Queſtio.clj.
ſubſannatio eſt illuſio. gͦ eſt irriſio. ¶ Contra ſuꝑ illudpsͣ. Subſannatōem et deriſū his ⁊cͣ. vbi ſubſannatō cōtra deriſionē diuidit̉. Et alubi in psͣ. Qui habitat in celis irridebit eos. et do. ſubſ. e. et ita nō eſt idem ſubſānatio qd̓ deriſio. ¶ Ad qd̓ dicendū. ꝙ aliqn̄ deriſio acciptur cōiter ꝓ quacūqꝫ inſultatōe deſpectiua ꝓut dīc beda. ꝙ deriſor eſt ꝗ ꝓximoꝝ ſimplicitati improbus inſultat. et ẜm hͦ cōe poteſt eſſe ad ſubſannatōꝫ. Alio v̓o mōderiſio eſt vox cōfuſa leticie inſultatōeꝫ immoderata hylaritate denūcians. ſubſannatio v̓o eſt que fit naͣſo cōtracto vel rugato. ſic̄ habet̉ ſuꝑ illd̓. et dn̄s ſubſānabit eoset ẜm hoc diuidit̉ deriſio contra ſubſannatōem.¶ Membrum ſecunduꝫEcundo querit̉ vtrū deriſio ſit pct̄m mortale vel noͣ. Ꝙ ſic. videt̉ ꝑ hoc qd̓ dicit̉. v.Cſap̄. hi ſunt quos aliqn̄ habuimꝰ inderiſum et in ſimilitudīem improprij. et loquitur ibi de dānatis tangēdo ibi cauſam dānatōis. cum gͦderiſio ponit̉ ꝓ cā. erit deriſio mortale pct̄m. Et ſil̓r drſuꝑ illud psͣ. erubeſcant valde velociter. glo. hoc non eſthic vbi potius iniqui irrident eos qui omīa relinquūtet ſuis irriſionibꝰ infirmos de xp̄i noīe erubeſcere faciunt. ſꝫ in iudicō erubeſcētes dicēt de bonis hi ſunt quosaliqn̄ habuimꝰ inderiſum. ergo puniētur eternalit̓ derſores bonoꝝ. gͦ deriſio eſt mortale pct̄m. ¶ Cōtra. videt̉ꝙ ſit veīale pctꝫ. ex īpetu eī et ſine delib̓atōe aliqn̄ fit motio ad hmōi deriſū. gͦn̄ ē mortale pct̄ꝫ ſꝫ veīale. ¶ Ad qd̓dd̓m. ꝙ poteſt eē mortale et pt̄ eē veīale. mortale ꝓut dr̄ꝙ abhoīatio ē dn̄i oīs illuſor. et illuſor ibi accipit̉ ꝓ deriſore. Et dic glo. illuſor ē ꝗ ꝓmiſſa dei qͣſi ꝑua deſpicit etirā diſtricte rōis qͣſi nullā ſpernit. necnō ⁊ ille ꝗ ꝓxīoꝝſimplicitati vl̓ pauꝑtati īprobꝰ īſultat. Aliqn̄ at̄ ex leuitate fit deriſio. nec tn̄ vellet malū ꝓxīo aut nocumētū. ⁊ẜm hͦ pt̄ eē veniale pct̄m. et ẜm hͦ pt̄ intelligi illd̓ ꝗ annuit ocl̓is dabit dolorē .i. cām doloris admīꝰ pnīalis. vl̓ illiꝰ ꝗ rn̄det pct̄o veniali vel mortali coīter.¶ Nembruꝫ terciūErcio querit̉ quid ſit maius peccatū ī illo genere. eſt em̄ quedam irriſio patris ⁊matris. et iterū irriſio qͣ pct̄or irridet deūcū patitur recidiuū et cū diuīa iudicia cōtemnat. pt̄ ergo qͣri que iſtaꝝ deriſionū ſit maius pct̄min genere? Et videt̉ ꝙ illa que eſt in deū. maior em̄ ē iniuria dei ꝙͣ hoīs. gͦ deriſio que fit in īiuriā dei maius eſtpct̄m ꝙͣ deriſio que fit in īiuriā hoīs ſeu pr̄is et matris.o ꝙ ſub iniuria ꝓximi intelligitur. ¶ Preterea. ꝗ deſpiiūt dīna iudicia nō credūt ei et ita cadunt a fide. ſꝫ infidelitas ē maiꝰ pct̄m pct̄o qd̓ eſt cōtra p̄ceptū ſcd̓e tabule. deriſio v̓o ꝓximi ē pct̄m ꝯtra p̄ceptū ſcd̓e tabule. ergo deriſio diuīoꝝ iudicioꝝ eſt maiꝰ pct̄m ꝙͣ deriſio patris et mr̄is. ¶ Cōtra deriſio pr̄is et mr̄is puniebat̉ inveteri lege. deriſio at̄ illa q̄ deridet̉ ꝑ ingͣtitudīeꝫ in recidiuo pct̄i cū ꝑtineat vl̓r ad pct̄m qd̓cūqꝫ. nō fuit dignatali pena. gͦ pct̄m deriſionis ī patre et mr̄em maiꝰ pct̄meſt ꝙͣ aliquod qͦ deridet̉ deus. ¶ Item de ypocrita dicit̉.xxxix. iob. ꝗ ꝑ ſtrutōem deſignat̉. ꝙ deridet equū et aſſeſſorem eiꝰ. aſcenſor aūt dr̄ ip̄e deus. equus aūt dr̄ ꝗlibetbonꝰ. hec at̄ deriſio ē ꝑſiml̓atōꝫ. ſiml̓atio aūt mīꝰ pct̄meſt ꝙͣ maledictio patris et mr̄is. deriſio gͦ qͣ deridet ypocrita deū: mīꝰ eſt pct̄m ꝙͣ deriſio ⁊cͣ. ¶ Itē de deriſionepr̄is et mr̄is dicit̉ ꝓuerb̓. xxx. oculū ꝗ ſubſannat pr̄emet ꝗ deſpicit ꝑtū mr̄is ſue: ſuffocāt eū cornu de torrētibꝰet comedāt illū filij aꝗle. tal̓ at̄ pena ad lr̄aꝫ nō dicit̉ deſiml̓atoe̓ ꝗ deū deridet. gͦ videt̉ maiꝰ pct̄m deriſio pr̄iset mr̄is ī gene̓ deriſiōe. ¶ Ad qd̓ dicēdū ꝙ ē q̄dā deriſioqͣ deridet̉ deꝰ in ſe. et ē alia qͣ deridet̉ ꝑ ꝯſeq̄ns ī aliqͦ effectu. effectꝰ aūt pt̄ eſſe duplex. vel ꝗ reſpicit generalit̓ omne pct̄m. vel ꝗ reſpicit grauiora pct̄a. Scd̓m hoc ergodicendū. ꝙ deriſio qͣ deridetur deus in ſe. maiꝰ eſt pctm̄
in genere deriſionis. ẜm etiā ꝙ deridetur in effectuꝫꝑtinet ad grauiora peccata. Scd̓m aūt ꝙ deriſio d̓generaliter cuiuſlibet pct̄oris ſicut dicit̉ aucͣte yſid̓. Irriſor ē n̄ penitēs qꝛ adhuc agit qd̓ penitet. vl̓ ẜm ꝙ deriſio dicitur eſſe dei in mīoribꝰ pctis. minus em̄ eſt peccatum deriſionis dei ꝙͣ pct̄m deriſionis pr̄is et mr̄is. cuꝫaūt adhuc ꝑuenit peccatū vt ex īfidelitate deſpiciat diuina iudicia vel irrideat. ad maiꝰ pct̄m in genere ꝑuenit.¶ Nlembrū quartuꝫUarto querit̉ vtrū ſuſtinēs deriſionē mereatur. qd̓ videt̉ ꝑ hoc qd̓ dicit̉. xij. iob. ꝙderidet̉ ab amico ⁊cͣ. glo. illū facit hūanaderiſio deo ꝓxīm que ab hūanis prauitatibꝰ vite īnocētia ẜuat alienū. Et iterū dīc greg. afflictiaīmꝰ tāto fit deo ꝓximꝰ. ꝙͣto a gr̄a fauoris hūani alienus. et loquit̉ de illis ꝗ irrident̉ ab homībꝰ. gͦ ſuſtinentia deriſionis hūane eſt ſuſtinēda. ¶ Cōtra. greg. Suntnōnulli qͦs hūane deriſiones deprimūt: et tn̄ dīnis auribꝰ exaudibiles nō ſūt. ¶ Ad qd̓ dd̓m. ꝙ q̄dā deriſio reddit̉ ꝓ hoīs oꝑbꝰ: ⁊ talis ſi patiēter ſuſtīeat̉ meritoria ēde talibꝰ em̄ dīc greg. eo ſe intꝰ robuſtiꝰ ī deo ſolidāt: qͦforis n̄ īueniūt ī qͦ reꝗeſcant. Eſt at̄ alia irriſio q̄ naſcit̉ex culpa. ⁊ talis et̄ ſi patiēter ſuſtīcat̉ n̄ ē meritoria viteet de iſta dīc greg. cū deriſio ex culpa naſcit̉: ꝓfecto nullū virtutis meritū in deriſione generatur.¶ Nembrū quintūUinto q̄rit̉ de dāno qd̓ accidit ex deriſiōedānū at̄ on̄dit̉ ī retractōe bonoꝝ a pnīa.Un̄ greg. Si qͣ forte ī alioꝝ actibꝰ exoririboͣ ꝯſpiciūt. mox ea maū peſtifere exprobatōis euellūt. ¶ On̄dit̉ et̄ dānū ex retractōe a vite ꝑfectione. Un̄ ſuꝑ illd̓ psͣ. tota die exprobrabāt mihi iniꝗ. ⁊cͣ.glo. Quos dyabolꝰ alit̓ neꝗt ꝑde̓: arte qͣdā vult caꝑe. facit eī irrideri penitētes. q. iurēt ī eorūdē deteſtatōꝫ irriſores ꝗ laudabat eos: dū cū eis errāt ſcl̓ares. Retrahit et̄a fide. vn̄ ſuꝑ illd̓ psͣ. Repleti ſumꝰ deſpectōe. glo. irridetur a tenēte qd̓ amat ꝗ ſperat n̄ viſa. ⁊ eidē dr̄. qd̓ credisinſane vides qd̓ credis. Ex his gͦ elicit̉ dānū triplex qd̓ex irriſiōe accidit. rōe cꝰ deriſio malū dꝫ dici. ⁊ licꝫ occaſio ſit boī: n̄ ꝓpt̓ hͦ tn̄ dꝫ dici bonū. nullū eī malū ē ſic̄ dīcaug. ex qͦ dn̄s n̄ eliceat bonū. n̄ iō rectū ip̄ꝫ ꝓpt̓ occaſionē benedicitur.¶ Queſtio. clj. de ornatuveſtiunOnſequenter vidēdū ē de pct̄o qd̓ accidit ī ornatu corꝑis.prīo q̄rit̉ vtꝝ pct̄ꝫ ſit ī p̄cōſitate veſtiūScd̓o vtꝝ ſit pct̄m viris hr̄e īdumētaml̓iebria. Tercō vtꝝ ornatꝰ ꝗ licitꝰ ē ſiue ꝑmiſſꝰ ml̓ieribꝰ ꝯiugatis: ſit illicitꝰ d̓gībꝰ. Qꝛ̄to q̄rit̉de viris religioſis vtruꝫ peccēt habēdo veſtes delicatasQuīto querit̉ de ip̄is artificibꝰ vtrū peccent.¶ Mlēbrū primūIrca primū ſic dic Criẜ. nō eſt ſil̓ corpꝰ etaīaꝫ ornare. ſic̄ nec ē māmone ẜuire ⁊ xp̄oobedire. ſꝫ ẜuire māmōe pct̄m ē. gͦ a ſil̓i ornare corpꝰ cū ſit īpoſſibile cū ornatu aīe: ēpct̄m. ¶ Itē greg. Nemo exiſtimet ī fluxū aūt ī ſtudiocioſaꝝ veſtiū pctm̄ deeſſe. qꝛ ſi hec culpa nō eēt: nll̓omioh̓eꝫ bap. d̓ veſtim̄ti ſui aſꝑitate laudaſſꝫ. Si hec cl̓pan̄ eēt: nequaꝙͣ paulꝰ ꝑ epl̓aꝫ femīas a p̄cōſaꝝ veſtiū appetitu ꝯpeſce̓t. nī veſte p̄cioſa j. thi. ij. ¶ Itē g̓gͦ. Nemo veſtimēta p̄cipua niſi ad īanē gl̓iaꝫ q̄rit. vicꝫ vt honorabilior cet̓is eē vid̓at̉. nā qꝛ ꝓ ſola īani gl̓ia veſtim̄tū p̄cōſiꝰq̄rit̉. res ip̄a teſtat̉ ꝙ neo vult ibi p̄cioſis veſtibꝰ vti vbin poſſit ab alijs videri. Quā culpā meliꝰ etiā ex diuerſo