eis: ponam faciem meā contra eam. ex his accipit̉ ꝙ tādiuīatōem facere ꝙͣ diuīatōꝫ querere ſiue ei crede̓ ſit illicitū. ¶ Sꝫ ꝯtrariū vidr̄ ꝑ hͦ qd̓ dr̄ gen̄. xliiij. de cipho īquo ſolet ioſeph augurari ſicut dicit famulꝰ eius. et pꝰſubdit̉ ab ip̄o ioſeph. An ignoratis. ꝙ n̄ ſit ſimilis mihiin augurādi ſcīa. cū gͦ vteret̉ ioſeph augurio ſic̄ ibi videt̉nō eſt auguriū illicitu. auguriū aūt ꝓ diuīatōe ſuīt̉. ergodiuinatio nō ē illicita. ¶ Itē legr̄ ī .vij. ioſue. ꝙ ioſue precepto dn̄i ſorte exꝗſiuit pct̄m achor. et ſaul ꝯprehēdit ſorte ionathā filiū ſuū comediſſe de fauo mellis. ex his vidr̄ꝙ diuīatio ſit licita. Sil̓r vidr̄ .j. ione. ꝙ miſerūt ſorteset cecidit ſors ſuper ionā. ¶ Ad quod poteſt rn̄deri. ꝙdiuīatio oībꝰ modis ſupͣdictis illicita ē. niſi forte dicat̉de illa que fit mediāte ſorte de qua infra aget̉. de alijs at̄ꝙ ſunt ꝓhibite et in veteri et in nouo teſtamēto ſortigiū etiā ꝓhibitū ē ſub illa rōne quā ponit yſid̓. ſortilegi ſunt ꝗ ſub noīe ficte religionis ꝑ quaſdā quas ſct̄oꝝſiue apl̓oꝝ vocāt ſortes: diuīatōis ſciam ꝓfitentur. autquarūcūqꝫ ſcripturarū inſpectōe futura ꝓmittunt. Ꝙaūt diuīatio ſit illicita pꝫ ꝑ hoc qd̓ dr̄ in canone. ꝗ dīnatōes expetūt et mores gentiū ſubſequūt̉. vel in domo ſuahmōi hoīes introducūt exꝗrendi aliꝗd arte magica autexꝑiendi cā ſub regula quīquēnij ſubiaceāt ẜm gradꝰ penitētie diffinitos. ¶ Ad illd̓ d̓o qd̓ obijcit̉ in cōtrariū. dicendū ē ꝙ ioſeph nō vſus eſt augurādi ſcīa. ſꝫ hūit ſpiritū p̄uidēdi aliqͣ futura a deo. Ꝙ aūt dīc ſe nō eē ſil̓em inaugurādi ſcīa. hoc ẜm aug. ioco dictū eſt nō ſerio. vn̄ nōeſt habēdū mēdaciū. mēdacia em̄ a mendacibꝰ ſerio agtur nō ioco. ¶ Ad illd̓ d̓o qd̓ dicit̉ de ioſue et de ſaule. dicendū ē ꝙ ꝑmiſſū fuit an̄ publicatōꝫ euāgelij. et tūc tꝑiscum inuocatōe dei. nullatenꝰ aūt cū inuocatōe demonū.Ioſue aūt et ſaul cum inuocatōne diuīa ſortes miſerūt.oportet etiā ꝙ affuerit neceſſitas. nccītas em̄ aliqn̄ facitlicitū qd̓ al̓s nō eēt licitū. Un̄ beda. ſiqui neceſſitate aliqua cōpulſi deū putāt ſortibꝰ eē cōſulēdū exēplo apl̓oꝝ.videāt illos nō niſi p̄cibꝰ fuſis ad deū egiſſe.¶ Nlembrum quartumUarto querit̉ vtrū diuīatōibꝰ ſit fides exhibenda. Et vidr̄ ꝑ hoc qd̓ dīc aug. ī li. ddiuīatōe demonū. vbi dicit̉. demōes qn̄qꝫꝓnūciāt ea que ip̄i facturi ſunt. aliqn̄ aūtea q̄ nō facturi ſunt: ſꝫ q̄ fut̉a eſſe p̄cognoſcūt nat̉alibꝰ fignis. gͦ eis credulitas pt̄ adhiberi. ¶ Itē aug. in. ix. d̓ ci.dei. demōes nō eternas tꝑm cauſas et quodamō cardīales ī dei ſapīa ꝯtēplant̉. ſꝫ quorūdā ſignoꝝ nobis occultorū maiori exꝑientia multopl̓a ꝙͣ hoīes futura cōſpiciūt.¶ Item aliud ē tꝑalibꝰ tꝑalia et mutabilibꝰ mutabiliacōiecturare. eiſqꝫ tꝑalem et mutabilē motū ſue voluntatis et facultatis inſere̓. qd̓ demoībꝰ certa rōne ꝑmiſſuꝫ ēAliud aūt ī eternis legibꝰ mutatōes tꝑm p̄uide̓. qd̓ ſanctis angelis donatū eſt. cū ergo rerū mutabiliū cauſe ꝓpinque ſint res mutabiles. in eis aūt cognoſcāt demōeset ꝗ futura diuīatōibꝰ ꝯgnoſcūt: diuīatōibꝰ pt̄ fides adhiberi. ¶ Preterea. maior ē ꝑſpicacitas ītelligētie angelice ꝙͣ hūane. ſꝫ adhibēda ē fides hoībꝰ cū vera loquūturex his q̄ ꝑ ſe acceperūt. multo gͦ fortiꝰ vidr̄ ꝙ adhibendaeſt fides ill̓ que ab angl̓is licet malis reuelent̉. ¶ Contra. demonū intentio eſt ad fallendū. hͦ aūt fit maxīe indiuīatōibꝰ. gͦ diuīatōibꝰ nō ē fides adhibēda. ¶ Item ēmēdax et pr̄ eius. ſꝫ mēdacibꝰ nō ē fides adhibēda. nō gͦeſt adhibēda illis vel dīnis ꝗ ab eis accipiunt. ¶ Itē obſcuratꝰ ē ītellectꝰ demonū et illoꝝ ꝗ eis credūt circa reꝝcognitōꝫ. ꝓpt̓ pct̄m qd̓ maxīe ē ī eis ꝓfundatuꝫ. gͦ nō eſteis fides adhibēda de rerū certitudīe. ¶ Itē ſoliꝰ dei eſtp̄ſcire fut̉a. vel eiꝰ ꝗ ab ip̄o accipit tanꝙͣ a ſpeculo et̓noquēadmodū ē de ſingulis ſct̄is ⁊ ꝓphetis. ꝑ hanc aūt viānō accipiūt īmo ꝑ oppoſitū. nō gͦ p̄ſciūt fut̉a. ergo eis nōeſt adhibenda fides de p̄ſcīa futuroꝝ. ¶ Qd̓ ꝯcedēdū ē.vn̄ licet aliqn̄ vera dicūt diuini ſiue demōes in ip̄is diuinatōibꝰ: nō tn̄ eſt eis credendū. Dicit em̄ aug. de nat̉a

demonū. ꝙ fallūt etiā ſtudio fallendi et inuida volūtatequa hoīm errore letātur. ſꝫ ne apud cultores ſuos pondꝰaucͣtatis amittāt. id agūt vt interp̄tibꝰ ſuis ſignoꝝqꝫ cōiectōibꝰ culpa tribuat̉. ¶ Ad illd̓ v̓o qd̓ obijcit̉. ꝙ ip̄i ꝓnūciant ea aliqn̄ ꝗbꝰ certi ſunt. vtpote de factis ſuis vede hmōi. An̄ de his pt̄ fides adhiberi. reſpōdendū ē. ꝙlicet etiā vera ꝓnūciat. nō minꝰ ſunt execrāda ea q̄ oꝑatione demonū ad deceptōem hoīm fiūt. Un̄ aug. in li. dedoc. xp̄iana. nō qꝛ imago ſamuelis mortui ſauli vera ꝓnūciauit. ꝓpterea talia ſacrilegia ꝗbꝰ illa imago pn̄tataeſt minꝰ execrāda ſunt. ¶ Ad ſcd̓m v̓o dicēdū eſt. ꝙ licetdemōes ꝓpt̓ maiorē exꝑientiā quā habēt multopl̓a cogͦſcāt ꝙͣ hoīes: tn̄ reſpectu certitudīs futuroꝝ deficiūt aliqn̄ pluſꝙͣ hoīes vel tātū. et ita de certitudīe futuroꝝ ſiueeuētū nō eis fides adhibēda eſt. ¶ Ad terciū v̓o dicendūꝙ licet reꝝ mutabiliū cā ꝓpinque ſint res mutabiles: tn̄ip̄is cauſatis vel cauſis demones nō hn̄t certitudinemſꝫ ꝯiecturā faillibilē. ⁊ iō in eis nō ē fides adhibēda ſiuein diuīatōibꝰ. ¶ Ad quartū v̓o dicēdū. ꝙ licet ꝑſpicacitas ſit maior ẜm naturā in demoībꝰ. et ita ẜm naturampoſſent meliꝰ cognoſce̓: tn̄ ꝓpt̓ volūtatē cōtinuā decipiēdi. et ꝓpter obſcuratōem intellectꝰ ex culpa. nō eſt eis fides adhibēda. quēadmodū homībꝰ de ꝗbꝰ p̄ſumit̉ ꝙ etvera dre intendant.¶ Nembrum quītumUinto de pena diuīatōem ꝯſeq̄nte. ꝙ autēſint excōicandi pꝫ ꝑ hoc qd̓ dicitur in can̄.xxvj. q. v. ſꝫ de pnīa pt̄ queri quāta debeat̉ip̄is diuinis et ſortilegis. Et vidr̄ ꝙ quinquēnis. ꝑ hoc qd̓ dr̄ in can. ꝗ demones expetūt et moreꝫgentiū ſequūt̉ vl̓ ī domo ſua hoīes introducūt exquirendi aliꝗd cā arte magica: ſub regula quīquēnij iaceant.¶ Cōtrariū aūt vidr̄ qd̓ dr̄ in cano. ꝙ ꝓ graui pct̄o mortali ſeptēnis pnīa iniugit̉. ſicut hēt̉. xxxiij. q. ij. hoc ipſū.et ponit̉ exemplū de maria ſorore aaron. de qua p̄cepitdn̄s ꝙ eēt extra caſtra .vij. diebꝰ. et poſt ſequit̉. maiorumcriminū pn̄ia ſeptē annoꝝ ſpacio ꝯcludat̉. ¶ Ad qd̓ reſpōderi pt̄. ꝙ licet ita regulariter ſit ſtatuta pnīa ſeptennis: tn̄ aliqn̄ iniūgit̉ maior vel mīor ẜm quātitatē ⁊ qͣlitatem delicti. et ẜm hūc modū pt̄ illud ītelligi qd̓ ſupͣdictū eſt. multi em̄ ſunt ꝗ in talibꝰ nō credūt eē peccatū.ex quadam curioſitate ſiue ꝓpt̓ cōmoditatē hoc effvel inquirūt.¶ Membrū ſextuExto querit̉ de ꝗbuſdā ꝑtinētibꝰ ad aliqͣsdr̄as diuīatōis. ſꝫ priꝰ querat̉ in gene̓ vtꝝhmōi cognitō ſit a deo vel a dyabolo. et vr̄ꝙ ſit a deo. ꝑ hoc qd̓ dr̄ in li. de li. ar. quisaudeat dicere diſciplinā eē malū. et iterū nullo mō dixerim aliquā intelligētiā malā eē poſſe. illa ergo intellitia que datur ꝑ illā viā: nō mala eſt ſꝫ bona. ¶ Item ītelligētia eſt ip̄a luce mētis illuſtrius ꝑfectiuſqꝫ viue̓. arin li. de li. ar. ſed hoc bonū eſt: ergo hmōi cognitio cū ſitintelligētia bonū eſt. et ita a deo eſt. ¶ Cōtra. aug. de ci.dei. hec vanitas magicoꝝ artiū ex traditōe maloꝝ angeloꝝ in toto terrarū orbe plurimis ſeculis valuit. et iteꝑinuētōnes eoꝝ inuenta ſunt aruſpicia. augurationes.et oracula. ergo hmōi cognitōes ſunt a dyabolo. ¶ Prige. eſt quedā oꝑatio demonū in miſterio preſcīe. q̄ artibꝰquibuſdā ab his ꝗ ſe demoībꝰ mancipauerūt colligit̉. etnūc ꝑ ſortes nūc ꝑ auguria nūc ex ꝯtēplatōe vmbraꝝ cōp̄hendi videt̉. hec aūt om̄ia oꝑatōe demonū fieri nō dubito. ¶ Ad qd̓ dicēdū. ꝙ cognitio iſta cū eſt veroꝝ. qͦ adhoc ꝙ veroꝝ eſt: a deo eſt prio. om̄e em̄ verū ē a veritateprima. vn̄ et ip̄a cognitio vera eſt ab eo. quo ad hoc autēꝙ illo modo requiritur qͦ requiri n̄ cōuenit. ſcꝫ ꝑ inuocationem demonum nō eſt a deo. Si aūt querat̉ vtrū talis ars diuinādi ſit a deo. dicendū eſt ꝙ no. vn̄ nec etiamars dicenda eſt. nō em̄ ex ordinatis principijs eſt: ſed ex