QueſtioLXXI
opprimat̉ qͣꝫ ſi eius aſinꝰ iaceat ſub onere. ergo aduocatuſtenet̉ preſtare patrociniū cauſe pauperū. ¶ Pre. Greg.dicit in quadā omel̓. Habens intellectū curet oīno ne tāceat. habens reꝝ affluentiā a materia nō torpeſcat. habēſartem qua regit̉ vſum illius cū ꝓximo partiat̉. habensloquēdi vſum apud diuitem pro pauꝑibꝰ intercedat. talēti .n. noīe cuilibet reputabit̉ qd̓ vel mīmū accepit. ſꝫ talentum cōmiſſum nō abſcondere ſed fidelit̓ diſpenſarequilibet tenetur. quod patet ex pena ſerui abſcondentꝭ talentū Matth. xxv. ergo aduocatus tenet̉ pro pauꝑibꝰ loqui. ¶ Pre. Preceptū de mīe oꝑbus adimplēdis cū ſitaffirmatiuū obligat ꝓ loco ⁊ tꝑe qd̓ eſt maxime in neceſſitate. ſed tempus neceſſitatis videt̉ eſſe qn̄ alicuꝰ pauꝑiscauſa opprimit̉. ergo in tali caſu videt̉ ꝙ aduocatꝰ tenea t̉pauꝑibus patrociniū preſtare ¶ Sed cōtra. Nō minorneceſſitas eſt indigentis cibo qͣꝫ indigētis aduocato. ſꝫ illequi habet ptātē cibādi nō ſemꝑ tenet̉ pauꝑem cibare. ergo nec aduocatus ſemꝑ tenet̉ cauſe pauꝑum patrociniuꝫp̄ſtare. ¶ Rn̄. dd̓m ꝙ cū patrociniū cāe pauperū ad opꝰmīe ꝑtineat. idem ē hoc dicendū quod ⁊ ſupͣ de alijs operibus mīe dictū eſt. nullus aūt ſufficit oībus indigētibꝰmīe opus impendere. Et ideo ſicut Aug. dicit in pͥª d̓ doctri. chri. Cū oībus ꝓdeſſe non poſſis his potiſſime conſulendū eſt qui ꝓ locoꝝ ⁊ temꝑoꝝ vel quarūlibet rerumoportunitatibꝰ cōſtrictius tibi quaſi quadā ſorte iunguntur. Dicit ꝓ locoꝝ oportunitatibꝰ. qꝛ nō tenet̉ hō ꝑ mūdum querere indigētes quibꝰ ſubueniat. ſed ſufficit ſi eiſqui ſibi occurrāt mīe opus impendat. Un̄ d̓r Exod. xxiij.Si occurreris boui īimici tui aut aſino erranti. reduc̄ adeum. Addit aūt ⁊ tꝑoꝝ. qꝛ nō tenet̉ hō future neceſſitatialterius ꝓuidere. ſed ſufficit ſi pn̄ti neceſſitati ſuccurrat.Un̄ d̓r. i. Ioh. iij. Qui viderit frēm ſuū neceſſitatē habentē ⁊ clauſerit viſcera ſua ab eo ⁊cͣ. Subdit aūt. vel qͣrumlibet rerū. qꝛ hō ſibi cōiunctis quacūqꝫ neceſſitudinemaxime debet curam impendere. ẜm illud. i. ad Timot.v. Siquis ſuoꝝ ⁊ maxime domeſticoꝝ curā nō habet. fidem negauit. Quibꝰ tn̄ concurrētibꝰ cōſiderandū reſtat.vtrū aliqͥs tantā neceſſitatē patiat̉ ꝙ nō in ꝓmptu appareat quō ei poſſit aliter ſubueniri. ⁊ in tali caſu tenetureiopus mīe impendere. ſi autē in ꝓmptū appareat quomodo aliter ei ſubueniri poſſit. vel per ſeipſum. vel ꝑ aliāꝑſonā magis cōiunctam. aut maiorē facultatē habenteꝫnon tenet̉ ex neceſſitate indigēti ſubuenire ita ꝙ nō faciēdo peccet. qͣꝫuis ſi ſubuenerit ex tali neceſſitate laudabilit̓faciat. Un̄ aduocatus nō tenet̉ ſemꝑ cauſe pauperū patrociniū preſtare. ſed ſolū cōcurrētibꝰ cōditionibꝰ p̄dictisalioqͥn oporteret eum oīa alia negocia p̄termittere ⁊ ſoliscauſis paupetū iuuandis intendere. Et idē dicendū eſt d̓medico quantū ad curationē pauperū. ¶ Ad i. ergo dd̓ꝫꝙ qn̄ aſinus iacet ſub onere nō pōt ei alit̓ ſubueniri in caſu iſto niſi ꝑ adueniētes ſubueniat̉. ⁊ ideo tenent̉ iuuarenō aūt tenerent̉ ſi poſſet aliūde remediū afferri. ¶ Ad. ij.dd̓m ꝙ hō talentū ſibi traditū tenetur vtilit̓ diſpenſareſeruata opportunitate locoꝝ ⁊ tꝑoꝝ ⁊ aliarū rerū vt dictūeſt. ¶ Ad. iij. dd̓m ꝙ nō quelibet neceſſitas cauſat debitum ſubueniēdi. ſed ſolū illa que eſt dicta.Ad ſecundū ſic procedit̉.Uidet̉ ꝙ inconuenient̉ aliqui ẜm iura arceant̉ ab officioaduocādi. ab oꝑibus .n. mīe nullusⁱ debet arceri. ſed patrocinium p̄ſtare in cauſis. ad oꝑa mīe ꝑtinet vt dictū eſt. ergo nullus debet ab hoc officio arceri. ¶ Pre. Contraria
rū cauſarū nō videt̉ eſſe idē effectꝰ. ſed eſſe debitū rebusdiuinis. ⁊ eſſe debitū peccatis. eſt cōtrariū. incōueniēterergo excludunt̉ ab officio aduocati quidā ꝓpter religionēvt monachi ⁊ clerici. quidā autē ꝓpter culpa vt infamēs ⁊heretici. ¶ Pre. Homo debet diligere ꝓximū ſicut ſeipſum. ſed ad officiū dilectiōis ꝑtinet ꝙ aliquis aduocatuſcauſe alicuiꝰ patrocinet̉. incōuenient̓ ergo aliqui quibꝰ cōceditur ꝓ ſeipſis auctoritas aduocatiōis ꝓhibent̉ patrocinari cauſis alioꝝ. ¶ Sed contra eſt ꝙ. iij. q. vij. multeꝑſone arcentur ab officio poſtulādi. Rn̄. dd̓m ꝙ aliquisimpedit̉ ab aliqͦ actu duplici ratione. Uno mō ꝓpter impotentiā. Alio modo ꝓpter indecentiā. Sed impotentiaſimplicit̓ excludit aliquē ab actu. indecētia aūt nō excludit oīno. qꝛ neceſſitas indecētiā tollere pōt. ſic ergo ab oſficio aduocatoꝝ ꝓhibent̉ quidā ꝓpter impotētiā eo ꝙ deficiūt ſenſu. vel interiori ſicut furioſi ⁊ impuberes. vel exteriori ſicut ſurdi ⁊ muti. Eſt .n. neceſſaria aduocato ⁊ interior peritia qua poſſit ꝯuenient̉ iuſticiā aſſumpte cauſeoſtendere. ⁊ iterū loquela cū auditu vt poſſit ꝓnunciareet audire quod ei dicit̉. vnde qui in hiſ defectu patiunturoīno ꝓhibēt̉ ne ſint aduocati nec ꝓ ſe nec ꝓ alijs. Decentia aūt huius officij exercēdi tollit̉ duplicit̓. Uno modoex hoc ꝙ aliquis eſt rebus maioribꝰ obligatꝰ. vnde monachos ⁊ p̄ſbyteros non decet in quacunqꝫ cauſa aduocatoſeſſe neqꝫ clericos in iudicio ſeculari. qꝛ hmōi ꝑſone ſunt īrebus diuinis aſtricti. Alio modo ꝓpter ꝑſone defectū velcorꝑalem. vt patet de cecis qui ꝯuenient̉ iudici aſtare nopoſſent. vel ſpūalem. non .n. decet vt alterius iuſticie patronus exiſtat qui in ſeipſo iuſticiā ꝯtempſit. ⁊ ideo infames infideles ⁊ dānati de grauibꝰ criminibꝰ nō decenterſunt aduocati. tn̄ hmōi indecētie neceſſitas p̄fertur. ⁊ ꝓpf̓hoc hmōi perſone poſſunt ꝓ ſeipſis vel ꝓ ꝑfonis ſibi cōiunctis vti officio aduocati. vn̄ ⁊ clerici pro eccleſijs ſuispn̄t eſſe aduocati. ⁊ monachi ꝓ cā monaſterij ſui ſi abbaſp̄ceꝑit. ¶ Ad .i. ergo dd̓m ꝙ ab oꝑbꝰ mīe interdū ꝓpterindecentiā impeduit̉ aliqͦ. ⁊ aliqͥ ꝓpt̓ impotētiā. nō .n. oīaoꝑa mīe oēs decēt. ſicut ſtultos nō decet ꝯſiliuꝫ dare. neqꝫignorātes docere. ¶ Ad. ij. dd̓m ꝙ ſicut ꝟtus corrūpit̉ ꝑſuꝑabūdantiā ⁊ defectū. ita aliqͥs fit indecēs ⁊ ꝑ maius ⁊ꝑ minus ⁊ ꝓpt̓ hoc qͥdā arcent̉ a patrocinio p̄ſtādo in cauſis qꝛ ſunt maiores tali officio ſicut religioſi ⁊ clerici. qͥdāꝟo ſunt minores qͣꝫ vt eis hoc officiū cōpetat ſicut in fames ⁊ infideles. ¶ Ad. iij. dd̓m ꝙ nō ita īminet hōi neceſſitas patrocinari cauſis alioꝝ ſicut ꝓprijs. qꝛ alij pn̄t ſibi aliter ſubuenire. vnde non eſt ſimilis ratio.Ad tertium ſic procedit̉.Uidet̉ ꝙ aduocatꝰ nō peccet ſi iuiuſtā cām defendat. Sic̄enī oſtendit̉ peritia medici ſi infirmitatē d̓ſꝑatā ſanet. itaetiā oſtendit̉ peritia aduocati ſi iniuſtā cauſam defenderepoſſet. ſed medicꝰ laudat̉ ſi infirmitatē deſꝑatā ſanet. gͦ etiam aduocatꝰ nō peccat ſed magis laudandus ē ſi iniuſtācauſam defendat. ¶ Pre. A qͦ libet pctō licet deſiſtere. ſꝫaduocatꝰ punit̉ ſi cām ſuā ꝑdiderit. vt habet̉. ij. q. iij. exgo aduocatꝰ nō peccat iniuſtā cauſam defendendā ſi eamdefendēdā ſuſceꝑit. ¶ Pre. Maiꝰ videt̉ eē pctm̄ ſi iniuſticia vtat̉ ad iuſtā cām defendēdā puta ꝓducēdo falſosteſtes. vel allegādo falſas leges. qͣꝫ iniuſtā cāꝫ defendēdoqꝛ hoc ē pctm̄ in forma. illd̓ ī materia. ſꝫ videt̉ aduocatolicere talibꝰ aſtutijs vti. ſicut militi licet ex inſidijſ pugnare. ergo videt̉ ꝙ aduocatꝰ nō peccat ſi iniuſtā cauſam defendat. ¶ōꝫ ꝯtra eſt qḋ d̓r. ij. Paral̓. xix. Impio p̄bes