.clxxxj.Queſtio
obijcit̉ ꝙ hereſis aliqn̄ ſit ſub intellectu. aniqn̄ ſub credulitate. aliqn̄ ſub opiniōe. dd̓m ē ꝙ ſi accipiat̉ intellectꝰ ẜm intentōeꝫ bern̄. et credulitas ꝓ fide: nō erit hē̓ſisſub altero illorū ſꝫ tm̄ ſub opinionē. Si v̓o intellectuslarge acciperet̉ ⁊ credulitas: tūc poſſꝫ hereẜ ſub intellectu vel ſub credulitate ꝯtineri. nō ſic aūt vidr̄ aug. in li.ſuo loqui de intellectu et credulitate: ſed ẜm ꝙ appropriantur..§. j.Exinde queriturꝗd ſit hereſis ẜm diffinitōem. Et ponit aug. talē diffinitōem in li. de vtilitate credēdi. hereticꝰ ē ꝗ alicuiꝰ tꝑaliscōmodi et maxīe gl̓ie prīcipatuſqꝫ gr̄a falſas opinionesac nouas vel gignit vel ſequit̉. ¶ Sꝫ ꝯͣ hāc rōem obijcit̉pōt em̄ aliꝗs ſimpl̓r credere aliꝗd qd̓ nō ē credēdum inhis que ꝑtinēt ad fidē. nec tn̄ intentōe tꝑalis cōmodi vl̓ncipatꝰ gr̄a. et ſi ꝑtīax ē ī hmōi credulitate hereticꝰ dr̄lꝫ ab eccl̓ia nō ſit ſeꝑatus ꝑ ſnīam. dic̄ eī hiero. ſuꝑ epiſtolā ad gal̓. quicūqꝫ ſcripturā aliter intelligit .i. cōtrarie ꝙͣ ſenſus ſpūſſancti efflagitat. lꝫ ab eccl̓a n̄ receſſerithereticꝰ appellat̉. Itē. ij. ad coꝝ. iij. ſuꝑ illd̓. nō ꝙ ſufficientes ſimꝰ ⁊cͣ. habet̉ ī glo. ꝙ fides ē cogitare de his quecredēda ſunt cū aſſenſiōe recta. gͦ ꝑ oppoſitū hereſis ē cōgitare aliqd̓ de credibilibꝰ aſſenſione nō recta. ſꝫ hͦ pōtaliꝗs face et nō aliqua p̄dicta intentōe: gͦ ſuꝑuacuū videt̉ eē in diffinitōe qd̓ dr̄ alicuiꝰ tꝑalis cōmodi ⁊cͣ. ¶ It̄videt̉ ꝙ nō ſufficiat ad eē alicuiꝰ heretici ꝙ hec oīa ꝯcurrāt. ad hoc em̄ ꝙ iudicet̉ hereticꝰ. requirit̉ ꝙ ſit ꝑtinaꝫī opiniōe falſa ſiue in defenſiōe erroris: ſic̄ habet̉ ſuꝑ illud .j. coꝝ. xj. Audio inter vos eē ſciſſuras. glo. ꝗ ī eccleſia dei morbidū aliꝗd prauūqꝫ ſapiūt et reſiſtūt ꝑtinaciter: prauaqꝫ ſua dogmata emēdare nolūt ſꝫ defenſare ꝑſiſtūt. heretici fiūt. ſꝫ hoc nō videt̉ ex p̄dicta diffinitōe. gͦp̄dicta diffinitio n̄ ē ſufficiēs. ¶ Ad qd̓ dd̓m ꝙ nomenhe̓tici aliqn̄ ſumit̉ coīter aliqn̄ ꝓprie. ⁊ aliqn̄ ꝓprijſſime.Coīter cū dr̄ ꝙ hereticus pōt dici quicūqꝫ ſcripturā aliter intelligit ꝙͣ ſenſus ſpūſſct̄i efflagitat. ꝓprie ẜm ꝙ hereticꝰ dr̄ ꝗcūqꝫ alius tꝑalis cōmodi ⁊cͣ. ꝓprijſſime cū ſuperaddit̉ ip̄a ꝑtinacia in defendēdo falſitatē vel impugnādo veritate. ¶ Et ꝑ hoc pōt intelligi qd̓ obiectū eſt.Tria em̄ cōcurrūt ad ꝑfectā hereſim ip̄a falſa credulitas q̄ ē ex ꝑte rōis. et ꝑuerſa volūtas q̄ ē ex ꝑte ꝯcupiſcibilis: et ꝑtinax defenſio ſiue impugnatio ex ꝑte iraſcibilis. Diffinitō aūt hiero. attēdit̉ ẜm primū. diffinitō v̓oaug. quo ad primū ⁊ ſecūdū. illa v̓o q̄ ponit̉ in glo. ẜmterciū attēdit̉ ſuppoſitis duobꝰ p̄cedētibꝰ. ⁊ pōt dici hereticꝰ ẜm diffinitōem hiero. lꝫ nō ſit hereticꝰ ẜm diffinitōem aug. et licet nō intēdit tꝑale lucrū vel tꝑalē gl̓iamaut prīcipatū: nihilominꝰ pōt incurrere pct̄m hereſeosſꝫ hͦ dr̄ ꝓpter id qd̓ frequētiꝰ accidit. frequēter em̄ acciditꝙ hec faciūt iſtis de cauſis. Si v̓o aliꝗs ignoranter crederet qd̓ nō eēt credēdū de his q̄ ꝑtinet ad ſacrā ſcripturā. nō qͦ ad articl̓os fidei. nec ꝑtinaciter defenderet. immo credēt ad catholicā fidē ꝑtinere: nō ē talis dicēdꝰ hereticus. vn̄ aug. in li. d̓ bap. ꝯͣ donatū. Si aliꝗs hoc idēſentiat de xp̄o qd̓ fotinꝰ opinatꝰ eſt. ſꝫ in eccl̓ia catholicabaptizat̉ et hͦ credat eē fidē catholicā. nōdū dico eē hereticū niſi manifeſta doctrina catholice fidei reſiſtē maluerit. ⁊ illd̓ qd̓ tenebat elegerit. ¶ Ad ſecundū dd̓m ꝙcogitare ꝯtrariū fidei cuꝫ aſſenſione ē pct̄m hereſeos lꝫnō intēdat aliqd̓ p̄dictoꝝ. cū facit hec ſciēter. ſꝫ nō punitur tā manifeſte ab eccl̓ia: niſi cum ſit ꝑtinaciter. ¶ Adterciū dd̓m ꝙ illa rō heretici intelligit̉ de illo hereticoꝗ iā dignꝰ ē vt p̄cidat̉ ab eccl̓ia. quāta aūt debeat eē ꝑtinacia: in decretali ti. de hereticis determinatur.¶ Membrum ſecundūUm iaꝫ dictū ſit de quidditate hereſeos.Secūdo querit̉ de differētia eiꝰ ad ea cuꝫquibꝰ videt̉ ꝯuenire. ⁊ pͥmo de differentia
eius ad ſymoniā. videt̉ aūt ꝙ ſymonia ſit hereſis. dicitem̄ greg. in regiſtro. Quiſꝗs ꝑ pecuniā ordinat̉ ad hocvt hereticꝰ fiat ꝓmouet̉ ex hͦ gͦ ꝙ ꝑ pecuniā ordinat̉ hereticus ē: ſꝫ talis ſymoniacꝰ inqͣtū hmōi ē hēticꝰ. gͦ ſymonia ē hereſis. ¶ Cōtra. oīs hereticꝰ deuiat ab aliquo articulo. nō ſic aut oīs ſymoniacꝰ: gͦ ſymoniacꝰ nō ē hereticus. ¶ Sil̓r pōt obijci de ſciſmate ꝙ ſit hereſis. dic̄ eīaug. nullū ſciſma ē niſi aliquā hereſim ꝯfingat vt recteab eccl̓ia videat̉ receſſiſſe. gͦ ſciſmaticus ē heticus et itaſciſma hereſis. ¶ Itē ſciſma dicit diuiſionē ſuo nomīe. hͦetiā habet̉ ī noīe hereſis. niſi gͦ ſuꝑaddat̉ aliꝗd vtrobiqꝫ ꝑ qd̓ vnū differat ab altero: ꝯueniēter dicetur ſciſmahereſis. ¶ Itē quicūqꝫ deuiat ab aliqͦ articl̓o ſymboli ēſciſmaticꝰ. ſymoniacus deuiat ab vno articl̓o. ab illo .ſ.ſanctā catholicā. et apl̓icā eccl̓iam. gͦ ſciſmaticꝰ ē hereticus. ¶ Cōtra. hiero. ſuꝑ epl̓am ad gal̓. inter hereſim ⁊ſciſma hoc eē arbitror. ꝙ hereſis ꝑuerſum dogma habꝫſciſma v̓o ab eccl̓ia ꝑiter ſeꝑat. ergo ſciſma nō ē hēſis.¶ Itē hereſis ē ꝯͣ veritatē q̄ ē ꝯͣ pietatē. ſciſma v̓o ꝯͣ caritatis eccl̓ie vnitatē. ſꝫ aliud ē eē ꝯͣ veritatē pietatis ⁊ aliud ꝯͣ vnitatē eccl̓ie. ergo ſciſma nō ē hereſis. ¶ Itē videtur ꝙ hereſis non differat ab ypocrifi. dr̄ em̄ ſuꝑ illudyſa. ix. diſperdet dn̄s ab iſrl̓ caput ⁊ caudā. glo. oīs hereticus ypocrita eſt. et dic̄ bern̄. ſuꝑ cātica. Nō ſufficithereticos eē niſi cū ypocrite ſint vt ſit ſupra modū peccās peccatū. videt̉ ergo ꝙ nō diſtinguat̉ pct̄m hereſeosa peccato ypocriſis. īmo ꝙ ypocriſis ſit de cōplemētoip̄ius. ¶ Itē cū hoc nomē hereſis ſonet idē ꝙ diuiſio. ſic̄dic̄ yſido. ꝓpter ꝗd magis appropriat̉ illi pctō qd̓ dirct̄eē cōtra vnitatē fidei. ꝙͣ illi qd̓ impugnat vnitatē caritatis vel qd̓ ē cōtra vnitatē aliā ꝑ ſe et primo. ¶ Ad pͥmūdd̓m ꝙ nomē hereſeos aliqn̄ ſumit̉ coīter ⁊ aliqn̄ ꝓprieẜm ꝙ coīter ſumit̉ ſic pōt dici ſymoniacꝰ he̓ticꝰ qꝛ ip̄o iure ab eccl̓ia diuiſus. Si v̓o accipiat̉ ꝓprie ꝓut reſtrīgit̉ad falſam credulitatē circa articl̓os vnitatis ī trinitate⁊ incarnatōis: nō ē ſymoniacꝰ hereticꝰ. Pret̓ea. pct̄mhereſeos ē ī falſo mō credēdo ⁊ ꝑtinacit̓. pct̄m v̓o ſymonie ē ī ꝑuerſe volēdo ꝯͣ ſacr̄oꝝ dignitatē. ⁊ ẜm hͦ differthereſis a ſymonia. ¶ Ad hͦ aūt qd̓ obijcit̉ ſymoniā eē ꝯͣaliquē articl̓m fidei dd̓m ē. ꝙ nō ē directe ꝯͣ credulitatēalicuiꝰ articl̓i ſꝫ ex ꝯſequēti. eo eī ꝙ ponit̉ imp̄ciabile ſubp̄cio ꝯſeꝗt̉ vt nō ſit affectio debita reſpectu gr̄e eccl̓iaſtice ex qͣ format̉ fides nec bn̄ credit̉ ille articl̓us ꝗ eſt deſct̄itate eccl̓ie. ¶ Ad ſecūdū d̓o dd̓m. ꝙ ſciſma n̄ ē hereſis licꝫ ſit diſpoſitio ad hereſim ſic̄ dic̄ hiero. et diuidit̉ſciſma ab hēſi ī hͦ ꝙ ſciſma ē ꝑ ſe ꝯͣ vnitatē q̄ ē in affectucaritatis ſiue pacis. hereẜ d̓o ꝯͣ vnitatē q̄ ē in intellectuip̄ius fidei. Eſt em̄ ml̓tiplex diuiſio ſic̄ ml̓tiplex ꝯiūctōvna ē diuiſio q̄ opponit̉ ꝯiūctōi ꝑ fidē. eſt alia q̄ opponit̉fidei ꝑ caritate. tercia q̄ opponit̉ ꝯiūctōi q̄ ē ꝑ gr̄am ſacͣmētalē ſiue ꝑ gr̄am dignitatis eccl̓iaſtice. prima diuiſiodr̄ hereẜ. ſecūda ſciſma. tercia ſymonia. ¶ Ad obiectuꝫī ꝯtrariū dd̓m ē ꝙ ſi ſciſma n̄ ſit hereẜ. tn̄ diſpoſitio eſtad hereſim. primo em̄ ē inobediēs capiti eccl̓ie. ſecundoꝯtēptor ē clauiū. tercio ad hͦ ꝑuenit vt nō credat illū articl̓m ꝗ ē de apl̓ica eccl̓ia. ⁊ ſic diſpoſitio ē ad he̓ſim. cūem̄ die nō eē obediēduꝫ eccl̓ie apl̓ice ſiue romane ī hereſim incidit. ¶ Ad ſcd̓m v̓o dd̓m. ꝙ deuiare ab aliqͦ articulo dr̄ dupliciter. vel ẜm ꝙ ē prīcipiū credēdi: ⁊ ſic deuiat hereticꝰ. vel ẜm ꝙ ē prīcipiū obediendi ⁊ ſic deuiatſciſmaticꝰ faciēdo cōtrariū. ¶ Ad terciū v̓o dd̓m ꝙ licꝫvtrūqꝫ ponat diuiſionē tn̄ differēs ē diuiſio. ⁊ lꝫ vtraqꝫortū habeat ab affectu: ad diuerſa tn̄ intēdit. hereſis erad hͦ tēdit vt credat̉ qd̓ n̄ ē credēdū. ſciſma v̓o vt velit face ꝯͣ ſuꝑioris mādatū. ¶ Ad illd̓ v̓o qd̓ obijcit̉ d̓ hereſiꝯꝑatōe ad ypocriſim. dd̓m ē ꝙ int̓ ſe ꝯꝑant̉. nec ſeꝗt̉ ſiheticꝰ ſit ypocrita ad cooꝑimētū ſui erroris. ꝙ ꝓpt̓ hͦ hēſis ſit ypocriẜ ẜm eēntiā. rōes v̓o q̄ inducte ſūt ī ꝯtrariuꝫ ad hͦ tēdūt. vt hēticꝰ ypocrita dicat̉ ꝓpt̓ pct̄i palliatōnē. n̄ ꝓpt̓ ip̄aꝫ pct̄i eēntiā. ¶ Ad vltͣ. v̓o dicendum ꝙ licꝫmultiplex ſit diuiſio tamen illa eſt principalis vbi deſtruitur fundamentum chriſtiane religionis. tunc eniꝫ