Druckschrift 
2 (1481) Tabula tractatuus hui[us] secūde ptis sūme alexādri
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Queſtio.cxxj.

gulari. corruptio tamen que ꝓuenit ex illo peccato fuitcorruptio vl̓is. peccante em̄ homīe ſcꝫ adam. tranſgreſſus eſt homo legem dei. ideo natura homīs in illo fuitviciata. vnde aug. in li. de natura gratia. Natura illa hominis qua vnuſquiſqꝫ homo naſcitur ex adam. iaꝫmedico indiget: quia ſana non eſt.Queſto. cxxj. de morte quepeccati pena.eſt ſtatutaOnſequēter dicendum eſt de alia pena .ſ. morte. ſicut em̄corruptio fuit nature. ita mors cuiuſlibet ꝑſone ab ipſo deſcendētis ſeminaliter. hec fuit pena ſtatuta cum dictumeſt in quacūqꝫ die comederis mor. mori. has etiaꝫ duaspenas tangit augu. in enche. dicens. ſtirpem ſuam quāpeccādo in ſe tanꝙͣ in radice viciauerat: pena mortis etdamnationis obſtruxit. Item auguſt. in li. de baptiſ.ꝑuuloꝝ quādo peccauit adam obediens deo. tūc eiꝰcorpus ꝙͣuis eſſet aīale ac mortale gratiam ꝑdidit. quaeius aīe ex omni ꝑte obediebat. tunc ille extitit beſtialismotus putandus hominibꝰ. quē in ſua erubuit nuditate. tunc etiam morbo quodā repentina peſtifera corruptione conceptio factum in illis eſt. vt illa in qua creati ſunt ſtabilitate eternitatis amiſſa. per immutabilitates etatum irent in mortem. Circa v̓o iſtam parteꝫprimo querit̉. vtrū ſit pena peccato inflicta. an naturaliter contingat ꝓpter defectum nature corporis. Secūdoſi eſt pena peccato. vtrū illo peccato quod fuitmo inobediētia. Tercio quō pena iſta reſpondet ꝓportōnabiliter illi culpe. Quarto qualiter impleta eſt illa pena. cum in illa die in qua comederūt mortui ſūt morte pene. licet morte culpe. Quinto vtruꝫ mors ſit a deoSexto vtꝝ ſit peccatū primoꝝ parentū aūt alioꝝ deſcēdentiū ab ipſis. Septimo ſi ſit pena deſcendētiū ab ip̄isvtrum tm̄ maloꝝ an etiaꝫ bonoꝝ. Octauo quādo debetdici pena. an ante mortē an in ip̄a morte an poſt. Nonoqualiter pena peccati ꝯuerſa eſt in vſuꝫ iuſticie. penavicij in vſum virtutis. Decimo de penis ſpūalibꝰ tam exparte viri ꝙͣ mulieris ſunt plura probleumata. Nlembrū primūIrca primū ſic eſt ꝓcedendū. Querit̉ prino. vtrū mors ſit bonum an malum? ſi eſtmalum vtrum malū pene pro peccato ar. Et videt̉ mors ſit bonum. Morsem̄ eſt inſtrumētuꝫ meriti. ſed inſtrumētuꝫ meriti bonūeſt. ergo mors bonū eſt. aūt mors ſit inſtrumētuꝫ meriti patet hoc eſt in martiribꝰ. qui mortē ſuſtinētfide vel iuſticia. vnde dicit aug. Nūc īplet̉ iuſticia moriendo ſed cum implet̉ iuſticia hoc bonū eſt. ergo morsbonū eſt. Pret̓ea dicit̉ in pͣs. p̄cioſa in ꝯſpectu dominimors ſanctoꝝ eiꝰ. ſed qd̓ eſtioſum in ꝯſpectu dn̄i bonum eſt. mors ſaponū eſt. ita mors bonum eſt Item optimū eſt illud quo fit redemptio humani generis. ſed morte xp̄i facta ē redemptio humani generisergo mors xp̄i optima. mors bonū. Contra. mors rita opponūtur priuatiue. ſed vita bonum eſt. morsmalum eſt. Eſt em̄ defectus ſiue priuatio boni. Itemapl̓us ad Ro. vj. Stipendiū peccati mors. ſed qd̓ eſt ſtpendiū peccati eſt malū. mors eſt malū. Item primaad Corin. xv. Stimulꝰ mortis peccatū. ſed ad qd̓ ſtimulat peccatū malū eſt. mors malū eſt. Iteꝫ pōt argua ſili ex comꝑatione mortis nature ad aliud genus mortis. Mors em̄ gehenne nullatenus bona eſt. Aſilitermors culpe qua ſeꝑatur aīa a deo qui eſt vita ſua. a ſimili mors corꝑis dicet̉ malū cum ſeꝑatur ab aīa quā vnit. Ad qd̓ dicendū eſt ẜm aug. in li. xiij. de ci. dei. E

mors non eſt in ſe bonum. licet bona poſſet dici bonis.dicit em̄ ſic. ſicut lex non eſt malum quando auget concupiſcentiam peccantium: ita nec mors bonum que auget gl̓iam. Ad obiectum autem in ꝯtrarium dicendumeſt. non ꝓprie dr̄ inſtrumentum iuſticie vel meriti ſꝫ material̓r ſe hꝫ ad ſuſtinentiam. Ad ſecundum v̓o dicendum. mors ſanctoꝝ p̄cioſa dr̄ in ꝯſpectu domini. ꝗdp̄cioſius eſt morte ſic̄ dic̄ Aug. quam fit vt delicta omnia dimittant̉ merita cumulatius augeant̉. ſꝫ mors dr̄p̄cioſa qꝛ ſuſtinētia mortis cauſa honeſta. eſt p̄cio magno digna. Ipſa tn̄ mors in ſe ſiue in genere ſuo non eſtbonum: vnde Aug. mors non ideo bonum videri dꝫ. qꝛin tantaꝫ vtilitatem non ſua ſꝫ diuina opitulatōe eſt conuerſa vt tunc metuenda ꝓpoſita eſt ne pct̄m ꝯmitteret̉.nunc ſuſtinenda ꝓponat̉ vt pct̄m non ꝯmittat̉ ꝯmiſſumqꝫdeleat̉. magne iuſticie victorie palma reddat̉. Ad tercium v̓o dicendum. licet mors xp̄i ſit optimum .i. expedientiſſimum nobis. tamen in ſuo genere mors non eſtbonum. quicquid em̄ bonum eſt habet eſſentiam ſicut dicit Aug. in yponoſticon: mors auteꝫ vite p̄uatio ē nomēhn̄s non eſſentiam..§. j.Deinde queriturſi eſt malum. vtrum ſit malum pene peccato an non?videt̉ non. corpus em̄ humanum compoſitum eſt extrarijs. omne at qd̓ compoſituꝫ eſt ex contrarijs naturaliter eſt diſſolubile. corpus humanum natural̓r eſt diſſolubile. corpus ade fuit diſſolubile natural̓r. ſꝫ ſi fuit diſſolubile naturaliter. fuit ab anima ſeꝑabile naturaliter. vnum em̄ ſine altero non potuit fieri. ſꝫ mors eſt ſeꝑatio anime a corꝑe. mors fuit a natura. Ad idem vtdet̉ eſſe qd̓ dic̄ pla. Dij deoꝝ quoꝝ opifex ego ſum natura ꝗdem diſſolubilis. ſꝫ ſi corꝑa ſuꝑiora fuerunt naturadiſſolubilia non ſunt compoſita ex cōtrarijs. multo fortius humanum corpus qd̓ ex ꝯtrarijs eſt compoſitum. Item etas videt̉ eſſe ex natura. ſꝫ mors eſt finis etatis. mors videt̉ eſſe a natura. autem etas ſit a naturaon̄di pt̄ ipſa componentia ex quibꝰ ipſum corpus componit̉. prima em̄ etas dr̄ eſſe calida humida. ſecūda calida ſicca. ita deinceps. etas videt̉ eſſe a natura. trahitur em̄ ex ipſis componentibꝰ. Item alia corꝑa defectibilia ſunt natura. pari ratione corpus humanum ēnatura defectibile. Sed eius defectus eſt mors. morseius eſt naturalis fuit naturalis. Contra iuſtum fuit vt anima deſerente deum. deus deſereret animam. deoautem deſerente animam. non hūit pt̄atem ꝯtinendi corpus. deo deſerente animam. aīa incipit deſere̓ corpꝰ: ſꝫhec deſertio ē mors. mors ſecuta eſt ad culpam. deſertioem̄ anima deſerit deum culpa eſt. Item dic̄ Aug. ī li.de bap. paruuloꝝ. Fiebat ordo iuſticie vt ſic̄ anima dn̄oſuo. ita corpus illi obediret. a ꝯͣrio anima non obediente deo. nec corpus iuſte obediebat ei. exiſtente autem reignantia conſequenter conueniebat ſeparatio. Undeluguſtinꝰ in libro de ciuitate dei. Cum corpus animaipſa deſeruit etate corruptum ſenectute confectuꝫ. venitin ex ꝑimentū mors altera de qua deus peccatum adhucpuniens homini dixerat: terra es in terram ibis. Exaccipitur mors inflicta eſt nobis tanꝙͣ pena peccati. Item Greg. Illa que data eſt a domino de morte carnis noſtre ſententia. ab ipſo humani generis initio vſqꝫad finem ſeculi non mutatur. Ex quo colligitur morseſt pena peccati. Quis enim eſt homo qui viuit non videbit mortem. quod bene psͣ. intuens ait. Tu terribilises quis reſiſtet tibi: extunc ira tua. quia videlicet homini in paradiſo peccanti dominus iratꝰ. ſemel de mortalitate carnis noſtre ſententiam fixit. que exnunc vſqꝫad vltimum mutari nullo modo valebit. Ad quoddicendum. mors hominis primi eſt pena peccati.Unde dicit Auguſtinus. Conſtat inter catholicam