Druckschrift 
Opera, lat. Mit Expositiones textuales dubiorum.
Seite
IXv
Einzelbild herunterladen
 

De ſenſuet leniato

Hic poſt mixtionem corpoꝝ tangit mixtionem coloꝝEt d̓t manifeſtū eſſe hic ẜm p̄determinata que ſit neceſſitas ꝯmixtis corporibꝰ colores miſceant̉. dictū eſt em̄ ſupra ꝑſpicuū ẜm eſt in corporibꝰ facit colores participari. ſed perſpicuū diuerſimode reperitur in corporibꝰ. ſcꝫpᵐ maius minus. ſimiliter lucidum. ergo ꝑmixtis corporibꝰ in quibꝰ eſt lucidū dyaphanū. neceſſe eſt fiatmixtio colorū. Et iſta eſt principalis cauſa qͣre ſunt multi colores preter album nigrū. Non aūt eſt pͥncipalisſuꝑnatatio. ita vnus color ponatur ſuper alium. neqꝫ ſecus inuicem poſitio. id eſt minima colorata iuxta inuicēponātur. quia color medius videtur preter albū nigruꝫnon plus de longe qͣꝫ de ꝓpe. ſed ex quacūqꝫ diſtantia. Etita pꝫ ille eſt modus generationis mediorum coloꝝ ẜᵐipſorum exiſtentiam. alij autem duo modi ꝑtinent ad ſolam apparentiam Multi aūt erūt colores qm̄ multis ꝯtingit ꝓportiōibꝰ ꝯmiſceri ſibi inuicem ꝯmixta:hoc qͥdem in numeris. hoc autē ẜm ſuꝑabūdātiam ſolum. alia eodē quo qͥdeꝫ ſecus inuicem poſitis coloribꝰ aut deſuꝑ natatiōe contingit dicere de ꝯmixtis. Sed qua de colorū ſpēs terminate non infinite ſapoꝝ ſonorū poſterius ꝯſideranduꝫ. Quid qͥdem igit̉ſit color qua de multi colores. dictū eſt. deſono aut de voce pͥus ī his que de aīa ē dcm̄ Hic aſſignat cām diſtinctōis mediorum colorum ẜmp̄dictū modū generatiōis. Dicens multi generant̉ colores medij. qꝛ multis ꝓportōibꝰ ꝯtingit corꝑa ſibi inuicēꝯmiſceri. ꝯſequens ipſos colores. quidā em̄ ꝯmiſcent̉ẜm numeros. quidā vero ẜm ſuperabūdantiam. ſcꝫ commenſurabilē. Et alia omnia eodeꝫ modo hic dicenda ſtꝭcirca mixtionem que ſunt ſupra dicta in alijs duobꝰ modis. Unuꝫ aūt eſt qd̓ reſtat poſterius determinare. quareſcꝫ ſunt finite infinite ſpēs coloꝝ ſaporū ſonoꝝ Ultimo aūt epilogando ꝯcludit iam dictū eſſe quid ſit coloret ꝓpter quā cam ſunt multi colores. Excuſat aūt ſe deinceps a determinatōe ſoni vocis. qꝛ de his iam determinatū eſt in libro de aīa. eo eadem eſt generationis ipſorum īmutatōis qua ſenſum īmutant. ꝑtinet ad ꝯſiderationem libri de animaUtrū medij colores generent̉QIIVI INL. ex emixuione extremoꝝ Dcendum ſic. quidem iuxtapōnem vel ſuꝑnatatio. ſicut antiqui dixerūt. vt ſufficienter patꝫ ex dictis. ſed mutuam actōem paſſionē corporū miſcibiliū ad inuicem. Probatur. qꝛ ꝑmixtis cauſis neceſſe eſt effectus permiſceri. ſed cauſe extremoꝝ colorū ad inuicem miſceri pn̄tſcꝫ lucidum dyaphanū. que ꝑmiſcentur ad ꝑmixtioneꝫcorpoꝝ ꝓpter mutua actōem qualitatum pͥmarum. ergoet ip̄i colores. ſed ex tali ꝑmixtione generantur medij colores. igitur Et illa eſt pͥncipalis cauſa generatōis multiplicatōis medioꝝ colorum. Sed ſint tm̄ ſepteꝫ ſpēscolorū. Probat̉ ſufficientiam que talis eſt Quia omniscolor vel eſt extremus vel medius. Si pͥmū. aut generat̉ex abūdantia luminis. ſic eſt albedo. aut ex defectu. ſiceſt nigredo Si medius hoc eſt dupl̓r. vel quia mediat pereque diſtantiam participatōnem ſimul. ſic eſt rubeus.V

aut participatōem tm̄. hoc dupl̓r. Uel qꝛ mediat inter album rubeū. aut inter nigrum rubeum. Si pͥmuꝫaut plus accedit ad albedineꝫ. ſic eſt flauus. aut plus adrubeum. ſic eſt croceus. Si ſecūduꝫ. aut plus accedit adnigrum. ſic eſt viridis. vel plus accedit ad rubeum. ſiceſt purpureusA Medij colores ſunt forme ſimplices. ergo viI detur non poſſint generari ex ꝑmixtione extremorū. Qd̓m medij colores generant̉ ex participatione extremoꝝ coloruꝫ. ita eſſentialiter formalitermaneant in ip̄is. ſed dicūtur ip̄os participare ſolum virtualiter. Nec ꝓpter hoc ſunt media abnegatōnem. qꝛ media ab negationem negant extrema totaliter G3 24 pſMagis minus variant ſpēm. ſed medijcolores differūt ẜm magis minus in ꝑſpicuoet lucido. vt d̓t doctor ſanctus. ergo videt̉ differantſpecie. Qd̓m magis minus in eodem variantſpeciē. ſed bene in diuerſis Et quādo d̓r. magis lucidūet minus lucidū differūt ſpecie. nec etiam ſpecie differūemagis minus perſpicuū. ergo videtur color qui habꝫplus de perſpicuo lucido non differat ab illo qui minushabet de iſtis. Qd̓m ꝯſequētia valet. qꝛ colores medij cauſant̉ ab illis preciſe. ſed ẜm habent diuerſasꝯſonantias ſeu ꝓportiones que ſpecie differūt. quare etiaꝫcauſant effectus ſpecie diſtinctosF Media diſtinguūtur ſpecie ab extremis. igiV tur. An̄s probat̉. qꝛ motus eſt mediuꝫ inter duos terminos. et. tn̄ diſtinguitur ſpecie ab vtroqꝫ. ſiteiuſdem eſſentie cum ſuo termino ad quē. Et ſil̓iter tepidum eſt mediū inter calidū frigidum. tn̄ ab eis diſtinguit̉. Dd̓m duplex eſt mediū. vnū eſt indetermiminate entitatis. tale diſtinguitur ab extremis. vt argumentū probat. Aliud eſt mediū determinate entitatiset illud ab extremis diſtinguit̉. iſto colores cauſatiex ꝑmixtione extremoꝝ hn̄t rōnem medijOm̄e cōtinuū eſt diuiſibile in infinitū. ſed inter L. extremos colores p̄t eſſe motus ꝯtinuus. ergoſequitur poſſint dari infinite ſpecies colorū. Qd̓m ſpēs coloꝝ que ſunt deteaminate nature entitatisaccipiūtur ẜm illam diuiſionē infinitā. cum ſolum ſint ibiẜm potentiā. ſed accipiūtur ẜm certas ꝓportiones permixtiones extremoꝝ ẜm modū ſupra expreſſum. Etqn̄ dicit̉. apud pictores tinctores inueniūtur multo plures medij colores. Qd̓m illa media ſunt imꝑfecte etindeterminate nature. quare ſpecie identificantur ſuisextremis. Sicut etiā ſentit ſanctus Thomas de motueius termino ad quē. Uel d̓r ſolū ſeptem ſunt ſpēs coloris pͥncipales magis note. licꝫ preter illas poſſint eſſeplures alie minus pͥncipales minus note. De odore vero ſapore dicendū. Fere em̄eadem eſt paſſio. in eiſdē aūt eſt vtrūqꝫ eorūManifeſtius aūt eſt nobis ſaporum genus qͣꝫodorū. huius aūt cauſa. qm̄ peiorem habemꝰalijs aīalibꝰ odoratū. ipſis ſenſibꝰ qui in nobis. tactum vero certiſſimum aliorum animalium. guſtus vero tactus qͥdam eſt De Sapore