.cxj.Queſtio

ē cauſa nō illuminatōnis domus. hoc aūt ē in cauſis ꝓprijs. ſed ẜm hunc modū videtur in ꝓpoſito. datio em̄cā acceptōis ꝓpria. gͦ nō datio nō acceptōis. ¶ Itē ſi īeē cōſequētia ecōtrario vt quia angelus vel hō nō accipit iō deus nō dat. que gͦ erit cauſa ꝙ angelus nō accepit. cū em̄ nihil eēt repugnās in natura ip̄ius angeli. n̄fuit in ip̄o cā nō acceptōis. ergo cauſa fuit in alio. nonniſi in deo. ergo nō accepit quia deus nō dedit. ¶ Preterea. Si angelus nō accepit ꝑſeuerātiā. aut hoc fuit ꝗanō potuit accipere. aut quia nō voluit. ſi quia nō potuitnō ei imputari debuit. gͦ nō ob hoc peccauit. Si quia n̄voluit ſed voluntatē accipiēdi ꝑſeuerantiā. vel poteſtatēaccipiēdi ꝑſeuerātiā nō potuit habere niſi dāte deo. qd̓ergo peccauit ſi nō accepit quod deus nō dedit illi poſſe vel velle accipere. ſi ergo habuit poteſtatē accipiendiꝑſeuerātiā ⁊ voluntatem a deo. ergo angelus nō defuitgratie dei. quare nec gratia defuit ei. accepit ergo ⁊ habuit perſeuerātiā. ſed ſi habuit ꝑſeuerantiā: ꝑſeuerauitnō ergo cecidit. ¶ Preterea. ſi habuit volūtatē accipiēdi ꝑſeuerantiā. ꝑſeuerauit in illa voluntate aut nō. Siꝑſeuerauit in voluntatate. ſed ꝑſeueranti in voluntatebona datur quod deſiderat̉. ergo dabatur ei perſeuerātia. Si ergo nō dabatur ei ꝑſeuerātia. nō fuit cauſa inip̄o ſed in deo. ¶ Ad contrariū ſic ꝓcedit̉ .ſ. ꝙ cā fuit inip̄o quare nō accepit ꝑſeuerantiā nō in deo. cū em̄ deusſit cauſa om̄is boni. nō acciꝑe autē ꝑſeuerantiā cū debꝫvel cū expedit ē malū. ergo deus nō eſt cauſa illius. et ēaliqua cauſa. ergo eſt in creatura defectibili. ꝙ ergo angelus nō accepit ꝑſeuerantiā cauſa fuit in ip̄o. Querenda ē ergo que ſit illa cauſa. ⁊ dicetur fortaſſe iō nō accepit ꝑſeueratiā. qꝛ deſeruit iuſticiā. deẜtio at̄ iuſticie autfuit qꝛ noluit tene̓ iuſticiā. aut iō noluit tene̓ iuſticiā qꝛvoluit deſere eā. vt vidr̄ ꝙ n̄ velle tene̓ ſit pͥus ꝙͣ velle deſerere. carbonē em̄ ignitu in manu nuda pͥus ē nō velletenere ꝙͣ velle deſerere. prins em̄ ꝙͣ teneas nō vis tene̓.velle aut deſerere nō potes niſi cū tenes. ergo prius fuit nō velle tenere iuſticiaꝫ ꝙͣ velle deſerere. ¶ Sed videt̉cōtrariū. auarus em̄ cū vult tenere nummuꝫ ⁊ mauulipanē. quē nequit habere niſi nummū det: prius vult deſerere nummū ꝙͣ nō velit tenere. nō em̄ illū iō vult darequia nō vult tenere. ſꝫ iō nō vult tenere. quia vt panē habeat neceſſe ē dare. ergo velle deſerere pͥus ē ꝙͣ velle tene̓¶ A ſimili videtur hoc eē. nō voluit tenere inſticiā ⁊ d̓ſeruit iuſticiam. aliqua ergo cauſa fuit in volūtate ꝓpterquā vtrūqꝫ voluit. nō niſi quia aliquid aliud voluit. gͦvolendo aliquid aliud qd̓ tunc velle nō debebat. deſeruit iuſdeſerēdiuſticiā nō tenuit eā. ſed nihil potuit velle niſi aut rectū aut comodū. ſꝫ voluit rectū ſiueiuſticiā. iuſticia em̄ volēdo peccare nō potuit. peccauitergo volēolodū. quod nec habebat nec tūcuidhabe̓ debebat. querēdum eſt ergo quid ſit iſtud cōmodūex cuius volūtate deſeruit iuſticiā ⁊ nō accepit ꝑſeuerātiam ¶ Reſponſio. ad primū dicēdum. ꝙ licet dicereturꝙ habuiſſet gratiā gratūfacientē datam a deo in principio. vt ſi eēt cōditi in gratuitis: tn̄ nō acceperūt ꝑſeuerātiā. ꝑſeuerātia em̄ nomē equocum eſt ad virtutē ꝑ ſeex qua poteſt aliquis ꝑſeuerare. et ad ſtatū ꝑſeuerantievirtutē quidē acceperūt ſi acceperūt gr̄am gratū faciētēſꝫ nō ꝓpter hoc ꝑſeuerātiā quod ē ſtatus virtutis. ſic̄ aliquis homo qui accepit gratiā gratūfaciētē a d̓o. cū hocaccepit virtutē ex qua pōt ꝑſeuerare. nō tn̄ accepit ꝑſeuerantiā ẜm ꝙ ē ſtatus virtutis. ¶ Ad ſecundū v̓o dicēdum. ſuppoſito ꝙ cōditi erāt cū iuſticia naturali. ꝙ licꝫeēt maior inclinatio ad bonū ꝙͣ ad malū vel ſimpliciterinclinatio ad bonū. nihilominꝰ in voluntate li arbi. eſtvtrūqꝫ. ⁊ ip̄a volūtas ē ſufficiens cā ad malū. ¶ Ad terciū v̓o dicēdum. ꝙ licet cōſequentia illa ſit neceſſaria exvtraqꝫ parte. deus dedit ergo angelus accepit. deus nodedit ergo angelus nō accepit. nō tn̄ ſic ē in humanitate habitudīe tali. datio em̄ ē cā acceptōis ꝑſeuerātie. n̄datio d̓o licet ſit inferēs nō acceptōꝫ. nō tn̄ ē cā nō acce-

ptōis. ſꝫ nō acceptio in hmōi ē cā nō datōis. ex ꝑte eī bonoꝝ ſemꝑ ponitur cālitas in deo. ex ꝑte v̓o maloꝝ ſiuedefectuū n̄ ponitur pͥmo cālitas in ip̄o ſꝫ in creatura intellectuali defectibili. ⁊ ex ſua volūtate deficienti. ¶ Adilld̓ v̓o quod obijcitur per ſimile in cauſis naturalibusBicendum eſt. ꝙ aliter eſt in cauſis naturalibus et volutarijs. In cauſis em̄ naturalibꝰ q̄ ꝓprie ſūt affirmatōē cā affirmatōis ⁊ negatio ē cā negatōis. In cauſis atvolūtarijs nō ſic ē: niſi ex ꝑte negatōnis pn̄t diuerſe rōnes adhiberi. Pn̄tia eī naute ē cā ſalutis ī naui. abſentia naute ē vna cā ꝑiculi. ſꝫ pn̄t et̄ eē alie cāe. vt cōfractōnauis vl̓ inundatio aquaꝝ vel vētoꝝ impulſio. cū at̄ dr̄ꝙ nō acceptio ꝑſeuerātie cauſat̉. nō ex hoc primo cauſatur ꝙ deꝰ nō dat. deus em̄ ꝙͣtū ē de ſe offert. ſꝫ hoc ē ex ꝑte volūtatis ip̄iꝰ q̄ mutabilis ē duobꝰ modis. vel nō tenēdo qd̓ hꝫ. vl̓ cōuertēdo ſe indebite ad id qd̓ non habꝫhͦ aūt mō fuit ī angel̓. nō tenuerūt quod habuerūt .ſ. nāturale iuſticiā. ſꝫ ꝯuertūt ſe indebite ad id qd̓ nō habuerūt. ¶ Ad ſequēs v̓o dd̓m. ꝙ ⁊ acceperūt ptātē ꝑſeuerātie ⁊ volūtatē ꝑſeuerādi. nō tn̄ habuer̄t ꝑſeuerātiaꝫ. necfuit cā ex ꝑte dei. ſꝫ in ip̄is ſic̄ dic̄ anſel. quia nō ꝑuoluerūt .i. ꝑfecte voluerūt. ¶ Ad illd̓ v̓o qd̓ ꝯſequēter obijcit̉dicēdū ē. ꝙ nō velle tenere iuſticiā. nō fuit ibi cā eius ꝙfuit velle deſerere iuſticiā: ſꝫ velle deſere̓ iuſticiaꝫ fuit caeiꝰ ꝙ ē nō velle tenere. voluerūt aūt deſerere iuſticiā ꝗavoluerūt aliqd̓ cōmodū indebite. qͦ exiſtēte nō ẜuareturiuſticia. ⁊ ita ꝑ ꝯn̄s voluerūt deſerere iuſticiā. nō ꝙ hoceēt pͥmū volitū ſꝫ ꝯn̄s ad primum.¶ Queſtio. cxj. de pena luciferi ꝙͣtum ad poteſtatis ligaypedito tractatude pͥmo pct̄o luciferi ⁊ de pct̄o alioꝝ angeloꝝ quo primo peccauerūt. ꝯſequenter dd̓m ē de pena que notabat̉ in caſueoꝝ. Erat aut eoꝝ duplex caſus. vnusſpūalis alter v̓o localis. ſiue ī pena a corꝑe .ſ. igne gehēne inflicaſus aūt ſpūalis ſiue pena multiplex fuit.ex ꝑte pt̄atis alligatio ſiue cohibitio. ex ꝑte cognitōnisobſcuratio. ex ꝑte motiue qͦ ad rōem vermis: qͦ ad volūtatē rō boni apparētis. qd̓ tn̄ eſt ad malū gaudiū. reſpectu v̓o mali in pn̄ti dolor. reſpectu mali in futuro timo¶ Primo at̄ dd̓m ē de caſu ſpūali qͦ ad ligatōeꝫ pr̄atis⁊ cohibitōꝫ. Et pͥmo q̄rit̉ vtrū ligata fuerit pt̄as dyaboli qͥ pͥus erat lucifer. Scd̓o vtrū ꝑ aduētū xp̄i magis fuerit alligata. Tercio vtꝝ aliqn̄ vicat̉ a bonis. ita ꝙ vlteriꝰ tēptare n̄ poſſit. Quarto ſi victꝰ ē ſuꝑ aliqͦ pct̄o vtꝝligata ſit pt̄as. vt vlteriꝰ de illo temptare nō poſſit. Quīto vtrū ſic ligata ſit poteſtas eiꝰ vl̓ alioꝝ. vt aliquā ꝑſonā determinatā temptare nō poſſit ⁊cͣ.¶ Nembrū primūIrca primū ſic ꝙ ligata ſit eiꝰ pt̄as dr̄. xx.apoca. Uidi alterū angeloꝝ deſcēdētē decelo hn̄tem clauē abyſſi ⁊ cathenā magnāīmanu ſua. ⁊ apprehēdit draconē ⁊ ſerpētē antiquuꝫ ⁊ ē dyabolꝰ ⁊ ſathanas. ⁊ ligauit eū ꝑ ānosmille. ⁊ miſit ī abyſſuꝫ. ⁊ ſignauit ſuꝑ eū vt n̄ ampliꝰ decipiat: donec mille āni ꝯſūmunt̉. Et. xij. math̓. quō ꝗſꝙͣp̄t intrare ī domū fortis niſi pͥus alligauerit fortē. ⁊ tūcdomū eiꝰ diripiet. ꝗd ꝑ hūc fortē deſignat̉ niſi ip̄e dyabolus ꝗ alligatꝰ ē ꝑ xp̄m. gͦ alligata ē ptās dyaboli. ¶ Pret̓ea. dr̄. xij. ioh̓. Nūc prīceps hꝰ mūdi eijciet̉ foras. ſꝫ ꝗd ēeijci foras de mūdo. niſi de cordibꝰ mundi amatoꝝ. ſꝫ inalijs nō hꝫ poſſeſſionē. gͦ ligata ē eiꝰ pt̄as. ¶ Sꝫ cōtrariū vidr̄. Dr̄ in pͣs. ſuꝑ illd̓ miſit ī eos iraꝫ indignatōisſue ⁊cͣ. glo. ī malis hoībꝰ pōt dyabolꝰ vt in ſuo pecore.adhuc ergo reſpectu maloꝝ non ē ligata pt̄as dyaboli¶ Item aug. in li. de ẜmōe dn̄i. Fiūt tēꝑtatōes ꝑ ſathanam poteſtate eius ſed permiſſu dei. ¶ Item yſi. in li. d̓