dona iniquoꝝ nō ꝓbat altiſſimus. cū ergo iſti nō habeant niſi dona iniqͦꝝ: nō debēt eē accepta ab eccl̓ia q̄ recipit iure altiſſimi. ¶ Ad qd̓ dd̓m. ꝙ decime quedā ſuntp̄diales ⁊ quedā ſunt ꝑſonales. decīe v̓o p̄diales ⁊ ꝗcꝗdoccaſiōe p̄dioꝝ ſolebat eccl̓ie ꝑciꝑe: pn̄t eccl̓ie pete et aiudeis rdioꝝ q̄ ab eis poſſidēt̉. ſic̄ habet̉ exͣ de decimis. de terris. vbi dr̄. ꝙ iudei ꝯpellendi ſunt ad decīasꝑſoluēdas de terris quas colūt. vl̓ ad poſſeſſiones penitus renūciādas: ne forte eccl̓ie illa occaſiōe ſuo iure valeāt fraudari. Sil̓r habetur exͣ. d̓ vſur̄. ꝙͣto. vbi dr̄. ꝙ iudei cōpellēdi ſunt ad ſatiſfaciēdū ꝓ d̓cimis ⁊ oblatōibꝰdebitis qͣs a xp̄ianis de domibꝰ et poſſeſſionibꝰ alijs reciꝑe ꝯſueuerūt. vt ſic eccl̓ie ꝯſeruēt̉ indēnes. nō ꝙ d̓ vſuris aliqua accipiāt̉ ſiue de illicitis acꝗſitis. vel ꝙ oblatōes recipiāt̉ ī eccl̓ia ab ip̄is iudeis. ſꝫ de licite acꝗſitisab eis rōe domoꝝ qͣs incolūt. ne eccl̓ia enormiter ledat̉ſi tn̄ honeſtas eccl̓ie ī hac ꝑte ẜuet̉. ſi v̓o repugnaret honeſtati nec enormit̉ leſa eēt eccl̓ia: ad vitatōem ſcandalieēt ſuꝑſedēdū. ⁊ ꝑ hoc pōt ſolui obiectū ī cōtrariū qꝛ devſuris inqͣtū hmōi nō pt̄ eccl̓ia decimas vel oblatōnespete̓. Et lꝫ terre de vſuris eēt empte nihilominꝰ eccl̓iapt̄ pete̓ decimas. qꝛ ille ꝗ vendidit nō poterat vēde̓ niſihabebat iuris. res aut ip̄a trāſit cū onere ſuo. ¶ Adſecūdū dd̓m. ꝙ lꝫ oblatōes vel dona non ſint accepta adeo inꝙͣtum ab iniꝗs offerūt̉. ea tn̄ q̄ debēt̉ rōe qͣ debēt̉ſūt accepta ſi ſoluāt̉. vn̄ ẜm ꝗd accepta ſūt. ẜm ꝗd n̄ ſūtaccepta. ip̄a tn̄ actio q̄ a ꝑuerſa volūtate egredit̉ nō eſtaccepta. cū aūt ex rapina vel vſura aliꝗd offert̉ nō ē acceptū. qꝛ nō d̓ ſuo offert. ſꝫ reſtitutō eiꝰ inqͣtum ſic ē. eētacce¶ Nembruꝫ quartuꝫUarto querit̉ vtrū xp̄iani poſſint hr̄e iudeū vel ſaracenū mancipiū. qd̓ vidr̄ per hͦqd̓ dr̄. xxiij. q. viij. diſꝑ. vbi dr̄ de ſaracēis⁊ exͣ. d̓ iudeis. vbi dr̄ ꝙ iudei ſubmiſſi ſūtex ꝓpria culpa ꝑpetue ẜuituti. gͦ xp̄iani pn̄t hr̄e iudeumvel paganū mancipiū. hͦ et̄ obtinet ꝯſuetudo ī ꝑtibꝰ remotis. ¶ Cōtra .xxviij. q. j. dr̄. quicūqꝫ ex his ꝗ baptizati ſunt āmodo infideliū ꝯſortia nō vitauerint et hi xp̄ianis donētur ⁊ illi publice cedibꝰ deputēt̉. ⁊ ibidē. Nullus clericꝰ aut laicꝰ cū iudeis habitet. ⁊ rōem vidr̄ apl̓sdice̓ .j. corinth̓. xvj. Corrūpūt bonos mores colloquia pͦua. ¶ Ad qd̓ dd̓m. ꝙ licitū ē xp̄ianū hr̄e ſubditū paganū vel iudeū. nō tn̄ dꝫ hr̄e familiaritatē cū ip̄o. ſic̄ habr̄exͣ. de iudeis. ad hoc. nimia em̄ familiaritas poſſet eſſeoccaſio ꝑtrahēdi ad malū infidelitatis. ſi tn̄ ille voluerit fieri xp̄ianꝰ cū effectu: nō dꝫ ꝓhiberi. inſpiratio em̄ſpūſſancti in hmōi nō ē repellēda. nec ꝓpter hͦ aufert̉ ſeruitiū dn̄i ſꝫ ſeruire dꝫ vl̓ al̓s ꝓcurari debet eiꝰ liberatioa ẜuitute. ¶ Ad obiecta at̄ in ꝯtrariū dd̓m ē ꝙ n̄ negat̉ex ill̓ aucͣtibꝰ ſb̓iecto ẜuitutis ſꝫ cohibitō faīliaritatis.Queſtio. clxxxj. de HereſiOnſequenter dicēdū ē de his pctīs ꝑ q̄ recedit̉ a debitocultū ſiue honore maieſtatis diuīe. Recedit̉ aūt ꝑ apoſtaſiā. ſciſma et hēſim.q̄ tria pn̄t ſic diſtīgui vt hēſis attendat̉receſſus a fide eccl̓iaſtica quā pͥus tenuit. ſciſma v̓o r̄ceſus ab vnitate eccl̓ie. cū mēbrū ꝑtinaciter nō vult capiti obedire. Apoſtaſia v̓o ꝓprie dicta ē temerariꝰ r̄ceſſusa ſtatu ordinis ſuſcepti ſic ē de clericis ī ſacris ordinibꝰꝯſtitutis. ꝗ de facto contrahūt. et de his qui iam clericieffecti ſunt clericatū poſtponūt. In oībꝰ at̄ his de honorat̉ dei maieſtas quātū ī ip̄is ē ī male credēdo. qd̓ ad intellectū pt̄ ꝑtine̓. vl̓ ab vnitate capitis ſe ſeꝑando qd̓ pͥncipaliter ꝑtinet ad effectū vel honorē clericatꝰ r̄ijciēdoqd̓ ad effectū ꝑtinet maxīe. Primo gͦ dd̓m ē de he̓ſi. Secūdo de ſciſmate. Tercio de apoſtaſia. ¶ Circa v̓o here
ſim pͥmo q̄rit̉ ꝗd ſit. Secūdo de differentia eiꝰ. Tercioad qd̓ genꝰ ſeptē pct̄oꝝ reducat̉. Quarto vtrū ſit initiūoīm pct̄ōꝝ. Quīto d̓ quātitate pct̄i. Sexto ꝯͣ qd̓ p̄ceptūſit ſpāliter. Septimo vtruꝫ hereſis ad oīa credibilia ſeextedat: an ſolū ad credibilia q̄ ꝑtinēt ad articl̓os fideiOctauo de oppoſitōe. Nono de neceſſitate hereſis. Decimo de p̄uatōe coīonis hereticoꝝ ⁊ pena. Undecimotolerātia ip̄oꝝ et oppoſito. Duodecio de duratōe hēſuꝫTredecimo de reuertētibꝰ ab hereſi.¶ Mlēbrum primūD pͥmū qͦ q̄rit̉ ꝗd ſit hēſis in genē dic̄ ſicaug. in li. de vtilitate credēdi. tria ſunt velut finitima ſibimet in animis hoīm diſtīctōe digniſſima. intelligere. crede̓. opinari. q̄ ſi ꝑ ſeip̄a cōſiderent̉ ſic pn̄t diſtingui. pͥmuꝫ ꝑ ſeſſine vicio ē. ſecūdiqn̄ cū vicio. terciū nūqͣ ſine viciehēſiscū ſit ſꝑ cū vicio: magis videt̉ appropinqͣre cumcū intellectu vl̓ credulitate. Hoc etiā videturopiex rōeici ī eodē li. poſita. hēticꝰ ē ꝗ alicuiꝰ tꝑalis cōmodi et maxime gl̓ie prīcipatuſqꝫ gr̄a falſas et nouasnes vel gignit vel ſeꝗt̉. cū gͦ hē̓ticus hereſim ſeqͣhereſis erit opinio falſaodē li. qd̓ intellidebemꝰ rōi. qd̓ credati. qd̓ opinamur ērorreſiad opinionē reduhēſis ⁊ fidesēcit̉.In cōiter ſe. ergo hēſtinet̉nfidelitate. ſꝫ infidelitas ē falſa credulitaeria determīata .ſ. ꝯͣ veritatē q̄ ē ẜm pietatē. gͦ hereſis ſub incredulitate ꝯtinet̉. ¶ Itē aug. ī li. ſudicto. crede̓ tūc culpabile ē cū de deo aliꝗd indignū credit̉. ſꝫ oīs hēticꝰ ꝗd indignum de deo aſſerit aūt algnū deaſſerit. gͦ hēſis ſub credulitate ꝯtinet̉.ꝯtineatur aliqn̄ ſub vno illoꝝ. aliqn̄ ſitercio: videt̉ ꝑ hoc ꝙ aliqui hēticiucūtur ad aqd̓ nō ē aſſerlū ī his q̄ ꝑtinēt ad fidē ex ꝗbuſdāſic̄ fuit de manicheis. ſꝫ intellectꝰ innitit̉ rōi. gͦ hmōi acceptio dicet̉ intellectꝰ. ⁊ ſic he̓ſis ſub intellectu ꝯtinet̉.Alij aūt inducūt̉ ad ꝯſentiēdū. ī talibꝰ em̄ aucͣtibꝰ male intellectis ſꝫ credulitas innittit̉ aucͣti: gͦ hereſis cū ſittalis acceptio erit ſub credulitate. ¶ Itē alij inducūturex rōibus apparentibus ex quibꝰ gignit̉ opinio falſa.ſic errāt. gͦ hereſis ꝯtinet̉ ſub opinionē ẜm hoc. ¶ Sꝫ ꝯͣhͦ videt̉ dice̓ bern̄. in li. ad euge. vbi diſtīguit inter intellectū ⁊ fidē et opinionē. Intellectꝰ ē ex veriſſimis rōibꝰrei cuiuſcūqꝫ certa ⁊ manifeſta noticia. fides aut ē volūtaria q̄dā et certa p̄libatio nōduꝫ ꝓpalate veritatis. opinio v̓o eſt qͣi ꝓ vero habere aliquid qd̓ falſuꝫ eē neſciasItem intellectꝰ rōni innitit̉. credulitas aucͣti: opinio v̓oſola in ſimilitudine ſe tuet̉. hereſis ergo cū elongata ſita veritate nec ſub intellectu nec ſub fide cōtinebat̉ ſꝫ ſubopinionē ſolū. ¶ Ad qd̓ dd̓m. ꝙ hereſis in ꝑte reſpicitaffectū. et in ꝑte intellectuꝫ ſicut et fides. quo ad hocreſpicit affectū ē in genere peccati. peccatū em̄ ē in votate. quo ad hoc aūt ꝙ reſpicit intellectū ē ī genere falſe credulitatis. ⁊ ex opinione originē trahit. ¶ Ad obiectū aūt dd̓m. ꝙ lꝫ opinio nūqͣ ſit ſine vicio. nō tn̄ hereẜē opinio eēntialiter. dr̄ em̄ opinio eē cū vicio ſemꝑ. quiaē cū formidine alterius ꝑtis. formido aūt penā quādādicit et quo ad hoc ē ibi viciū. credere aūt nō ſꝑ ē cū vicio ſꝫ tunc cū creditur qd̓ nō eſt credendū. ⁊ hoc mō hereſis eſt ſub credulitate. nō ꝙ ſemꝑ innitat̉ aucͣti nō bene intellecte: ſꝫ etiā rōni apparēti. et quo ad hoc vicinat̉cū opniione. ¶ Ad ſecūdū dicēdū. ꝙ cū dr̄ ꝙ hereticusgignit nouas opiniones vel ſeꝗtur. opinio accipitur ibiꝓ aſſertōe ſiue ꝓ acceptōe que coīs ē credulitati. ¶ Adterciū dd̓m. ꝙ cū dic̄ aug. ꝙ credere debet̉ aucͣti. opiniov̓o errori. nō accipit credere ꝓut ē cōmune credulitativere et falſe ſed ꝓut ꝯuenit fidei. opinio autē nō accipit̉ibi ꝓ acceptōe vnius ꝑtis cū formidine alterius. ſed accipitur ꝓ opinionē ẜm ꝙ cōmune ē ad falſaꝫ credulitatem. et ſic hereſis pōt dici opinio. ¶ Ad illud v̓o quod