actū ꝙͣ omiſſio: ⁊ omiſſio circa prioreꝫ ꝙͣ ꝯmiſſio. gͦ prior eſt omiſſio ꝙͣ ꝯmiſſio. ¶ Rnſio. dd̓m eſt ꝙ omiſſioordine peccatoꝝ ſicut ꝯtingit ordinē dice̓: prior ē omiſſio ꝙͣ ꝯmiſſioiectuꝫ in ꝯtrariū dd̓m. ꝙ radixomiſſionis nō ſemꝑ eſt timor ſꝫ amor ⁊ libido. ſicut enīex amore male accendēte aliquis facit malū quod tenetur nō facere. ita aliquis nō facit bonū quod tenet̉ facere. vnde penes illas duas radices nō diſtinguūt̉ eēntialiter omiſſum ⁊ ꝯmiſſuꝫ.¶ Mlēbrum nonuꝫOno querit̉. vtꝝ quilibet ꝑfectus ſemperōmittat. dicit .n. Oriḡ. ſuꝑ exo. Quantūquis poteſt tantū debet. ſꝫ nullus pōt tantum facere quantū debet. gͦ ſemꝑ omittitquia tenet̉ tantū facere quantū debet ⁊ n̄ facit. ¶ Itemxiij. ad Roma. ſuꝑ illud: Plenitudo legis eſt dilectioGlo. caritas ꝙͣtomagis ſoluit̉ tantomagis debetur. gͦquanto quis magis diligit: tanto magis diligere tenetur. minus gͦ diligit ſemꝑ ꝙͣ debeat. gͦ ſemꝑ omittit.¶ Item .xvij. luc̄. Cum omīa bene feceritis: dicite qm̄ſerui inutiles eſtis. ſed ſeruus inutilis nō adimplet qd̓tenet̉. gͦ cum omīa benefeceritis nondū quantum tenemini adimpleuiſtis. gͦ omiſiſtis. ¶ Ad primū dicēduꝫꝙ cum dicitur: quantū quis poteſt boni tantum debetintelligendum eſt ꝙ duplex eſt debituꝫ. ratōne accepti⁊ ratōne precepti. Ratōne accepti eſt hoc veruꝫ quoddicit̉: quantum quis poteſt boni tantum debet. hoc eſtex quanto poſſe vel ratōne quante potentie. Si v̓o ratione precepti: ſic hoc nō eſt verum: quantū quis bonipoteſt tantū debet. vel quod boni quis poteſt hoc debꝫ.Cum auteꝫ ſubdit̉: nullus poteſt tantum facere quātūdebet: gͦ omittit. intelligendū eſt ꝙ omiſſio nō reſpicidebitum ex accepto ſꝫ ex precepto. poteſt autē vnuſꝗſqꝫfacere quod debet ex precepto: ⁊ ita nō omittit. omiſſioetiaꝫ ſicut dictum eſt non reſpicit circumſtantiam ſedgenus actionis ẜm ꝙ eſt in precepto. ¶ Ad ſecunduꝫv̓o dicendum. ꝙ illa ratio non concludit ꝙ homo omitat: ſꝫ ꝙ homo imꝑfectus eſt in diligendo duꝫ eſt ī via.non enī poteſt diligere oīno ex toto corde ⁊ ex tota aīa⁊ ex tota mente. ⁊ ideo dicit augꝰ. in li. de ꝑfectōne iuſticie. cur non preciꝑetur homī iſta ꝑfectio: ꝙͣuis eamin hac vita nemo habeat. non enim recte currit̉ ſi quocurrendum eſt neſciatur. qūo aūt ſcitur ſi in illis preceptis oſtenderet̉. ſic ergo curramus vt cōprehendamꝰ.⁊ premittit̉ cum adhuc aliquid carnalis ꝯcupīe eſt qd̓ꝯtinendo refrenetur nō oīmode ex tota aīa diligit̉ deꝰ.⁊ ideo nō ſequit̉ ꝙ omittat ſi minus diligit ꝙͣ debeat:ſicut ſi nō diligeret. ¶ Ad terciū v̓o dd̓m. ꝙ reputatioſerui inutilis non eſt quia nō facit quod tenet̉ face̓ velquantum: ſed dicit̉ ſeruus inutilis quia nō veīt ad ꝑfectum. Alio v̓o mō dicit̉ ſeruus inutilis qui nō fac̄ qd̓facere tenet̉. ⁊ ſic nō accipit̉ ibi. quod pꝫ ꝑ hͦ quod addit̉: quod debuimꝰ facere fecimꝰ. q. d. in p̄ceptis nō defecimꝰ: ſꝫ ꝑfectōꝫ ꝯſilioꝝ nō adimpleuimꝰ.¶ Mēbruꝫ. x.Ecimo querit̉ de pena que debet̉ in futuo peccato omiſſionis. Et querit̉ vtꝝ debeat̉ ei pena ſenſus: vel ſolū pena carēsviſionis dei. Ad qd̓ ſic. Ille ꝗ omittit nōfacit aliqd̓ malū: qꝛ nihil facit. dicit̉ .n. omittere ꝗa deficit a bono. ſꝫ ꝓ malo oꝑe debet̉ pena ſenſus. gͦ peccato omiſſiōis n̄ debet̉ pena ſenſus ſꝫ pena carētie. ¶ Itēpena debet ꝓportōnari culpe. gͦ ſi culpa omiſſiōis dicit̉penes defectū ⁊ carentiā boni oꝑis. qꝛ ille dicit̉ omittꝗ caret bono oꝑe. gͦ ei debet rn̄dere pena ꝓportōnalis.q .ſ. ē carētia boni .ſ. viſiōis dei. qꝛ ẜm ꝓportōꝫ rectaꝫtenet̉ facere bonū ⁊ n̄ facit: tenet̉ carē bono ⁊ nō afflimalo. ¶ Ad oppoſitū. pena carētie eſt pena originali-

peccati. omiſſio aūt eſt actuale peccatū. ⁊ drn̄tia ē inipnīaꝫ peccati actualis ⁊ peccati origīalis. quia orionali debet̉ carētia: actuali peccato actualis pena. ergopeccato omiſſionis debet̉ actualis pena. ſꝫ hec eſt penaſenſus. ¶ Solutō. dd̓m eſt ꝙ peccato ꝯmiſſiōis ⁊ omiſſionis debet̉ pena ſenſus. ⁊ noſolū pena damni ſiue carētia viſionis dei. ⁊ hoc pꝫ ex illo verbo dn̄i math̓. v.Omīs arbor que nō facit fructū bonū excidet̉ ⁊ ī ignemittet̉. ecce ꝙ tāgit̉ hic pena ſenſus que ē pena gehēnearbori nō faciēti fructū bonū. nō facere aut fructuꝫ bonū iſtud eſt cōmune omiſſioni ⁊ cōmiſſioni. qꝛ nō facere bonū eſt duplex. vel n̄ facere fructū bonū ſolū vt ibiquieſcat voluntas. vel nō facere fructū bonū qꝛ fac̄ cōtrariū .ſ. fructū malū. pͥmo gͦ modo ꝯuenit omiſſiōi nōfacere fructū bonū. ſcd̓o mō ꝯmiſſioni. gͦ ex hͦ v̓bo patꝫꝙ vtriqꝫ .ſ. omiſſioni ⁊ ꝯmiſſioni debet̉ pena afflictiōisgehenne que eſt pena ſenſus. Sil̓r illud pꝫ ex alia ratione. qm̄ impaſſibilitas ꝓut eſt dos redditur facientibonū fructū finalit̓. facere aūt bonū fructū hꝫ duo oppoſita .ſ. nō facere fructū bonū cū teneat̉: ⁊ hͦ ē omiſſionis. ⁊ facere fructū malum: ⁊ hoc eſt cōmiſſionis. ergovtriqꝫ .ſ. omiſſioni ⁊ cōmiſſioni debet̉ paſſibilitas gehenne: ⁊ ita pena ſenſus. ¶ Et ſi obijciat̉ vt priꝰ. ꝙ illequi omittit non facit aliqd̓ malū. Dicendū ꝙ falſum ēẜm ꝙ ſuꝑius dictū eſt facere malū. vel ꝓ nō face̓ bonicui tenet̉. vel ꝓ facere malū ꝯtrariū bono. ita diffinit̉oꝑari malū ſuꝑius. ipſe aūt omittens lꝫ nō faciat malū ꝯtrarium bono: tn̄ oꝑatur malū quia nō facit bonū⁊ ſic peccatum omiſſionis ꝑpetrat in oꝑe. ⁊ ꝑ relatōeꝫad opus determinat̉ vtrūqꝫ. ſed vnum ceſſando a bonooꝑe: aliud ꝑpetrando opus maluꝫ ẜm glo. predictam.¶ Ad ſecundū d̓o dicendū. ꝙ omittēs peccat actu ⁊ iōpunit̉ pena ſenſus ſiue ſenſibili. verbigr̄a. ſi aliꝗs paruulus decederet nondū baptizatus: ipſe ſolū puniret̉pena damni ſiue carentie. ⁊ nō pena ſenſus: qꝛ non habuit vſum voluntatis nec actū. vnde nō peccauit actu.ſꝫ ſi decederet adultus: qꝛ ſi haberet vſum ⁊ actū volūtatis ſi nō baptizaret̉ puniret̉ pena ſenſus. quia habꝫvſuꝫ arbitrij. in voluntate ſua fuit ꝙ n̄ baptizabat̉. vn̄actu volūtatis peccauit ibi. ¶ Sil̓r dicimꝰ ī omiſſiōe.ꝙ ē reſpectu actꝰ volūtatis interioris ꝗ ꝗeſcit ſuꝑ ip̄miō face̓. vn̄ dicit omittēs nolo nō face̓ vel nō volo face̓.velle aūt ⁊ nō velle ſunt actus ip̄ius volūtatis. iō dicimus ꝙ peccatū ip̄ius omiſſionis in actu ꝑpetrat̉ ⁊ determinat̉. hoc eſt in actu voluntatis interiori. ⁊ nōſolūin ipſo defectu vel carētia boni. quia ipſe vtit̉ actu ſuevoluntatis ſiue arbitrij.¶ Queſtio. cxxxj. de negliVeſtio eſt de neglientia. Et primo querit̉ vtꝝ negligtia ſit peccatū. Secūdo vtꝝ ſꝑ ſit veniale vel ſꝑ mortale. vel aliqn̄ hoc aliqn̄ illud. Tercō de drn̄tia eiꝰ ad aliapcta cū quibꝰ videt̉ hr̄e ꝯuenientiā. Quarto. vtꝝ ſit d̓generalibꝰ vel capitalibꝰ vel pͥmis pct̄is. vel ad aliqd̓reducit̉. Quīto d̓ radice ⁊ cā negligētie quā aſſigͣt gͦgͦxlviij. hiere. Sexto. circa qͦs actꝰ ſiue oꝑa dicat̉ eſſe neligētia. vtꝝ ſit eqͣlit̓ circa oēs. Septīo. cū negligentiaſpēalit̓ dicta ſit circa circūſtātias actuuꝫ. vtꝝ ſit eqͣlitcirca oēs. Octauo. vtꝝ pct̄or ſꝑ negligat. Nono. quieſt illud quod eſt principaliter oppoſitum negligentie.¶ Nembrū primumFD p̄mū ſic. diligētia ⁊ negligētia ſūt oppoſita. qm̄ ꝗs dr̄ diligēs ī bono oꝑe: qn̄e ei cure qn̄ ⁊ qūo ⁊ vbi faciat opus ſuū