De enteet eſſentia

Iuis hec natura. hic remouet quaſdam cauillationes ſiue dubitationes Et diuiditur hec pars in tres partes.ẜm ꝙ tres cauillatōes remouet. vt patebit inferiꝭ Poſſet itaqꝫ primo qͥs ſic obijcere ꝯtra dicta. qͥcqͥd recipit̉ admodū recipientis recipitur. ſꝫ quilibet intellectus eſt ſingularis. igitur natura exiſtens in intellectu eſt ſingularis. et nō vniuerſalis. et ꝑ ꝯſequēs vniuerſalitas nō debetur nature ꝓut exiſtit in intellectu. Reſpōdet doctor ꝙͣlicet natura ẜm ꝙ habet eſſe in hoc vel in illo intellectuſupple ſubiectiue ꝑ ſuā ſpēm intelligibilem ſit ſpēs intelligibilis ꝑticularis. tn̄ natura obiectiue intellecta ꝑ illamſpem intelligibilē eſt vl̓is ẜm ꝙ ꝯparat̉ ad res extra animā Unde et ip̄a ſpēs intelligibilis eſt vl̓is in rep̄ſentando. qͣꝫuis ſit ſingularis in eſſendo Et ꝑ hoc doctor īpugnat efficaciter errorē cōmentatoris. q̄ voluit ex vl̓itateforme intellecte ꝯcludere vl̓itatem intellectus et ſpēruꝫintelligibiliū in eēndo. ponens vnū intellectum nūero inoībꝰ hoībꝰ. Nam nō eſt vl̓itas forme intellecte ẜm eē qd̓habet in intellectu ſubiectiue ꝑ ſuā ſpēm intelligibilē Sinqͣꝫtum ꝯſiderat̉ in ītellectu obiectiue ẜm ꝙ eſt ſil̓itudorerū extra aīam. nam natura ſpecifica eſt ſil̓itudo naturalis oīm indiuiduorū. Qꝭ āt ſpēs ītelligibilis ſingularisin eſſendo poteſt eſſe vl̓is in rep̄ſentādo declaratur de ſtatua corꝑali. ſi em̄ eēt vna ſtatua rep̄ſentans plures hoīescōſtaret ꝙ figura illius ſtatue eſſet ſingularꝭ in eſſendo.ſꝫ eſſet nihilominus vl̓is in rep̄ſentando. Et ſil̓r dd̓m ēde ſpē intelligibili hoīs in intellectu ſubiectata. ꝙ illa licet ſit ſingularis ī eſſendo. attamē naturā vl̓r rep̄ſentat.et hoc ꝯmētator ꝯcipere nō poterat. Nō tn̄ loquenduꝫeſt vniformiter de ſpē intelligibili hoīs. et de ip̄o hoīe intellecto qͣꝫtum ad ſingularitatem eſſendi. qͣꝫuis ꝯmentator hoc dicebat vt inferius patebit. ¶ Deinde ibi (Etqꝛ nature) doctor remouet ſcd̓am cauillatōnem. qua qͥspoſſet ſic obijcere. hec eſt vera hō eſt ſpēs ꝑ iam dicta. ſSortes eſt hō. gͦ hec erit vera. Sortes eſt ſpes. Soluitdoctor ⁊ reſpondet ꝙ diſcurſus nō valet. ſed in eo ꝯmittitur fallacia accidētis. Nam aliter accipit̉ hō in prima ꝓpoſitōe. et aliter in ſcd̓a. hoī em̄ ꝯuenit de Sorte p̄dicariẜm ſuā ꝯſideratōem abſolutaꝫ. ſꝫ intētio ſpēi nō ꝯuenithoī ꝯſiderato abſolute. qꝛ ſic ſibi ꝑ ſe ꝯpeteret. ꝯuenit ātſibi accidētaliter ẜm ꝙ eſt ab intellectu obiectaliter app̄henſus. ¶ Dein̄ ibi (Et tn̄ predicari) obijcit doctor tertiam cauillatōem exortam ex iam dictis qua qͥs forſanſic obijceret. predicari vel eſſe p̄dicabile ꝯuenit generi vl̓etiam ſpei per ſe: nā intentio predicabilis eſt de rōne intētionis generis. cū predicabile ſit ſuperius ad genus Sequitur ergo ꝙ intentio vl̓is ſeu p̄dicabilis aīali qd̓ eſt genus vel hoī qͥ eſt ſpēs non accūtaliter ſed potius eēntialiter ꝯueniat ſeu ꝑ ſe Reſpondet doctor in effectu ꝙ genꝰdupliciter accipitur. vno modo pro intentione generis. ⁊ſic p̄dicari ſeu eſſe p̄dicabile generi ꝑ ſe ꝯuenit. vt obiectio ꝓbabat. nam predicatio ꝯplectit̉ actum intellectusꝯponentis et diuidentis habens fundamētum in re ip̄aẜm vnitatem eoꝝ quoꝝ vnū de altero predicat̉. Un̄ rōp̄dicatōnis pōt includi in rōne huius intentionis q̄ eſtgenus q̄ ſil̓r cōpletur per actum intellectus. per quod intendit doctor dicere ꝙ tam predicario ſeu predicabilitasqͣꝫ ipſum genus nominant intentiones ſecūdas. ⁊ ꝑ ꝯſeques intentio predicationis poteſt includi in intentionegeneris. Alio modo genus accipitur ꝓ re ſubiecta huicantentioni. et hoc modo predicari id ē predicabile vl̓ vniuerſale non cōuenit generi ꝑ ſe ſed accidentaliter ſibi inē.

Ex quo patet. ꝙ hec ſit diſtinguenda. aīal eſſentialiterpredicatur de homine. poteſt em̄ eius ſenſus eſſe. ꝙ ratōſeu intentio predicationis aīali eſſentialiter cōueniat. qd̓eſt falſum Poſſet etiam eſſe ſenſus ꝙ eſſet actuale animali quod predicaretur de homine. quod iterū nō eſt cōcedendū. eo ꝙ inferiora accidant quodāmodo ſuperioribus. qͣꝫuis nō ecōtra. Admittitur igitur ad hunc ſenſum ꝙ aīal predicatur. vt exiſtēs de eſſentia ipſius homīnis Similiter patet ꝙ hec propoſitio genus eſt predicabile ſit diſtinguenda. ſi em̄ genus accipiatur formaliterpro intentione ſecunda. ſimiliter et predicabile. tunc hecpredicatio eſt per ſe. Si vero genus accipiatur materialiter pro ipſa re ſubiecta. tunc hec predicatio eſt denomīatiua ẜm rationem. Deinde ibi. ſic ergo patet qualiter. doctor epilogat ⁊ ſubinfert correlariū concluſiuum.dicens. ex dictis patet quomodo nature conueniat ratioſpēi. et ſubiūgit ꝙ intentio ſpēi non eſt de his accidentibus que ꝯueniūt nature ẜm ſuam conſiderationē abſolutam. nec eſt accidens reale. qd̓ conſequitur ipſaꝫ ẜm ꝙeſt in ſingularibus a parte rei. ſed eſt accidens intentōnale reſpectiuum quod eam conſequitur. ꝓut ab intellectuapprehenditur obiectiue.Euidentia littere iamPC AMP liV.. expoſite occurit primo iſta dubitatio. Utrū cōueniēter diſtinguatur triplexvniuerſale. ſcꝫ ante rem. poſt rem. et in re Et videtur primo ex autoritatibꝰ philoſophorū ꝙ vniuerſalia poſt reꝫtantum ſint ponenda. nam dicit philoſophus in prohemio de anima. ꝙ vniuerſale nihil eſt. aut poſterius eſt ſingularibus. Similiter dicit philoſophus primo phiſicorum ꝙ vniuerſale eſt dum intelligitur dicit etiam Boecius quinto de conſolatione. ꝙ vniuerſale dicitur in ordine ad rationem ſeu ad apprehenſionem intellectus. Dicunt etiam Auicenna ⁊ Commentator. ꝙ intellectusagat vniuerſalitatem in rebus. Ex quibus omnibꝰ deprehenditur ꝙ vniuerſalitas duntaxat rebus attribuit̉prout per intellectum a ſingularibus ſunt abſtracte etcommuniter apprehenſe. 46¶ Eſt autoritas plurimo/F cVPPMH. Mrum aſſignantium hancdiſtinctionem. quam probant rationibus ſic. quelibet forma ẜm ꝙ huiuſmodi eſt communicabilis et participabilis pluribus. et per cōſequens quelibet forma qͣꝫtū eſtde ſe eſt vniuerſalis Conſtat autē ꝙ forme rerum naturaliter ſunt priores ſuis ſingularibus vel ſuis receptiuiset per conſequens vniuerſalia anterem ſunt ponenda.Secundo quelibet forma eſt radius lucis prime intelligentie. loquendo metaphorice. ergo ſicut lumen effluēsa ſole eſt ẜm ſe indifferens ad hoc vel ad illud dyaphonum. ita et forma ꝓut eſt in effluxū a primo eſt indeterminata et vniuerſalis. licet particulariſetur per diuerſaſuſcipientia per que indiuiduatur. Tertio ponendumeſt vniuerſale in re. quia natura vniuerſalis participataab indiuiduis. licet ſit ſingulariſata. non tamen eſt ſingularis quinimo ẜm ſe eſt communicabilis. non enim humanitas Sortis eſt ex ſe incōmunicabilis. quemadmodum ipſe Sortes qui includit materiam deſignatam. ratione cuius dicitur ſimpliciter incommunicabilis.linquitur ergo ꝙ natura prout eſt participata ab inoduis dici poteſt quodammodo vniuerſalis Qroſtione huius dubi