur ꝓ genere p̄dicamētali. ⁊ tn̄ forma ſub̓alis ⁊ ſua materia ꝑ quam definit̉ ſunt eiuſdem generis p̄dicamentalisſunt em̄ in p̄dicamento ſub̓e reductiue. ſed genus ibideꝫaccipitur ꝓ ſubſtantia ſeu eſſentia. vt ſit ſenſus. materia ēextra genus forme. id eſt extra ſubſtantiam ſeu eſſentiamforme Inſuꝑ hic eſt incidentaliter aduertendū ꝙ ſubiectum alicuiꝰ forme poteſt dupl̓r deſignari Uno modo informe. quēadmodū aer d̓r ſubiectum lucis. ⁊ materia dicitur ſubiectū forme ſubſtātialis. ⁊ ſubſtantia compoſitaex forma ſubſtantiali ⁊ materia d̓r ſubiectū forme accidētalis ſaltē in materialibꝰ. Alio mō pōt ſubiectum formedeſignari vt formatū ſeu informatum. ⁊ ſic lucidū d̓r ſubiectu lucis. ⁊ corpus animatū d̓r ſubiectū anime. Un̄ forma reſpectu ſubiecti deſignati pͥmo modo ꝓprie d̓r formaſed forma reſpectu ſubiecti deſignati ſecūdo mō ꝓprie dicitur formalis cauſa Et ex hoc ipſo elicitur pͥmo ꝙ cauſa formalis eſt de intrinſeca rōne ſeu intellectu eius cuiuseſt formalis cauſa. non autem forma eſt de intrinſeca rōne ſeu intellectu eius cuius eſt forma. Secūdo eliciturex eodem ꝙ res nō ſunt. producibiles ſine eaꝝ formali cauſa. Non em̄ album eſt ꝓducibile ſine albedine. poſſunt tamen res ꝓduci ſine eo quod eſt earū forma. nam ſubſtātiaeſt producibilis ſine albedine vel aliqua alia accidentaliforma. verūtamen ipſa materia prima non eſt producibilis ſine ſua forma ſubſtantiali. eo ꝙ eam exiſtere ſine formaimplicet contradictionis repugnantiam. quemadmoduꝫdoctor aſſerisFi¶ Aduertendū circa litteram. ꝙ eſt aliquaLl CTCoperatio anime que indiget corpore ſicuꝫobiecto ⁊ etiam ſicut inſtrumento ſeu organo quēadmodum videre indiget corpore ſicut obiecto. nā color eſt corporalis qui eſt obiectum viſus indiget inſuper corpore ſicut inſtrumēto ſeu organo. qꝛ viſio ⁊ ſifiat ab anima nōſit niſi per organū viſus ſcꝫ ꝑ pupillam que eū videndi in

e i.