Druckschrift 
2 (1481) Tabula tractatuus hui[us] secūde ptis sūme alexādri
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Queſtio.clj.

ſubſannatio eſt illuſio. eſt irriſio. Contra ſuꝑ illudpsͣ. Subſannatōem et deriſū his ⁊cͣ. vbi ſubſannatōtra deriſionē diuidit̉. Et alubi in psͣ. Qui habitat in celis irridebit eos. et do. ſubſ. e. et ita eſt idem ſubſānatio qd̓ deriſio. Ad qd̓ dicendū. aliqn̄ deriſio acciptur cōiter quacūqꝫ inſultatōe deſpectiua ꝓut dīc beda. deriſor eſt ꝓximoꝝ ſimplicitati improbus inſultat. et ẜm cōe poteſt eſſe ad ſubſannatōꝫ. Alio v̓oderiſio eſt vox cōfuſa leticie inſultatōeꝫ immoderata hylaritate denūcians. ſubſannatio v̓o eſt que fit naͣſo cōtracto vel rugato. ſic̄ habet̉ ſuꝑ illd̓. et dn̄s ſubſānabit eoset ẜm hoc diuidit̉ deriſio contra ſubſannatōem. Membrum ſecunduꝫEcundo querit̉ vtrū deriſio ſit pct̄m mortale vel noͣ. ſic. videt̉ hoc qd̓ dicit̉. v.Cſap̄. hi ſunt quos aliqn̄ habuimꝰ inderiſum et in ſimilitudīem improprij. et loquitur ibi de dānatis tangēdo ibi cauſam dānatōis. cumderiſio ponit̉. erit deriſio mortale pct̄m. Et ſil̓r drſuꝑ illud psͣ. erubeſcant valde velociter. glo. hoc non eſthic vbi potius iniqui irrident eos qui omīa relinquūtet ſuis irriſionibꝰ infirmos de xp̄i noīe erubeſcere faciunt. ſꝫ in iudicō erubeſcētes dicēt de bonis hi ſunt quosaliqn̄ habuimꝰ inderiſum. ergo puniētur eternalit̓ derſores bonoꝝ. deriſio eſt mortale pct̄m. Cōtra. videt̉ ſit veīale pctꝫ. ex īpetu et ſine delib̓atōe aliqn̄ fit motio ad hmōi deriſū. gͦn̄ ē mortale pct̄ꝫ ſꝫ veīale. Ad qd̓dd̓m. poteſt mortale et pt̄ veīale. mortale ꝓut dr̄ abhoīatio ē dn̄i oīs illuſor. et illuſor ibi accipit̉ deriſore. Et dic glo. illuſor ē ꝓmiſſa dei qͣſi ꝑua deſpicit etirā diſtricte rōis qͣſi nullā ſpernit. necnō ille ꝓxīoꝝſimplicitati vl̓ pauꝑtati īprobꝰ īſultat. Aliqn̄ at̄ ex leuitate fit deriſio. nec tn̄ vellet malū ꝓxīo aut nocumētū.ẜm pt̄ veniale pct̄m. et ẜm pt̄ intelligi illd̓ annuit ocl̓is dabit dolorē .i. cām doloris admīꝰ pnīalis. vl̓ illiꝰ rn̄det pct̄o veniali vel mortali coīter. Nembruꝫ terciūErcio querit̉ quid ſit maius peccatū ī illo genere. eſt em̄ quedam irriſio patrismatris. et iterū irriſio pct̄or irridet deū patitur recidiuū et diuīa iudiciatemnat. pt̄ ergo qͣri que iſtaꝝ deriſionū ſit maius pct̄min genere? Et videt̉ illa que eſt in deū. maior em̄ ē iniuria dei ꝙͣ hoīs. deriſio que fit in īiuriā dei maius eſtpct̄m ꝙͣ deriſio que fit in īiuriā hoīs ſeu pr̄is et matris.o ſub iniuria ꝓximi intelligitur. Preterea. deſpiiūt dīna iudicia credūt ei et ita cadunt a fide. ſꝫ infidelitas ē maiꝰ pct̄m pct̄o qd̓ eſt cōtra p̄ceptū ſcd̓e tabule. deriſio v̓o ꝓximi ē pct̄m ꝯtra p̄ceptū ſcd̓e tabule. ergo deriſio diuīoꝝ iudicioꝝ eſt maiꝰ pct̄m ꝙͣ deriſio patris et mr̄is. Cōtra deriſio pr̄is et mr̄is puniebat̉ inveteri lege. deriſio at̄ illa deridet̉ ingͣtitudīeꝫ in recidiuo pct̄i ꝑtineat vl̓r ad pct̄m qd̓cūqꝫ. fuit dignatali pena. pct̄m deriſionis ī patre et mr̄em maiꝰ pct̄meſt ꝙͣ aliquod deridet̉ deus. Item de ypocrita dicit̉.xxxix. iob. ſtrutōem deſignat̉. deridet equū et aſſeſſorem eiꝰ. aſcenſor aūt dr̄ ip̄e deus. equus aūt dr̄ ꝗlibetbonꝰ. hec at̄ deriſio ē ꝑſiml̓atōꝫ. ſiml̓atio aūt mīꝰ pct̄meſt ꝙͣ maledictio patris et mr̄is. deriſio deridet ypocrita deū: mīꝰ eſt pct̄m ꝙͣ deriſio ⁊cͣ. Itē de deriſionepr̄is et mr̄is dicit̉ ꝓuerb̓. xxx. oculū ſubſannat pr̄emet deſpicit ꝑtū mr̄is ſue: ſuffocāt cornu de torrētibꝰet comedāt illū filij aꝗle. tal̓ at̄ pena ad lr̄aꝫ dicit̉ deſiml̓atoe̓ deū deridet. videt̉ maiꝰ pct̄m deriſio pr̄iset mr̄is ī gene̓ deriſiōe. Ad qd̓ dicēdū ē q̄dā deriſio deridet̉ deꝰ in ſe. et ē alia deridet̉ ꝯſeq̄ns ī aliqͦ effectu. effectꝰ aūt pt̄ eſſe duplex. vel reſpicit generalit̓ omne pct̄m. vel reſpicit grauiora pct̄a. Scd̓m hoc ergodicendū. deriſio deridetur deus in ſe. maiꝰ eſt pctm̄

in genere deriſionis. ẜm etiā deridetur in effectuꝫꝑtinet ad grauiora peccata. Scd̓m aūt deriſiogeneraliter cuiuſlibet pct̄oris ſicut dicit̉ aucͣte yſid̓. Irriſor ē penitēs qꝛ adhuc agit qd̓ penitet. vl̓ ẜm deriſio dicitur eſſe dei in mīoribꝰ pctis. minus em̄ eſt peccatum deriſionis dei ꝙͣ pct̄m deriſionis pr̄is et mr̄is. cuꝫaūt adhuc ꝑuenit peccatū vt ex īfidelitate deſpiciat diuina iudicia vel irrideat. ad maiꝰ pct̄m in genere ꝑuenit. Nlembrū quartuꝫUarto querit̉ vtrū ſuſtinēs deriſionē mereatur. qd̓ videt̉ hoc qd̓ dicit̉. xij. iob.deridet̉ ab amico ⁊cͣ. glo. illū facit hūanaderiſio deo ꝓxīm que ab hūanis prauitatibꝰ vite īnocētia ẜuat alienū. Et iterū dīc greg. afflictiaīmꝰ tāto fit deo ꝓximꝰ. ꝙͣto a gr̄a fauoris hūani alienus. et loquit̉ de illis irrident̉ ab homībꝰ. ſuſtinentia deriſionis hūane eſt ſuſtinēda. Cōtra. greg. Suntnōnulli qͦs hūane deriſiones deprimūt: et tn̄ dīnis auribꝰ exaudibiles ſūt. Ad qd̓ dd̓m. q̄dā deriſio reddit̉ hoīs oꝑbꝰ: talis ſi patiēter ſuſtīeat̉ meritoria ēde talibꝰ em̄ dīc greg. eo ſe intꝰ robuſtiꝰ ī deo ſolidāt:foris īueniūt ī reꝗeſcant. Eſt at̄ alia irriſio naſcit̉ex culpa. talis et̄ ſi patiēter ſuſtīcat̉ ē meritoria viteet de iſta dīc greg. deriſio ex culpa naſcit̉: ꝓfecto nul virtutis meritū in deriſione generatur. Nembrū quintūUinto q̄rit̉ de dāno qd̓ accidit ex deriſiōedānū at̄ on̄dit̉ ī retractōe bonoꝝ a pnīa.Un̄ greg. Si forte ī alioꝝ actibꝰ exoririboͣ ꝯſpiciūt. mox ea maū peſtifere exprobatōis euellūt. On̄dit̉ et̄ dānū ex retractōe a vite ꝑfectione. Un̄ ſuꝑ illd̓ psͣ. tota die exprobrabāt mihi iniꝗ. ⁊cͣ.glo. Quos dyabolꝰ alit̓ neꝗt ꝑde̓: arte qͣdā vult caꝑe. facit irrideri penitētes. q. iurēt ī eorūdē deteſtatōꝫ irriſores laudabat eos: eis errāt ſcl̓ares. Retrahit et̄a fide. vn̄ ſuꝑ illd̓ psͣ. Repleti ſumꝰ deſpectōe. glo. irridetur a tenēte qd̓ amat ſperat viſa. eidē dr̄. qd̓ credisinſane vides qd̓ credis. Ex his elicit̉ dānū triplex qd̓ex irriſiōe accidit. rōe cꝰ deriſio malū dꝫ dici. licꝫ occaſio ſit boī: ꝓpt̓ tn̄ dꝫ dici bonū. nullū malū ē ſic̄ dīcaug. ex dn̄s eliceat bonū. rectū ip̄ꝫ ꝓpt̓ occaſio benedicitur. Queſtio. clj. de ornatuveſtiunOnſequenter vidē ē de pct̄o qd̓ accidit ī ornatu corꝑis.prīo q̄rit̉ vtꝝ pct̄ꝫ ſit ī p̄cōſitate veſtiūScd̓o vtꝝ ſit pct̄m viris hr̄e īdumētaml̓iebria. Tercō vtꝝ ornatꝰ licitꝰ ē ſiue ꝑmiſſꝰ ml̓ieribꝰ ꝯiugatis: ſit illicitꝰ d̓gībꝰ. Qꝛ̄to q̄rit̉de viris religioſis vtruꝫ peccēt habēdo veſtes delicatasQuīto querit̉ de ip̄is artificibꝰ vtrū peccent. Mlēbrū primūIrca primū ſic dic Criẜ. eſt ſil̓ corpꝰ etaīaꝫ ornare. ſic̄ nec ē māmone ẜuire xp̄oobedire. ſꝫ ẜuire māmōe pct̄m ē. a ſil̓i ornare corpꝰ ſit īpoſſibile ornatu aīe: ēpct̄m. Itē greg. Nemo exiſtimet ī fluxū aūt ī ſtudiocioſaꝝ veſtiū pctm̄ deeſſe. qꝛ ſi hec culpa eēt: nll̓omioh̓eꝫ bap. veſtim̄ti ſui aſꝑitate laudaſſꝫ. Si hec cl̓pa eēt: nequaꝙͣ paulꝰ epl̓aꝫ femīas a p̄cōſaꝝ veſtiū appetitu ꝯpeſce̓t. veſte p̄cioſa j. thi. ij. Itē g̓gͦ. Nemo veſtimēta p̄cipua niſi ad īanē gl̓iaꝫ q̄rit. vicꝫ vt honorabilior cet̓is vid̓at̉. qꝛ ſola īani gl̓ia veſtim̄tū p̄cōſiꝰq̄rit̉. res ip̄a teſtat̉ neo vult ibi p̄cioſis veſtibꝰ vti vbin poſſit ab alijs videri. Quā culpā meliꝰ etiā ex diuerſo