Queſtio.lxxj.
uenit angelis.go ⁊ ſenſus interior. gͦ nō ſolū cōuenitaīe. ¶ Cōtra. ſenſus interior cōmunis ē nobis et brutis. Un̄ aug. in li. de libe. arbi. Arbitror illud eē manifeſtū. interiore ſenſum illū non ea tm̄ ſentire que accipit alīqꝫ ſenſibus corꝑis. ſꝫ et̄ ip̄os ab eo ſentiri. Nō eī aliter beſtia moueret ſe appetēdo vel fugiēdo. niſi ſe ſentireſentiret. ſꝫ nihil ē cōmune angelis ⁊ brutis. gͦ ſenſus interior nō cōuenit. ¶ Rn̄ſio. ſenſus interior dr̄ duobusmodis. Uno mō dr̄ ꝓprie ẜm ꝙ ſentire ꝑtinet ad ꝑtē ſenſibilē. et hoc mō nō ꝯuenit angelis ſenſus interior. et ſicaccipit aug. ſenſuꝫ in predicta auctoritate. que eſt in li.de libe. arbi. Alio mō ſumitur ſenſus cōmuniter. ẜm ꝙintelligere dr̄ ſentire. ⁊ ſic accipit aug. ſentire ī li. de ciui. dei. cū dicit. ꝙ ſentire cōuenit angelis. ⁊ hoc mō ſenſus interiornit angelis.¶ Nembrum quintūDquintū quo querit̉. de ꝗbus eſt ſenſusinterior. ſiue reſpectu quoꝝ. Utrū .ſ. reſpectu ſenſibiliū. aut tm̄ reſpectu intelligibilium. Ꝙ reſpectu ſenſibiliū videt̉. Aug. inli. de libe. arbi. Si ſentit ſe nō videre dū nō videt. neceſſe eſt etiā ꝙ ſentiat ſe videre dū videt. quia cū eo appetitu mouet oculū videns quo mouet nō videns. indicat ſevtraqꝫ ſentire. ſi ergo ſentit ſe videre dū videt. cū illd̓ ſitſenſibile. eſt reſpectu ſenſibilium. nō ſolū reſpectu intelligibiliū. ¶ Cōtra. hugo de ſancto victo. poſitꝰ ē homoin medio .ſ. inter angelum ⁊ bruta animalia. vt intus etforis ſenſum haberet. Intus ad inuiſibilia. foris ad viſibilia. Intus ꝑ ſenſum rōis. foris ꝑ ſenſum carnis. ergoſenſus interior eſt ſolum ad inuiſibilia. ¶ Itē aug. in li.de ſpū et aīa. duo ſunt in homīe ſenſus vnus interior. ⁊vnus exterior. ⁊ vtrūqꝫ bonū ſuum habet in quo reficit̉.ſenſus interior reficitur in cōtemplatōe diuinitatis. ſenſus exterior in cōtemplatōe humanitatis. ergo ſicut ſenſus exterior ē in homine reſpectu ſenſibiliū. ita videturꝙ interior ſit tm̄ reſpectu intelligibiliū. ¶ Ad qd̓ dicendū ſicut dictum eſt. ſenſus interior accipitur dupliciter.Aliqn̄ em̄ accipit̉ ꝓ ſenſibili ꝑte .ſ. interiori. ⁊ hoc mō loquit̉ aug. in li. de libe. arbi. de ſenſu interiori. Alio mōaccipit̉ ꝓ ꝑte intelligibili. ⁊ hoc mō loquuntur alie dueauctoritates de ſenſu interiori .ſ. autoritas hugo. ⁊ aug.in li. de aīa et ſpiritu.¶ Nembrum ſextumDſextū quo querit̉. vtruꝫ ſenſus interiorimpediat̉ ꝑ exteriorē. Ꝙ videt̉ per hoc qd̓dicit aug. in li. de aīa et ſpiritū. Cū exterior ſenſus carnalis bono ſuo vtit̉. interiorIenſus mētis quaſi obdormit. nō eī cogitat bona q̄ ſuntinteriōis ſenſus. qui iocūditate exterioꝝ bonorū capiturergo ſenſus interior impeditur per exteriorem. ¶ Contra ſenſus interior preſidet exteriori ⁊ regit ip̄m. ſꝫ quodpreſidet alij. nō mutatur per ip̄m. ſed potius mutat ip̄mergo interior ſenſus nō impeditur nec retardatur a ſuaoꝑatōe per exteriorē. ¶ Item fantaſia que plus eſt vnita ſenſui exteriori ꝙͣ intellectiua. nō impeditur ꝑ ip̄m ergo nec multo fortius intellectiua que plꝰ elongat̉. ¶ Adhoc dicēduꝫ. ꝙ ſenſus interior ẜm ꝙ accipit̉ ꝓ parte intellectiua. impeditur ꝑ oꝑatōem ſenſus exterioris. ⁊ eſtrō huius. nō quia preſideat illi vel nō preſideat. ſꝫ quiacū anima ſit vna et ſimplex. habens potētias diuerſas.tn̄ intendit oꝑationi ſenſus exterioris. minus eſt intenta oꝑatōi ſenſus interioris. ¶ Ad hoc quod obijcitur. ꝙfantaſia nō impeditur que magis vnitur exteriori ſenſuiꝙͣ intellectiua. Rn̄ſio. ꝙ non ē ſimile de fātaſia et de ꝑteintellectiua. Nam ſenſibilis exterior ⁊ fantaſia currūtẜm eandē materiā. et ſunt circa ſenſibilia. et ideo vnumnō impedit alterū nec retardat. ſꝫ intellectiua et ſenſibilis exterior currūt ẜm diuerſas vias. et ideo vna impedit aliam.
¶ Queſtio. lxxj. de cōſideratione virium motiuarum rationalium.Piuuante gratiadei ꝓcededū ē ad ꝯſideratōeꝫ viriū motiuarū rōnaliū. quarū differēter ponit̉diuiſio. ¶ Ioh̓. dama. ponit diuiſioneꝫꝑ theliſim ⁊ buliſim. hoc ē ꝑ volūtateꝫnaturalē et intellectiuā. noīe aūt electiue volūtatis. intelligit liberū arbitriū ſicut infra ſuo tractatu determinat. ¶ Aug: v̓o in li. de aīa et ſpū. ponit rōnalē. ꝯcupiſciſcibilē. ⁊ iraſcibilē. et dicit totā aīam. eē in his potētijs.Potētias aūt ibi diſtinguit a viribꝰ in hoc. ꝙ potētie dicūtur motiue. vires aūt cognitiue. licꝫ potētie poſſint dici vires. et ecōuerſo. Ex diuerſis auteꝫ locis colligūturdue .ſ. ſindereſis quā ponit greg. ſuꝑ eze. ⁊ liberū arbitrium quod a diuerſis ponitur expoſitoribus. ⁊ ſumiturab eo qd̓ dr̄. xv. eccͣi. Ab initio fecit hoīeꝫ. ⁊ reliquit eūin manu cōſilij ſui ⁊cͣ. vbi dat circūlocutōem liberi arbitrij. ¶ Ph̓us v̓o ſolū intellectū practicū videt̉ pone̓ vīmotiuā ex ꝑte intellectualis aīe. Aug. v̓o ponit ſuꝑiorē⁊ inferiorē portōem rōis. ¶ Primo igit̉ inquiramus. ſivna ſola ſit potētia motiua aut pl̓es. ¶ Secūdo ſi pl̓esaliquo mō. penes quid accipiat̉ diſtinctio. cū multiplexſit diuiſio. deinde exequendum eſt de illis maxime quead theologicam ſpectant ſpeculatōnem in queſtione ſejenti.¶ Nlembrum primuꝫD primū quo querit̉. vtrū ſit vna ſola potētia. et videt̉ ꝑ hoc ꝙ eēntia anīe rōnalisſiue ſubſtātia ſimplicior ē. ꝙͣ ſit eēntia celeſtis corꝑis. ſꝫ eēntia celeſtis corꝑis habꝫnicā vī motiuā. gͦ ml̓to fortius aīa rōnalis habebit vnicā vim motiuā. ¶ Preterea. aīa rōnalis ẜm ſeip̄am inꝙͣtum ē ſpūs. ē ſicut intelligētia angelica: ſꝫ intelligētiaangelica nō hꝫ niſi vnicā vim motiuā. gͦ nec aīa rōnalisẜm ꝙ hmōi. ¶ Ad idē facit. ꝙ ph̓s vna tm̄ vim pone̓ videt̉ .ſ. intellectū practicū. et ē exemplū ſuū de ſpera pͥmaque vniformit̉ mouet̉. ⁊ vnicū hꝫ motū. lꝫ alie ſpere motꝰ habeāt deformes. ſic at̄ ē de intellectu practico. vidr̄ gͦex ꝑte rōnal̓ aīe vnica eē potētia. ¶ Cōtra ml̓tiplex motꝰ ꝓcedit ab aīa rōnali .ſ. motꝰ ẜm alteratōeꝫ. vt a galdio ī triſticiā. ⁊ ecōuerſo motꝰ localis: ſꝫ ml̓tiplicis moī ſpē. ml̓tiplex dr̄ eē prīcipiū. cū gͦ vis motiua ſit prīcipiuꝫ motꝰ. erit multiplex vis motiua. ¶ Itē ab aīa ſic̄ dīcioh̓. dama. ſūt ⁊ actōes. ⁊ ī ea ſūt paſſiones. ꝓpt̓ qd̓ eritvis motiua actiua ⁊ paſſiua. ⁊ ita pl̓es. ¶ Ite ē motꝰ ẜmappetitū ⁊ ẜm fugā. ⁊ motꝰ iſti ſūt ꝯtrarij. gͦ ꝓcedūt a cōtrarijs prīcipijs. gͦ differētes vires erūt. ẜm qͣs ē appetitꝰ⁊ fuga. ¶ Ite ph̓s ī li. de aīa poīt duplicē motiuā rōnalēintellectū ⁊ appetitiuā vī. ¶ Ad qd̓ dd̓m. ꝙ ſūt pl̓es motiue rōnales. ¶ Ad obiectu at̄ pͥmo ī ꝯtrarium dd̓m ē. ꝙph̓s cū loꝗt̉ de motiua vi corꝑis ſuꝑceleſtis. loꝗt̉ de illaẜm quā fit motꝰ circl̓aris. ⁊ dr̄ motiua vis. ſic̄ diſpoſitōmobil̓. ſꝫ ē vis motiua alia. ẜm quā ē prīcipiū motꝰ actiue ī his īferioribꝰ. ⁊ ita ē vis ml̓tiplex et̄ ī corꝑe ſuꝑceleſti. ſꝫ vnica dr̄ ẜm quā mouet̉ circularit̓. ⁊ n̄ mouet̉ ī rectū nec violētat̉. ¶ Ad ſcd̓m dd̓m. ꝙ lꝫ aīa rōnal̓ inqͣtūē ſpūs. quādā hꝫ ſil̓itudinē ītelligētie āgelice. nihilominꝰ hꝫ vī directiuā ad bonū q̄ dr̄ ītellectꝰ practicꝰ. ⁊ vī appetitiuā boni. p̄ter hͦ at̄ aīa rōnal̓ īqͣtū ē aīa. hꝫ quādaꝫvī appetitiuā ex inclinatōe ad corpꝰ. ⁊ ita n̄ dicet̉ aīa rōnal̓ tm̄ hr̄e vnā vī motiuā. ſꝫ pl̓es. Si v̓o dicat̉ ītelligentia āgelica hr̄e vnicā. hͦ dici pt̄ ī ꝯꝑatōe ad aīaꝫ rōnalē īꝙͣtū ē aīa. ¶ Ad illd̓ qd̓ tercō obijcit̉. dd̓m ꝙ ph̓s diuidēdo ꝯͣ fātaſiā q̄ ē ꝑtis ſenſibil̓. poīt vnicā .ſ. ītellectū. ꝗ ītellectꝰ ē rectꝰ. fātaſia at̄ rct̄a ⁊ n̄ rct̄a. nihilominꝰ pōit̉ appetitiua rōnal̓ vis ꝑtis illiꝰ. vn̄ dic appetitiuū ⁊ intellectiuū. Un̄ poīt pl̓es vires ꝑtis rōnalis motiue.