Queſtio.clxxxvij.
niuerſario celebrando. ſi tn̄ deuotio fideliū eſt incōferēdo redditū: tenet̉ eccl̓ia ꝓpter deuotōneꝫ ipſoꝝ fideliūcelebrare ꝓ illis ꝓ quibus rogat̉. ¶ Ad ſcd̓m v̓o dicendū. ꝙ nō eſt recipiēda vel danda pecuīa ꝓ bn̄ficio abſolutōnis. ſic̄ hr̄ extra de ſymo. ad aures: ſi tamē ſunt cōſtitute alique pene ab eccl̓ia ꝓpter correctionē delinq̄ntium. pn̄t peti ꝯn̄ter nō ꝓ ipſo bn̄ficio abſolutōnis: ſꝫ vtꝓpter penā quā timet caueat deinceps a delicto. Uidēum autē eſt ne plus aſcribat̉ cupiditati ꝙͣ correctioni.tūc em̄ poſſet eſſe peccatum.Deinde queriturᵐ. §. iij.vtrū liceat dare bona tꝑalia viris religioſis vt orent ꝓeis. ⁊ videt̉ ꝙ nō. or̄o em̄ ē res ſpūalis ī ea vt petit̉ ſpūſſct̄s .ſ. donū ſpūſſct̄i: ſꝫ nō eſt licitū pone̓ imp̄ciabile ſubp̄cio: gͦ nō eſt licitū dare bona tꝑalia vt oratōnes fiant.¶ Contͣ dr̄. xvj. luc. facite vob̓ amicos de māmona iniꝗtatis ⁊cͣ. gͦ licitum eſt dare viris bonis vt orent pro ip̄o¶ Pretēa licitū ē dare tꝑalia hoc fine vt hēat̉ ſpūſſct̄usſed or̄ones ſunt ad impetrandū gr̄aꝫ alijs. gͦ licitum eſtdare tꝑalia ad hoc ꝙ viri boni orent ꝓ ip̄o. ¶ Preterealicitū eſt dare tꝑalia ad hͦ vt emat̉ regnū celorū. dicit̉ eīin math̓. xiij. Sil̓e ē regnū celoꝝ hoī neg. ⁊cͣ. et iterumvlt. ꝓuer. de mulieri forti. conſiderauit agrum et emitillū. ꝑ agrū aūt intelligit̉ ager paradiſi: ergo licitū eſtemere regnuꝫ celoꝝ: ſed regnum celoꝝ ml̓tomagis ē ꝙͣaliquod ſpūale in vita pn̄ti: ergo licitum eſt multo fortius emere ſpūalia in pn̄ti. ¶ Ad qd̓ rn̄det̉. ꝙ lꝫ daretꝑalia viris religioſis vt orent ꝓ eis. hec em̄ dictio pro.nō notat ibi rōnem appreciatōnis ſicut cum dicit̉ de pecunia ꝓ panno: ſꝫ notat rōnem ꝓuocatōnis vt ſcꝫ ꝓuocentur in amiciciā ſpūalem. et ꝑ ꝯn̄s ad orandū ꝓ ip̄iset hoc mō licitū eſt. nec ponit̉ ibi imp̄ciabile ſub preciotꝑali. ¶ Ad ſcd̓m v̓o dicendū. ꝙ licꝫ ꝯtingat emē bonaeterna. qꝛ ip̄a cadūt ſub merito. emere aūt illud non eſtaliud ꝙͣ mereri. dare em̄ tꝑalia ex caritate meritum eſtſꝫ gr̄a prima qua dant̉ ſpūalia bona vt in ſacramento ⁊hmōi cadit ſub merito. gͦ non eſt ſimile de prima gratiaquā nō pōt aliquis mereri ex condigno vnde datio tꝑaliū que ē extra gr̄am nō pōt attingere ad eam.Deinde queriturᵐ. §. iiij.vtrū ſit licitū dare vel reciꝑe pecuniā ꝓ ſepultura. dicoaūt ſepulturā ꝓut ē officiū qd̓ ꝓprie ad ſacerdotē ꝑtinetꝙ aūt licitū ſit: vidr̄ ex ꝯſuetudīe diu obtenta in eccl̓iaſuetudo aūt q̄ ortū hꝫ ex deuotōne ꝓ hꝰ nō eſt abolēdagͦ licite pōt accipi vel dari. ¶ Contͣ dr̄ extra. de ſymo.nō ſatis. vbi dicit̉. ꝙ pro ſepultura et criſmatis et oleiꝑceptione nulla cuiuſqꝫ p̄cij exactio attemptet̉. nec ſubobtenta cuiuſqꝫ ꝯſuetudinis ſuū reatū ꝗs tucat̉. qꝛ diuturnitas tꝑis nō minuit pct̄m ſed auget. ¶ Ad qd̓ rn̄detur. ꝑ hoc qd̓ dr̄ extra de ſymo. ad apl̓ica. ex qͦ accipitur ꝙ ſacerdotes nō dn̄t extorquere vel pete̓ an̄ ſepultūram vel ꝓ ſepultura. ſymonia em̄ eſſet ſic̄ hr̄ extra cū ineccl̓ie corꝑe. ſepultura aūt pōt pete̓ ex mādato ſuꝑiorisvbi eſt hmōi ꝯſuetudo. et hͦ dr̄ in illa decretali: ad apl̓icam. Sic aūt ſymonia ē vende̓ ſepulturā mortuoꝝ: itaſymonia ē vendere terrā bn̄dictā ad ſepeliendā mortuos debitā. vn̄ gen̄. xxiij. vitu ꝑat̉ ep̄hron ꝗ vēdidit abrabe agꝝ in qͦ erat ſepultura duplex in qͣ ſepeliebant̉ mortui. ⁊ ī ſignū hꝰ vituperij mutatū ē eiꝰ nomē. vn̄ cū pͥmodictus eſſet ephron: poſtea dictꝰ ē ep̄hran. In qͦ vt dicithiero. ſignat̉ nō eſſe ꝑfecte v̓tutis ꝗ potuit vende̓ memorias mortuoꝝ. videt̉ gͦ ꝙ pct̄m ſymoniacum cōmiſerit.¶ Sꝫ ꝯtra. totū qd̓ vedidit tꝑale ē. nō eſt gͦ ſpūale necannexipūali. gͦ nō ꝯmiſſi ſymoniā. ¶ Iteꝫ ſi ꝯmiſit ſymoniāvēdidit nō vendēdū. gͦ abrahā emit nō emendūgͦ ꝯmiſit ſymoniā ſicut ephron vendēdo ⁊cͣ. ¶ Item videtur magis peccare abrahā ꝙͣ ep̄hron. qꝛ ephron voluit etratis dare agrū ad ſepeliendum mortuum ſuū. ⁊abrahā accipere noluit niſi pecunia mediante: gͦ ſcan-
dalizauit eum. et ita videt̉ magis peccaſſe ꝙͣ ep̄hron.¶ Ad hoc dicūt ꝗdaꝫ ꝙ abraha emit quendā agꝝ magnum in qͦ erat illa magna ſpelūca in qͣ ſepeliebanturnortui. vn̄ nō peccauit qꝛ tranſit ſpelūca illa cū vniueſitate. ſic̄ cū ꝗs emit villaꝫ cui annexū eſt iuſpatronaalicuiꝰ eccl̓ie. nō ꝯmittit ſymoniā: qꝛ iuſpatronatꝰ trāſit cū illa vniuerſitate: ſꝫ eadē rōne ep̄hron nō peccauitvendidit em̄ agrū ⁊ cū illo tranſiuit ſpelunca. qͣre gͦ mutatū eſt ei nomē. Ad hͦ dicebat p̄poſitiuꝰ. ꝙ nō legit̉ ꝙīger ille ꝯſecratꝰ fuerit ſpelūce vel etiā ſpelūca illa ad hͦbn̄dicta vel ꝯſecrata fuerat: ſꝫ antiꝗ pr̄es in illa ſpelunca duplici faciebāt ſe ſepelire: ſperātes ſe reſurrecturoseſſe cū filio dei. et dicebat̉ illa ſpelūca duplex. qꝛ duashabebat māſiones: vnā ſuꝑiorē in qͣ ſepeliebant̉ viri etaliā inferiorē in qͣ femīe. vn̄ cū nō eſſet terra illa benedicta. nō peccauit abrahā emendo nec ephron vendēdomutatū tn̄ eſt ei nomē. qꝛ deſcendit a ſtatu ꝑfectiōis adſtatū imꝑfectōis. priꝰ em̄ voluit dare gratis qd̓ ē ꝑfectorū. ⁊ poſtea vēdidit cariſſime. vn̄ pͥmo dicebat̉ ep̄hron.i. ꝯfirmatꝰ et ꝑfectꝰ. poſtea dictꝰ ē ep̄hran īfirmꝰ et imꝑfectꝰ. eadē eſt rō ꝯmutatōnis noīs ẜm aliā ſolutōneꝫ q̄dicit ꝙ ſpelūca tranſiuit cū vniuerſitate. ſic̄ at̄ ſymoīaeſt vende terrā bn̄dictā. nō ꝓpter terrā ẜ ꝓpter bn̄dictōꝫī̄ ſpūalis eſt: ita ſymonia ē in ꝗbuſdā mīmis. vn̄ ſymonia eſt vendere panē bn̄dictum ⁊ aquā benedictā. ſpūalis em̄ eſt et delet multa venialia.¶ Articulus ſecundusEcūdo querit̉ de ſymonia q̄ ꝯſiſtit in vendēdo annexuꝫ ſpūali. et pͥmo de iure ꝑcipiendidecimas. Circa qd̓ querit̉ vtrū licitū ſit vendere ius ꝑcipiendi decimas: aut cōmittatur ſymoniaꝫet videt̉ ꝙ nō ꝯmittat̉ ſymonia. milites em̄ hn̄t ius ꝑcipiendi ꝑticampū. et ius illud dr̄ terrenū. eſt aūt ꝑticāpum decima vel vndecima vel duodecima ꝑs gelimarūẜm diuerſas ꝯſuetudines diuerſaꝝ regionū. pn̄t gͦ milites hr̄e ius ꝑcipiēdi decimas: gͦ nō eſt ſymonia. cū nonale ſub p̄cio. ¶ Contͣ ius ꝑcipiēdi decimasponit̉ ilordini. ſoli em̄ clerici hn̄t ius ꝑcipieſt anneut hr̄ ex ꝯcilio lateran̄. de deci. ꝓhibeendi decimas cū aīaꝝ ſuaꝝ ꝑiculo in alios laimus necos valeant trāſferre: ſꝫ ſymonia eſt volūtas emēdi velvendendi ſpūale vel annexū ſpūali: ergo ſymonia ē vendere vel emere ius ꝑcipiendi decimas.Item queritur vtꝝᵐ. §. j.poſſint vendi decime laicis ſine ſymonia? et videt̉ ꝙ n̄.dīc em̄ greg. j. q. iij. ꝑuenit. Si ꝗs amō ep̄s inuentꝰ fuerit ꝗ decimas atqꝫ xp̄ianoꝝ oblationes laicalibꝰ ꝑſonis militū ſiue ſeruitoꝝ hꝰ diuini p̄cepti trāſgreſſor. inter maximos hereticos et antexp̄os nō mīmꝰ habeat̉. etſic Nicena ſynodus de ſymoniacis cenſuit. et qui datep̄is et ꝗ recipiūt ꝓ precio vel bn̄ficio eternis ignibꝰ deputent̉. ſil̓e dic paſchaſiꝰ ꝯn̄ter. ¶ Contͣ fructꝰ decimaꝝſunt res tꝑales. res at̄ tꝑales emi pn̄t ⁊ vēdi ſine ſymonia. gͦ nō eſt ſymoniacū vende vel emē decimas.Deinde queritur .§. ij.vtrum laici poſſint ꝑcipere oblatōnes datas eccl̓ijs? etvidet̉ ꝙ nō. dicit em̄ damaſ. oblatōnes q̄ intra ſanctameccl̓iam offerunt̉. nullo mō ſub dn̄io laicorū detineant̉¶ Item oblatōnes qͣs xp̄iani offerūt ꝓ pct̄is ſuis. ad hͦofferunt̉ vt ꝓ ppl̓o oretur: ſed nō eſt officiū laicoruꝫ ſꝫ ſacerdotū orare ꝓ populo: gͦ nō eſt licitū ipſis laicis recipere oblatōnes. ¶ Preterea in veteri teſtō ꝓhibituꝫ fuit filijs iſrahel ne comederēt panes ſct̄os p̄terꝙͣ aaronet filij eiꝰ: ſꝫ multonobilius eſt qd̓ offert̉ in noua lege q̄qd̓ offerebat̉ in veteri. gͦ nō eſt licitū laicis in nouo teſreciꝑe oblatōnes eccl̓iaꝝ. ¶ Contͣ. oblatōnes ille ī ſuiſub̓a ſunt res tꝑales. licitū aūt eſt eis hr̄e dominiū rerūtꝑaliū. gͦ licitū eſt ꝑcipere oblatōnes.