Druckschrift 
2 (1481) Tabula tractatuus hui[us] secūde ptis sūme alexādri
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Queſtio.clxxxvij.

de duobꝰ autem malis minus eligendū eſt. ergo ī tali caſu pōt dari pecuīa ſacerdoti baptiſmo ꝑuuli. Contͣ.dicit apl̓s ad Ro. ſunt faciēda mala vt veniāt b danda ē pecuīa re ſpūali. Ad qd̓ dicendum.aliud eſt dare pecuniā baptiſmo. et aliud aqͣ in poſtea poſſit aliꝗs baptizari. baptiſmo eſt licitū darpecuniā. aqua v̓o ſi aliter hr̄i poſſit pt̄ dari pecuīanec vendit̉ ibi ſpūale. in caſu predicto ſi nullatenꝰ vultſacerdos baptizare niſi detur ei pecunia: emenda eſt acſi aliter fieri pōt et baptizari debet ab illo. Sil̓rdicenduꝫ eſt de ꝑuulo. in neceſſitate em̄ pōt ab alio daribaptiſmꝰ. maxime aūt neceſſitatis eſt vitatio ſymoniace prauitatis.Peinde queritur.§. ij.vtrū licitū ſit dare pecuniā redemptōe iuris ſui. quodvidet̉: licitū em̄ eſt vnicuiqꝫ ius ſuuꝫ redime̓. et dr̄ extͣ. deſymonia. dilectꝰ. r̄ſtitutō faciēda ē illi redemit vexationē ſuā. ꝗa accepit pecuniā ꝯmiſit ſymoniaꝫ. ex hr̄ licitū eſt redime̓. ꝯmittit̉ ſymonia ſi dat̉ pecunia redimenda vexatōne ſibi fit iniuſte ſuꝑ iure ſpūali. Contra. pōt ꝯtingere is a petitur ius habeat aliqd̓in ip̄a re petit̉: ſꝫ illud ē ius ſpūale. ē at̄ licitū emere ſpūale ſic̄ nec vendere: eſt licitū redime̓. Preterea. hꝫ ſuꝑiorē quo pōt ꝯſeꝗ ius ſuū. alia via pateatei. et dicat apl̓s. ab omni ſpē mala abſtinete vos: redemptio aūt emptō quedā eſt: in tali caſu licitū eſt redimere. Ad qd̓ dicendū. licitū eſt redimere vexatiōeꝫ fit iniuſte ſuꝑ re ſpūali. niſi ille a petit̉ nihil iuris habeat. nec ſuꝑiorē pōt ꝯſequi ius ſuū. nec emit̉ ibi ſpūale ſꝫ tꝑale. vexatio em̄ res tꝑalis ē. aūt liceat redimereab illo nihil iuris hꝫ in re licet ſit licitū acciꝑe: pꝫhoc qd̓ dr̄. j. q. iij. queſitū. vbi oēm venalitatē ꝓhibꝫ vrbanus. ꝯcedit aut decimas monaſterijs ſb̓ huiuſcemodi redemptōne ab ānis. xxx. ſupͣ ꝗete poſſidendas.Adhuc etiaꝫ queriᵐ. §. iij.tur vtrū licitū ſit om̄ibꝰ ſpūalibꝰ debitis. vt ꝯſecration vel viſitatōne ꝗd exigere? videt̉. ſicut ſct̄ificatio in baptiſmo vel ꝯfirmatōne ē res ſpūalis: itaſecratio eccl̓ie: ſed iſtis oꝑbꝰ eſt licitū acciꝑe. ergonec illis. Contra. dic apl̓s. j. coꝝ. ix. Si ſeminamusvobis ſpūalia: magnū eſt ſi carnalia metamꝰ: et iteꝝꝗs militat ſuis ſtipēdijs vnꝙͣ; et iterū. laborantē agricolam oꝑtet de frugibꝰ ꝑcipere. Ex quibꝰ colligit̉ licitūeſt ep̄is alijs p̄latis quibuſdā oꝑbꝰ exibitis recipereꝓcuratōneꝫ. Ad qd̓ dicenduꝫ. in hmōi ꝯmittit̉ſymonia ſꝫ exigit̉ ꝓcuratio moderata ſicut hr̄ ext̄. de ſymonia. cum ſit romana. vbi dr̄. eccl̓iaꝝ ꝯſecrationenec pōt vel dꝫ p̄ter ꝓcuratōeꝫ exigere. et exͣ. de p̄ſcriptionibꝰ. ex officij. vbi dr̄ rōne etiā viſitatōnis debet̉curatio ꝯtra quā pōt p̄ſcribi. Ad ob̓m aūt in cōtrariū dicendū eſt. eſt ſil̓e de ꝯſecratōne baptiſmi ſeuꝯfirmatōnis miniſtratōne. illa em̄ pure ꝑtinēt ad gr̄am.et tn̄ nec in his nec in alijs aliqua debet fieri pactio reitꝑalis. ꝯſtitutū aūt eſt ab eccl̓ia ꝓcuratōnes dent̓̉ ration ipſiꝰ laboris magnꝰ eſt. et debent interuenire ſꝫſequi. vnde ibi tꝑalia ſunt media ſed ex ꝯſequenti debita. ſicut dn̄s dicit in euangelio dignus eſt operariꝰ cibo ſuo Afrticulus ſecundusEcundo querit̉ de munere ab obſequio vtrūlicitū ſit mediāte obſequio obtinere bn̄ficiuꝫſpūale? et videt̉ ſic. dicit eniꝫ greg. eccleſiaſticis vtilitatibꝰ deſeruiētes: eccl̓iaſtica dignū eſt remūeratōne gaudere. vt ſe volūtarijs obſequioꝝ neceſſitatibus ſponte ſubijtiūt: digne nr̄is ꝓuiſionibꝰ ꝯſolent̉. exhr̄. mediāte obſequio pōt aliꝗs obtinere bn̄ficiū eccleſiaſticū. Item greg. Iuſtum eſt vt illi ꝯſequant̉ ſtipendium. qui tꝑe ſuū ꝯmodare reꝑiunt̉ obſequiū. Pre-

terea. ſi conferenda ſunt beneficia eccleſiaſtica. quibusmagis ꝯferenda ſunt ꝙͣ illis eccl̓ie ſeruiūt? licituꝫ eſtintuitu ſeruicij ꝯferre bn̄ficiū eccleſiaſticuꝫ. ꝑari rōne etſeruire intelligit̉ hoc de ſeruitio corꝑali. Contra. munus ab obſequio interuenit. ſed ſicut dic greg. ī regiſtrovbi eſt manuale ſeruiciū ſi exhibeat̉ intentōne beneficijſpūalis: ſymonia ꝯmittit̉. dicit em̄ res eccl̓iaſticasad qd̓ inſtitute ſunt mūere lingue vel obſequij vel pecuīeadipiſcit̉: ſymoniacus ē. Ad qd̓ rn̄det̉. refert vtruꝫdignū exhibeat ſeruitiū ſiue honeſtū. et iterū ſi ꝑſona fuerit digna vel indigna. et iterū vtruꝫ interueniat pactiovel. Si dignus dignū exhibeat ſeruitiū vel hone ſtumnec interuenit pactio: nec pͥncipaliter hꝫ aīm ad hoc.dicit̉ ꝓpter illud qd̓ dr̄ a greg. j. q. j. ordinatōnes. lꝫ hancſcd̓ario: ꝯmittit ſymonia. dicit̉ munꝰ ab obſequioſeruitus indebite impenſa. Si v̓o indignꝰ eſt et maximeſi inhoneſtū exhibeat ſeruitiū: ſymonia ꝯmittit̉ ſicut dicit greg. in regiſtro. et hr̄. j. q. j. Si v̓o interueniat pactōſymoniacus ē. res em̄ ſpūalis vtpote eccleſia in pactōeꝫnon eſt deducenda.Sed adhuc queri­ .§. j.tur vtrū oq̄ſequiū ſpūale poſſit aliꝗs facere bn̄ficio eccleſiaſtico interueniēte ꝯditōne. et videt̉: ꝗa in contractu rei ſpūalis debꝫ interuenire ꝯditio. Contra.habet̉ extra. de p̄bendis. ſignatū. vbi dr̄ cuidam ſacerdoti vnā prebendaꝫ in eccl̓ia cōi volūtate dederūt. itamiſſam de ſancta maria niſi corꝑis infirmitate ſit grauatus debet qͦttidie celebrare: innuit̉ ibi pactio in ip̄a collatōne. Ad quod rn̄det̉. ꝯditio illa ꝯuenientiꝰ impoſita fuit in inſtitutōne p̄bende. et poſtea ſecuta eſt cōfirmatio ſummi pontificis. et ita illi p̄bende adherebat tale officiuꝫ. et res onere ſuo tranſit. Illud aūt qd̓ dicitur in decretali ad ꝯditōeꝫ in ꝯſtitutōeꝫ referat̉. Articulus terciusErcio dicendū eſt de munere a lingua. queritur pͥmo vtrum aliquis poſſit ſe petere eccleſiam vel dignitateꝫ vel aliqd̓ beneficiū eccleſiaſticū? videt̉. dr̄ em̄ ad heb̓. Ne quiſꝙͣ ſibi ſumat honorē ſed vocatus ē a deo tanꝙͣ aaron: debꝫſe ingerere verbo vel facto. debet ſe petere. Preterea. in ip̄a petitōne on̄dit̉ ſe deſiderare: ſꝫ dicit greg. ſicut locus regimīs deſiderantibꝰ eſt negandus: ita fugiētibꝰ eſt offerendus: aliquis ſe dꝫ petere beneficiūeccleſiaſticū. Contra. pōt eſſe ordinatꝰ et hr̄e beneficiū ſufficiens vel nullū hr̄e beneficiū. cum ei iure debeat̉ ꝓpter honeſtatē eccl̓ie ſic̄ hr̄ exͣ. de p̄bendis. liceat vllo ep̄o ordīare clericos: nullas eis alimoniasſtare. et iterū ep̄s ſi aliquē ſine certo titulo de nccͣia vite ꝑcipiat in diaconū vel p̄ſbiterū ordinauerit: tandiū eincc̄iā ſubmīſtret ⁊cͣ. pōt licite petere beneficiū eccleſiaſticū. Item hiero. ad damaſuꝫ papā. clericos illosꝯuenit ſtipendijs ſuſtentari. quibꝰ ꝓpinquioꝝ ꝑentumnulla bona ſuffragant̉. cuꝫ clericis iure debeāt̉: licitūeſt eis petere bn̄ficiū eccleſiaſticū ſeip̄is. Ad qd̓ reſpondet̉. pōt petere ſe ordines vel bn̄ficiū cui ſitannexa cura aīaꝝ. pōt aūt petere bn̄ficiū ſimplex cuꝫ eide iure ꝯpetat vtpote ſicut ordinatus et hꝫ beneficiuꝫſufficiens. dic em̄ greg. ordinatōnes interueniente precio vel p̄cibꝰ vel obſequio alicuiꝰ ꝑſone ea intentōne impenſo falſas eſſe iudicamꝰ. qm̄ taliter ordinant̉: nonhoſtiū .i. xp̄m intrant. dicunt̉ aut falſe ꝙͣtum ad execunem. et hoc exponit̉ .j. q. j. itaqꝫ. Sed quid ſi aliꝗsdignus ſe offerat preces. nunꝗd eſt ſymoniacus? videt̉ ſic ex iam dictis. et hoc idem quidam opinant̉: ſꝫ graue eſt hoc dicere: cum iura ſint de hoc oīno expreſſa.et multorum ẜm hoc fieret condemnatō. tutius tamē eſtvt nullus ꝙͣtumcunqꝫ dignus ſe faciat preces niſi iureei ꝯpetat ſicut dictū eſt. ex hoc pōt reddere ſe indignū