Druckschrift 
2 (1481) Tabula tractatuus hui[us] secūde ptis sūme alexādri
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

dona iniquoꝝ ꝓbat altiſſimus. ergo iſti habeant niſi dona iniqͦꝝ: debēt accepta ab eccl̓ia recipit iure altiſſimi. Ad qd̓ dd̓m. decime quedā ſuntp̄diales quedā ſunt ꝑſonales. decīe v̓o p̄diales ꝗcꝗdoccaſiōe p̄dioꝝ ſolebat eccl̓ie ꝑciꝑe: pn̄t eccl̓ie pete et aiudeis rdioꝝ ab eis poſſidēt̉. ſic̄ habet̉ exͣ de decimis. de terris. vbi dr̄. iudei ꝯpellendi ſunt ad decīasꝑſoluēdas de terris quas colūt. vl̓ ad poſſeſſiones penitus renūciādas: ne forte eccl̓ie illa occaſiōe ſuo iure valeāt fraudari. Sil̓r habetur exͣ. vſur̄. ꝙͣto. vbi dr̄. iudei cōpellēdi ſunt ad ſatiſfaciēdū d̓cimis oblatōibꝰdebitis qͣs a xp̄ianis de domibꝰ et poſſeſſionibꝰ alijs reciꝑe ꝯſueuerūt. vt ſic eccl̓ie ꝯſeruēt̉ indēnes. vſuris aliqua accipiāt̉ ſiue de illicitis acꝗſitis. vel oblatōes recipiāt̉ ī eccl̓ia ab ip̄is iudeis. ſꝫ de licite acꝗſitisab eis rōe domoꝝ qͣs incolūt. ne eccl̓ia enormiter ledat̉ſi tn̄ honeſtas eccl̓ie ī hac ꝑte ẜuet̉. ſi v̓o repugnaret honeſtati nec enormit̉ leſa eēt eccl̓ia: ad vitatōem ſcandalieēt ſuꝑſedēdū. hoc pōt ſolui obiectū ī cōtrariū qꝛ devſuris inqͣtū hmōi pt̄ eccl̓ia decimas vel oblatōnespete̓. Et lꝫ terre de vſuris eēt empte nihilominꝰ eccl̓iapt̄ pete̓ decimas. qꝛ ille vendidit poterat vēde̓ niſihabebat iuris. res aut ip̄a trāſit onere ſuo. Adſecūdū dd̓m. lꝫ oblatōes vel dona non ſint accepta adeo inꝙͣtum ab iniꝗs offerūt̉. ea tn̄ debēt̉ rōe debēt̉ſūt accepta ſi ſoluāt̉. vn̄ ẜm ꝗd accepta ſūt. ẜm ꝗd ſūtaccepta. ip̄a tn̄ actio a ꝑuerſa volūtate egredit̉ eſtaccepta. aūt ex rapina vel vſura aliꝗd offert̉ ē acceptū. qꝛ ſuo offert. ſꝫ reſtitutō eiꝰ inqͣtum ſic ē. eētacce Nembruꝫ quartuꝫUarto querit̉ vtrū xp̄iani poſſint hr̄e iudeū vel ſaracenū mancipiū. qd̓ vidr̄ perqd̓ dr̄. xxiij. q. viij. diſꝑ. vbi dr̄ de ſaracēis exͣ. iudeis. vbi dr̄ iudei ſubmiſſi ſūtex ꝓpria culpa ꝑpetue ẜuituti. xp̄iani pn̄t hr̄e iudeumvel paganū mancipiū. et̄ obtinet ꝯſuetudo ī ꝑtibꝰ remotis. Cōtra .xxviij. q. j. dr̄. quicūqꝫ ex his baptizati ſunt āmodo infideliū ꝯſortia vitauerint et hi xp̄ianis donētur illi publice cedibꝰ deputēt̉. ibidē. Nullus clericꝰ aut laicꝰ iudeis habitet. rōem vidr̄ apl̓sdice̓ .j. corinth̓. xvj. Corrūpūt bonos mores colloquiaua. Ad qd̓ dd̓m. licitū ē xp̄ianū hr̄e ſubditū paga vel iudeū. tn̄ dꝫ hr̄e familiaritatē ip̄o. ſic̄ habr̄exͣ. de iudeis. ad hoc. nimia em̄ familiaritas poſſet eſſeoccaſio ꝑtrahēdi ad malū infidelitatis. ſi tn̄ ille voluerit fieri xp̄ianꝰ effectu: dꝫ ꝓhiberi. inſpiratio em̄ſpūſſancti in hmōi ē repellēda. nec ꝓpter aufert̉ ſeruitiū dn̄i ſꝫ ſeruire dꝫ vl̓ al̓s ꝓcurari debet eiꝰ liberatioa ẜuitute. Ad obiecta at̄ in ꝯtrariū dd̓m ē negat̉ex ill̓ aucͣtibꝰ ſb̓iecto ẜuitutis ſꝫ cohibitō faīliaritatis.Queſtio. clxxxj. de HereſiOnſequenter dicē ē de his pctīs recedit̉ a debitocultū ſiue honore maieſtatis diuīe. Recedit̉ aūt apoſtaſiā. ſciſma et hēſim. tria pn̄t ſic diſtīgui vt hēſis attendat̉receſſus a fide eccl̓iaſtica quā pͥus tenuit. ſciſma v̓o r̄ceſus ab vnitate eccl̓ie. mēbrū ꝑtinaciter vult capiti obedire. Apoſtaſia v̓o ꝓprie dicta ē temerariꝰ r̄ceſſusa ſtatu ordinis ſuſcepti ſic ē de clericis ī ſacris ordinibꝰꝯſtitutis. de facto contrahūt. et de his qui iam clericieffecti ſunt clericatū poſtponūt. In oībꝰ at̄ his de honorat̉ dei maieſtas quātū ī ip̄is ē ī male credēdo. qd̓ ad intellectū pt̄ ꝑtine̓. vl̓ ab vnitate capitis ſe ſeꝑando qd̓ pͥncipaliter ꝑtinet ad effectū vel honorē clericatꝰ r̄ijciēdoqd̓ ad effectū ꝑtinet maxīe. Primo dd̓m ē de he̓ſi. Secūdo de ſciſmate. Tercio de apoſtaſia. Circa v̓o here

ſim pͥmo q̄rit̉ ꝗd ſit. Secūdo de differentia eiꝰ. Tercioad qd̓ genꝰ ſeptē pct̄oꝝ reducat̉. Quarto vtrū ſit initiūoīm pct̄ōꝝ. Quīto quātitate pct̄i. Sexto ꝯͣ qd̓ p̄ceptūſit ſpāliter. Septimo vtruꝫ hereſis ad oīa credibilia ſeextedat: an ſolū ad credibilia ꝑtinēt ad articl̓os fideiOctauo de oppoſitōe. Nono de neceſſitate hereſis. Decimo de p̄uatōe coīonis hereticoꝝ pena. Undecimotolerātia ip̄oꝝ et oppoſito. Duodecio de duratōe hēſuꝫTredecimo de reuertētibꝰ ab hereſi. Mlēbrum primūD pͥmū q̄rit̉ ꝗd ſit hēſis in genē dic̄ ſicaug. in li. de vtilitate credēdi. tria ſunt velut finitima ſibimet in animis hoīm diſtīctōe digniſſima. intelligere. crede̓. opinari. ſi ſeip̄a cōſiderent̉ ſic pn̄t diſtingui. pͥmuꝫ ſeſſine vicio ē. ſecūdiqn̄ vicio. terciū nūqͣ ſine viciehēſis ſit ſꝑ vicio: magis videt̉ appropinqͣre cum intellectu vl̓ credulitate. Hoc etiā videturopiex rōeici ī eodē li. poſita. hēticꝰ ē alicuiꝰ tꝑalismodi et maxime gl̓ie prīcipatuſqꝫ gr̄a falſas et nouasnes vel gignit vel ſeꝗt̉. hē̓ticus hereſim ſeqͣhereſis erit opinio falſaodē li. qd̓ intellidebemꝰ rōi. qd̓ credati. qd̓ opinamur ērorreſiad opinionē reduhēſis fidesēcit̉.Initer ſe. ergo hēſtinet̉nfidelitate. ſꝫ infidelitas ē falſa credulitaeria determīata .ſ. ꝯͣ veritatē ē ẜm pieta. hereſis ſub incredulitate ꝯtinet̉. Itē aug. ī li. ſudicto. crede̓ tūc culpabile ē de deo aliꝗd indignū credit̉. ſꝫ oīs hēticꝰ ꝗd indignum de deo aſſerit aūt algnū deaſſerit. hēſis ſub credulitate ꝯtinet̉.ꝯtineatur aliqn̄ ſub vno illoꝝ. aliqn̄ ſitercio: videt̉ hoc aliqui hēticiucūtur ad aqd̓ ē aſſer ī his ꝑtinēt ad fidē ex ꝗbuſdāſic̄ fuit de manicheis. ſꝫ intellectꝰ innitit̉ rōi. hmōi acceptio dicet̉ intellectꝰ. ſic he̓ſis ſub intellectu ꝯtinet̉.Alij aūt inducūt̉ ad ꝯſentiēdū. ī talibꝰ em̄ aucͣtibꝰ male intellectis ſꝫ credulitas innittit̉ aucͣti: hereſis ſittalis acceptio erit ſub credulitate. Itē alij inducūturex rōibus apparentibus ex quibꝰ gignit̉ opinio falſa.ſic errāt. hereſis ꝯtinet̉ ſub opinionē ẜm hoc. Sꝫ ꝯͣ videt̉ dice̓ bern̄. in li. ad euge. vbi diſtīguit inter intellectū fidē et opinionē. Intellectꝰ ē ex veriſſimis rōibꝰrei cuiuſcūqꝫ certa manifeſta noticia. fides aut ē volūtaria q̄dā et certa p̄libatio nōduꝫ ꝓpalate veritatis. opinio v̓o eſt qͣi vero habere aliquid qd̓ falſuꝫ neſciasItem intellectꝰ rōni innitit̉. credulitas aucͣti: opinio v̓oſola in ſimilitudine ſe tuet̉. hereſis ergo elongata ſita veritate nec ſub intellectu nec ſub fide cōtinebat̉ ſꝫ ſubopinionē ſolū. Ad qd̓ dd̓m. hereſis in ꝑte reſpicitaffectū. et in ꝑte intellectuꝫ ſicut et fides. quo ad hocreſpicit affectū ē in genere peccati. peccatū em̄ ē in votate. quo ad hoc aūt reſpicit intellectū ē ī genere falſe credulitatis. ex opinione originē trahit. Ad obiectū aūt dd̓m. lꝫ opinio nūqͣ ſit ſine vicio. tn̄ hereẜē opinio eēntialiter. dr̄ em̄ opinio vicio ſemꝑ. quiaē formidine alterius ꝑtis. formido aūt penā quādādicit et quo ad hoc ē ibi viciū. credere aūt ſꝑ ē vicio ſꝫ tunc creditur qd̓ eſt credendū. hoc hereſis eſt ſub credulitate. ſemꝑ innitat̉ aucͣti bene intellecte: ſꝫ etiā rōni apparēti. et quo ad hoc vicinat̉ opniione. Ad ſecūdū dicēdū. dr̄ hereticusgignit nouas opiniones vel ſeꝗtur. opinio accipitur ibi aſſertōe ſiue acceptōe que coīs ē credulitati. Adterciū dd̓m. dic̄ aug. credere debet̉ aucͣti. opiniov̓o errori. accipit credere ꝓut ē cōmune credulitativere et falſe ſed ꝓut ꝯuenit fidei. opinio autē accipit̉ibi acceptōe vnius ꝑtis formidine alterius. ſed accipitur opinionē ẜm cōmune ē ad falſaꝫ credulitatem. et ſic hereſis pōt dici opinio. Ad illud v̓o quod