Queſtio.clxxiiij.
alijs. ¶ C.ra. fides eſt fundamentū omīs v̓tutis. qͦhereſis velſtaſia qua homo recedit a fide cum priuet fundamū: erit maius peccatū deſꝑatione. de ſpiratio .n. tollit ſpeꝫ: ſꝫ illud peccatū tollit fidem. ¶ Iteꝫpct̄m quod pōt tolli ꝑ penitentiā minꝰ ē illo pct̄o qd̓ n̄pōt tolli. ſꝫ deſꝑatio ē pct̄m qd̓ p̄t tolli ꝑ pnīam. impnīav̓o finalis n̄ pōt tolli. gͦ maiꝰ ē pct̄m finalis impenitentie ꝙͣ ſit pct̄m deſꝑatōis. nō gͦ pct̄m deſꝑatōis eſt maximū. ¶ Iteꝫ caritas eſt excellētior int̓ virtutes. illd̓ eꝫpct̄m quod principaliꝰ repugnat caritati eſt maiꝰ.pct̄a. ſed impugnatio fraterne caritatis ē peccatuꝫ qd̓principalius oppoīt̉ caritati. deſꝑatio v̓o ſpei. gͦ impugnatio fraterne caritatis eſt pctm̄ maius deſperatōe.¶ Ad qd̓ dd̓m. ꝙ deſꝑatio ꝓpt̓ vnā cauſaꝫ dr̄ maiuspct̄m. ꝓpt̓ v̓o alias cauſas alia pct̄a q̄ nūerata ſunt dicūt̉ maiora. Deſꝑatio .n. dicit̉ maiꝰ pct̄m ꝓpt̓ hͦ ꝙ ī rebus laborioſis q̄ ad ꝑfectōꝫ vite ꝑtinēt ꝑdit hō ꝯſtātiā⁊ ita tollit̉ ꝑſeuerantia cui principalit̓ merces reddit̉Dr̄ etiā maiꝰ peccatū. qꝛ ꝑ deſperatōeꝫ cadit hō ī tātāꝓfunditatē peccati vt oīno nō putet eē futuꝝ iudiciū:⁊ penitꝰ fiat infidelis. oīpotētiā diuinaꝫ n̄ credēdo. vn̄dicit hiero. deſperatio infidelitatis ē in deū. qui deſperat ſalutē: nō putat futuꝝ iudiciū. qd̓ ſi metueret: bonis oꝑbꝰ ſe iudici p̄ꝑaret. Dicit̉ etiaꝫ maiꝰ peccatū .i.ꝑiculoſiſſimū ꝓpter adiunctā ignorantiā qͣ hō ꝑiculuꝫſtatus ſui ignorat. Dr̄ etiā maius peccatū qꝛ pͥuat cōfidentiā finis. Dr̄ etiā maius qꝛ inducit hoīeꝫ vt ſeipſuꝫoccidat. Dr̄ etiaꝫ maius qꝛ aſſil̓at̉ deſcēſui inferni. ẜmhas gͦ ꝯditōes pōt dici deſperatio gͣuiſſimū peccatū reſpectu illoꝝ ꝗ nō hn̄t illas ꝯditōnes. ſꝫ nō ꝓpter hͦ dicetur maius peccatū omībꝰ alijs pct̄is. vn̄ nihil ꝓhibꝫ īfidelitatē vtpote hereſim vel apoſtaſiaꝫ qͦ ad aliqd̓ eſſemaius illo peccato in hoc .ſ. ꝙ tollit fundamētum oīmvirtutū. ⁊ ita penitus edificiū ſpūale deſtruit̉. Sil̓r p̄tdici de finali impenitētia que rōne irremediabilitatisp̄fert̉ deſperatōni ⁊ alijs pct̄is. Eodeꝫ mō impugnatiofraterne caritatis ſiue gr̄e fraternitatis quo ad hͦ dicitur excedere: qꝛ magis gr̄e que in caritate ꝑficit̉ ꝯͣriat̉.¶ Adhuc etiā argui pōt. ꝙ peccatū deſperatōis ratiōeſui generis qd̓ eſt peccatū in ſpm̄ſanctū maiꝰ dicat̉. ⁊ hͦvidet̉ ꝑ hͦ quod dicit aug. loquēs de pct̄o deſperatōis īli. de ẜmone dn̄i ī mōte. Tanta ē labes illiꝰ pct̄i vt dep̄candi hūilitatē ſubire nō poſſit etiāſi peccatū ſuū mala ꝯſcientia ⁊ agnoſce̓ ⁊ enūciare cogat̉. cuꝫ .n. dixiſſetIudas peccaui tradēs ſanguinē iuſtū. faciliꝰ deſꝑatiōecucurrit ad laqueū: ꝙͣ hūilitate veniā eſt dep̄catꝰ. ⁊ perhͦ vult deſignare ꝙ ē peccatū ī ſpm̄ ſct̄m qd̓ ē irremiſſibile. ⁊ ꝑ hͦ deſignat̉ ꝙ rōne ſui generis ē maiꝰ peccatumalijs. ⁊ hͦ videt̉ ꝑ hͦ qd̓ dicit leo papa. ſceleratior oībuso iuda ⁊ infelicior extitiſti. quē n̄ pnīa reuocauit ad dominū: ſꝫ deſꝑatio traxit ad laqueuꝫ. ex quo videt̉ ꝙ deſperatio ꝓut eſt in genere pct̄i ī ſpm̄ ſct̄m ſit maiꝰ alijs¶ Sꝫ videt̉ ꝙ pct̄m deſperatōis nō ꝯtineat̉ ſub pct̄o īſpm̄ſct̄m. ⁊ ita rōne illiꝰ nō eſt maiꝰ. dicit̉. n. x. ꝓuerb̓.ſuꝑ illud. pauor illis ꝗ oꝑant̉ malū. Glo. ſunt ꝗ ſciētesiudiciū nihilominꝰ negligētia vl̓ deſꝑatōe vel īduſtriapeccāt. diuidit̉ gͦ deſꝑatio ꝯͣ pct̄m ex induſtria. ſꝫ pct̄m īſpm̄ſ. ē pct̄m ex ī duſtria. gͦ peccatū ex deſꝑatōe diuidit̉ꝯͣ pct̄m in ſpm̄ſ. ⁊ ita rōne pct̄i ī ſpm̄ſ. n̄ dicet̉ eſſe maiꝰalijs. ¶ Ad qd̓ dd̓m. ꝙ tangūt̉ hic tres dr̄ntie pct̄i quepn̄t ſic diſtingui: vt induſtria reſpiciat cognitōꝫ generis peccati. negligētia v̓o circūſtantias. deſꝑatō d̓o terminū remiſſiōis. ⁊ ẜm hͦ deſꝑatio diſtinguet̉ ab induſtria. Uel alit̓ pōt diſtingui deſꝑatio ab induſtria ⁊ negligentia. vt negligentia reducat̉ ad peccatū ex ignorātia: large ſumpto vocabulo. deſꝑatō v̓o ad peccatū ex īfirmitate. peccatū v̓o ex induſtria dicat̉ illud pct̄m qd̓ē ex certa malicia. ⁊ ẜm hͦ n̄ dicet̉ hͨ deſꝑatio ꝓut ē peccatū ī ſpm̄ſ. ¶ Illud v̓o qd̓ dic̄ aug. ī li. de ẜmōe dn̄i inmōte. ⁊ qd̓ dic̄ leo p̄pa de deſꝑatōe: attēdit̉ ꝓut ē pct̄m ī
ſpm̄ſ. ⁊ ita alit̓ accipit̉ in illa glo. deſꝑatio: ⁊ alit̓ in ill̓aucͣtibꝰ. ¶ Itē aliꝗs deſꝑat de miſcd̓ia dei ꝙͣtū ad bona tꝑalia: ſic̄ ē de pauꝑibꝰ ꝗ ſunt in tribulatōe ⁊ miſeria. aliꝗ deſperāt de miſcd̓ia dei qͦ ad bona ſpūalia: ſiceſt ꝗ deſperat de remiſſiōe peccatoꝝ ⁊ de vita et na. pōtgͦ queri q̄ illaꝝ deſperatōnū p̄fert̉ alij? ⁊ videt̉ ꝙ illa d̓niſcd̓ia ī bonis ſpūalibꝰ. p̄ferūt̉ .n. bona ſpūalia hoīstꝑalibꝰ. gͦ ſpes miſcd̓ie in his: ſpei miſcd̓ie in illis. gͦ ⁊deſperatio p̄fert̉ deſꝑatōni. ¶ Cōtra. ꝗbꝰ ꝯfert dn̄s bona ſpūalia: ꝯfert etiā bona que ſunt ad nccītatē vite teꝑalis. hec .n. ſunt miſcd̓ie general̓: illa v̓o miſcd̓ie ſpāl̓⁊ ſpūalis. deſꝑare .n. de miſcd̓ia qͣ illa ⁊ferūt̉: ē deſꝑarede miſcd̓ia qͣ iſta ꝯferūt̉ ⁊ n̄ ecōuerſo. gͦ maior ē deſꝑatio qua hō deſperat de miſcd̓ia generali qͣ dant̉ tꝑaliabona q̄ ſunt ad nccītatē vite: ꝙͣ deſꝑatio miſcd̓ie q̄ cōferūt̉ bona ſpūalia. ¶ Qd̓ et̄ videt̉ ꝑ ordinē poſitū ī pͣs.vbi dr̄: hoīes ⁊ iumēta ſaluabis dn̄e: quēadmodū multiplicaſti miſcd̓iaꝫ tuā deꝰ. Glo. tꝑal̓ coīs ē hoīs ⁊ malis. ſpūalis v̓o ē ꝓpria bonis. ⁊ tꝑalē p̄mittit: ſpūalemd̓o ſubiūgit q̄ notat̉ ꝑ miſcd̓ie multiplicatōꝫ. ꝗ gͦ deſperat de miſcd̓ia generali ꝑ ꝯn̄s deſperat de multiplicatōne miſcd̓ie. hͦ etiā videt̉: qꝛ minꝰ ē dare iſta boa tēꝑalia ꝙͣ ſpūalia. ꝗ gͦ deſꝑat de dono dei ī minoribꝰ: ꝑ ꝯn̄sdeſperat de dono dei ī maioribꝰ. ſic̄ ꝗ nō vult mihi darecaſtꝝ: n̄ ex hͦ preſumit̉ ꝙ nolit dare domū. vn̄ diffidentia rei maioris: n̄ poīt ꝑ ꝯn̄s diffidētiam rei minoris.¶ Ad qd̓ dd̓m ē. ꝙ lꝫ bona ſpūalia ſint maiora ꝙͣ tꝑalia: tn̄ deſperatio miſcd̓ie qͦ ad iſta bona tꝑalia maior ēꝙͣ deſꝑatio miſcd̓ie qͦ ad bona ſpūalia. nec dꝫ ibi attendi ꝯn̄tia in ip̄o ſꝫ in ꝯrio. ⁊ ꝑ hec pn̄t ſolui q̄ obiecta ſūt⁊ lꝫ bona tꝑalia poſſint dari ſine ſpūalibꝰ ⁊ ſpūalia ſine hoīs tꝑalibꝰ: tn̄ diffidētie n̄ ſic ſe hn̄t. ſꝫ diffidētia reſpectu miſcd̓ie general̓ ẜm quaꝫ dāt̉ tꝑalia: poīt ꝑ ꝯn̄sdiffidentiā miſcd̓ie ſpālis ẜm quā dant̉ bona ſpūalia⁊ nō ecōuerſo.¶ Mlēbrum ſeptimūEptīo q̄rit̉. vtꝝ deſꝑare de ſalute ꝓximiſit pct̄m. Et videt̉ ꝙ n. Sꝑare .n. ſiue ꝯfidere de ſalute ꝓximi n̄ ſꝑe motꝰ v̓tutis. ꝙeī ꝯfidit de ſalutē eterna ꝓxī n̄ p̄cedētibꝰmeritis: n̄ hꝫ motū v̓tutis ſꝫ p̄ſumptiōis. gͦ deſꝑare qd̓ei oppoīt̉ n̄ ſꝑ ē motꝰ pct̄i. ¶ Cōtra. ſic̄ dic̄ aug. de quocūqꝫ peſſimo ī hac vita ꝯſtituto n̄ ē deſꝑandū. ſi gͦ deſperat peccat. ¶ Itē deſꝑare de ſalute ꝓxī ē deſꝑare de miſericordia dei qͦ ſalꝰ ꝯfert̉. ſꝫ pct̄m ē deſꝑare de miſcd̓iadei. gͦ pct̄m ē deſꝑare de miſcd̓ia ꝓxī dū ē ī via. ¶ Preterea. magis cogͦſcit hō ea q̄ ſunt ī ſeip̄o ꝙͣ ea q̄ ſunt ī alio. ſꝫ quātūcūqꝫ cogͦſcat malū ī ſeip̄o vel quātucūqꝫ diminuerit: n̄ ē deſperādū de venia. ⁊ ſi deſꝑat peccat. vn̄dr̄ ī ꝓlogo pſalterij. Nulli quātūcūqꝫ delinq̄nti de veīaac miſcd̓ia dei diffidēdū ē aſſumpta penitēdi hūilitateEt dic̄ Iſid̓. nullꝰ deſꝑare dꝫ veniā etiāſi c̓ca finē vitoꝯuertat̉. Reſtat gͦ ꝙ nullꝰ dꝫ deſperare de alteriꝰ ſaluteſiue pct̄oꝝ remiſſiōe. ¶ Ad qd̓ dd̓m ē. ꝙ d̓ nemīe deſperādū ē dū ē ī via ⁊ ſi deſꝑat peccat. hͦ .n. ē d̓ dei miſcd̓iadeſꝑare. ¶ Ad obiectū at̄ ī ꝯͣriū rn̄dēdū. ꝙ lꝫ ꝯfide̓ d̓ ſalute ꝓxī n̄ ē opꝰ v̓tutis. ſꝑ tn̄ ex oppoſito deſꝑare de ſalutē ſpūali ad pct̄m ꝑtīet. ꝯfide̓ .n. de ſalute n̄ poīt totūeē ī actu v̓tutis: ſꝫ ꝯfide̓ oꝑtet de ſalute .i. de venia p̄cedente nat̉al̓r gr̄a. ⁊ de vita et̓na p̄cedēte gr̄a ⁊ meritisdeſꝑatio at̄ hͦ totū tollit ⁊ iō reducit̉ ad eē pct̄i.¶ Nembrum octauumCtauo q̄rit̉ qd̓ ē remediū pͥncipale ꝯͣ deſꝑatōꝫ. Et ad hͦ noͣndū ꝙ pͥncipale remediū ē ꝯfidētia d̓ xp̄o paſſo ꝓ hūano gene̓qd̓ erat ī pct̄o. vn̄ ſuꝑ illd̓. v. ad ro. ꝓ impijs mortuꝰ ē. Glo. ne deſꝑes de eiꝰ potētia cꝰ apparꝫ talis ī morte beniuolētia. a qͦ tales arras accepimꝰ: ꝙ do-