Druckschrift 
2 (1481) Tabula tractatuus hui[us] secūde ptis sūme alexādri
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

uitus. nec a Nōe p̄dicta. ad loquit̉ ambro. iuxta.xix. li. de ci. dei. xv. c. Nuſꝙͣ ſcriptuhoc etiā loqurarum legimꝰ vocabulo noe iuſtꝰ pct̄m fil valet qd̓ obijcit̉ de pct̄oſui vindicaretgrauiori. ꝓcede̓t em̄brietas eſſet cauſa directa. Siniliter ad vltimūdebuiſſet ſeruitꝰi vl̓ chamin ſe. dicimꝰ cum benedictus fuiſſet noe a dn̄o Gen̄.ix. Benedixit dominus noe filijs eius: debuit tamē inſua poſteritate maledici. nec fuit iniuſticia: quoniā chanaam fuit imitator paterni celeſtis. Mlēbruꝫ octauuꝫCtauo q̄rit̉ de ꝯgnatōe huiꝰ pct̄i .ſ. ebrietatis. hoc ē de effectu ebrietatis ad pct̄m īceſtꝰ ip̄iꝰ loth. ẜm dicit̉. xix. gen̄. loth inebriatꝰ poſtea ꝯmiſit inceſtū filiabusſuis. de dīc aug. ꝯͣ fauſtū. inebriauer̄t loth filie eiꝰ etſe neſciēti miſcuerūt. quapropt̓ culpādꝰ ē quidē. tātūquātū ille inceſtꝰ: ſꝫ quātū ebrietas meruit. Sꝫ obijcitur ꝯͣ hoc dr̄. neſciētiſcuerūt: qm̄ videt̉ pct̄m carnaleſſit exerceri illū in ē oīno ſopitu libeꝝ arbitriū. Pret̓a volūtariū dr̄ illud cuiꝰ pͥncipiū ē ī ip̄oſed pͥncipiū inceſtꝰ fuit ī ipſo loth. fuit volūtariū fuitmalū. fuit pct̄m. nōſolauit in ebrietate ſꝫ etiāinceſtu. ꝓpter pct̄m qꝯē. Pret̓ea ſi tm̄ eſſet culpandꝰ ebrietate: tm̄ hac deberet̉ ei pena. qꝛ vt dicitxxv. deūt. ẜm mēſurā pct̄i erit plagaꝝ modꝰ. Et dicendū peccauit ī vtroqꝫ. Qd̓ v̓o dicit̉ miſcuerūtſciēti. exponit̉ .i. diſtinguēti an̄ eēt filie ſue. ꝯcedimem̄ ablata fuit ab eo volūtas rōnalis. maxīe haberet pt̄ateꝫ ad talē actū. vn̄ūtariū fuit pct̄m adhoc dicit̉ volūtariū cupͥncipiū ē in ip̄o. ſꝫplenead aliud ēuolūtario .ſ.ſcē ſula. tn̄ irātia ext a tāto ſe Qd̓ v̓o dīc audꝰ ē quātūinceſtꝰ ſꝫ ebrietas. dicigu. cimus vult dice̓eat plus puniri ꝙͣ ſi ſolamebrie tātē ꝯmiſiſſet: ſꝫ vult eiꝰ ebrietas meruerit penaꝫ ſe inceſtu ꝯſecutꝰ eſt. ſꝫ tantū inceſtu quā ſi ꝯmiſiſſet inceſtū tꝑe poſſet plene diſtīgue̓. Qd̓ v̓odici. xix. ſenſit ⁊cͣ. hoc eſt dice̓ qꝛ fuit ſine actuſenſibilqm̄ diſcreuit eſſent filie ſue. Nebrū nonuꝫOno q̄rit̉ de ꝓhibitōe ebrietatis huiꝰ pct̄i deteſtabile ſit p̄latū edacē ſic̄ vinolen. qͣre potiꝰ ī regula apl̓ica. .j. ad thi. iij. irſtitutōe p̄lati dictū ē vinolētū: rſitū edacē. ¶Ad qd̓ dicendū. ſic̄ in canone diſ.ncipio d̓r̄ vinolētū ꝓhibet̉. gule intemꝑauaꝙͣ ꝑmittit̉. neqꝫ em̄ ebrietas ꝓhibetur vomittitur. vtrūqꝫ em̄ inter opera tenebraꝝ apoolus cōmemorat ſcribens romanis. Non in comeſais ebrietatibus. vētris nāqꝫ ingluuies ad luxuuocat omne opus bonum diſſoluit.Mēbrū decimūEcimo q̄rit̉ de pena huiꝰ pct̄i. q̄rit̉ ſigraue ē illud pct̄m: qͣre in quibuſdā ꝑmittitur non ita grauit̉ infligit̉ ip̄o penaſicut ceteris: ſic vt ſalteꝫ timore pene reuocarent̉ homines ab eo ſicut a ceteris. Ad qd̓ dicēdum. non ratōni ſed voluptati immo cuidam cecitatimentis aſcribendū eſt. vnde nec a tali conſuetudine abſtinere poſſunt. ideo cum venia ſuo ingenio relinquendi ſunt: ne deteriores fiant ſi a tali conſuetudine euellātur. loquitur grego. pro tempore illo in quo in illistibus primo platata fuit fides. Unde etiam ꝑcitur eomultitudo eſt in cauſa ne fiat in eccleſia ſciſſura. Mēbruꝫ vndecimuꝫ

Ndecimo querit̉ cum ante diluuiū fueritluxurprimū v̓o pct̄m poſt diluuiū fuerit elietas: vnde quid hoc deſignat̉EEoc dicenduꝫ. tūc erat qͣſi adhucetas adoleſcentie adhuc in tali etate ſolet regnare luxuria. Unde ẜm exponit ſcriptura. luxuria fuit precipua cauſa vt veniret diluuiū. poſt etiam diluuiū primoconceſſe ſunt carnes in eſum. ẜm id gen̄. ix. Ante v̓o diluuium veſcebantur homines fructibus. ſed conſtateſus fructuū non intantū expetit potum inebriantē vt vinum aut hmōi ſicut eſus carniuꝫ. ideo potius ẜmexprimitur in ſcriptura primum peccatum ante diluuum fuit luxuria. poſt diluuium ebrietas: vt ſic ſemꝑ aſcēderet corruptio peccati maior in genere humano. Queſtio. clxj. de luxuriaOnſequeter de peccato luxurie. Et pͥmo quid ſit. Secūdovtrū cōire ſit malū ẜm ſe pct̄m. Tercio vtrū omnis luxuria ſit mortale peccatum. Quarto querit̉ quare dicit̉ peccatum in corpꝰ. Quinto de conditōibꝰ huiꝰ peccati. Sexto de quātitate huiꝰ peccati. Septimo de comꝑatōe huiꝰpeccati ad ſuꝑbiā. Octauo de oppoſito huiꝰ pct̄i ī genēmali ī genere boni. Nono de differētijs huiꝰSecimode effectu huieccati. Undecimo de pena huiꝰ peccati.Nembrū primūIffinit̉ aūt ſic. luxuria eſt libidinoſe voluptatis appetitꝰ. Itē luxuria ē cōcupiſcētianimia experiende voluptatis. Sꝫ videt̉ ſufficiēter exprimat̉ eſſe luxurie perhmōi diffinitōes. hoc qd̓ dicit̉. v. math̓. viderit mulierem ad ꝯcupiſcendū ea iam mechatꝰ ē in corde ſuo.mechia ſiue fornicatō viſum ꝯmittit̉. ſed viſus eſt actꝰdifferēs ab appetitu ꝯcupiſcētia. ſufficienter diffinitur luxuria appetitū ꝯcupiſcētiaꝫ. Itē ponaturita: iſte ſtudioſe in aſpectu pulchre mulieris affigit oculos. queſtio ē vtꝝ luxuriet̉: videt̉ ſic. hoc qd̓ dicitCriſo. ſtudet corꝑa clara ꝑſcrutari. pulchros viſusvenari fouere inſpectricē aīaꝫ pulchris faciebꝰ delectari: captiuat aīaꝫ. ſed captiuat aīaꝫ niſi pct̄m. ſꝫ aliud a pct̄o luxurie qͣre inſufficiēter deſcribit̉ appetitū ꝯcupiſcētiā. Ad qd̓ dicendū. ibi diffinit̉ luxuria ẜm e mortale pct̄m. intelligit̉ ibi appetitꝰ ē exꝯſenſu rōnis ſil̓r ꝯcupiſcētia. vel etiā dr̄ mortale. qn̄ cohibet ip̄a ratō poſſit hmōi inordinatū appetitūſiue ꝯcupiſcētiā cohibe̓. Un̄ aug. ſuꝑ illd̓. v. math̓. ꝗ̄ viderit ⁊cͣ. vidit fine aīo vt eo ꝯcupiſcat qd̓ ē tit illare ẜꝫ plene ꝯſentire. vt ſi facultas ſic ꝑagat̉. patꝫ ẜm eſt ꝯſenſus ip̄iꝰ ratōis vel cohibito poſſit: ē luxuria mortale pctm̄. hoc excludūt̉ primi motꝰ ſuntin pt̄ate noſtra. Sed adhuc obijcit̉. qui viderit mulierem ad ꝯcupiſcēdū vtrū luxuriet̉. alter ſit actꝰ videreab ip̄o ꝯcupiſcere. videt̉. primo ſit pct̄m ī ꝯſenſu ip̄iꝰ ratōis ſicut dictū eſt. Ad hoc rn̄det Criſo. mouendo iſtā queſtionē dicēs ita. ſimpl̓r viſuꝫ deſtruxitpter ip̄am occaſionē ex hoc ſequit̉ ꝯcupiſcēdi. UIn̄ ſubdit. deus incōtinēteꝫ viſuꝫ deſtruxit ante actū. ne forte īactū incidat. qui em̄ accendit flāmaꝫ abſente etiā muliere apd̓ ſe plaſmat ꝯtinue. Un̄ ip̄e dicit. ad oculostibi fecit deꝰ vt illos introducas adulteriū: ſed vt creaturas videns admireris creatorem. Unde ip̄e ponit exemplum de impetuoſo tenente gladium qui defacili ꝓpt̓impetū pōt ſe interficere. auferret̉ ſibi gladius vt auferat̉ ſibi interficiendi occaſio. Unde ipſe Criſo. vult dicere. ꝗdā ignis ꝯcupiſcibilis rōe nature corrupte ip̄iviſui adiūctꝰ ē rōe cuiꝰ dn̄s hmōi viſuꝫ inhibuit ꝯſenſu cui adiūgit̉ delectatō vel triſticiā que paulatī ꝓcedit