Druckschrift 
2 (1481) Tabula tractatuus hui[us] secūde ptis sūme alexādri
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Grego. qui vltro ambit vel importunū ſe ingerit: ꝓculdubio eſt repellendꝰ. nam ſic nititur ad altiora cōſcendere: quid aliud agit niſi vt creſcendo decreſcat.Peinde queriturᵐ. §. j.ſi p̄ces fiant ab alio vtꝝ ſymonia ſit vel in ordine vel inbeneficio; et videt̉ ſic. hoc qd̓ dicit greg oꝑtet ne donū neqꝫ gr̄am neqꝫ quorūdam ſupplicatōeꝫ aliuos ad ſacros ordines ꝯſentias vel permittas adduci. Item debēt adeſſe p̄ces armate: ptꝫ hoc qd̓ dic̄ſymachꝰ. Siꝗs ep̄atum deſideret data pecunia potētesꝑſonas ſuffragātes munere ſibi adhibeat. nec ad decretum ſibi faciendū adhibito cuiuſlibet gene̓ timoris compellat. Sꝫ videt̉ ꝯtrariū hoc qd̓ dr̄ in cano. j. q. j. latorem pn̄tium ⁊cͣ. et dīc greg. nec gr̄a alicuiꝰ neqꝫ ſupplicatōne aliqͦs ad ſacros ordines audeat ꝓmoue̓: niſi quēvite actōnis qͣlitas ad hoc dignum eſſe monſtrauerit. Ad qd̓ rn̄det̉. cum p̄ces cardinales ſuccedunt locop̄cij et hoc maxīe fit cuꝫ indigno fuerit: ſymonia dr̄petrari. Un̄ greg. in regiſtro: ꝑͦ om̄ibꝰ tibi cure. vt in electione nec datio ꝗbuſcūqꝫ modis interueniat p̄miorumnec quarūlibet ꝑſonaꝝ patrocinia ꝯualeſcant. Si v̓oces fiant digno. ꝯmittit̉ ſymonia. p̄ſumit̉ em̄ ip̄aꝑſona recta ſit intentio. nec ordinator vel elector principaliter hꝫ reſpectū ad p̄ces. Sꝫ pōt queri qͣre minꝰꝯmittit̉ ſymonia in p̄cibꝰ oblatis digno ꝙͣ pecunia.ſi em̄ interueniret pecuīa ſymonia ꝯmittit̉. Et rn̄deturad hoc. p̄ces ordinate ſunt ad manifeſtandū cōgruit talem ordinari vel bn̄ficiari. ad hoc em̄ eſt ſermo dep̄catorius digna ꝑſona. pecunia v̓o eſt ad hoc: ſed vtinordinate moueat affectum ꝯferentis ordinem vel beneficium Nembrum quartumUarto querit̉ de materialibꝰ differentijsſymonie. attendūtur ẜm dr̄iam ſpūaliset annexi ſpūalibꝰ. Sūt aūt tres dr̄e. Prima de ip̄a ſpūali. ſcd̓a de annexā ſpirituali. tercia illo qd̓ eſt ſpūale annexū ſpūali. Articulus primusIrca primā ſic querit̉. vtrū licitū ſit aliꝗbusdare pecuniā bn̄dictōe matrimoniali: ſi ſacerdos noluerit face̓ ſine p̄cio iam exn̄te matrimonio. et videt̉ ſic: ꝗa licitū eſt redime ius ſuū. ſedius ē copulatoꝝ mr̄ioniū detur eis bn̄dictio. licitum ē dare bn̄dictōne obtinenda ſi aliter fieri pōt. Contra. bn̄dictio ē res ſpūalis. et eſt licitū dare pecuniā re ſpūali: eſt licitū dare ea: ꝗd agenduꝫeſt in tali caſū. Item mr̄ioniū eſt ſacr̄m et ita ē res ſpiritualis. nunꝗd licitū eſt interuenire pecuniā in ꝯtractumr̄ioniali adiecta pactōne? et videt̉ non. ꝗa ſacr̄m resſpūalis eſt: matrimoniuꝫ at̄ eſt ſacr̄m. ſi in ſpūalibꝰ dꝫoīs pactio pecunie ceſſare: dꝫ in mr̄ionio hmōi conditō intereſſe. Sꝫ ꝯtrariū videt̉ hoc qd̓ dr̄ exͣ. de ꝯditionibꝰ appoſitis in mr̄ionio. de illis. vbi dr̄. ſi ꝯditō interpoſita fuerit de aliqͣ ſumma pecuīe interueniēte iuramento ſub hac forma. ego te in vxorē accipiā ſi tantū mihi donaueris. habebit̉ reus ꝑiurij ſi ea nolentem ſibiſoluere qd̓ ſibi dari potuit acceꝑit in vroreꝫ. niſi ꝯſerſus de pn̄ti aut carnalis ſit inter eos ꝯſecuta ꝯmixtio. exqūo hr̄ eſt pct̄m apponere ꝯditōem pecuīe in mr̄ionio ꝯtrahendo. Ad qd̓ rn̄detur. et primo ad illud qd̓dr̄ de bn̄dictōe nubentiū. eſt licitū exigere extorquere pecuniā bn̄dictōne nubentiū ſimilibꝰ. ſicut hiextra. de ſymonia. ad apl̓icam audientiā. ſi tn̄ eſt ꝯſuetudo pia in quibuſdā ꝑtibꝰ vt aliqͣ ꝯferant̉ ex deuotōne fideliū: ꝯgruit vt libe ꝯferāt̉ eccl̓iaſtica bn̄ficia: ſed ep̄ꝫloci veritate cognita ꝯpeſcant̉ que malicioſe nitunt̉ laudabilē ꝯſuetudinē immutare. Qd̓ aūt obijcit̉ licitū eſt

redimere ius ſuum. Preterea querit̉ quid agendū in tali caſu. Rn̄detur benedictio non eſt de ſubſtantia matrimonij ſed ꝑtinet ad ſolēnitatē. tn̄ ꝗa eis debet̉ ex conſtitutione eccleſie: recurrere debent ad ſuꝑiorem cuiꝰ eſtꝯpellere et āmonere obſtaculū pct̄i. Si v̓o noluerit: tutius ē abſtinere ꝙͣ aliū induce̓ ī pct̄m vel dare occaſionempct̄i. eſt ſimile in alijs vbi redimit̉ vexatio non ipſuꝫius emitur. Ad aliud d̓o dicendū. eſt ſymonia ſiinterueniat ꝯditio pecunie in ꝯtractu mr̄ioniali. dicuntem̄ in om̄i ſacr̄o eccl̓iaſtico in quo ꝯfertur gr̄a ſi interueniat pactio pecunie vel datio quā ematur: ſymonia ē.in matrimonio v̓o ꝯfertur gr̄a. et eſt ſacr̄m an̄ vtrāqꝫlegem in lege nature: et ideo pōt interuenire ꝯditio pecunie ꝓuocatiua ad ꝯſenſum.Deinde queritur.§. j.vtrum ſacerdos poſſit cantare miſſaꝫ denarijs. et vidr̄ non. Dicitur em̄ ſuper illud. v. oſee. Uobis iudiciumeſt ſacerdotes. qm̄ laqueus facti eſtis ſpeculationi et rethe expanſum ſuꝑ montem thabor. vbi exponit Bern̄.de ſacerdotibus qui ſuper ſacramentuꝫ altaris rethe expandūt cupiditatis. Preterea. ſicut habet̉. ij. ioh̓. dn̄semētes et vendentes eiecit de templo. qui autem magisſunt ementes ꝙͣ illi qui ſacramētum eukariſtie exponūtvenditōni. Preterea. iij. michee rep̄hendunt̉ ſacerdotes qui in mercede rn̄debant. ẜm aliam litteraꝫ habemꝰin mercede docebant: ſed quid eſt reſpondere in mercedeniſi celebrare pro pecunijs? Sed videtur ꝯtrariū. nemo eniꝫ tenet̉ ſuis ſtipendijs militare. ſicut habetur. xij.q. ij. caritatem. et idem dicit apoſtolus. non ergo tenent̉illi labori in eccl̓ia niſi habeāt vnde ſuſtentant̉ miniſtridei. Ad quod dicendū quoniam poſſunt dari denarijp̄ſbitero miſſa. vel vt ſit quedā ꝓuocatio ad laudeꝫ deipel vt ponat̉ preciuꝫ in illis. vel vt ponat̉ finis in illis. ſiprimo: licitū eſt cantare miſſam ei tenet̉ et deſūtei ſumptus recipiendo denarios interueniente paction: nec in hoc habita intentōne pͥncipali. hoc hr̄ hocqd̓ dic hiero. ſuꝑ michea. dicit em̄ recitādo illud ſauldixit puero ſuo. ꝗd feremꝰ ad virū dei? et dixit puer. ecceinuenta ē in manu mea qͣrta ꝑs ſtateris argentei: demhomini dei vt indicet nobis viam noſtrā. et illud qd̓. iij.Reg. xiiij. de vxore hieroboā. vbi dr̄. tolle ī manu tua decem panes cruſtulā et vas mellis vade ad illū. ipſeindicabit tibi quid euenturuꝫ ſit huic puero. hec magisin ſumptus ꝓph̓e ꝙͣ in ꝓphetis munera reputanda ſunt.non autē licitum eſt vt tꝑalia dentur in precium. tūc em̄eſt ſymonia. et hoc modo intelligit̉ illud qd̓ dicit bern̄.et illud qd̓ dicit greg. exponens illud de venditoribus etementibꝰ in templo. Si v̓o ſacerdos habeat ſumptustenet̉ ex officio ad illaꝫ miſſam. exigere ꝓpter hoc eſt ſymoniacū. Si aūt tenet̉ ad hoc ſed hꝫ ſumptus ſufficienter: in ſpeꝫ mali reputaretur ſi exigeret. dicat apl̓sab omni ſpecie mala abſtinete vos. illud autem non eſtſine graui offenſa quod quidam pro pecunia aut vt placeant ſecularibꝰ preſumūt vna die plures facere miſſas.ſicut dīc alexander papa. ſi tamen imminet neceſſitasdeeſt pluralitas ſacerdotū: pōt vnam facere de die et alteram pro defunctis ſi neceſſe ſit: ita tamen non aſſumatur ablutio vini: ne ſoluat̉ ieiuniū qd̓ reꝗͥrit̉ ꝓpter reuerentiam ſacramenti..§. ij.Deinde queriturvtrū ſit licitū dare certos redditꝰ paciſci āniuerſariocelebrādo. Sil̓r q̄rit̉ de illis recipiūt pecuniā ab excoīcatis an̄qͣ abſoluāt eos. et vr̄ ꝯmittāt ſymoniā. ponūtem̄ imp̄ciabile ſb̓ p̄cio. Sꝫ vr̄ ꝯtrariū ꝯſuetudinē eccleſie. ſtatute ſūt pene pecuīarie ad correctōeꝫlinq̄ntiū. Pretē̓a. iuſtū ē vt vbi onꝰ eſt ibi ſit emolumētū. onꝰ at̄ ē eccl̓iaꝫ obligari ꝑpetuo ad celebrādū āniuerſariū: ꝯgruit vt aſſigͣt̉ certū emolum̄tū. Ad qd̓ rn̄det̉. eſt licitū pactōe int̓ueniēte acciꝑe redditꝰ an-