Queſtio.clxxxiij.
tem vel xp̄i humanitatem. et hoc modo talis nō cadit inapoſtaſiam ꝑfidie. Alio v̓o modo dicit̉ apoſtaſia ꝑfidiecum male ſentit̉ de illo articulo fidei ſymboli ꝗ eſt apl̓icam eccleſiaꝫ. et ꝑ hunc modum apoſtaſia inobedientiecōtumacis eſt diſpoſitio ad hoc ꝙ fiat apoſtata apoſtaſia ꝑfidie. ꝗ em̄ n̄ vult obedire ſedi apl̓ice in hic q̄ ad eāꝑtinent. aut hoc eſt qꝛ male credit de ea: aut diſponit̉ adnale credendū: ꝑ eſſentiā tamen non eſt hmōi apoſtaſiailla. vna enim refert̉ ad credibilia: alia v̓o ad oꝑabilia.¶ Ad illud v̓o qd̓ obijcit̉ ꝑ verbum greg. dici pōt ꝙ hocdicit̉ ꝑ quandā ſimilitudineꝫ vt ſicut paganus non recteſentit de ſede apl̓ica et ꝓ nullo habet mandata ipſiꝰ: itaet ille pro nihilo habet mandatū et diſponitur ad nō recte ſentiendū. ¶ Ad illud aūt qd̓ obijcitur in li. Re. dicipōt ſil̓r. ꝙ lꝫ nō ſit pct̄ꝫ ydolatrie ꝑeſſentiā: ē tn̄ qͦdāmōſil̓e. ī hͦ ꝙ ſic̄ ydolatria recedit a debito pͥncipio ꝑ īfidelitatē: ita tl̓is r̄cedit a d̓bito capite ꝑtīacit̉ nolēs obedire.Deinde queritur.§. ij.vtrū qui nō obedit indifferēter mādatis ſui ſuꝑioris dicendus ſit apoſtata. maxīe in his que nō ſunt cōtra deū?qd̓ videt̉ ex p̄dicta aucͣte greg. ij. li. Re. Sed ꝯtrariuꝫ videtur. ẜm hoc em̄ equaliter obedienduꝫ eſſet vni p̄lato ⁊alteri. ẜm hͦ etiā eſſet ī indifferentibꝰ cuilibet prelato eccleſiaſtico obediendū. qd̓ cum non ſit: non eſt cenſendusapoſtata apoſtaſia inobedientie ſi nō in omnibꝰ obedit.¶ Preterea ſi etiā nō obedit in omnibꝰ in quibꝰ teneturobedire et ꝓpterea eſſet apoſtata: omnis inobediens eſſꝫapoſtata. quod cū non videat̉: nō dicetur apoſtata apoſtaſia inobedientie quicūqꝫ non obedit p̄cepto ſui prelati eccleſiaſtici. ¶ Ad qd̓ reſponderi pōt ꝑ hoc qd̓ dīc pelagius. ꝙ in illis obediendum eſt que ꝑtinent ad diuinicultus obſequiū. et que ꝑtinent ad ſuum officium quoddebet exercere pͥncipaliter circa correctionē et ſalute animaꝝ. ſcd̓ario circa diſcretā et vtilem diſpenſatiōeꝫ rerūeccleſiaſticaꝝ. et hoc eſt qd̓ dicit pelagius. in his que eccleſiaſtice vtilitatis cura ꝑagere preceꝑit: p̄beatis obedientiam ei ꝯſtituendo ꝯpetentem. ſi aut p̄cipiat in hisque non ꝑtinent ad deū vel ſuū officiū. non ꝓpter hoc tenetur obedire. vt ſi p̄cipiat ei nulla p̄exiſtente cauſa debita: ꝙ reſignat beneficiū ratōne cuiꝰ eſt ſubditus. nō ꝓpter hoc tenetur obedire. ſi etiā precipiat in his ad q̄ ſubditus tenet̉ obedire non ꝓpter hoc ſemꝑ dicendus ē apoſtata cum nō obedit: ſed cuꝫ canonica facta amonitioneꝑmanet ip̄e in ſua inobedientia ꝯtumaci. tūc dici poteſtapoſtata apoſtaſia inobediētie. Preterea cū dicat aug.ꝙ obediendū eſt ſuꝑiori p̄lato cum p̄cipit ꝯtrariuꝫ ei qd̓iniungit inferior. non ꝓpter hoc dicendus eſt apoſtata apoſtaſia inobedientie ſi ꝑtinaciter nō vult obedire ī omnibꝰ hꝰ mōi ſuperiori prelato. nō em̄ ſꝑ magis obediendum eſt in om̄ibus ſuperiori ꝙͣ inferiori. vtpote ſi precipiat ep̄s ſuis ſubditis aliquid: et metropolitanus precipiat ꝯtrarium. aliqn̄ potius obediendū eſt ep̄o ꝙͣ metropolitano. niſi in caſibꝰ certis: ſed intelligenduꝫ eſt illudaug. vel de illo p̄lato qui ordinarius eſt īmediate ſinguloꝝ ſcilicet ſummo pontifice. vel de illo a quo inferior iudex habet iuriſdictōeꝫ. tūc em̄ magis obediendū eſt ſuperiori ꝙͣ inferiori p̄lato. metropolitano aūt obediendumeſt in his que deuoluunt̉ ad appellatōeꝫ vel in his que ꝑtinent ad canonicā eius viſitationē qd̓ eſt ꝓpter negligētiam inferioris p̄lati. aliquando aūt ꝯſuetudo diutiꝰ obtenta pinguius ius pōt ꝯferre.Item queritur deᵐ. §. iij.ypoſtaſia irregularitatis. vtrū ille qui accipit primā tonſuram ſi deſerit eam peccat pct̄o apoſtaſie. qd̓ videtur ꝑhoc qd̓ dr̄ extra. de vi. et honeſ. clericoꝝ. Siꝗs clericuscoma relaxauerit anathema ſit. ¶ Sed videt̉ ꝯtrarium.pōt em̄ acciꝑe vxorē corruptam vel tranſferre ſe ad officium militare. ⁊ tūc pōt nō portare coronā vel nō hr̄e tonſuram clericalē. ſicut hr̄ in canone. quiſꝗs clericꝰ viduā
aut ſcd̓aꝫ vxorē duxerit: oīs eccl̓iaſtice dnitatis p̄uilegio denudetur. laycali tm̄ ſibi cōmunione cōceſſa. ex hocergo videt̉. ꝙ ſi hoc ab eccl̓ia ſtatuit̉ ꝙ nō ſit ei pct̄ꝫ accipere vxorē. ꝑ cōſeq̄ns nec ſit ei pct̄m deſerere tonſurā vl̓nō portare corona. maxīe cū hoc ſit in ſcandalum ip̄o¶ Preterea tōſura negocia ſecularia exercētis redūdatī vituperiū mīſterij eccl̓iaſtici et ſil̓it̓ corona. cū ſcriptūſit. Nemo militās deo īplicet ſe ſecl̓aribꝰ negocijs. ¶ Adqd̓ vidr̄ dd̓m ꝙ ſic̄ ē de illo ꝗ fecit votū v̓ginitatis vl̓ ꝯtinentie. ſi accipit vxorē: accipiēdo peccat. et tn̄ nō peccatreddēdo debitū. ſic vidr̄ ꝙ accipiēs primā tonſurā vel coronā ſi poſtea deſerit diuertēdo ſe ad ꝯtrariū actū: peccat ī prīo actu r̄trocedēdo. ⁊ illd̓ ē pct̄ꝫ apoſtaſie ⁊ hmōicū em̄ obligauerit ſe deo dicēs. dn̄s ꝑs hereditatis meeretrocedēdo peccat. ¶ Ad obiectū aūt ī ꝯtrariū dicēdū ēꝙ licꝫ licitū ſit ei acciꝑe vxorē ꝓpt̓ malū incōtinētie vitādum. nōdū em̄ habuit votū cōtinētie ānexū ſic̄ ē in ſuſceptōne ſacri oraīs. hmōi tn̄ licitū nō ē cū rōe ꝑfectōis. ⁊ ēꝑmiſſū ꝙ ſi fuerit ꝓpt̓ ſcādalū vitādū: pt̄ nō deſerere tōſurā clericalē ſic̄ dic̄ īnocētiꝰ. ip̄m ſuꝑ tonſuratōe hmōinō moleſtes: dūmō nullū ꝑcipiat bn̄ficiū eccl̓iaſticū. cºrōe teneat̉ deferre tōſurā clericalē. ¶ Et notādū ꝙ tenet̉clericꝰ portare coronā niſi fue̓it ī tribꝰ caſibꝰ. ſi nll̓o mōvult retinere priuilegiū clericale. vel ſi nō pt̄ ferre abſqꝫſcandalo vxoris: dūmō nō habeat beneficiū eccl̓iaſticuꝫſicut in aliꝗbꝰ ꝑtibꝰ contingit. vel ſi iuſta cauſa timorisexigit conſurā vl̓ habitū trāſformari. ſicut habet̉ extra.de vi. et ho. cle. ⁊ de clericis int̓ ſacros ordīes cōſtitutisnec ſequit̉ ſi licitū ē hr̄e vxorē ſic̄ dīc leo papa. diſ. xxxij.ſeriatim. ꝙ ꝓpt̓ hoc licitū ſit deſerere tonſurā clericalē.ſꝫ cū quadā conditōne licitū ē. ¶ Ad ſcd̓m v̓o dicendū. ꝙillud eſt rō ꝙ nō debeat ꝯpelli ad defendēdū tōſurā clericalē. nihilomīꝰ tn̄ pt̄ eam portare niſi alia cā ꝯtradixe̓it.¶ Nlembrum terciūErcio querit̉ vtrū om̄is apoſtata ſit infamis. qd̓ vidr̄ diſcurrēdo ꝑ ſingulas dr̄as.apoſtata em̄ ꝑfidie eſt infamis ſic̄ hēt̉ abonacleta. iij. q. iiij. Gtus qīs apoſtata refuatādꝰ ē an̄ reuerſione ſuā. nec ī accuſatōe recte agētiū autī teſtīoniū ſuſcipiēdꝰ ē. ſil̓r dr̄ di. iij. de ꝯſecͣ. celebritateꝫ.vbi dr̄. ꝙ illi ꝗ infidelitatis nota aſpergūt̉ īfames efficiunt̉. ¶ Sil̓r apoſtata apoſtaſia inobediētie infamis efficit̉ ſic̄ dīc pius papa. ſiꝗs a ſuo ꝓpoſito retrorſū exorbitauerit et iuſſa apl̓ice ſedis libēter trāſgreſſus fuerit: infamis efficit̉. ¶ Sil̓r apoſtata apoſtaſia irregularitatisſic̄ hēt̉. ij. q. vij. alieni. vbi dr̄. īfames oēs cenſemꝰ eē: quiſuā fidē aut xp̄ianā legē p̄uaricāt̉. aut apl̓icā vel regularē poſtponūt aucͣtem. ¶ Et iterū Anacletꝰ. accuſandi vl̓teſtificādi licētia deneget̉ his ꝗ xp̄iane noīs et religioīsdignitatē: et ſui ꝓpoſiti norma aut regulariter ꝓhibitaneglexerūt. ¶ Uidet̉ aūt ꝯtrariū. ꝙ nō oīs ſit infamis.cum em̄ aliꝗs a ſtatu clericoꝝ trāſfert ſe ad cōiugiū. deſerendo tōſurā clericalē nō efficit̉ infamis. cū hoc ab eccleſia ſit cōceſſum. ¶ Sil̓r argui vidr̄ de alijs cū ꝑ pnīaꝫ advnitatē eccl̓ie vel ordīs ſui reuertūt̉. eccl̓ia em̄ ꝯformareſe debet deo. ſꝫ deus penitēti nō imputat priora pct̄a: gͦ n̄ip̄a eccl̓ia debꝫ īputare. ¶ Preterea hoc videt̉ argui ꝑ hͦqd̓ dic anacletꝰ. ꝙ an̄ reuerſionē ſuā nō ē recipiēdꝰ in teſtioniū. arguit̉ em̄ a cōtrario ſenſu. ¶ Ad qd̓ dd̓m ē. ꝙ ſicut ſupͣ habitū ē. apoſtate apoſtaſia ꝑfidie īfames efficiunt̉. ꝓ apoſtaſia v̓o inobediētie ⁊ ꝓ apoſtaſia irregularitatis ab ordine: interim īfamis efficit̉. nō ſic aūt dicendum eſt de illo qui cū ſit in mīoribꝰ cōſtitutꝰ. et ꝓpt̓ malum incōtinētie vitandū tranſfert ſe ad cōiugiū. et ꝓpterſcandalū vxoris dimittit tonſurā clericalē. ¶ Ad illd̓ v̓oqd̓ obijcitur ꝙ eccl̓ia debet ſe cōformare deo. dicendū eſtꝙ hoc veruꝫ eſt de rōne culpe. de rōne v̓o pene ſicut necdeus ſtatim om̄em penā dimittit: ſic etiam nec ip̄a eccleſia dimittit. hmōi aūt infamia pena quedā eſt cōſequēsculpam. et nō ſtatim abolet̉ in om̄ibꝰ abolita culpa. hoc