Queſt io
ctum minꝰ rectū. ergo quid illud implet nō ſcandalizat.¶ Item ſi nō implet cōſiliū deꝑit eius vtilitati ſpūali.cum cōſiliū eſt de veritate vite nō ergo dimittendū ē ꝓpt̓ſcandalū. ¶ Itē. v. ad gal̓. ſi ſpiritū ducimī nō eſtis ſb̓ lege. ſi ergo ſpūs dei dictat ad intrādū religionē. ſolutuseſt ab illa lege p̄cepti honora pr̄em ⁊cͣ. ergo nō trāſgreditur intrādo. ¶ Itē math̓. viij. dr̄ de diſcipulo volenti prius ſepelire prēm ſuū ſequere me. ergo voluit dn̄s ꝙ pponeretur ſequela ſul oꝑbꝰ miſcd̓ie int̓ q̄ magnū eſt ſepelire pr̄em et mr̄em. gͦ nō eſt dimittēdū cōſiliū de intrandoclauſtrū. hoc em̄ ē ſequi dn̄m ꝓpt̓ opus miſcd̓ie. ¶ Itemdicit̉ ꝗ nō relinq̄rit pr̄em et mr̄eꝫ ꝓpt̓ me nō ē me dignꝰ.p̄ponendū ē ergo cōſiliū ip̄i oꝑi miſcd̓ie de ſuſtētatōe paris et mr̄is. ¶ Ad hͦ reſpōderūt quidā diſtinguētes ꝙ ille qui vult intrare clauſtrū. aut vult occaſione pct̄i vitādi qꝛ nō pt̄ defacili abſtinere a peccatis dum eſt in ſeculo. et tūc nō oportet dimittere ꝓpter ſcandalū: qꝛ v̓itasvite eſt in ꝑiculo. Aut intētōe meriti acꝗrēdi. et tūc debꝫdimitte̓. ẜm illā regulā: quicꝗd ſine pct̄o ⁊cͣ. dicere em̄ volunt ꝙ intentio qͣ aliꝗs vult intrare clauſtrum cā meritiacꝗrendi nō eſt de veritate vite. ¶ Contra due ſunt ꝑtesiuſticie generalis que veritatē vite ꝯtinēt. ſcꝫ declinare amalo et facere bonū. ꝑfecto ẜm veritatis vite ē in faciendo bonū. ergo ſi aliꝗd ꝑtinet ad faciēdū bonū: magis eſtde veritate vite ꝙͣ illud qd̓ ē ſolū ad malū declinādū ſedtrāſire ad frugē melioris vite ꝑtinet ad faciēdū. mieliusergo eſt de veritate vite. gͦ nō ē dimittēdū ꝓpt̓ ſcādalum.¶ Ad qd̓ reſpōdet̉ ꝑ diſtinctōꝫ. aūt em̄ iā obligatꝰ ē adcōſiliū aut no. ſi eſt obligatꝰ: iam de cōſilio factū ē preceptū. Item ſi obligatus eſt: aut cū p̄finitōe tꝑis infra illud tp̄us ꝓuideat pr̄i et mr̄i ẜm ꝙ pt̄. vltra em̄ illd̓ tp̄snō ē licitū differre ſua aucͣte ſine diſpoſitōe. nec dimitte̓debet ꝓpter ſcādalū alteriꝰ. veritas em̄ vite eēt ī ꝑiculo.vbi em̄ veritas vite eſſet in ꝑiculo nō ē dimittēdū ꝓpterſcandalū. ſi d̓o ſine determīatōe tꝑis tenet̉ ad ſtatim niſialiqͣ condictio int̓ueniat impeditiua. ⁊ tūc pendente illaꝯditōe ꝓuideat ẜm ꝙ pt̄. Si v̓o nulla extat cōditio hmōitenet̉ intrare vel adminꝰ accelerare quātū pt̄ dictāte cōſcīa et cōſilio ſalubri. alit̓ veritas vite eſſet in ꝑiculo. Siv̓o nō int̓uenit obligatio ſed ē tm̄ cōſiliū. in cau pt̄ et dꝫdifferri. p̄ceptū em̄ ꝓ tꝑe ꝓ quo ē p̄ceptū implēdū ē. vn̄vtrūqꝫ ẜm illū modū adimplēdū ē ẜm priꝰ et poſterius.nō ꝙ trāſgrediat̉ ſi nō adimpleat ꝯſiliū. ſꝫ vnū īplendū ēqꝛ p̄ceptū eſt: alterū v̓o faciendū ſi vult ꝑfectus eē ẜm ꝙdicit̉ in euāgelio. nec credit̉ ſemꝑ eē differēdū cōſiliumꝓpter p̄ceptū. ¶ Ad obiectū aūt rn̄deri pt̄. ꝙ cū ꝯſiliū ſixp̄i nō eſt factū vel dictū minꝰ rectū ſꝫ non ſubuenire pr̄ivel mr̄i cū eſt neceſſitas et hꝫ vnde ſubueniat: eſt factuꝫminus rectū. ¶ Ad aliud v̓o rn̄det̉ ꝙ nō deperit vtilitati ſpūali ſi nūc nō implet cōſiliū: ſed ſi nō implet cōſiliuꝫtunc cum dictaret ſpūs dei qui om̄ia examinat et facienda et nō facienda. ſpūs em̄ dei ſic mouebit quantū eſt deſe vt fiat eo mō quo meliori cōuenit. et reſpiciendū eſt ꝙaliter ē de ſcādalo actiuo et de ſcandalo paſſiuo. qui em̄ingredit̉ religionē ip̄o actu nō ſcādalizat: aliꝰ tn̄ poteſtſcandalizari. ſꝫ refert vtrū ex malicia vel ex infirmitate.ſi eſt ex malicia ꝓpria: nō eſt ita de ſcandalo curādū ꝙͣtūad ſe. ſic em̄ dixit dn̄s. ſinite eos ceci ſunt. ſi v̓o ex infirmitate. ſi bono mō fieri pt̄ ſalua triplici veritate: viteturillud ſcandalū. ¶ Ad illud d̓o qd̓ obijcit̉. ꝙ ille ꝗ ſpū deiducitur nō eſt ſub lege. Rn̄deri pt̄ ꝙ hoc intelligit̉ ꝙ nōeſt ſeruꝰ legis vt ex timore faciat. ſꝫ nō ꝓpt̓ hoc eximit̉ alege .i. a decalogo. tūc em̄ a p̄ceptis ſcd̓e tabule poſſꝫ abſolui. ꝙ cū nō ſit: nō intelligit̉ de lege. quo ad decalogūſꝫ quo ad quedā ſuꝑaddita. ¶ Ad illd̓ v̓o qd̓ ꝯſeq̄nt̓ obijcit̉ de diſcipulo volēte priꝰ ſepelire pr̄em. rn̄det̉ ꝙ ꝑ hovoluit dn̄s dare intellige̓ ꝙ paribꝰ oībꝰ alijs maiꝰ bonūp̄ponendū ē mīori bono. et ꝓpriū bonū alteriꝰ bono. vn̄ſi vtrūqꝫ ſil̓ fieri nō pt̄. p̄cipiēte dn̄o maiꝰ bonū eſt aggrediendū mīori bono dimiſſo. ꝙ at̄ dicit̉ in euāgelio de derelictōe pr̄is et mr̄is hoc ꝓprie refert̉ ad effectū carnalē.qd̓ pꝫ ꝑ hoc ꝙ addit̉ et vxorē. Illud aūt qd̓ dr̄ ꝗ reliq̄rit
et mr̄em et vxorē et fietiā ẜm conditionem debitāmō intelligit̉ illud hiero. ad eſpēdeat nepos. licet ſꝑſo crineon̄dat mr̄. licꝫ ī limīe ꝑcis oculis ad vex illa qus ēin hac re eſſe crudelē. Itē xp̄c ſuberat parebꝰ venerabat̉ mr̄em. ī cruce penat mr̄em diſcipulꝗ nunꝙͣ ante dimiſerat. et dicit.ad furiānorapr̄em t. ſꝫ ſi te a v̓o pr̄e nō ſeꝑat. tādiu ſcito carnis copilā ꝙͣdiu ille nouerit ſuū creatorē. alioꝗn deus canet tibiId illd̓ at̄ qd̓ dr̄ ꝙ īgredi religioaudi filia et vide ⁊cͣ.nē ē de veritate vite cōcedēdum qd̓ non tm̄ eſt de veritatevite concedendum quod eſt in precepto: ſed etiam qd̓ eſtin cōſilio. nec ē ſil̓e de ſepeliēdo pr̄em et ſuſtētādo vitampr̄is ī nccītate. vnū em̄ ē maioris intētōis ꝙͣ aliud. pt̄ at̄ꝗs ſuſtētare pr̄em ꝑ ſe vel ꝑ aliū et ſimplicit̓ ſepelire.Peinde queritur §. iij.an īdifferētia dimittēda ſint ꝓpt̓ ſcādalū. et loquit̉ apoſtolus de repetitōne rerū in iudicio. de ſumptione ꝓcuratōnū a p̄lato. de comeſtione ydolatici. primo aūt querat̉ de repetitione ſūmarij. alubi em̄ diffuſiꝰ dictum eſt.¶ Querit̉ ergo vtrū licitū ſit repetere aliꝗbꝰ cū ſcādalofratris q̄ ſua ſunt. et vidr̄ ꝙ nō. dīc em̄ apl̓s. oīa mihi licent ſꝫ nō oīa expediūt. ſꝫ licet licitū ſit repetere ſua illisqui habēt ꝓpriū in cōi vel in ꝑticulari: nō tn̄ vidr̄ expediens cū ſcādalo frīs. p̄ponēdū eſt em̄ ī ordīe caritatis bonū ſpūale alteriꝰ: bono tꝑali ꝓprio. ¶ Itē. j. coꝝ. vj. dīcapl̓us. iam oīno delictū ē ī vobis ꝙ iudicia habetis ītervos. ſꝫ hͦ nō dixit ꝓpt̓ iudiciū ī ſe: ſꝫ ꝓpt̓ ſcādalū qd̓ ories. vn̄ ſeꝗt̉. qͣre nō magis iniuriaꝫ patimī⁊bat̉ ex iudidelictū ſit ſua repetere cū ſcandalo.videt̉ gͦ ẜm apl̓mꝝ. .viij. Si eſca frēm meū ſcādalizāt¶ Ipo carnes ineternū. ſꝫ hoc fuit maiꝰ ꝙͣ nō renōnō ē repetēdū cū ſcādalo. ¶ Cōtra ꝗlibꝫ dꝫ lapeterborare vt ꝓximꝰ ſuus nō peccet. ſꝫ retinēdo rem alienaꝫpeccat. gͦ dꝫ laborare ne ea retineat. ſꝫ ad hͦ ē repetitio iniudicio. gͦ pt̄ repetere ſua licet ille q̄ detinet ſcandalizet̉nō em̄ ille eſt cā ſcādali ſꝫ detentor ꝓpt̓ ſuā maliciā. ¶ Itēſi hoīes nō repeterēt ſua ꝓpt̓ ſcādalū occaſione ſumpta.maior ꝑs hoīm raꝑet bona iuſtoꝝ. gͦ multiplicarēt̉ ſcandala. diſſiparetur gͦ vnitas eccl̓ie et ſocietatis humane.¶ Preterea. bona collata intuitu dei eccleſijs deperirētet ita non poſſent vacare bonis ſpūalibꝰ ẜm ꝙ oportet.¶ Preterea. b. tho. cāthuarienẜ. qꝛ videbat eccl̓ie libertatē deſtrui. repetijt res eccl̓ie et cū ſcandalo regis. erexēplo illiꝰ licitū eſt et etiā expediēs repetere res ſuaseccl̓ie. licet alius ſcādalizet̉ ꝗ eas detinet. ¶ Uidet̉ tn̄ cōtrariū de generali ſcandalo. ꝓpt̓ eī generale ſcandalū n̄repetit eccl̓ia decimas q̄ tn̄ de iure ei debent̉. et ita videt̉ꝙ nō ſit licitum repetere cuꝫ ſcandalo generali. ¶ Preterea. aliqn̄ ſubtrahit̉ predicatio ꝓpt̓ ſcandalū generale.multo gͦ fortiꝰ repetitio rerū ſuaꝝ dimittēda ē ꝓpt̓ ſcandalum generale. ¶ Ad qd̓ rn̄dēt ꝗdā ꝙ imꝑfectis licꝫ repetere etiā cū ſcādalo bona ſua vl̓ eccl̓ie. alit̓ em̄ diſſiprent̉ oīa bona eccl̓ie qꝛ vnitas: qd̓ eſt maximū malū. et h̓ꝓpter ſeptem cauſas. prima eſt refrenatio malorum. ẜmquā cōſulitur ip̄is malis. qꝛ efficiūtur peiore ꝯoccaſioneſumpta ſicut oſtendebat̉. Secūda ē cōſolatio īfirmorū.deſperarēt em̄ ſi nō liceret eis repeterꝭ ſug. infirmis em̄ſunt data temꝑalia ad ꝯſolatōꝫ nō tm̄ adAꝫ. vn̄.j. can̄. Leua eius ſub capite meo et dextera illiꝰ amplexabit̉ me. etiā multi religioſi caderēt ī accidiā ſi auferēt̉eis tꝑalia q̄ nō liceret repetere. Tercia ē. qꝛ neſcit̉ vtꝝille a qͦ repetit̉ ſcādalizat̉. īmo p̄ſume̓ dꝫ ꝙ n̄ ſcādalizet̉.Quarta ē zelꝰ iuſticie ſic̄ ī. b. tho. cātū. ꝗ repetebat reseccl̓ie et tn̄ ſciebat regē et prīcipes ſcādalizari. exemplophinees ꝗ zelo iuſticie ductus ꝑfodit virū iſrl̓itam coeūtem cū madianitide: et cū ſciebat illos ꝑire in aīa ⁊ corpore. eo ꝙ ī ip̄o actu pct̄i interficiebat illos. Nu .xxv. vn̄