Druckschrift 
2 (1481) Tabula tractatuus hui[us] secūde ptis sūme alexādri
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Queſtioclxxx

pōt aūt penas tꝑales eis inflige̓ vl̓ et̄ ſpūales indi recteremouēdo xp̄ianos ab eoꝝ coione. Iudicat at̄ eccl̓ia deillis ī pl̓ibꝰ caſibꝰ. repellū eos a legittimis actibꝰ. ſicuthr̄. ij. q. vij. alieni. r̄pellit et̄ eos a pt̄ate publica. liiij. di.nulla officia. ne habeāt xp̄ianū macipiū. vt exͣ. iudeisc. iudei. ne ſinagogas nouas ꝯſtruāt. ſic̄ hr̄ exͣ. eo. ꝯſuluit. ne ex teſtamēto xp̄iani aliꝗd habeāt. xxiiij. q. ij. ſane.vt xp̄ianos teſtes ꝯͣ ſe recipiāt. exͣ. de teſti. iudei. vt ī dieꝑaſceues feneſtras apperiāt. exͣ. eo. qꝛ ſuꝑ his. vt excedentes ꝯͣ fidē verberibꝰ ſubijtiant̉ ſic pl̓ibꝰ modis iudicat eccl̓ia eos foris ſūt. nec tn̄ facit eccl̓ia ꝯͣ verbumapl̓i qd̓ intelligit̉ de pena ſpūali directa: cui ſubijciunt̉ infideles. caret vnitate fidei eccl̓iaſtice. Nlembrū ſecundūEcūdo querit̉ vtrū iudei vel pagani pn̄tp̄eſſe xp̄ianis vel. Et videt̉ ſic: qd̓dic̄ apl̓s. j. ad thi. v. quicūqꝫ ſūt ſub iugoſerui dn̄os ſuos om̄i honore dignos arbitrent̉. glo. ſub iugo infideliū. negat apl̓s qn infideles poterūt p̄eſſe fidelibꝰ. Itē. ex. de iud̓. ml̓toꝝ. qꝛ colēdis terris eoꝝ diutiꝰ adheſerūt vtpote ꝯductōne locidebētes ad colēda rura remaneāt: ꝯſuetas pēſionesdictis viris p̄bētes. pn̄t iudei p̄eſſe xp̄ianis. Iteꝫ p̄n̄tacciꝑe p̄cium de xp̄ianis mācipijs emptis qd̓ eēt niſipoſſent aliqͦ p̄eſſe eis. ſic̄ hr̄. liiij. diſ. fr̄nitatē. Uidr̄et̄ qd̓ dic̄ gelaſius. xvij. q. iiij. vbi dr̄. diligēter nr̄acura rerū fideliter examinet veritatē. qͣtenus nec religiotemerata videat̉. nec ẜuus hac abiectōe mētitꝰ ꝯpetētisdn̄i iura declinare ꝯtēdat. Ex videt̉. ẜuus deſtat xp̄ianū a dn̄io dn̄i ſui ē eximendꝰ. Sꝫ vidr̄ qd̓ dr̄ exͣ.ſultoꝝ. vbi dr̄. Nulli iudeo lꝫtrar ī ſuoo retine̓. ſꝫ ſi apud eos inuegreg. mācipia xp̄iana q̄cūqꝫnitiudeeriiſſe ad libertatē. iuxta legū p̄cepta ſiiguitateucite. ne qd̓ abſit r̄ligio xp̄iana iudeneis ſubiectalluat̉. Itē. di. liiij. Nulla officia publicaiudeis iniūgant̉. que eis tribuat̉ penā xp̄ianis infeꝝ aūt factū ē ne xp̄iani iudeos habeāt dn̄os. Sil̓r hꝰexͣ. de iudeis. ad oībꝰ. vbi inhibet̉ ne xp̄iani iudeoruꝫẜuitio ſequa mercede exponāt aſſidue. idē habet̉ ibidē dr̄. iudei ſiue ſaraceni ⁊cͣ. ſꝫ ē vt ꝓpterfidē xp̄ianā auferat̉ ab eo ius ī ẜuū: ẜuitus ſit de iure diuino introducta: iure et̄ canonico approbata. nulli aūt iniuriā facit religio xp̄iana. Ad qd̓ dd̓m ē.ꝑmittit̉ xp̄ianus ẜuire iudeo ꝓpter xp̄iane religionis vitādū detrimētū. ſic̄ hr̄ exͣ. de iudeis. ad oībꝰ. vbi dr̄ iudeoꝝ mores nr̄i ī nullo ꝯcordāt. ip̄i defacili ob cōtinuā ꝯſeruatōem aſſiduā familiaritatē ad ſuā ſuꝑſtitōꝫꝑfidiā ſimplicium animos pn̄t inclinare. hac et̄ rōnealiꝗ fuerīt eoꝝ ſerui: a ẜuitio eoꝝ liberēt̉. aliqn̄ datop̄cio. aliqn̄ nullo dato p̄cio. ẜuus em̄ iudei. aut ē vernaculus aut emptitiꝰ. ſi vernacl̓us: ſi ſit vl̓ velit fieri xp̄ianus: eripit̉ ſtatim ī libertatē nullo p̄cio dato. ſic̄ hr̄. C.de captiuis. l. fi. diſ. liiij. fraternitatē. Si v̓o fuerit em̄ptitiꝰ aūt erat xp̄ianꝰ qn̄ fuerat emptꝰ: aut paganus. ſixp̄ianꝰ liber efficit̉ nullo p̄cio dato. ſic̄ hr̄. liiij. diſ. mācipia. ē iudeis interdictū comerciū xp̄ianoꝝ.. le. poli.lege fori. Si autē fuit paganꝰ. aut emptꝰ ē ẜuitij. aut mercimonij. ſi ẜuicij vult fieri xp̄ianꝰ liber efficit̉ſine pacto. diſ. liiij. fraternitatē. In ſecūdo v̓o caſu ſi infra tres mēſes expoſuerit venalem. poſtea ſi fierivult xp̄ianꝰ: liberat̉ ſine p̄cio. qꝛ p̄ſumit̉ ad ẜuiendū emerit. ſi aūt expoſuerit venalē infra illū terminūet ille fieri vult xp̄ianꝰ tūc vel pꝰ: dūmō ſteterit dominū quominꝰ vēdiderit: liberat̉ reddito p̄cio. xij. ſolidoꝝ ab aliquo xp̄iano. diſ. liiij. fraternitatē. exͣ. eo.ſenti ꝯcilio. ſi tn̄ iudeus volētē fieri xp̄ianū circūcideritvel alteriꝰ ſecte ſignaculū imp̄ſſit. iniuria ꝓprij corpris ſine pct̄o liberat̉. diſ. liiij. nulla. vbi dr̄. ſiqui xp̄iani ab eis iudaiſmo ritu ſunt maculati vel etiā circūciſi.

reddito p̄cio ad libertatē et religionē rediāt xp̄ianaꝫlex aūt hūana grauiorienā infligit. qd̓ aūt dictū eſt dẜuis iudeoꝝ. pōt dici et̄ de ẜuis ſaracenoꝝ. eadē ſuſpitio idē ꝑiculū pōt ī vtriſqꝫ. Ad obiectū at̄ ītrariū dd̓m. illd̓ apl̓i intellſtatu pͥmitiue eccl̓ie vt allicerēturī ſuoꝝelium dn̄i infidelesad fidei ꝯuerſionē. Un̄o. potiꝰ obſeꝗa ẜuoꝝ fiiertāt̉. ſꝫ ibidē addit̉ ī textu ne nom̄deliū dn̄i īfideledn̄i doctrina baliēa inuadētis. do illā rōem videbactrina xp̄iana videat̉ qͣi iniuſta..tur alicui ſic ī rn̄dendū ē.alia reēt ẜuire ne nomēdn̄i blagani ꝓni adtͣhāt fiopoſtaſiā. ꝓpter qd̓ cohabitatio iudemnis (niſi p̄dicatōis) ē int̓dictane nomē dn̄i blaſphemet̉. neqꝫ doctrina xp̄iana ex īiuſta dꝫ videri: ctela fidei oībꝰ ſit p̄ponēda. Ad ſecūdū v̓o dd̓m. lꝫ poſſent xp̄iani excole̓ p̄dia iudeorū. tn̄ debēt ẜuire iudeis ī domo ſua ne ꝯtrahat̉ mala familiaritas. ex dicūt̉ recte p̄eſſe eis tāꝙͣ ẜuis. qꝛpn̄t eos ad aliū locū. vel ad aliud ẜuitiū trāſferre. ſic dr̄exͣ. de iudeis. multoꝝ: factū ē ī fauorē xp̄ianoꝝ noniudeoꝝ p̄dia vel terras emptas a iudeis poſſint excole eo ī illis terris pͥus habitabāt. Ad t̓ciū d̓o dd̓mē. lꝫ poſſint acciꝑe p̄ciū ẜuitutis: tn̄ xp̄ianis exiſtētibꝰ ſꝫ paganis volūt fieri xp̄iani. lege poli.cipia xp̄iana a ẜuitute iudeoꝝ liberāt̉. ne ſit ꝑicl̓m fideixp̄iane ī fauorē et̄ fidei xp̄iane ꝗbuſdā volētibꝰ ſuſciꝑechriſtianiſmū libertas concedit̉. Id aūt qd̓ dr̄. xvij. q.iiij. exp̄ſſe dat iniellige̓ fuerit xp̄ianꝰ: ſꝫ dixerit ſeab infātia xp̄ianū. a p̄fato dn̄o ſignacl̓m circūciſionis eēt ei infixū. qd̓ ſi eēt a ẜuitute liberet̉. ſi v̓o non fuerit xp̄ianꝰ: ꝯfugit ad eccl̓iaꝫ niſi velit fieri xp̄ianus a ẜuitute ē liberādꝰ. videt̉ ille canon dice̓. vn̄ introducit̉ dn̄o iudeoꝝ. ſꝫ dn̄o xp̄ianoꝝ. qdā volebāt fraudare dn̄os ſuos a iure ſuo ꝯfugiētes ad eccl̓ieſecreta. Ad vltͣ. dd̓m. eccl̓ia catholica nulli intēditface̓ iuiuriā. ſꝫ ordinauit ne deo fiat iniuria. Iniuriaat̄ fie̓t deo ſi fides ī aliqͦ ꝑiclitaret̉ occaſiōe iuſticie tꝑalis ſeruande.lembrum terciumErcio querit̉ vtrū cōpellēdi ſint iudei ſoluere decimas p̄diales vel alia ſolēt ſoluere xp̄iani habitātes ī domibꝰ vel cōmorātes ī t̓ris ſūt infra limites alicuiꝰ eccleſie. qd̓ vidr̄. eccl̓ie eſ̄ nullatenꝰ iure ſuo ſūt fraudē defrauderēt̉ aūt ſi iudei terrā detinerēt decimas ſoluerēt. cōpellēdi ſūt ad ſolutōem. Pret̓ea p̄ceptū fuit īlege moyſi filij iſrl̓ ſoluerēt decimas leuitis. Sil̓r dr̄iij. malach̓. Inferte oēm decimatōem ī horreū meū.. ij.ꝑalip̄. xxxj. vbi dr̄. offerebāt deo decīas de omībꝰ gignit terra. iudei teneant̉ ad ſolutōeꝫ decimaꝝ necaliqͦ pͥuilegio eximāt̉. deterioris cōditōis ſint debeāt rōe pct̄i ꝙͣ fuerūt tꝑe legis: tenebūt̉ nūc ad ſolutōꝫdecimarū. Et ſi forte dicerēt ſuis leuitis tenerēt̉ redde̓: ꝯͣ hoc ē leuiticū ſacerdotiū ceſſit ip̄i ſacerdotio xp̄iſic̄ hr̄. vij. ad heb̓. trāſlato ſacerdocio neceſſe eſt vt legistrāſlatio fiat. dicit̉ et̄ ī dan̄. venerit ſct̄us ſct̄oꝝ ceſſabit vnctio vr̄a. adueniēte xp̄o ceſſare debuit vnctio regalis ſacerdotalis. ſolutio decimaꝝ facienda fuit ſacerdotibꝰ noue legis. Pret̓ea. decīe reddūt̉ deo de terris in memoriā bn̄ficij ī ml̓tiplicatōe fructuum ſingl̓isānis. limitate aūt ſūt terre ẜm diſtīctōem eccl̓iaꝝ. rōep̄dioꝝ ſiue terraꝝ ſoluē de ſūt decime a ꝗbuſcūqꝫ poſſidētibꝰ. iudei ſi poſſideāt terras: decimas tenent ſoluereeccl̓ijs. Cōtra. iudei nihil hn̄t niſi de pſura vt in pl̓ibꝰ. de vſura at̄ nihil dꝫ eccl̓ia ꝑciꝑe: vt videt̉ nec dꝫciꝑe de terris vſuris empte ſūt. Itē eccͣi. xxxiiij. dr̄ īmolātis ex iniqͦ oblatō ē macl̓ata. Et iteꝝ offert de ſb̓ſtātia pauꝑum qͣi victimat filiū ī ꝯſpectu pr̄is. iteꝝ