Druckschrift 
2 (1481) Tabula tractatuus hui[us] secūde ptis sūme alexādri
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

informē priuat fidem informē: inqͣtū ip̄a eſt generatiuaſpei īformis. tn̄ priuat fidē informē ſimpliciter. fidesem̄ informis pt̄ mane̓ inqͣtū ip̄a ē generatia timoris ſeruilis ip̄a deſperatōe. ſic̄ ꝯtingit ī dānatis. Ad obiectū aūt in cōtrariū dicēdū ē. licet fides formata ſpesformata quo ad ꝗd ſil̓r ſe habeāt: ſicut fides informis etſpes informis. hoc ē ẜm rōem cauſalitatis: tn̄ oīnoſil̓r ſe hn̄t quo ad rōeꝫ ſimultatis. fides em̄ informis aliqn̄ eſt timore ſeruili ſine ſpe. fides v̓o formata que eſt timore iniciali vel finali ſemꝑ ponit ſpem. Nembruꝫ quartuUarto querit̉ vtrū deſperatio ſit de potentia dei ſic̄ de bonitate diuīa. et videt̉.rinꝰ em̄ articulꝰ in ſymbolo fidei ē deom̄ipotētia dei. ſic̄ hēt̉ in ſymbolo apl̓oꝝſcū dr̄. Credo in deū pr̄em om̄ipotētē. articulus aūt pertinens ad bonitatē qua fit remiſſio pct̄oꝝ: deſignat̉ cuꝫdicit̉ remiſſionē pct̄oꝝ. cum infideles etiā om̄ipotēteꝫcredāt: diffidūt quin poſſit remittere: ſꝫ nolit remitItere. hoc videt̉ deſperātiū. deſperatio em̄ eſt qua quisde dei bonitate diffidit. ſicut hēt̉ ſuꝑ illud. ij. ad ro. ẜmduriciam cordis tui. Reſtat ſic deſperat̉ de potētia dei in pct̄o deſperatōis quēadmodū de bonitate ſiuemiſericordia. Preterea. qui deſperat: ex hoc videt̉ deſperare qꝛ rigore diuīe iuſticie cōſiderat. cōſiderādodiuīam miſcd̓iam. ſꝫ cōſiderādo rigorē diuīe iuſticie ponit dei potentiā: diſcredit. ergo deſperatō ponit diffidentiā de potētia īmo magis certitudīeꝫ.tra dīc greg. exponēs illud. iiij. gen. Maior ē iniquitasmea ⁊cͣ. peccata peccatis adijciēs deſperat. neqꝫ ſe credit veniā poſſe adipiſci que ē blaſphemia in ſpinſct̄m. remittēt̉ in hoc ſecl̓o neqꝫ in fut̉o. qꝛ putat deū nolleremittere aut poſſe. tanꝙͣ om̄ia poſſit. aut inuideat ſaluti hūane. ex quo hēt̉ aliꝗs deſperat de potentiadiuīa tm̄ de boītate ſiue miſericordia. Pretereaq̄rit̉ vtrū aliꝗs deſperās putare valeat ſua malicia excedat boītate dei.. vidr̄. qͣntūcūqꝫ creſcat maliciahoīm ī īfinitū excedit boītas dei. boītas dei ē ſimpl̓rīfinita. ſꝫ oīs malicia hoīs terminū hꝫ. nat̉alit̓ imp̄ſſū ſit hoī tm̄ ex fide īmēſa ſit boītas dei. nullꝰ intātū deſꝑare pōt vt putet ſuā maliciā excede̓ boītatē diuīaꝫ. Itē boītas nat̉alis diminuibil̓ ē pctm̄. nullatenꝰ pōt oīno tolli pctm̄. boītas illa nat̉alis exceditpctm̄. ſꝫ boītas dīna excedit illā boītatē creatā. exceditillā maliciā. nullꝰ ꝑtractās putae̓ pōt ſuā maliciā excedere boītatē dīnaꝫ. Ad pͥmū dd̓m. deſperatōein cade̓ pōt vt tm̄ deſꝑet de mīa dei remittit pctā.ſꝫ et̄ de potētia dimittēdi pctā illi. ſꝫ ē ꝓfūdatō deſperatōis. tūc cadit ī defectū fidei īformis credit̉ oīpotentia dei. iſte pt̄ de illis de ꝗbꝰ dr̄ ī hiere. ij. filij mēpheos caphnes ꝯſtuprauer̄t te vſqꝫ ad v̓ticē. ſꝫ oꝑtetoīs deſꝑās de potētia deſꝑet: licꝫ deſꝑet de mīa. et ſi deſperet de oīpotētia oꝑtꝫ deſꝑet de potētia. potētiādinā credat et ſi credat oīpotētiā ad effectū remiſſionis pctōꝝ. Et ſoluit̉ prīo obiectuꝫ. Ad ſcd̓m v̓oobiectū dd̓m. maliciā hūanā excede̓ boītatē dei dupl̓rītelligr̄. vno vt credat̉ malicia excedat effectū r̄miſſioīs ē ex miſcd̓ia ꝓut rn̄dꝫ ſatiſfactōi. maliciadr̄ excedē boītatē ꝙͣtū ad r̄miſſiōꝫ rn̄dꝫ ſatiſfactōi. ẜmaūt boītas ſiue mīa hꝫ effectū remiſſioīs pct̄i: generaliter excedit mīa ſiue boītas maliciā. dr̄ ꝗdā putāt ſuā maliciā excede̓ boītatē dei. attēdit̉ rōe remiſſionis ad ſatiſfactōꝫ ꝑtīet. vl̓ ad vt faciat ꝗcꝗd pt̄ vtveniā mereat̉. et dixit Cayn maior ē iniꝗtas meaꝙͣ vt veniā merear. reliqͦ v̓o nullatenꝰ putat̉ vt malicia alicuiꝰ homīs excedat diuīam boītat Nlēbruꝫ quintū

Uinto querit̉ vtrū deſperatō ꝓut ē pecatūꝑmaneat in dānato ẜm actū. Qd̓ vidr̄. ponat̉ em̄ aliꝗs decedat ī mortali peccato. dānatꝰ ē deſperat de remiſſiōe pct̄i. ſi ſperae̓t minueret̉ pena. dicit̉ aūt penl̓. iob. ſpes eiꝰfruſtrabit̉. reſtat deſperatōem hꝫ in futuro. ſꝫ nihilhibet habitū illū ꝓgredi in actū. reſtat poſt morteerit peccatū deſperatōis ī actu ſic̄ ante morteꝫ. Si forte dicatur actus ille poſt mortem inuolūtarie ſit: antev̓o mortē volūtarie: et ideo ante mortē eſt peccatum poſtmortē v̓o. Contra. nccītas qua ſe inducit in pecca aufert ei quin ſit pctm̄. reſtat ſi poſt morteninducit̉ in nccītatem deſperatōis: non ꝓpter aufert̉ eieſſe pct̄m vt īuolūtarie fiat: eo ex neceſſitate fit. Preterea dicit̉ .xvj. apoc. blaſphemauerūt deū celi p̄doloribꝰ et vulneribꝰ ſuis et egerūt pnīam. vbi datur ītelligi deſperauerūt. et loquit ibi de damnatis. Reſtat g damnati peccant peccato deſperatōis. Cōtra dicitur. ix. ioh̓. veniet nox in qua nemo pōt oꝑari. ex quo deſignatur poſt mortē nec eſt oꝑari ad meritū nec ad demeritū. Sil̓r hēt̉. ix. eccͣs. amor et odiū et inuidie ſiml̓ꝑierūt. vbi videtur dici. poſt mortē nec eſt mereri necdemereri. Ad qd̓ dicendū. in damnatis ē deſperatōin augmētū pene. ſed ē ibi modū peccati ī actu vt exhoc demereatur. ſꝫ vt eoꝝ pena ſciatur ꝑpetua. Adillud v̓o qd̓ obijcitur dicenduꝫ eſt. licet ibi diffidāt demiſericordia. nulla ē ibi delectatio que eos tūc inducatet ideo dicitur volūtarius hmōi actus. Et diſtindum dicitur aliꝗd neceſſariū dupliciter. vel qꝛ ē ex violentia. vel qꝛ eſt ex debita iuſticia. et vtroqꝫ iſtoꝝ modoꝝ dicetur inuolūtariū qꝛ opponitur peccato. dicit̉aūt alio neceſſarium qd̓ habet aliquid de voluntateꝓpria vel alterius et cōſuetudīem ſiue legē volūtate neceſſariū. et hoc poteſt eſſe culpabile ẜm quē modum dicitur aliqd̓ peccatū neceſſariū: qd̓ ex cōſuetudīeſt inductū vel ex originali corruptōe. ꝓut dicitur de orginali peccato. et hoc nihil ꝓhibet eſſe peccatū et nihilominꝰ ex neceſſitate inductū. ſic aūt eſt de deſperatione ꝓut eſt pena in damnatis. Membrum ſextumExto queritur de comꝑatōne deſperationis ad alia peccata. et de comꝑatōe ꝑtiuꝫinter ſe. Et videtur ſit maximū peccatū. qd̓ dicitur. xxiiij. ꝓuer. Si deſperaueris. glo. nihil execrabiliꝰ eſt deſperatōne. quā habuitet in generalibꝰ huiꝰ vite laboribꝰ. et qd̓ peius ē in fideicertamīe ꝯſtantiā ꝑdit. ergo pctm̄ deſꝑatōis ē maximū nullū ſit execrabiliꝰ eo. Itē hiero. ad ruſticū pnīaNihil ita offēdit deū ꝙͣ deſꝑatōe maloꝝ herere peioribꝰqd̓ aūt magis offēdit deū ē maiꝰ pctm̄: deſꝑato ē maiꝰpct̄m alijs. Itē ad mortē peccat tātā hn̄t ignorātiā etcecitatē. nec turbētur ī ſceleribꝰ ſuis. nec pnīe dolore crucient̉. ſic̄ hēt̉ ſuꝑ illd̓. xxvij. Math̓. cōſiliū inierūt prīcipes. ſꝫ gͣuiſſime peccat igͦrat ſic̄ dīc amb̓. deſꝑatō aūt ēpct̄ꝫ ad mortē. deſꝑatō ē gͣuiſſimū pct̄m. Itē ſpes venie ē prīcipiū pnīe. ſꝫ r̄moto prīcipio r̄mouēt̉ ſequū̉ deſꝑatōꝫ at̄ r̄mouetur prīcipiū. alia pctā tollūturſeq̄ntia ad ſpeꝫ venie vl̓ gr̄e: deſꝑatō ē maiꝰ pct̄m alijs Itē dīc Criẜ. triſtari ī peccatis īmoderate dyabolicaē mechodia. on̄dit aūt iudas ſeip̄m ſtrāgulauit. ſꝫē maximū pctm̄ qd̓ dyabolo aſſimulamur. hoc aūt eſtdeſperatio triſtatur aliꝗs ī pctīs īmoderate: ergo ēmaximū pct̄m. Itē maiꝰ ē deſcendere in infernū ꝙͣ peccare ad mortē. ſꝫ alia pctā poſſunt dici pctā ad mortemſicut dicit yſido. in li. ſummo bono. perpetrare flagitium aliquod mors anime eſt. ſed deſperare eſt deſcendere in infernum. ſicut poteſt illud exponi in psͣ. deſcendunt in infernum viuentes. Et dicit yſido. contemnerepenitentiam ꝑmanere in culpa deſperare eſt ī infernumdeſcendere. Reſtat ergo deſperatio eſt maiꝰ peccatū.