aūt pōt eſſe vel vt incutiatur metus alijs: vel ꝓpter p̄ſumptionem ꝯtrarij. ꝗ em̄ fidem priorē irritam fecit nō intātum ei vlterius fides adhibetur.¶ Nembrum quartumUarto querit̉ vtrū obediendū ſit rōne ſacͣmenti fidelitatis dn̄is apoſtatis. qd̓ videt̉ꝑ hoc qd̓ dicit amb̓. Iulianus imꝑator ꝙͣuis eēt apoſtata. hūit tam̄ ſub ſe xp̄ianosmilites. quibꝰ cū dicebat ꝓducite nauē ꝓ defenſione reipublice: obediebāt ei. Et ſil̓r legit̉ de alijs viris ſanctis.qui ſub pͥncipibꝰ infidelibꝰ militabāt. ¶ Sed ꝯtrariū videtur de ip̄is apoſtatis ꝑ hoc qd̓ dīc greg. vij. Nos ſanctoꝝ p̄deceſſoꝝ ſtatuta tenētes. eos ꝗ excoīcatis fidelitate aut ſacr̄o ꝯſtricti ſunt: apl̓ica aucͣte a ſacr̄o abſoluimet ne ſibi fidelitatē obſeruent oībꝰ modis ꝓhibemꝰ. qͦuſꝫ ad ſatiſfactōnem veniāt. ¶ Ad qd̓ dici pōt ꝙ pͥncepsito excoīcatꝰ eſt ꝓpter apoſtaſiaꝫ noīatim: ſubditꝰ abſoluit̉ ab excoīcatōne obnoxietatis ſacr̄i. ¶ Qd̓ aūt dicitur de iuliano. intelligi pōt ꝙ nō tūc fuit excoīcatꝰ et adhuc tolerabat̉ ab eccl̓ia. vel ſi erat excoīcatus: noluit tn̄eccl̓ia remouere ab eo obedientiā ſubditoꝝ ꝓpter ſcādalum euitandū. vbi em̄ pͥnceps delinquit vel multitudo ēin cā: aliqn̄ eſt detrahendū ſeueritati: ne maior fiat ruīaAliter tn̄ videt̉ eſſe dicendum cū aliqui xp̄iani ſubſuntpͥncipibꝰ ꝗ nunꝙͣ fuerūt fideles. ibi em̄ ſi aliter fieripōt: pn̄t iuuare ip̄m in bello iuſtīmodo non cedat indetrimentū fidei. et hoc cedat ad ſalutē fideliū. ¶ Occaſione huiꝰerit̉. vtrū apoſtate ſint ipſo iure excoīcati?qd̓ videt̉. ꝑ hoc qd̓ dicit̉ a nicolao papa. Siꝗs dogmatamandata interdicta vel decreta. ꝓ catholica fide vel eccleſiaſtica diſciplina. ꝓ correctōne īminentiū vel futurorū maloꝝ. a ſedis apl̓ice p̄ſule ſalubriter ꝓmulgata contempſerit: anathema ſit. Sil̓r immo multo fortiꝰ de illoqui ꝯmiſit apoſtaſiā ꝑfidie. ipſo em̄ iure eſt excoīcatꝰ ſic̄hereticus. ſicut hr̄ exͣ. eodē. ad abolendā. ¶ Sed ꝗd dicēdum ē de his ꝗ incidūt in apoſtaſiā irregularitatis? dici pōt ꝙ tales ſi āmoniti nolint redire. excoīcandi ſunt.dico aut de apoſtaſia a religione. Alicuiꝰ d̓o ordinis eſtꝯſuetudo. vt ſi ſteterit in ꝯtumacia vſqꝫ ad certū tp̄s: ſtatutum excommunicet̉¶ Membrum quintumUinto querit̉ vtrū clericus apoſtata p̄uatus ſit pͥuilegio clericali. et videt̉ ꝙ ſic: perhoc qd̓ dr̄ diſt. lxxxiiij. quiſas clericus autvidua aut ſcd̓am vxorē duxerit: om̄i dignitatis eccl̓iaſtice pͥuilegio denudet̉. et iterū exͣ. de apoſtatis. clerici ꝗ relicto ordine et habitu ſuo in apoſtaſia tārſant̉. ſi in criminibꝰ ꝯp̄henſi teneant̉: ꝑ cenſurā eccl̓iaſticā nō p̄cipimus liberari. ¶ Sed videt̉ conuꝫ ꝑ hoc qd̓ dr̄ exͣ. de ſen. exco. Si v̓o ⁊cͣ. vbi loquit̉de clerico nutriente comā. in quē aliꝗs ſcienter inieceritmanꝰ violentas. et dr̄ ſi p̄ſtare noluerit iuramentū quiaviolentas manus ꝯſtat eum in clericū inieciſſe ſic̄ ab excoīcato. donec de mandato ſummi pontificis abſoluat̉:abſtineri ꝯuenit. ¶ Item in eodē cū nō ab hoīe. vbi dicit̉.occiſores clericoꝝ aut p̄ſbiteroꝝ ꝗ ꝯtemptū clericali habitu: tyrannidi ⁊ enormitati inuerecūde ſe immiſcent inodiū clericalis exceſſus ⁊ terrorē atꝫ correctōneꝫ ſil̓ium.canone late ſnīe mīme cohercent̓: gͦ tales apoſtate n̄ gaudent priui legio clericoꝝ. ¶ Hoc etiaꝫ arguit̉ ꝑ ſil̓e ī legeem̄ ſeculari ſiue hūana hr̄ ꝙ matrona cuiꝰ pudicitia attemptata fuerit. ſi in veſte meretricali fuerit dep̄henſanō pōt agere actōne iniuriaꝝ. Pari em̄ rōne ꝗ deprehenſus eſt in apoſtaſia. ſi verberatꝰ fuerit: nō pōt obijce̓ verberatori ꝙ inciderit in canonē late ſnīe velut ꝗ iniuriat̉clerico. ¶ Sed videt̉ ſumi argumentū etiā a ꝯtrario ſenſu. ex eo ꝙ dicit̉ in illa decretali inaudientia. vbi appontur talis ꝯditio ꝙ ſint tercio āmoniti a ſuis p̄latis. et
ſi non ſint āmoniti a ſuis prelatis. videntur adhuc gaudere priuilegio clericali. niſi oīno trāſferāt ſe ad ꝯtrariūactū. ¶ Ad qd̓ dicēdū ſb̓ diſtinctōe. ꝙ licet apoſtote merent̉ vt nō gaudeant priuilegio clericali. tn̄ ille q inijcitmanus violentas in apoſtatam. neſciens ip̄m eſſe apoſtatam. ſciens autem ip̄m eſſe clericum. incidit in canonem: dūmō nō eſt plus de apoſtaſia niſi qꝛ nutrit comā.ſi d̓o neſcius eſt nō incidit ſicut habet̉ ibidē. Si v̓o intātū creſcit apoſtaſia ꝙ nō tm̄ ꝯtemnit̉ clericalis habitusſed arma militaria geſtat. et enormibꝰ ſe īmiſcet: iam dignus eſt in odiū crimīs p̓uilegio priuari clericali. ¶ Qd̓aūt dr̄ de tercia āmonitōe faciēda ab ep̄o. hoc ē vt maioroſtendat̉ cōtumacia. et ꝑ hoc ampliꝰ tuitōeꝫ p̄lati amittant. quidā tn̄ dicūt ꝙ trina āmonitio p̄mittēda ē. ſꝫ hocpt̄ eſſe ī primo caſu vbi apoſtata dicit̉ nutriēdo comā etdeſerēdo ſlericalē. Si v̓o tͣnſit ad bigamiam vl̓ adofficititare. ita ꝙ fiat miles: tūc ẜm ꝯſtitutōeꝫ eccleſiaſticāiuilegiū clericale meretur amittere. nō ſic aūtde cōſtituto in mīoribꝰ ordībꝰ accipiēte vxorē virginē etdefein ſcādalū vxo¶ Queſtio. clxxxiiij. de diuinaIctum eſt de hisquibꝰ fit iniuria reſpectu maieſtatisdiuīe. ſiue nō accedēdo ad cultū eiꝰ. ſiuerecedēdo a debito cultū ip̄iꝰ. Cōſequēter dicede crimībꝰ ꝗbꝰ fit īiuria ꝯtͣſapīaꝫ diuinā. hec aūt om̄ia ſūt que ꝑtinet ad diuīatōꝫvidedū ē eſit diuinatio. Scd̓o que ſinPrimodiffeeiꝰ. Tercio vtriatio ſit licita. Qꝛ̄to vtrūdiuīato de pena hāc culpāiqͣs dr̄as dīnatōis¶ Nembrum primumir aūt ſic. ⁊nīatio eſt ſuꝑſtitioſa īPonit̉ et iterū aliarō. dalio mō ꝙͣ diuiitus har̄ diuīatō vſurpatio p̄cognoſcēdi fut̉ a euadā peſtiferhominū et ⁊nū .ſ.inprimā diffet ſcd̓am viīatio eē ī gene̓ cognitōis. et ita nō ē pct̄m. cognitio em̄ ī intellectu ē. pct̄m v̓oin volūtateoc etiā videt̉ ꝑ dr̄as diuīatōis ſic̄ eſt auguriū ſiue matheſis. aut geomācia. vnūqd̓qꝫ eī hoꝝ ponitcognitōem. in quo aūt genere eſt ſpēs: et genus. ¶ Similiter pt̄ aui ꝑ hoc qd̓ dīc yſi. dicēs. ꝙ duo ſunt generadiuīatōet furor. furorē aūt vocat cognitōeꝫ que ēin arrepcū ergo ars et furor ẜm hūc modū differētie ſint cognitōis: erit diuīatio ī gene̓ cognitōis. ¶ Itemyſid̓. diuini diuinitate ſe eē plenos ſil̓ant. et aſtutia ſiuefraudulētiaībꝰ futura cōiectāt. ſꝫ cōiecturare eſt ī gene̓cognitōiset diuīatio. ¶ Sꝫ vidr̄ ꝯtrariū. eo ꝙ diuīatio ꝓhibita ē. vn̄ yſid̓. Hec cūcta vitāda ſunt a xp̄ianiset om̄i penitus execratōe repudiāda atꝫ damnāda. ſͦ qd̓ꝑ ſe ꝓhibitū ē pct̄ꝫ ē. gͦ diuīatio peccatū eſt. ¶ Item infidelitas peccatū ē. diuīatio aūt ad infidelitatē reduciturergo diuīatio peccatū eſt. ¶ Preterea. excōicatio debeturꝓpter pct̄m. ſꝫ ſic̄ dicit̉ ī cano. ſunt excōicādi niſi reſipuerint. ergo diuinatō eſt peccatū. ¶ Ad qd̓ dicendū. ꝙ diuinatio ſuo noīe plus determīat cognitōeꝫ ꝙͣ pct̄m. provtroqꝫ tn̄ accipit̉. aliqn̄ em̄ dicit̉ diuīatio ip̄a cognito illicito mō acꝗſita. aliqn̄ v̓o dicit̉ ip̄a volūtas ſic acquirēdi. Primo mō accipit̉ ī primis rōibꝰ. ſcd̓o mō accipiturhic. ꝓut de ip̄a agitur. ¶ Ad illud v̓o qd̓ obijcit̉ de ꝓhibitōne. dicēdū eſt ꝙ aliud ꝑ ſe ē ꝓhibitū. alid̓ d̓o qd̓ ē cōiūctū pct̄o. pct̄m at̄ ē ꝑ ſe ꝓhibitu. occaſiōes aūt ꝯiuncteꝓhibite ſūt ꝓpt̓ ip̄ꝫ pct̄m. ⁊ vtroqꝫ mō pt̄ dici dīnatio ꝓhibita. ¶ Ad ſecūdū dicēdū. ꝙ ẜm ꝙ ſb̓ īfidelitate ꝯtinevel proximum eſt infidelitati: eſt peccatū ſic̄ dīc aug. di-