Met torruptione/Ieolio primo

omnia ad ſcientiam alicuius ſubiecti requiſita ſibi conueniunt ¶ Et quando dicitur. ſcientia eſt de ingenerabili etincorruptibili. primo poſterioꝝ. ſed corpus mobile ad formā hoc ſecundo modo eſt generabile ⁊ corruptibile. Dicendū ꝙ dictū philoſophi primo poſterioꝝ eſt a Thomiſtis ſic intelligendū ꝙ ſcientia non ſit de his que primo etper ſe aut actu generāt̉ aut corrumpunt̉. qꝛ illa ſunt ſingularia. Et ergo iſta ē falſa. generabilia ⁊ corruptibilia in cōmuni ꝑ ſe pͥmo generant̉ ⁊ corrumpunt̉.De non ente non eſt ſciētia. ſedNl̓ ANIIIL. multa ſunt generabilia q̄ nonſunt. vt rōſa inhyeme ⁊ pluuia tēpore ſerenitatis Dicendū ꝙ ad hoc ꝙ de aliquo habeat̉ ſcientia ſufficit ꝙ ſit obiectiue in aīma per ſpēm. ⁊ ꝙ habeat eſſe in ſuis cauſis Sꝫnon oportet ꝙ ſemꝑ ſit vel exiſtat extra animā. nec eſt resſub tali ratione ſcibilis. ſed magis ſenſibilis. Et ergo resextra animā reqͥritur ad primā acceptōem ſcientie que acquirit̉ miniſterio ſenſus per abſtractōem a phantaſmatibꝰſed non eſt neceſſaria actualis exiſtentia rerum qͣntum adhoc qd̓ eſt eſſe formaliter ſcituꝫ. quia eē intelligibile poteſtpermanere corrupto eſſe exiſtētie ⁊ etiam eſſe eſſentie ẜmviam ſancti ThomeCorpus mobile ad formā etiam conſideratury in libro de celo. ergo nō erit adequatū ſublectuꝫhuius ſcientie. An̄cedens ꝓbatur. quia ibi agitur de corpore mobili ad ſitum. Sed illud qd̓ acqͥrit ſitum acquiritetiaꝫ nouaꝫ ⁊ realē formā. ſcꝫ vbi a quo locus vl̓ motus localis capit ſuam ſpēm Dd̓m ꝙ in corpore mobili ad locum non acqͥritur ꝑ talem motum aliqua forma abſolutaniſi per accidens. Et ergo ꝑ corpus mobile ad formā in titulo queſtōnis intelligitur tantūmodo corpus mobile adſubſtantiā quantitatē vel qualitatē ¶ Et quādo dicit̉. iſteliber denominat̉ de generatione ⁊ corruptione. ergo videt̉ꝙ corpꝰ mobile adformā intāta ꝯmunitate nō ſit ſubiectum iſtius libri. Dicendū ꝙ inter motus ad formaꝫ generatio ⁊ corruptio ſunt pͥncipaliores. ⁊ ergo ab ipſis tāqꝫa pͥncipalioribus paſſionibꝰ iſta ſcientia denoīatur. Namalteratio eſt via ad generatōem vel corruptōem. ſed augmentatio eſt cōpletio ſubſtātie genite. nec eſt neceſſariumꝙ denominatio ſciētie ſemꝑ fiat a ſubiecto. īmo qn̄qꝫ fit apaſſione ⁊ a diſcipulo. vel a nobis notiori quocūqꝫ modojEgeneratione aūt ⁊ corruptione. ⁊ natura generatoꝝ ⁊ corruptoꝝ vniuerſaliter de omībus ⁊ cauſas diuidendumet rationes ipſoꝝ determinandū. Ampliusde alteratione ⁊ augmentatione quid vtrunqꝫ.et vtrum exiſtimandū ſit eandem eſſe naturamgenerationis ⁊ alterationis aut ſemotaꝫ. vt determinata ſunt ⁊ nominibus.Iſte eſt liber de generatōe ⁊ corruptōe Areſto. qͥ ẜm cōſuetudinem philoſophi diuiditur in parteꝫ ꝓhemialem etpartē exequutiuā. que incipit ibi (Antiquoꝝ qͥdem.) Inꝓhemio demonſtrat ſuam intentōem. ⁊ diuidit̉ in duas ꝑtes. in prima enumerat illud quod pͥncipaliter intēdit. Inſecūda promittit ſe dicturū de alijs motibus conſequentibus. ibi Amplius de alteratione) Dicit ergo pͥmo ꝙ determinandū eſt in hoc libro de generatione et corruptioneẜm ſe qd̓ facit in pͥmo libro. Et etiā de natura generatorūet corruptoꝝ. qꝛ naturalis nō ſolum cōſiderat motū. ſed

etiam mobilia. Dicit aūt (natura) ẜm doctorē ſanctū. qꝛcōſiderare de generatione ⁊ corruptione artificialiū non ꝑtinet ad naturalē. Et ꝑ hoc etiam innuit generatōnem ⁊corruptōem cōuenire generabilibus ⁊ corruptibilibꝰ naturaliter. ⁊ hoc facit in pͥncipio ſecūdi. Et vl̓iter in omībus illis diuidende ſunt cauſe ⁊ determināde rōnes. id eſt definitiones. Et hoc facit in fine libri. vbi agit̉ de cauſis ⁊ rōnibus vniuerſalibꝰ generatoꝝ ⁊ corruptorum. Tunc ibi(Ampliꝰ de alteratōe) ꝓmittit ſcd̓o ſe dictuꝝ de alijs motibus ꝯſequentibus. Dicēs ꝙ amplius p̄ter ea que dictaſunt determinandū eſt de alijs motibꝰ ꝯſequentibus. ſcꝫde alteratione ⁊ augmētatione quid ſit vtrūqꝫ eorum. Etetiam dd̓m eſt vtrū ſit exiſtimandū ꝙ eadem ſit natura etratio alteratōnis ⁊ generationis. aut ſit ſemota vel diſtincta. ſicut etiam nomīa ſunt diſtincta¶Qę om̄ia p̄dicta ſunt eſſentialia¶A OLhuic doctrine. quia ẜm ph̓m primo poſterioꝝ. ſcientia capit vnitatē a ſubiecto quod debꝫeſſe compoſituꝫ ex pͥmis ⁊ habere ꝑ ſe partes ⁊ paſſiones.qꝛ de ſubiecto vel partibꝰ ſubiecti demōſtrant̉ paſſiones ꝑprincipia. ſed om̄ia iſta hic enumerant̉. qꝛ per hoc ꝙ d̓t eſſedeterminandū de generatione ⁊ corruptione tangit paſſiones ⁊ ꝓprietates Cum vero ſubiungit (Et natura generatoꝝ) tangit ſubiectū illaꝝ paſſionū. poſtea ſubiūgit (cauſas ⁊ rōnes) ꝑ qͦd tangit ea ꝑ que ꝓbant̉ paſſiōes Et qͥain hoc libro agit̉ de corꝑe mobili ad formā in cōi ⁊ nō fōlūde generabili ⁊ corruptibili. iō ſubiūgit alias paſſiōes q̄ ſ.il̓collecte cū pͥoribꝰ faciūt paſſioneꝫ vl̓a m de ſublecto ſuꝑiusaſſignato more Thomiſtaꝝ conſueto demonſtrabilemNtiquoꝝ etiā igit̉. hi qͥdem vocatā ſimplicē generatōem eē inqͥunt alteratōeꝫ. hi ꝟoaliud generatōem ⁊ aliud alteratōeꝫ. Quicūqꝫvnū aliqͦd dicūt eē oē. ⁊ oīa ex vno generāt Hisqͥdē vtiqꝫ nccē ē generatōeꝫ alteratōeꝫ dicere. etqd̓ pͥncipalit̓ fit ⁊ alterari. Quicūqꝫ āt pl̓es materias vnā ponunt. vt Empe. ⁊ Anaxa. ⁊ Leucippꝰ his aliud. Sꝫ tn̄ Anaxa. ꝓpriā vocē ignorauit. d̓t em̄ ꝙ fieri ⁊ deſtrui idē exiſtit alterari. Multa aūt d̓t elemēta quemadmodū ⁊ alij.Empedocles em̄ corꝑa qͥdē qͣttuor. oīa āt cūlite ⁊ amicicia mouētibꝰ ſex nūero Anaxa. qͥdēinfinita ⁊ Leucippꝰ ⁊ Demo. Hic qͥdē eī omiomera elemēta ponit. vtpote os carnē Madi. ilā ⁊ alia qͦꝝ vniuſcuiuſqꝫ ſynonima ꝑs ē Demo.āt ⁊ Leu. ex corꝑibꝰ īdiuiſibilibꝰ. hec alia ꝯponi inqͥunt. hec āt īfinita ⁊ ml̓titudīe ⁊ morpheaeē. illa āt ab ill̓ dn̄t his ex qͥbꝰſt̓ ⁊ pōne ⁊ ordinehoꝝ Cōtrarie āt vidēt̉ dicētes qͥ circa Anax.eis qͥ circa Empe. Hi qiē em̄ inqͥunt ignē etaquā ⁊ aerē ⁊ terrā eē elꝰmēta qͣtuor ⁊ ſimpliciaeē magis qͣꝫ carnē ⁊ os ⁊ talia ſil̓iuꝫ ꝑtiū. Hi āthec qͥdē ſimplicia corꝑa ⁊ elemēta eē. Terrā ātet ignē aerē et aquā ꝯpoſita panſꝑmā eī eē hoꝝIſta eſt pars executiua illius libri. in qua ph̓us ꝓſequitur ſuum ꝓpoſitum. Et diuidit̉ in duos libros partiales

alKk iiij