cleſiaſtici officij ꝑſona cui ſubiectus eſt reſtiterit ſeu ſciſma fecerit excoīcetur. ſi d̓o hoc ꝯtempſerit ⁊ ꝑmanſeritſciſmata faciendo: ꝑ pt̄ates publicas opprimant̉.¶ Queſtio. clxxxiij. de apoſtaſia.Onſequenter dicedum eſt de apoſtaſia. Circa quā pͥmo q̄rendū eſt ꝗd ſit: et q̄ ſit eiꝰ dr̄ia ad hereſim et ſciſma. Scd̓o ꝗs dicendus ē apoſtata. Tercio vtrū omīs apoſtata ſit infamis. Quarto vtꝝ oīs apoſtata ſit excoīcatꝰ vel excoīcādꝰ. Quīto vtrū clericꝰ apoſtata pͥuet̉ pͥuilegio clericali.¶ Nembrum primūD primū ſic diffinit̉ apoſtaſia. Apoſtaſiaeſt temerarius a ſtatu fidei obedientie eccleſiaſtice vel religionis receſſus. Dr̄ at̄ religio coīter ẜm ꝙ clerici etiā religioni cuidā ſunt aſtricti. nō tm̄ ẜm ꝙ clauſtrales religioſi dicunt̉ꝑ hoc pꝫ ꝙ multiplex eſt apoſtaſia. Eſt em̄ apoſtaſia ꝑfidie: ſicut iulianꝰ apoſtata dicebat̉. Eſt iterū apoſtaſia īobedientie et de his hr̄. iij. q. iiij. Alieni erroris ſocietatevel ſui ꝓpoſiti tramite recedentē vel apl̓ice ſedis iuſſionibus inobedientē ſuſciꝑe nō poſſumꝰ. et dīc gre. pct̄m paganitatis incurrit quiſꝗs du xp̄ianū ſe aſſerit: ſedi apl̓ice obedire ꝯtemnit. Dicit̉ etiā apoſtaſia irregularitatisua ꝗs a ſtatu ſumpte religionis recedit cum apoſtatatnonachus vel clericꝰ vel ꝯuerſus. ẜm hoc dīc auguſt. adUincentiū. quō difficile ſuꝫ exꝑtus meliores ꝙͣ ꝗ in monaſterijs ꝓfecer̄t: ita n̄ ſum exꝑtꝰ deteriores ꝙͣ ꝗ ī monaſterijs defecerūt. ¶ Obijcit̉ aūt ꝙ oīs pct̄or ſit apoſtata ꝑhoc ꝙ dr̄ a greg. ſuꝑ illud ezech̓. mitto te ad filios iſraelap gētes apoſtatrices. glo. ſic̄ qui fide recedit a deo apoſtata ē: ſic ꝗ ad ꝑuerſuꝫ opus redit etiā ſi fidem tenueritapoſtata ē. gͦ qui reuertit̉ ad pct̄m apoſtata ē. tales autēſunt pct̄ores om̄s ꝗ a pnīa cadūt: gͦ om̄s ſunt apoſtate.¶ Ite eccͣi. x. Initiū ſuꝑbie hoīs ē apoſtatare a deo. qm̄ab eo receſſit cor illiꝰ. cū gͦ pct̄or recedat a deo corde: peccator dicet̉ apoſtata. et fit h̓ ſermo de peccante pct̄o mortali. ¶ Ad qd̓ dicendū eſt. ꝙ nomē apoſtaſie dr̄ duplicitſic̄ dīc gre. in omel̓. ſuꝑ eze. dicunt̉ duobꝰ modis apoſtate. aut em̄ hō a deo recedit fide. aut oꝑe. ẜm hunc modūaccipiendo general̓r dicet̉ peccās mortal̓r pꝰ habitā gratiā vel pꝰſtatū innocētie retrocede̓: ⁊ ita apoſtatare. ẜmaūt ꝙ ſupͣdictū eſt ꝓprie dr̄ apoſtata illis p̄dictis modisIllo aūt mō qͦ ꝓprie accipit̉ dr̄. xix. eccͣi. vinū ⁊ mulieresapoſtatare faciūt ſapiētes. et dīc interli. ſic̄ ſalomon ꝗ ꝓpter amorē mulierū ad ydolatriaꝫ eſt ꝯuerſus: poſſet tr⁊ ibi nomē apoſtaſie extendi. ¶ Item videt̉ ꝙ ſuꝑbuslatus ſit apoſtata. et ita nō tm̄ dicat̉ apoſtaſia modis p̄dictis. Si em̄ rōne ſuꝑbie ē apoſtata nō tm̄ dicit̉ apoſtata modis p̄dictis. dic aūt gre. ſuꝑ illud. xxxiiij. Iob ꝗ dīoregi apoſtata ſuꝑbꝰ rector totiens ad culpā apoſtaſie delabit̉: quotiēs p̄eſſe hoībꝰ delectat̉. ¶ Item eccͣi. x. ſuꝑ illud. initiū ſuꝑbie hoīs apoſtatare. glo. nō eſt maior apoſtaſia ꝙͣ creaturā a creatore recede̓. q̄ merito aſcribit̉ ſuꝑbie. ſuꝑbia em̄ ē ſi creatura velit coeqͣri creatori. hͦ etiādyabolo ⁊ hoī fuit initiū ꝑditōis: gͦ rōne ſuꝑbie dyabolus et pͥmꝰ hō fuit apoſtata. nō gͦ p̄dictis modis tm̄ dicetur apoſtata. ¶ Ad qd̓ dicendū eſt. ꝙ cū dr̄ ſuꝑbus apoſtata nomē apoſtate accipit̉ ꝓ recedēte a d̓o ꝑ pct̄m mortale: ad imitatōeꝫ dyaboli vel pͥmi ꝑentis. ⁊ p̄t reduci illud genꝰ apoſtaſie ad apoſtaſiā inobediētie. nō eī ẜuauitlucifertū ſcriptū in nſil̓r nec pͥmꝰ parēs p̄ceptūei exūt dr̄ auꝑ eccl̓iaſticū. ꝙ nō eſtniaīoſiantellē receſſu ꝑ infidelitatet ẜverūnō eſt maſtaſia in gene̓: cuiꝰ pͥncipiū eſpia. ſi v̓o receſtsampliet̉ intelligat̉ rōne ſtatusciferprimꝰ parēs receſſerūt. nō ꝙ oīs receſ
ſus ꝑ pct̄m a deo ſit ꝓprie apoſtaſia. ¶ Adhuc etiā q̄rit̉ſi diſcordia ſit apoſtaſia. et ſemīans diſcordiā ſit apoſtata? qd̓ nō: vidr̄ ex p̄dicta rōe apſtaſie. peccatū eī diſcordie nō ē receſſilie vl̓ inobediētie cōtumacis aut irregularatis.ra hoc eſt illud qd̓ dr̄. vj. ꝓuerb̓.homopoſtatatemꝑe iurgia ſemīat. et dic glo. quēſemīantē iurgia dice̓ voluit prius apoſtataꝫ noīauit. qꝛniſi more ſuꝑbientis angeli ab aſpectu conditoris priusintus auerſiōe mētis caras poſtmodū vſqꝫ ad ſemīanda iurgia nō veniret. ¶ Ad qd̓ dd̓m. ꝙ ſeminansdiſcordias dicit̉ ſciſmaticꝰ. d̓dia em̄ in ſciſmē determīatur. et ita ſeminans diſcordias. cum ꝑuenerit adſciſma: apoſtata dicit̉ ẜm modū ſupradictū. nō tn̄ om̄isdiſcordia ē apoſtaſia. ſed cum ad hoc ꝑuenit̉ vt ſit receab vnitate capitis et membroꝝ. ¶ Item vidr̄ ex p̄dictiꝙ apoſtaſia nō ſit pct̄m ſeꝑatum ab hereſi vel ſoīmo ſit cōe ad vtrūqꝫ: cum em̄ hereticꝰ ſit apoſtataſtaſia ꝑe: et ſciſmaticus apoſtaſia inobediētie. nō vdent̉ adinuicē diſtingui iſta peccata. ¶ Ad qd̓ reſpōdeꝙ licet idem ſint re aliqn̄ hereticꝰ etoſtataifferuntn̄ rōne. hereticus em̄ dr̄ quia a fiditate ſediuidit. apoſtata v̓o qꝛ a ſtatu fidei bono quā habuit recedit. meliꝰ aūt ē viā veritatis nō agnoſce̓ ꝙͣ ptꝰ agnitā retrocede̓. ſic̄ hr̄. ij. pe. ij. apoſtata at̄ ẜm ꝙ re differt ab hētico ⁊ ſciſmatico: ꝓprie dr̄ ille ꝙ a ſtatu regl̓ari r̄trocedit¶ Nembrum ſecundumEcūdo querit̉ ꝗs dicēdus ſit apoſtata. Etprimo de apoſtaſia ꝑfidie. ponit̉ em̄ ꝙ aliꝗs bene credat: metu tn̄ mortis extra noncōfitet̉ fidē. ſic̄ ſunt illi ꝗ ſunt inter ſaracenos. ſimiliter illi ꝗ metu ſaracenoꝝ oſculātur ſepulcrūmachomēti. vel etiā cā placēdi eis. q̄ritur vtrū tales dicēdi ſunt apoſtate apoſtaſia ꝑfidie? et videtur ꝙ ſic. apoſtaſia em̄ eſt temerariꝰ receſſus ab his ꝗ fideꝫ ꝯtingant.illi aūt ꝗ nō cōfitent̉ fidē ſꝫ ore negāt temere a cōfeſſionefidei recedūt. ergo ſunt apoſtate. ¶ Sil̓r ꝗ nō ſanctū qͣſiſanctū venerant̉. īmo magis execrādū ritu religioſo venerātur. gͦ ſunt apoſtate. ¶ Cōtra. manet ip̄a fides ī code. manēte aūt fundamēto nō dicit̉ apoſtata. gͦ hmōi nōdicētur apoſtate. ¶ Ad qd̓ videt̉ dicēduꝫ. ꝙ ſi nullo mōin corde deuiāt a fide. licet exteriꝰ nō confiteātur vel neit ꝓpter mētum ad horam: nō ſunt cenſendi apoſtateoſtaſia ꝑfidie. pn̄t tamen dici apoſtate cōi noīe: qꝛ acōfeſſione fidei retrocedūt. Illi aūt ꝗ venerātur machomētū quaſi ſanctū dei. ꝑ hoc intēdētes deo placere quaſieēt nūcius dei: ꝓ apoſtatis ſunt reputādi. ꝓprie em̄ apoſtate dicūtur ꝗ a religione fidei et eoꝝ que ad fidē cōtingunt ad ꝯtrariū fidei ſe cōuertūt. ſicut faciāt illi ꝗ honorē diuinū execrādis ꝑſonis attribuūt. Sil̓r pt̄ dici de illis ꝗ ſe faciūt circūcidi ponētes ſpem ī circūciſiōe legaliꝗ prius fuerūt xp̄iani. hoc aūt attēdēdū ē. ꝙ ꝗcūqꝫ nō exinfidelitate ſꝫ ex metu mortis aliqͣ talia faciūt. mortalit̓peccāt. nullꝰ eī ad aliqͣ talia niſi ē mortale pct̄ꝫ ⁊ ita ꝑ cōſeq̄ns aīa ſeꝑat̉ a deo: metu mortis dꝫ īduci. ſanctiꝰ eīmori fame ꝙ ydolatico veſci. ſic̄ dic au. ſr̄ ep̄i. ad coꝝ. j..§. j.Adhuc etiā queritur vtꝝ īcidat ī pct̄ꝫ qd̓ ē apoſtaſia ꝑfidie. ꝗ īobediēs eſtmādatis ſedis apl̓ice? qd̓ n̄ vr̄. apoſtaſia eī ꝑfidie ⁊ apoſtaſia inobedīe ē dr̄ſo diuidūt̉. n̄ gͦ ꝗ īcidit ī apoſtaſiā īobedīe īcidit ī apoſtaſiā ꝑfidie ncc̄io. ¶ Cōtͣ dic ggͦ. pct̄ꝫpagaītatis īcurrit. ꝗſꝗs dū xp̄ianū ſe aſſerit: ſedi apl̓iciobedire ꝯtēnit. ¶ Ad idē et̄ facit qd̓ dr̄. j. re. xv. pct̄ꝫ arioē nolle acꝗeſce̓. ſꝫ cōlādi ē nolle obrdire. et ſcelꝰ ydolaiſtat ꝙ n̄ ex hͦ efficit̉ paganꝰ vl̓ ariolꝰ ꝗ nūqͣ credidit. gͦ ēficit̉ apoſtata apoſtaſia ꝑfidie ꝗ gͦ īobediēs ē ſedi apl̓iceapoſtata efficit̉ apoſtaſia ꝑfidie. ¶ Ad̓ dici pt̄. ꝙ apoſtaſia perfidie poteſt dici duplciter. vno modo cum cadit aliquis a fide articuloruꝫ omnium vel plurium quiſunt in ſymbolo. maxime illoꝝ qui ꝑtinent ad trinita-