Druckschrift 
2,2 (1485)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

QueſtioLXXI

opprimat̉ qͣꝫ ſi eius aſinꝰ iaceat ſub onere. ergo aduocatuſtenet̉ preſtare patrociniū cauſe pauperū. Pre. Greg.dicit in quadā omel̓. Habens intellectū curet oīno neceat. habens reꝝ affluentiā a materia torpeſcat. habēſartem qua regit̉ vſum illius ꝓximo partiat̉. habensloquēdi vſum apud diuitem pro pauꝑibꝰ intercedat. talēti .n. noīe cuilibet reputabit̉ qd̓ vel mīmū accepit. ſꝫ talentum cōmiſſum abſcondere ſed fidelit̓ diſpenſarequilibet tenetur. quod patet ex pena ſerui abſcondentꝭ talentū Matth. xxv. ergo aduocatus tenet̉ pro pauꝑibꝰ loqui. Pre. Preceptū de mīe oꝑbus adimplēdis ſitaffirmatiuū obligat loco tꝑe qd̓ eſt maxime in neceſſitate. ſed tempus neceſſitatis videt̉ eſſe qn̄ alicuꝰ pauꝑiscauſa opprimit̉. ergo in tali caſu videt̉ aduocatꝰ teneapauꝑibus patrociniū preſtare Sed cōtra. minorneceſſitas eſt indigentis cibo qͣꝫ indigētis aduocato. ſꝫ illequi habet ptātē cibādi ſemꝑ tenet̉ pauꝑem cibare. ergo nec aduocatus ſemꝑ tenet̉ cauſe pauꝑum patrociniuꝫp̄ſtare. Rn̄. dd̓m patrociniū cāe pauperū ad opꝰmīe ꝑtineat. idem ē hoc dicendū quod ſupͣ de alijs operibus mīe dictū eſt. nullus aūt ſufficit oībus indigētibꝰmīe opus impendere. Et ideo ſicut Aug. dicit in pͥª doctri. chri. oībus ꝓdeſſe non poſſis his potiſſime conſulendū eſt qui locoꝝ temꝑoꝝ vel quarūlibet rerumoportunitatibꝰ cōſtrictius tibi quaſi quadā ſorte iunguntur. Dicit locoꝝ oportunitatibꝰ. qꝛ tenet̉dum querere indigētes quibꝰ ſubueniat. ſed ſufficit ſi eiſqui ſibi occurrāt mīe opus impendat. Un̄ d̓r Exod. xxiij.Si occurreris boui īimici tui aut aſino erranti. reduc̄ adeum. Addit aūt tꝑoꝝ. qꝛ tenet̉ future neceſſitatialterius ꝓuidere. ſed ſufficit ſi pn̄ti neceſſitati ſuccurrat.Un̄ d̓r. i. Ioh. iij. Qui viderit frēm ſuū neceſſitatē habentē clauſerit viſcera ſua ab eo ⁊cͣ. Subdit aūt. velrumlibet rerū. qꝛ ſibi cōiunctis quacūqꝫ neceſſitudinemaxime debet curam impendere. ẜm illud. i. ad Timot.v. Siquis ſuoꝝ maxime domeſticoꝝ curā habet. fidem negauit. Quibꝰ tn̄ concurrētibꝰ cōſiderandū reſtat.vtrū aliqͥs tantā neceſſitatē patiat̉ in ꝓmptu appareat quō ei poſſit aliter ſubueniri. in tali caſu tenetureiopus mīe impendere. ſi autē in ꝓmptū appareat quomodo aliter ei ſubueniri poſſit. vel per ſeipſum. vel aliāꝑſonā magis cōiunctam. aut maiorē facultatē habenteꝫnon tenet̉ ex neceſſitate indigēti ſubuenire ita faciēdo peccet. qͣꝫuis ſi ſubuenerit ex tali neceſſitate laudabilit̓faciat. Un̄ aduocatus tenet̉ ſemꝑ cauſe pauperū patrociniū preſtare. ſed ſolū cōcurrētibꝰ cōditionibꝰ p̄dictisalioqͥn oporteret eum oīa alia negocia p̄termittere ſoliscauſis paupetū iuuandis intendere. Et idē dicendū eſtmedico quantū ad curationē pauperū. Ad i. ergo dd̓ꝫ qn̄ aſinus iacet ſub onere pōt ei alit̓ ſubueniri in caſu iſto niſi adueniētes ſubueniat̉. ideo tenent̉ iuuare aūt tenerent̉ ſi poſſet aliūde remediū afferri. Ad. ij.dd̓m talentū ſibi traditū tenetur vtilit̓ diſpenſareſeruata opportunitate locoꝝ tꝑoꝝ aliarū rerū vt dictūeſt. Ad. iij. dd̓m quelibet neceſſitas cauſat debitum ſubueniēdi. ſed ſolū illa que eſt dicta.Ad ſecundū ſic procedit̉.Uidet̉ inconuenient̉ aliqui ẜm iura arceant̉ ab officioaduocādi. ab oꝑibus .n. mīe nullusⁱ debet arceri. ſed patrocinium p̄ſtare in cauſis. ad oꝑa mīe ꝑtinet vt dictū eſt. ergo nullus debet ab hoc officio arceri. Pre. Contraria

cauſarū videt̉ eſſe idē effectꝰ. ſed eſſe debitū rebusdiuinis. eſſe debitū peccatis. eſt cōtrariū. incōueniēterergo excludunt̉ ab officio aduocati quidā ꝓpter religionēvt monachi clerici. quidā autē ꝓpter culpa vt infamēsheretici. Pre. Homo debet diligere ꝓximū ſicut ſeipſum. ſed ad officiū dilectiōis ꝑtinet aliquis aduocatuſcauſe alicuiꝰ patrocinet̉. incōuenient̓ ergo aliqui quibꝰceditur ſeipſis auctoritas aduocatiōis ꝓhibent̉ patrocinari cauſis alioꝝ. Sed contra eſt. iij. q. vij. multeꝑſone arcentur ab officio poſtulādi. Rn̄. dd̓m aliquisimpedit̉ ab aliqͦ actu duplici ratione. Uno ꝓpter impotentiā. Alio modo ꝓpter indecentiā. Sed impotentiaſimplicit̓ excludit aliquē ab actu. indecētia aūt excludit oīno. qꝛ neceſſitas indecētiā tollere pōt. ſic ergo ab oſficio aduocatoꝝ ꝓhibent̉ quidā ꝓpter impotētiā eo deficiūt ſenſu. vel interiori ſicut furioſi impuberes. vel exteriori ſicut ſurdi muti. Eſt .n. neceſſaria aduocato interior peritia qua poſſit ꝯuenient̉ iuſticiā aſſumpte cauſeoſtendere. iterū loquela auditu vt poſſit ꝓnunciareet audire quod ei dicit̉. vnde qui in hiſ defectu patiunturoīno ꝓhibēt̉ ne ſint aduocati nec ſe nec alijs. Decentia aūt huius officij exercēdi tollit̉ duplicit̓. Uno modoex hoc aliquis eſt rebus maioribꝰ obligatꝰ. vnde monachos p̄ſbyteros non decet in quacunqꝫ cauſa aduocatoſeſſe neqꝫ clericos in iudicio ſeculari. qꝛ hmōi ꝑſone ſunt īrebus diuinis aſtricti. Alio modo ꝓpter ꝑſone defectū velcorꝑalem. vt patet de cecis qui ꝯuenient̉ iudici aſtare nopoſſent. vel ſpūalem. non .n. decet vt alterius iuſticie patronus exiſtat qui in ſeipſo iuſticiā ꝯtempſit. ideo infames infideles dānati de grauibꝰ criminibꝰ decenterſunt aduocati. tn̄ hmōi indecētie neceſſitas p̄fertur. ꝓpf̓hoc hmōi perſone poſſunt ſeipſis vel ꝑfonis ſibiiunctis vti officio aduocati. vn̄ clerici pro eccleſijs ſuispn̄t eſſe aduocati. monachi monaſterij ſui ſi abbaſp̄ceꝑit. Ad .i. ergo dd̓m ab oꝑbꝰ mīe interdū ꝓpterindecentiā impeduit̉ aliqͦ. aliqͥ ꝓpt̓ impotētiā. .n. oīaoꝑa mīe oēs decēt. ſicut ſtultos decet ꝯſiliuꝫ dare. neqꝫignorātes docere. Ad. ij. dd̓m ſicut ꝟtus corrūpit̉ſuꝑabūdantiā defectū. ita aliqͥs fit indecēs maius minus ꝓpt̓ hoc qͥdā arcent̉ a patrocinio p̄ſtādo in cauſis qꝛ ſunt maiores tali officio ſicut religioſi clerici. qͥdāꝟo ſunt minores qͣꝫ vt eis hoc officiū cōpetat ſicut in fames infideles. Ad. iij. dd̓m ita īminet hōi neceſſitas patrocinari cauſis alioꝝ ſicut ꝓprijs. qꝛ alij pn̄t ſibi aliter ſubuenire. vnde non eſt ſimilis ratio.Ad tertium ſic procedit̉.Uidet̉ aduocatꝰ peccet ſi iuiuſtā cām defendat. Sic̄enī oſtendit̉ peritia medici ſi infirmitatē d̓ſꝑatā ſanet. itaetiā oſtendit̉ peritia aduocati ſi iniuſtā cauſam defenderepoſſet. ſed medicꝰ laudat̉ ſi infirmitatē deſꝑatā ſanet. etiam aduocatꝰ peccat ſed magis laudandus ē ſi iniuſtācauſam defendat. Pre. A libet pctō licet deſiſtere. ſꝫaduocatꝰ punit̉ ſi cām ſuā ꝑdiderit. vt habet̉. ij. q. iij. exgo aduocatꝰ peccat iniuſtā cauſam defendendā ſi eamdefendēdā ſuſceꝑit. Pre. Maiꝰ videt̉ pctm̄ ſi iniuſticia vtat̉ ad iuſtā cām defendēdā puta ꝓducēdo falſosteſtes. vel allegādo falſas leges. qͣꝫ iniuſtā cāꝫ defendēdoqꝛ hoc ē pctm̄ in forma. illd̓ ī materia. ſꝫ videt̉ aduocatolicere talibꝰ aſtutijs vti. ſicut militi licet ex inſidijſ pugnare. ergo videt̉ aduocatꝰ peccat ſi iniuſtā cauſam defendat.ōꝫ ꝯtra eſt qḋ d̓r. ij. Paral̓. xix. Impio p̄bes