vn ſunt mala: a deſidiaco ⁊ a cōmorālo cūnicioſis et a cōtemnēdo virtutesercio v̓o mō dr̄ ncc̄e hoc ē vtile ex comꝑatōe ad finemſiue ad bonū qd̓ ex illo elicit deus. et hoc mō dr̄. j. Coꝝ.x. Neceſſe ē hereſes eſſe. vt qui ꝓbati ſunt manifeſti fiunt. ſic etiā eſt. ncc̄e eſt euenire ſcandala. ex illis eī elicitdeus bonū. vn̄ dīc Criẜ. ſcandala erigunt. ſtabiliorē em̄eum efficiūt. quare ſi vigilauerimꝰ nō ꝑuū hic fructificabimus lucrū. ſi aūt hoſtibꝰ exiſtētibꝰ et tantis temptationibꝰ imminētibꝰ dormimꝰ: qͣ erimus digni veniā ī otioveniētes. ¶ Et ꝑ hoc pt̄ ſolui illud qd̓ obiectū eſt. illd̓ eīqd̓ dicit̉ in math̓. ⁊ in luc̄. nō dicitur de neceſſitate ẜmprimū modū: ſed de neceſſitate ẜm ſecūdū modū aut terciū. ſi em̄ diceret̉ ẜm primū modū. tūc locū hr̄et illd̓ qd̓dīc Criẜ. opponēdo. ſi ncc̄itas hmōi eēt. tolleret̉ oīs culpa. ¶ Ꝙ aūt dr̄ neceſſariū euenire qꝛ p̄ſcitū. dicēdū ꝙ illa ncc̄itas nō ē rei abſolutē: ſꝫ dr̄ eē ncc̄itas inferēdi. ſeꝗt̉em̄ eſt p̄ſcitū gͦ eueīet. nō tn̄ nccͣrio eueniet: cū depēdeata li. ar. p̄ſcīa em̄ nō imponit ncc̄itatē in his que ſubſuntli. ar. aliter em̄ ē in bonis et alit̓ eſt ī malis. In hoīs em̄p̄ſcīa eſt cā. In malis v̓o nō. ſꝫ eo ꝙ eueniūt ideo p̄dicūt̉.Unde Criẜ. cuꝫ dixerit neceſſe nō ſpontaneū poteſtatisdeſtruēs neqꝫ libertatem electōis neqꝫ neceſſitatem alicui rerum ſubmittēs ait. nō igit̉ predictō eius ſcandalainducit. abſit: neqꝫ qꝛ p̄dixit ꝓpter hoc ſit: ſed qꝛ eē futurū erat ꝓpter hoc p̄dixit. qꝛ ſi nollent illa ꝑnicioſa age̓:nō euenirēt. ſi nō euētura eēnt: nō eēt p̄dicta.¶ Nembrū quintūUinto querit̉ vtrū maiꝰ ſit peccatū ſcādalum actiuū ꝙͣ paſſiuū. Ꝙ parū diſtent dīchiero. Parū diſtant in vicio ſcādalizae̓ etſcādalizari: fallere et falli. ſi ergo falli inhis q̄ ſunt fidei valde ꝑiculoſū ē. ſcādalizari ſil̓r erit valde ꝑiculoſū in hmōi. poterit gͦ eſſe ꝙ ſcandalū actiuū minus ſit paſſiuo. nam plus poterit ſcandalizari ꝙͣ ip̄e intēdit ſcadalizare. intentō v̓o nomē oꝑi īponit. ¶ ContraNu. xxxj. hēt̉ in glo. Longe grauiꝰ eſt peccatū. dare peccati cauſaꝫ ꝙͣ peccare: ſed dare cauſaꝫ peccati ē ſcādalūactiuū. gͦ grauiꝰ eſt ſcandalū actiuū ꝙͣ paſſiuū. ¶ Preterea de ſcandalo actiuo dr̄ ve illi ꝑ que ſcandalū venit. n̄aūt dicit̉ ve illi ꝗ ſcādalizatur. ¶ Ad qd̓ rn̄det̉. ꝙ maiꝰeſt ſcandalum actiuū faciēdo comꝑationē in genere ⁊ hͦmō ꝓponūtur rōes ꝓ illa ꝑte. pt̄ tn̄ ſcandalū paſſiuū inaliqͦ ſubiecto eſſe magis ꝑiculoſū ꝙͣ actiuū ī aliqͦ. ¶ Qd̓aūt dīc hiero. ꝙ parū diſtāt in vicio ⁊cͣ. Rn̄deo. ꝙ ē q̄dādiſtātia ẜm genꝰ pct̄i ⁊ ē aliā ẜm magnitudīem pct̄i. ẜmgenꝰ gͦ pct̄i parū dicunt̉ diſtare. eo ꝙ aliqͦ mō ꝯueniuntgignes et genitū ẜm idem genꝰ pct̄i. Si v̓o attēdat̉ diſtātia ẜm magnitudīeꝫ pct̄i. maiꝰ ē ſcādalū actiuū ꝙͣ paſſiuum. ¶ Adhuc etiā querit̉ de comꝑatōe ſcādali actiuiet paſſiui ī determīato caſu. pt̄ em̄ eē ꝙ aliꝗs videat aliquē fornicari et ad exēplū eiꝰ ꝓuocat̉. et aliꝰ fornicaturnō intēdens tn̄ aliū ꝓuocare. et hͦ facit in maīfeſto. q̄rit̉ꝗs illoꝝ magis peccet? videt̉ ꝙ ꝗ ꝓuocat̉ ſcient̓ et īprudenter ruit exēplo alteriꝰ. plꝰ gͦ peccat ꝙͣ ille ꝗ fornicat̉et nō intendit aliā ꝓuocare. Reſpōdeo. ad hoc ꝙ om̄ibꝰalijs circūſtātijs paribꝰ: grauiꝰ eſt actiuū ꝙͣ paſſiuū. poſſunt tn̄ caſu eſſe excedentia et exceſſa.¶ Nembrum ſextumExto querit̉ ꝗd ſit dimittēdū ꝓpt̓ ſcandalū paſſiuū. Ad qd̓ ſciēduꝫ diſtinguit bern̄.Iſic. peccamꝰ ex infirmitate. ex ignorātia.ex certa malicia. In pͥmis duobꝰ caſibuscauēdū eſt ne faciamꝰ aliqd̓ qd̓ alij ſit cā ſcandali vel materia. cum ſcꝫ ex infirmitate vel ignorātia ꝓcedit. in tercia nō: cum ſcꝫ ex certa malicia ē. Un̄ dn̄s de phariſeis q̄ex malicia ſcādalizabāt̉ ait math̓. xv. ſinite illos ceci ſūtigma ait petro math̓. xvij. vt aūtnō ſcādaleos vade ad mare ⁊cͣ. Un̄ bern̄. illoꝝ .ſ.
phariſeoꝝ ſcādalū ex malicia ꝓcedit. eoꝝ ex ignorantiadeſcēdit. iſti ſcandalizant̉ eo ꝙ veritatē neſciūt: illi quiaodiūt. Regula hiero. talis ē. om̄e qd̓ pt̄ fieri vel nō fieriſalua triplici veritate omittēdū ē ꝓpt̓ ſcādalū. ſꝫ ſi v̓itasſit in ꝑiculo: nō ē omittēdū bort̓ ſcꝫlū. ſcꝫ vt omittatur v̓itas iuſticie vite vel doctrītgr̄a. ſi ſcādalizātur ꝑentes niſi ego poſtꝙͣ voui religionē redeā ad ſcl̓mnō debeo redire. qꝛ v̓itas vite ē in ꝑiculo. Sil̓r ſi ſcādalizant̉ auditores qꝛ p̄dico fidē xp̄i vl̓ decalogū: nō ddimitte̓ qꝛ v̓itas doctrine ē in ꝑiculo. Sil̓r ſi reꝰ ſcādalizatur ſi ꝓferā rectā ſnīam: nō debeo dimitte̓ qꝛ v̓itas iuſticie ē in ꝑiculo. Diſtingui aūt pn̄t iſte tres v̓itates. nāv̓itas vite ꝑtinet ad om̄es. ꝯprehēdēs oīa p̄cepta ⁊ ꝓhita et cōſil̓ia. veritas iuſticie ad p̄latos ꝯp̄hēdēs duas ꝑtes iuſticie. ſcꝫ ſeueritatē ī puniēdo reos: ⁊ lib̓alitatē inſuſtinēdo miſeros. veritas doctrīe ſcꝫ ad p̄dicatores etmgr̄os. vel alit̓ ẜm tres vires aīe. vt veritas vite ꝯcupiſcibilē ordinet ad bonū v̓itas iuſticie iraſcibileꝫ cōpeſcita malo. v̓itas doctrīe rōaleꝫ informat ad bonū diſcernēdū et fugiēdū malū. circa hec tria accidūt dubitatōnede ſcādalo vitando. et prīo de oꝑbꝰ miſcd̓ie: ſcd̓o de opibus q̄ ſunt ī cōſilio: tercio de his oꝑbꝰ q̄ dicūt̉ indr̄ia.Circa aūt opera mi .§. j.ſericordie q̄rit̉ vtrū ip̄a ſint dimittēda ꝓpt̓ ſcādalū. ⁊ videt̉ ꝙ no. oꝑa em̄ miſcd̓ie ſunt ī p̄cepto. ſꝫ q̄ ſunt ī p̄ceptoꝑtinet ad v̓itatē vite. gͦ nō ſunt dimittēda ꝓpt̓ ſcādalum.dicit em̄ greg. ſuꝑ Ezech̓. ſi de veritate ſcꝫdalū ſvtiliꝰ ꝑmittit̉ naſci ſcādaluꝫ qͣ veritas relinquat̉.habet̉lo. xvij. luc̄. ſuꝑ illd̓. impoſſibile ē ⁊cͣ. ¶ Cōtraad oꝑa miſcd̓ie nō obligat̉ aliꝗs ad ſemꝑ niſi ꝓ loco ettemꝑe. npeccamꝰ ſi dimittamꝰ ad tp̄us. ſꝫ ꝗcꝗd ſitſumus facere. debemꝰ facere ꝓ vitādo ſpct̄ohabet̉ ſuꝑ illud. xviij. math̓. Ue illi ꝑ quē ſcāꝓximidalū venit. et. xvij. luc̄. vbi dr̄. Nota ꝙ inqͣto ſine peccato potes vitare ſcādalū ꝓximi debes. et p̄t poni caſus.ſint duo in extrema ncc̄itate et nō poſſū ſubueīre niſi altero. vqꝫ v̓o ſcādalizabit̉ ſi dem alteri et n̄ ſibi. ſi demſcāda: ſi nō dem trāſgredior p̄ceptū. et ita vtroqꝫ mōpeccat̉.Ad qd̓ rn̄det̉ ꝙ oꝑaiſcd̓ie nō ſūt dimittēdaſimpl̓it̓ ſcādalū vitādū ſꝫ differēda ſūt vl̓ occultāda.meliꝰ em̄ ficculto ſic̄ hētur. vj. math̓. Attēdite ne iuſticiā vr̄amo. ⁊cͣ. ¶ Ad illd̓ v̓o qd̓ obijcit̉ ꝙ oꝑamiſcd̓ie ſunp̄cepto: et ita nō dimittēda ꝓpt̓ ſcādalumReſpōddū ē. ꝙ veruꝫ ē ꝓ illo tꝑe ꝓ qͦ obligāt. et iō reſpondendū eſt ad caſuꝫ ꝓpoſitū: ſꝫ ambo ſunt ī extremancc̄itate ſi res ē diuiſibilis vtriqꝫ em̄ ſubueniēdū. ſi v̓onō ſufficit ad releuandū neceſſitatē vtriuſqꝫ: ī medio ponatur. et ꝗ priꝰ venerit accipiat ꝑ ſe vel ꝑ interpoſitamꝑſonarDeinde queritur .§. ij.vtrū cōſilia ſint dimittēda ꝓpt̓ ſcādalū. vtpote renūciādo ſeculo et intrādo clauſtrū ſuppoſito ſcādalo ꝑentū patris ſcꝫ et mr̄is. et vidr̄ ꝙ ſic. ꝑ hoc qd̓ dr̄ in gl. ꝙ inqͣtūpotes ſine pct̄o vitare ſcādalū ꝓximi debes. cū gͦ nō teneatur hō ad cōſilia pt̄ ſine pct̄o nō aggredi ꝯſilia: qd̓ ē ſcādalū paſſiuū ī pn̄ti ip̄oꝝ ꝑentū. gͦ dimittēdū ē ip̄ꝫ ꝯſiliū.¶ Preterea exͣ de no. op. nūc. cū ex inuncto dr̄. ab his q̄ſine pct̄o mortali ꝯmitti pn̄t ꝑiter et omitti: ꝓ ſcandalotollēdo ceſſandū ē et eis ꝓuitādo ſcādalo inſiſtēdū. ſꝫ tale ē illud tēpus illo quo nō tenetur ad conſiliū: hoc dicit̉ꝓpt̓ hoc quia ꝑ votū de cōcilio fit p̄ceptum. reſtat ergoꝙ tēpus quo eſt conſiliū dimittendū eſt ꝓpter ſcandalūAdhuc etiā additur ꝙ pt̄ contingere ꝙ pr̄ et mr̄ n̄ habeāt ꝓuiſorē aliqn̄. ſi gͦ intrat: p̄ſumit̉ de morte ip̄oꝝ. p̄ceptum aūt ē de honorapr̄em ⁊ mr̄em quod intelligtur de corꝑali exhibitōne. ſi gͦ intrat trāſgredit̉ illud preceptum cuꝫ ad hoc temꝑe ncc̄itatis obliget̉. ergo peccatdimittēda ergo eſt impletio conſilmortaliter intrꝓpter ſcandalū. ¶ Contra cōſiliū dei nō eſt dictū vl̓ ſa-