tur ydolatrie. ¶ Ad qd̓ dd̓m ꝙ nō eſt eqͣle pct̄m in ip̄isiudeis obſeruare ritū legaliū ⁊ ydolatraꝝ. ſꝫ dr̄ pct̄m pene par ip̄is fidē xp̄ianā aſſumentibꝰ. ꝓpter hͦ ꝙ vtrobiqꝫeſt apoſtaſia: licet nō eqͣlis. ꝙͣtū ad onus etiā habebat ſimilitudinē. vtrobiqꝫ em̄ maximū erat onus: et iam ſacrificia inoꝝ reprobata ſunt ſicut ⁊ gentiū. dr̄ aūt nō diſtare ab ydolatria qꝛ vtrobiqꝫ erat infidelitas. galatheem̄ cū erat gētiles ſuꝑſtitioni ydolatrie deſeruierūt. cuꝫaūt a fideolica q̄ ꝓhibebat retroceſſer̄t ad ſeruitutēlegaliū: iterū qͣſi in infidelitatē ceciderūt. Preterea rōeoꝑis oꝑati .ſ. ſacrificioꝝ erat ꝯueniētia cū ydolatra. ratione etiā ꝓnitatis ad ſacrificandū ⁊ ip̄ius ſuꝑſtitōis īſacrificijs. iudeis tn̄ nō eſt tantū pct̄m modo adherere legi quātū fuit pct̄m eoꝝ qui ydolis adheſerunt.¶ Nlembrū terciūErcio querit̉ vtrū ꝑmittēdi ſint ritū ſuuꝫin ſolennitatibꝰ ⁊ alijs obſeruare. qd̓ n̄ videt̉. peccāt em̄ mortaliter in celebrando ritus ſuos cū iā tp̄s legaliū tranſierit. ⁊ dic̄hiero. ꝙ legalia mortifera ſunt obſeruātibꝰ: et in hoc cōcordat aug. reſtat gͦ ꝙ peccāt mortaliter obẜuādo. cū ergo eccīa nō obuiet hmoī facinori videt̉ ꝯſentire. maximecū poſſit obuiare. ꝗ em̄ manifeſto facinori deſinit obuiare cū poſſit ꝯſentire vr̄. ſic̄ dicit aug. peccat gͦ eccīa. Reſtat gͦ ꝙ eccīa ꝑmitte̓ nō dꝫ ꝙ iudei in ſolēnitatibꝰ legalibus ſuos ritus obſeruēt. ¶ Contra. videt̉ ꝙ eccīa det eisaucͣtem dū p̄cipit eos nō impediri a cuſtodia ſuaꝝ ſolēnitatū: ſic̄ habet̉ in diſ. xlv. qͥ ſincera. vbi dr̄. om̄s feſtiutates feriaſqꝫ ſuas ſicut hactenus ip̄i ⁊ pr̄es eoꝝ ꝑ lōgacolētes tꝑa tenuerūt: liberā habeāt obſeruādi celebrandiqꝫ licentiā. Hoc etiā videt̉ ꝑ hͦ qd̓ dr̄ extra. de iudeis ⁊ſara. c. ſicut iudei. vbi dr̄. p̄ſertim in feſtiuitatū ſuarū celebratōne nullatenus ꝗſꝙͣ eos fuſtibꝰ vel lapidibꝰ ꝑturbet. ſꝫ eccīa nō dat auccͣtem peccādi. gͦ nō peccāt ſuas ſolēnitates celebrando. ꝑmittēdi gͦ ſunt in hmōi ritibus.¶ Qd̓ etiā videt̉ ꝑ hͦ qd̓ dic̄ greg. qd̓ vtilitatis eſt arcereiudeos a ſolēnitatibꝰ ſuaꝝ feriaꝝ. qn̄ etſi ꝯtra lōgū vſuꝫfuerint vetiti nil ad fidei ꝯuerſatōeꝫ illis ꝓficit. aut curiudeis qͣliter ſuas ceremonias colē̓ debeāt regulas poīmus: ſi ꝑ hͦ eos lucrari nō poſſumus. agendū eſt gͦ vt potius rōne ⁊ māſuetudine ſeꝗ nos velint nō fuge̓. ex qͦ accipit̉ ꝙ ꝑmittēdi ſunt ſuas ſolennitates obẜuare. ¶ Adqd̓ dd̓m. ꝙ ꝑmittēdi ſunt ꝑmiſſione tolerātie. ſic̄ habeexͣ eo. ꝯſuluit. vbi dr̄. ꝙ ꝓ magno debent habere ꝙ in veteribꝰ ſynagogis ī ſuis obẜuatijs tolerāt̉. ſi em̄ ꝓhibēt̉ſuos ritus ſeruare: iā qͣi ad fidē cogerēt̉. coacta aūt ẜuicia deo nō placēt. Preterea dic̄ greg. qͦꝝ mentē redditarō ad plenū nō pōt ꝓuocare. ſi aſꝑitatibꝰ cogerent̉: ꝓculpelleret auerſitas. ¶ Ad ob̓m aūt ī ꝯtrariū eſt dd̓m. ꝙ lꝫeccīa ita ꝑmittat: nō tn̄ ꝯſentire dr̄. qꝛ ille ꝯſenſus ꝗ reputat̉ in pctm̄: intelligit̉ de delictis manifeſtis vbi teneturad correctōem illoꝝ ꝗ ſubijciūt̉ ſibi: vel in vno fidei vinculo ſunt cū ip̄a. hͦ aūt nō hꝫ locū in hac ꝑte. ⁊ ideo nondr̄ ꝯſenſus ſꝫ ꝯmiſſio tolerātie ne deterius ꝯtingat vt aliquo modo bonū eliciatur.¶ Nembrum quartūUarto querit̉ vtrū ad fidē ꝯminationibꝰpenis aliꝗbꝰ ſint ꝯpellendi. qd̓ nō videt̉dr̄ em̄ in ꝯcilio Toletano d̓ iudeis. p̄cepitſancta ſynodus nemī deinceps ad credendū vim inferre. ſic̄ em̄ hō ꝓpria arbitrij volūtate ſerpētibediēs perit: ſic vocāte ſe dei gr̄a ꝓprie mētis ꝯuerſioneſqꝫ credēdo ſaluat̉. n̄ gͦ vi īpellēdi ſūt ſꝫ potiꝰ ſuadēdi. ethͦ idē dic̄ gr̄e. reſtat gͦ ꝙ n̄ ſūt ad fidē cogēdi. ¶ It̄ dic̄ augu. īuiti aliqd̓ face̓ poſſumꝰ. crede̓ tn̄ n̄ poſſumꝰ niſi volūtarij. ꝑ ꝯpulſiōꝫ gͦ nullꝰ ad fidē ducēdꝰ ē. ¶ Cōtͣ. aug. admacedo. bn̄ficentie ꝯſolatōne vel diſcipline correctioneadducat hō ꝓximū ad colendū deū. diſciplīa aūt intelligit̉ ꝑ v̓bera. gͦ v̓beribꝰ aliꝗs ad fidē ē ducēdꝰ. ¶ Itē. xxiijq. vj. iā v̓o: dr̄ ꝙ flagell̓ tribulatōnū mali ſunt cohibendi
a malo ⁊ ꝓuocādi ad bonū. gͦ flagellis ꝗs ad fidē ē cogēdꝰ. ¶ Pretēa. ī cano. legit̉. ꝙ aliꝗ ad xp̄ianitatē cogſic̄ factū eſt tꝑibꝰ religioſiſſimi pͥncipis ſinſebuci. ¶ Aqd̓ dd̓m ꝙ aliter intelligit̉ de ꝯuertēdis ad fideꝫ q̄ nuncrediderūt: ⁊ alit̓ de his ꝗ aliqn̄ credider̄t ſꝫ a fide recoſerūt vl̓ eā ꝯtempſer̄t. ſi em̄ intelligit̉ de his ꝗ nūꝙͣ credderūt: nō ſunt oīno cogēdi: ſi v̓o aliqn̄ credider̄t: ꝯpellendi ſunt fidē ẜuare vel ad fidē redire. ⁊ hͦ mō intelligūt̉ p̄dicte aucͣtes. Diſtinguēdū eſt aūt ꝙ duplex ē coactō. alſoluta ⁊ ꝯditōnal̓. abſoluta coactōe nll̓us ē cogēdꝰ ꝗ nūꝙͣ credidit: ⁊ ẜm hͦ intelligūt̉ aucͣtes q̄ de hͦem̄ hͦ mō hr̄ fides nec caract̓ baptiſmalis impͥmit̉. ſic̄exͣ. de bap. et eius effectu.?is ſiꝑ minas vl̓ ꝑ v̓bera. hͦ mōbaptiſmalē qꝛ adeſt volūtpulſi. ⁊ tales ꝯpellēdi ſuntperūt. ne nome dn̄i blaſphemet̉: et fivilis ⁊ ꝯtemptibilis habeat̉. ſic hr̄ in diſt. xlOccaſiōe huius qōnis querit̉. vtrūſt adfidē iudeis cito ſunt recipiēdi aut nō. Epaganis? ⁊ vid̓r ꝙ nō. ꝑ hͦ qd̓ dr̄ ī d̓dr̄. ꝙ ſeptē mēſes int̓ cathecumīos eccī⁊ ſi pura fide venire noſcūt̉: tūcreant̉. hͦ idē hr̄ ibidē. ne qd̓ abſit. vbi dr̄.dieꝝ ē indicta vtrobiqꝫ gͦ magnūactī⁊ cā pnīeīgēde. ¶ Sil̓r videpetrus loꝗt̉ de iudeisꝗſqꝫ vr̄m. cū gͦ cito eēt baptiꝙ tantū differenda ſit ſuſoqd̓ ē baptiſma. ¶ Sil̓r hr̄ actquā ꝗs ꝓhiberi pōt vt n̄ baptizen⁊ iuſſit eos baptizari ī noīe ih̓u xp̄i. Etnūcho act. viij. ex his gͦ vr̄ ꝙ n̄qd̓ dd̓m ē. ꝙ alit̓ fuit ī pͥmitiūſu eccīe.pͥmitīam̄ eccīaviſidemōſc ī credentibꝰ. ꝓpt̓ qd̓ n̄fidei. ſꝫ īſſu eccīe vbi n̄ erānifeſtātiavl̓ vehedē arguētiꝯterat fictocordis: nccͣria fuit dilatō fidei ⁊ cātiiptiſmū. ⁊ iō ẜm dr̄ ſaciſmꝰ ꝑ quā fieret habiltꝑa diuerſus p̄figebat̉ terminꝰ ẜm pͥus ⁊ poſteriꝰ vt ꝯſtaret de fidei habilitatōne ⁊ tollēt̉ facilitas redeūdi ad fomitū. hmōi aūt terminus relinquit̉ in iudicio diſcreti p̄lati ẜm ꝙ plus vel minus videbit̉ expedire.¶ Queſtio. clxxx. de ꝯuerſatōe xp̄ianoꝝ cū iudeis ⁊ paganis.Einde queritur depuerſatōe xp̄ianoꝝ q̄ fit cū iud̓is ⁊ paganis. Et pͥmo q̄rit̉. v. eccīa iudicare debeat ip̄os īfideles aut n̄ ꝑtineat ad ip̄aꝫiudicare. Scd̓o. v. iudei vl̓ pagani poſſint xp̄iaīs p̄eſſe vl̓ n̄. Tercō. v. ꝯpellēdi ſint ſolue decīaſp̄diales vl̓ alia q̄ ſolēt ſolue xp̄iani. hītantes ī domibꝰ vl̓ſūt infra limites alicꝰ eccīe? Quartoꝯmorātes ī t̓rvtꝝ xp̄iaī poſſint hr̄e mācipiū iudeū vel paganū: etſi habendo peccē¶ Nlembrum primūDp̄mū ſic dic̄ apl̓s. j. Cor. vj. qd̓ mihi dehis ꝗ foris ſūt iudicare? foris at̄ dicūt̉ eſſeīfideles. gͦ de his n̄ hꝫ eccīa iudicare. ¶ Cōlicat d̓ hēditate reſtituēda ꝯuerſis ad fidē. imp̄is iud̓is ſb̓tͣhēdo ꝯn̄ionē xp̄ianoꝝ. ſtatuilas ip̄is iud̓is ꝗ de infidelibꝰ baptizatosnas īfieccīa iudicat de his ꝗ forisſb̓uertēaueīīce ꝯͣ ordīatōꝫ apl̓i. ¶ Ad qd̓ diiudeis.duplexciū eccīe. vnū qͦ ad pena ſlicare eos ꝗ foriecūiariā. n̄ īpenlē eis īfligat vl̓ regl̓as religiōis īponat.ſūt vt per