informē priuat fidem informē: inqͣtū ip̄a eſt generatiuaſpei īformis. nō tn̄ priuat fidē informē ſimpliciter. fidesem̄ informis pt̄ mane̓ inqͣtū ip̄a ē generatia timoris ſeruilis cū ip̄a deſperatōe. ſic̄ ꝯtingit ī dānatis. ¶ Ad obiectū aūt in cōtrariū dicēdū ē. ꝙ licet fides formata ⁊ ſpesformata quo ad ꝗd ſil̓r ſe habeāt: ſicut fides informis etſpes informis. ⁊ hoc ē ẜm rōem cauſalitatis: nō tn̄ oīnoſil̓r ſe hn̄t quo ad rōeꝫ ſimultatis. fides em̄ informis aliqn̄ eſt cū timore ſeruili ſine ſpe. fides v̓o formata que eſtcū timore iniciali vel finali ſemꝑ ponit ſpem.¶ Nembruꝫ quartuUarto querit̉ vtrū deſperatio ſit de potentia dei ſic̄ de bonitate diuīa. et videt̉ ꝙ nō.rinꝰ em̄ articulꝰ in ſymbolo fidei ē deom̄ipotētia dei. ſic̄ hēt̉ in ſymbolo apl̓oꝝſcū dr̄. Credo in deū pr̄em om̄ipotētē. articulus aūt pertinens ad bonitatē qua fit remiſſio pct̄oꝝ: deſignat̉ cuꝫdicit̉ remiſſionē pct̄oꝝ. cum gͦ infideles etiā om̄ipotēteꝫcredāt: nō diffidūt quin poſſit remittere: ſꝫ ꝙ nolit remitItere. hoc videt̉ eē deſperātiū. deſperatio em̄ eſt qua quisde dei bonitate diffidit. ſicut hēt̉ ſuꝑ illud. ij. ad ro. ẜmduriciam cordis tui. Reſtat gͦ ꝙ ſic nō deſperat̉ de potētia dei in pct̄o deſperatōis quēadmodū de bonitate ſiuemiſericordia. ¶ Preterea. qui deſperat: ex hoc videt̉ deſperare qꝛ rigore diuīe iuſticie cōſiderat. nō cōſiderādodiuīam miſcd̓iam. ſꝫ cōſiderādo rigorē diuīe iuſticie ponit dei potentiā: gͦ nō diſcredit eā. nō ergo deſperatō ponit diffidentiā de potētia īmo magis certitudīeꝫ. ¶ Cōtra dīc greg. exponēs illud. iiij. gen. Maior ē iniquitasmea ⁊cͣ. peccata peccatis adijciēs deſperat. neqꝫ ſe credit veniā poſſe adipiſci que ē blaſphemia in ſpinſct̄m.nō remittēt̉ in hoc ſecl̓o neqꝫ in fut̉o. qꝛ putat deū nolleremittere aut nō poſſe. tanꝙͣ om̄ia nō poſſit. aut inuideat ſaluti hūane. ex quo hēt̉ ꝙ aliꝗs deſperat de potentiadiuīa nō tm̄ de boītate ſiue d̓ miſericordia. ¶ Pretereaq̄rit̉ vtrū aliꝗs deſperās putare valeat ꝙ ſua malicia excedat boītate dei. Ꝙ n̄. vidr̄. qͣntūcūqꝫ eī creſcat maliciahoīm ī īfinitū excedit boītas dei. boītas eī dei ē ſimpl̓rīfinita. ſꝫ oīs malicia hoīs terminū hꝫ. cū gͦ nat̉alit̓ imp̄ſſū ſit hoī nō tm̄ ex fide ꝙ īmēſa ſit boītas dei. nullꝰ intātū deſꝑare pōt vt putet ſuā maliciā excede̓ boītatē diuīaꝫ. ¶ Itē boītas nat̉alis q̄ diminuibil̓ ē ꝑ pctm̄. nullatenꝰ pōt oīno tolli ꝑ pctm̄. gͦ boītas illa nat̉alis exceditpctm̄. ſꝫ boītas dīna excedit illā boītatē creatā. gͦ exceditillā maliciā. nullꝰ gͦ ꝑtractās putae̓ pōt ſuā maliciā excedere boītatē dīnaꝫ. ¶ Ad pͥmū dd̓m. ꝙ hō ꝑ deſperatōein hͦ cade̓ pōt vt nō tm̄ deſꝑet de mīa dei qͣ remittit pctā.ſꝫ et̄ de potētia dimittēdi pctā illi. ſꝫ hͦ ē ꝓfūdatō deſperatōis. ⁊ tūc cadit ī defectū fidei īformis qͣ credit̉ oīpotentia dei. ⁊ iſte pt̄ eē de illis de ꝗbꝰ dr̄ ī hiere. ij. filij mēpheos ⁊ caphnes ꝯſtuprauer̄t te vſqꝫ ad v̓ticē. ſꝫ nō oꝑtetoīs deſꝑās de potētia deſꝑet: licꝫ deſꝑet de mīa. et ſi deſperet de oīpotētia n̄ oꝑtꝫ ꝙ deſꝑet de potētia. potētiā eīdinā credat et ſi n̄ credat oīpotētiā qͦ ad effectū remiſſionis pctōꝝ. ¶ Et ꝑ hͦ ſoluit̉ prīo obiectuꝫ. ¶ Ad ſcd̓m v̓oobiectū dd̓m. ꝙ maliciā hūanā excede̓ boītatē dei dupl̓rītelligr̄. vno mō vt credat̉ ꝙ malicia excedat effectū r̄miſſioīs ꝗ ē ex miſcd̓ia ꝓut rn̄dꝫ ſatiſfactōi. ⁊ hͦ mō maliciadr̄ excedē boītatē ꝙͣtū ad r̄miſſiōꝫ q̄ rn̄dꝫ ſatiſfactōi. ẜmaūt ꝙ boītas ſiue mīa hꝫ effectū remiſſioīs pct̄i: generaliter excedit mīa ſiue boītas maliciā. Cū gͦ dr̄ ꝙ ꝗdā putāt ſuā maliciā excede̓ boītatē dei. hͦ attēdit̉ rōe remiſſionis q̄ ad ſatiſfactōꝫ ꝑtīet. vl̓ ad hͦ vt hō faciat ꝗcꝗd pt̄ vtveniā mereat̉. et hͦ mō dixit Cayn maior ē iniꝗtas meaꝙͣ vt veniā merear. reliqͦ v̓o mō nullatenꝰ putat̉ vt malicia alicuiꝰ homīs excedat diuīam boītat¶ Nlēbruꝫ quintū
Uinto querit̉ vtrū deſperatō ꝓut ē pecatūꝑmaneat in dānato ẜm actū. Qd̓ vidr̄. ponat̉ em̄ ꝙ aliꝗs decedat ī mortali peccato.cū iā dānatꝰ ē deſperat de remiſſiōe pct̄i.nā ſi ſperae̓t minueret̉ pena. dicit̉ aūt penl̓. iob. ſpes eiꝰfruſtrabit̉. reſtat gͦ ꝙ deſperatōem hꝫ in futuro. ſꝫ nihil ꝓhibet habitū illū ꝓgredi in actū. reſtat gͦ ꝙ poſt morteerit peccatū deſperatōis ī actu ſic̄ ante morteꝫ. ¶ Si forte dicatur ꝙ actus ille poſt mortem inuolūtarie ſit: antev̓o mortē volūtarie: et ideo ante mortē eſt peccatum poſtmortē v̓o nō. Contra. nccītas qua hō ſe inducit in peccatū nō aufert ei quin ſit pctm̄. reſtat gͦ ſi hō poſt morteninducit̉ in nccītatem deſperatōis: non ꝓpter hͦ aufert̉ eieſſe pct̄m vt īuolūtarie fiat: eo ꝙ ex neceſſitate fit. ¶ Preterea dicit̉ .xvj. apoc. ꝙ blaſphemauerūt deū celi p̄doloribꝰ et vulneribꝰ ſuis et nō egerūt pnīam. vbi datur ītelligi ꝙ deſperauerūt. et loquit ibi de damnatis. Reſtat gꝙ damnati peccant peccato deſperatōis. ¶ Cōtra dicitur. ix. ioh̓. veniet nox in qua nemo pōt oꝑari. ex quo deſignatur ꝙ poſt mortē nec eſt oꝑari ad meritū nec ad demeritū. ¶ Sil̓r hēt̉. ix. eccͣs. amor et odiū et inuidie ſiml̓ꝑierūt. vbi videtur dici. ꝙ poſt mortē nec eſt mereri necdemereri. ¶ Ad qd̓ dicendū. ꝙ in damnatis ē deſperatōin augmētū pene. ſed nō ē ibi ꝑ modū peccati ī actu vt exhoc demereatur. ſꝫ vt eoꝝ pena ſciatur eē ꝑpetua. ¶ Adillud v̓o qd̓ obijcitur dicenduꝫ eſt. ꝙ licet ibi diffidāt demiſericordia. nulla ē ibi delectatio que eos tūc inducatet ideo nō dicitur volūtarius hmōi actus. Et diſtindum ꝙ dicitur aliꝗd neceſſariū dupliciter. vel qꝛ ē ex violentia. vel qꝛ eſt ex debita iuſticia. et vtroqꝫ iſtoꝝ modoꝝ dicetur eē inuolūtariū qꝛ opponitur peccato. dicit̉aūt alio mō neceſſarium qd̓ habet aliquid de voluntateꝓpria vel alterius et ꝑ cōſuetudīem ſiue legē cū volūtate neceſſariū. et hoc mō poteſt eſſe culpabile ẜm quē modum dicitur aliqd̓ peccatū neceſſariū: qd̓ ex cōſuetudīeſt inductū vel ex originali corruptōe. ꝓut dicitur de orginali peccato. et hoc mō nihil ꝓhibet eſſe peccatū et nihilominꝰ ex neceſſitate inductū. ſic aūt nō eſt de deſperatione ꝓut eſt pena in damnatis.¶ Membrum ſextumExto queritur de comꝑatōne deſperationis ad alia peccata. et de comꝑatōe ꝑtiuꝫinter ſe. Et videtur ꝙ ſit maximū peccatū.ꝑ hͦ qd̓ dicitur. xxiiij. ꝓuer. Si deſperaueris. glo. nihil execrabiliꝰ eſt deſperatōne. quā ꝗ habuitet in generalibꝰ huiꝰ vite laboribꝰ. et qd̓ peius ē in fideicertamīe ꝯſtantiā ꝑdit. ergo pctm̄ deſꝑatōis ē maximūcū nullū ſit execrabiliꝰ eo. ¶ Itē hiero. ad ruſticū d̓ pnīaNihil ita offēdit deū ꝙͣ deſꝑatōe maloꝝ herere peioribꝰqd̓ aūt magis offēdit deū ē maiꝰ pctm̄: gͦ deſꝑato ē maiꝰpct̄m alijs. ¶ Itē ꝗ ad mortē peccat tātā hn̄t ignorātiā etcecitatē. nec turbētur ī ſceleribꝰ ſuis. nec pnīe dolore crucient̉. ſic̄ hēt̉ ſuꝑ illd̓. xxvij. Math̓. cōſiliū inierūt prīcipes. ſꝫ gͣuiſſime peccat ꝗ igͦrat ſic̄ dīc amb̓. deſꝑatō aūt ēpct̄ꝫ ad mortē. gͦ deſꝑatō ē gͣuiſſimū pct̄m. ¶ Itē ſpes venie ē prīcipiū pnīe. ſꝫ r̄moto prīcipio r̄mouēt̉ eā q̄ ſequū̉ꝑ deſꝑatōꝫ at̄ r̄mouetur prīcipiū. ꝑ alia pctā tollūtur cōſeq̄ntia ad ſpeꝫ venie vl̓ gr̄e: gͦ deſꝑatō ē maiꝰ pct̄m alijs¶ Itē dīc Criẜ. triſtari ī peccatis īmoderate dyabolicaē mechodia. on̄dit aūt hͦ iudas ꝗ ſeip̄m ſtrāgulauit. ſꝫ hͦē maximū pctm̄ ꝑ qd̓ dyabolo aſſimulamur. hoc aūt eſtdeſperatio cū triſtatur aliꝗs ī pctīs īmoderate: ergo hͦ ēmaximū pct̄m. ¶ Itē maiꝰ ē deſcendere in infernū ꝙͣ peccare ad mortē. ſꝫ alia pctā poſſunt dici pctā ad mortemſicut dicit yſido. in li. d̓ ſummo bono. perpetrare flagitium aliquod mors anime eſt. ſed deſperare eſt deſcendere in infernum. ſicut poteſt illud exponi in psͣ. deſcendunt in infernum viuentes. Et dicit yſido. contemnerepenitentiam ꝑmanere in culpa deſperare eſt ī infernumdeſcendere. Reſtat ergo ꝙ deſperatio eſt maiꝰ peccatū.