De ſenſuet leniato
¶ Hic poſt mixtionem corpoꝝ tangit mixtionem coloꝝEt d̓t manifeſtū eſſe hic ẜm p̄determinata que ſit neceſſitas ꝙ ꝯmixtis corporibꝰ colores miſceant̉. dictū eſt em̄ ſupra ꝙ ꝑſpicuū ẜm ꝙ eſt in corporibꝰ facit colores participari. ſed perſpicuū diuerſimode reperitur in corporibꝰ. ſcꝫpᵐ maius ⁊ minus. ⁊ ſimiliter lucidum. ergo ꝑmixtis corporibꝰ in quibꝰ eſt lucidū ⁊ dyaphanū. neceſſe eſt ꝙ fiat ꝑmixtio colorū. Et iſta eſt principalis cauſa qͣre ſunt multi colores preter album ⁊ nigrū. Non aūt eſt pͥncipalis cāſuꝑnatatio. ita ꝙ vnus color ponatur ſuper alium. neqꝫ ſecus inuicem poſitio. id eſt ꝙ minima colorata iuxta inuicēponātur. quia color medius videtur preter albū ⁊ nigruꝫnon plus de longe qͣꝫ de ꝓpe. ſed ex quacūqꝫ diſtantia. Etita pꝫ ꝙ ille eſt modus generationis mediorum coloꝝ ẜᵐipſorum exiſtentiam. alij autem duo modi ꝑtinent ad ſolam apparentiam¶ Multi aūt erūt colores qm̄ multis ꝯtingit ꝓportiōibꝰ ꝯmiſceri ſibi inuicem ꝯmixta: ⁊hoc qͥdem in numeris. hoc autē ẜm ſuꝑabūdātiam ſolum. ⁊ alia eodē mō quo qͥdeꝫ ſecus inuicem poſitis coloribꝰ aut deſuꝑ natatiōe contingit dicere ⁊ de ꝯmixtis. Sed qua de cā colorū ſpēs terminate ⁊ non infinite ⁊ ſapoꝝ ⁊ ſonorū poſterius ꝯſideranduꝫ. Quid qͥdem igit̉ſit color ⁊ qua de cā multi colores. dictū eſt. deſono aut ⁊ de voce pͥus ī his que de aīa ē dcm̄¶ Hic aſſignat cām diſtinctōis mediorum colorum ẜmp̄dictū modū generatiōis. Dicens ꝙ multi generant̉ colores medij. qꝛ multis ꝓportōibꝰ ꝯtingit corꝑa ſibi inuicēꝯmiſceri. ⁊ ꝑ ꝯſequens ipſos colores. quidā em̄ ꝯmiſcent̉ẜm numeros. quidā vero ẜm ſuperabūdantiam. ſcꝫ commenſurabilē. Et alia omnia eodeꝫ modo hic dicenda ſtꝭcirca mixtionem que ſunt ſupra dicta in alijs duobꝰ modis. Unuꝫ aūt eſt qd̓ reſtat poſterius determinare. quareſcꝫ ſunt finite ⁊ nō infinite ſpēs coloꝝ ſaporū ⁊ ſonoꝝ Ultimo aūt epilogando ꝯcludit iam dictū eſſe quid ſit coloret ꝓpter quā cam ſunt multi colores. Excuſat aūt ſe deinceps a determinatōe ſoni ⁊ vocis. qꝛ de his iam determinatū eſt in libro de aīa. eo ꝙ eadem eſt rō generationis ipſorum ⁊ īmutatōis qua ſenſum īmutant. q̄ ꝑtinet ad ꝯſiderationem libri de animaUtrū medij colores generent̉QIIVI INL. ex emixuione extremoꝝ ¶ Dcendum ꝙ ſic. nō quidem ꝑ iuxtapōnem vel ſuꝑnatationē. ſicut antiqui dixerūt. vt ſufficienter patꝫ ex dictis. ſedꝑ mutuam actōem ⁊ paſſionē corporū miſcibiliū ad inuicem. Probatur. qꝛ ꝑmixtis cauſis neceſſe eſt effectus permiſceri. ſed cauſe extremoꝝ colorū ad inuicem miſceri pn̄tſcꝫ lucidum ⁊ dyaphanū. que ꝑmiſcentur ad ꝑmixtioneꝫcorpoꝝ ꝓpter mutua actōem qualitatum pͥmarum. ergoet ip̄i colores. ſed ex tali ꝑmixtione generantur medij colores. igitur Et illa eſt pͥncipalis cauſa generatōis ⁊ multiplicatōis medioꝝ colorum. ¶ Sed ꝙ ſint tm̄ ſepteꝫ ſpēscolorū. Probat̉ ꝑ ſufficientiam que talis eſt Quia omniscolor vel eſt extremus vel medius. Si pͥmū. aut generat̉ex abūdantia luminis. ⁊ ſic eſt albedo. aut ex defectu. ⁊ ſiceſt nigredo Si medius hoc eſt dupl̓r. vel quia mediat pereque diſtantiam ⁊ participatōnem ſimul. ⁊ ſic eſt rubeus.V
aut ꝑ participatōem tm̄. ⁊ hoc dupl̓r. Uel qꝛ mediat inter album ⁊ rubeū. aut inter nigrum ⁊ rubeum. Si pͥmuꝫaut plus accedit ad albedineꝫ. ⁊ ſic eſt flauus. aut plus adrubeum. ⁊ ſic eſt croceus. Si ſecūduꝫ. aut plus accedit adnigrum. ⁊ ſic eſt viridis. vel plus accedit ad rubeum. ⁊ ſiceſt purpureusA Medij colores ſunt forme ſimplices. ergo viI detur ꝙ non poſſint generari ex ꝑmixtione extremorū. ¶ Qd̓m ꝙ medij colores nō generant̉ ex participatione extremoꝝ coloruꝫ. ita ꝙ eſſentialiter ⁊ formalitermaneant in ip̄is. ſed dicūtur ip̄os participare ſolum virtualiter. Nec ꝓpter hoc ſunt media ꝑ abnegatōnem. qꝛ media ꝑ ab negationem negant extrema totaliter G3 24 pſMagis ⁊ minus nō variant ſpēm. ſed medijcolores differūt ẜm magis ⁊ minus in ꝑſpicuoet lucido. vt d̓t doctor ſanctus. ergo videt̉ ꝙ nō differantſpecie. ¶ Qd̓m ꝙ magis ⁊ minus in eodem nō variantſpeciē. ſed bene in diuerſis ¶ Et quādo d̓r. magis lucidūet minus lucidū nō differūt ſpecie. nec etiam ſpecie differūemagis ⁊ minus perſpicuū. ergo videtur ꝙ color qui habꝫplus de perſpicuo ⁊ lucido non differat ab illo qui minushabet de iſtis. Qd̓m ꝙ ꝯſequētia nō valet. qꝛ colores medij nō cauſant̉ ab illis preciſe. ſed ẜm ꝙ habent diuerſasꝯſonantias ſeu ꝓportiones que ſpecie differūt. quare etiaꝫcauſant effectus ſpecie diſtinctosF Media nō diſtinguūtur ſpecie ab extremis. igiV tur. An̄s probat̉. qꝛ motus eſt mediuꝫ inter duos terminos. et. tn̄ nō diſtinguitur ſpecie ab vtroqꝫ. cū ſiteiuſdem eſſentie cum ſuo termino ad quē. Et ſil̓iter tepidum eſt mediū inter calidū ⁊ frigidum. ⁊ tn̄ ab eis nō diſtinguit̉. ¶ Dd̓m ꝙ duplex eſt mediū. vnū eſt indetermiminate entitatis. tale nō diſtinguitur ab extremis. vt argumentū probat. Aliud eſt mediū determinate entitatiset illud ab extremis diſtinguit̉. ⁊ iſto mō colores cauſatiex ꝑmixtione extremoꝝ hn̄t rōnem medijOm̄e cōtinuū eſt diuiſibile in infinitū. ſed inter¶ L. extremos colores p̄t eſſe motus ꝯtinuus. ergoſequitur ꝙ poſſint dari infinite ſpecies colorū. ¶ Qd̓mꝙ ſpēs coloꝝ que ſunt deteaminate nature ⁊ entitatis nōaccipiūtur ẜm illam diuiſionē infinitā. cum ſolum ſint ibiẜm potentiā. ſed accipiūtur ẜm certas ꝓportiones ⁊ permixtiones extremoꝝ ẜm modū ſupra expreſſum. ¶ Etqn̄ dicit̉. apud pictores ⁊ tinctores inueniūtur multo plures medij colores. Qd̓m ꝙ illa media ſunt imꝑfecte etindeterminate nature. quare ſpecie identificantur cū ſuisextremis. Sicut etiā ſentit ſanctus Thomas de motu ⁊eius termino ad quē. Uel d̓r ꝙ ſolū ſeptem ſunt ſpēs coloris pͥncipales ⁊ magis note. licꝫ preter illas poſſint eſſeplures alie minus pͥncipales ⁊ minus note.¶ De odore vero ⁊ ſapore dicendū. Fere em̄eadem eſt paſſio. nō in eiſdē aūt eſt vtrūqꝫ eorūManifeſtius aūt eſt nobis ſaporum genus qͣꝫodorū. huius aūt cauſa. qm̄ peiorem habemꝰalijs aīalibꝰ odoratū. ⁊ ipſis ſenſibꝰ qui in nobis. tactum vero certiſſimum aliorum animalium. guſtus vero tactus qͥdam eſt¶ De Sapore