Druckschrift 
2 (1481) Tabula tractatuus hui[us] secūde ptis sūme alexādri
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

qm̄ demones eijcere et ſanitatē efficere opus fuit ſpūſſācti. et ideo ei facta fuit iniuria. Ad vltimū v̓o dicēdū.y licet pr̄i appropriet̉ maieſtas: tn̄ iniuriari maieſt itiēōīs eſt ſpūiſct̄o. pr̄e et filio ſciēter: eſt pct̄m ī ſpm̄ſct̄ꝫ. em̄ diſtinguūtur iſta pct̄a rōe eoꝝ ꝗbꝰ fit īiuria. cōisem̄ eſt īiuria triū ꝑſonaꝝ: ſꝫ rōe cauſaꝝ quas fit iuclinatio ad diuerſa genera pct̄oꝝ. ſcꝫ rōe infirmitatis ignorātie et induſtrie ſiue certe malicie.Deinde queritur.§. iij.de finali impnīa. vtrū eadē ſpēs ſit obſtinatōe. Qd̓ videt̉ rōem obſtinatōis. obſtinatio ē indurate ī malicia.mētis ꝑtinacia quā fit impenitēs. reſtat impenitētiā fiat impenitēs: in eandē ſpēꝫ cōcidūt obſtinatio et impenitētia. Ad idē facit qd̓ dr̄ ī gl. xij. math̓.ſuꝑ illud ſpūs blaſphemie ⁊cͣ. Ad qd̓ dd̓m. ī differūt ille due ſpēs. qꝛ obſtinatio ponit amorē peccādi ī poſterū ſciēter: impnīa v̓o remouet dolorē pct̄i p̄teriti ſciet̉. Adhuc et̄ q̄rit̉ in quo differt ẜm ē in rōe cauſe pct̄iin ſpm̄ ſct̄m. Ad qd̓ dd̓m malicia ẜm eſt ī rōe obſtinatōis deſignat illā ꝓuenit ex pct̄o p̄cedēte. at̄ dr̄pct̄m ī ſpm̄ſ. ꝓuenit ex certa malicia: certitudo reſpicitmaliciā que ē in ꝑpetratōe. aliꝗs ſcꝫ ſciēter aliquammaliciam ꝑpetrat. Nembruꝫ quartuꝫUarto q̄rit̉ vtrū om̄e pct̄m poſſit dici aliquā additōeꝫ pct̄m ī ſpm̄ſct̄m̄. qd̓ vidr̄qd̓ dicit amb̓. qd̓ hūana fragilitate cōmitit̉ remiſſibile ē: ſi cōgregatio deſerat̉.cum v̓o dyabolica obſtinatōe deſerit̉ nec ad cōgregationē redit̉: inſolubile pct̄m eſt et dr̄ in ſpm̄ ſct̄m. ſꝫ pt̄ ꝯtingere primo hūana fragilitate cōtrahal̓: deinde dyaſbolica obſtinatōe deſerat̉ cōgregatio: videt̉ ergo illd̓pct̄m iam fiat in ſpm̄ ſct̄m. pari rōe pt̄ dici de alijs fiūex infirmitate vel ignorātia. qd̓libꝫ pct̄m pt̄ ī ſpm̄ſ. Sil̓r pt̄ on̄di qd̓ dicit̉. xiij. leui. vbi loꝗt̉ de differētijs lepre. et qͣſda ponit poſſunt mūdari: quādaꝫ autēaſſignat ſicut dīc yſi. mūdari pt̄. et illa ſignat pct̄min ſpm̄ ſct̄m. et tali lepra infectū iudicabit ſacerdos eſſepollutū. ergo iſte ꝓgreſſus lepre differat niſi ẜmplus et mīꝰ: videt̉ aliud genꝰ qd̓ leprā deſignat̉ poſſit fieri pct̄m in ſpmſct̄m. ſcꝫ leprā ꝑſeuerantē deſictur. Ad qd̓ dd̓m. peccatū in ſpm̄ſct̄m ſic̄ dictū ē ſb̓nebat̉. vno ẜm erat pct̄m ſe diſtīplici rōe ſctū. alio d̓o ẜm dicebat aggrauatōꝫ ſuꝑ genꝰ pct̄iprimū modū om̄e pctm̄ pt̄ eſſe peccatū ī ſpirSxd̓ ſct̄m ſic̄ om̄e pct̄ꝫ eſt aliqd̓ ſex dictoꝝ pct̄oꝝ. Secūdo v̓o pt̄ illud pct̄m fieri peccatū in ſpm̄ ſct̄m aguatōem circūſtātie. ſꝫ diſtinguēdū ē. ſi motꝰ pct̄i origīhꝫ ex fragilitate vel ignorātia: ꝓprie dicit̉ pct̄m ī ſpm̄ſanctū. licꝫ vlteriꝰ ꝓgrediat̉ agguatōꝫ circūſtātie. ſedſi nec fiat ex fragilitate nec ex ignorātia ſꝫ ſolū ex certamalicia: tūc dicet̉ pct̄m in ſpm̄ſanctū. Si aūt aliꝗs motus diu durat prīo ſit ex infirmitate. deinde ꝓgrediendo ex īduſtria: ꝓpt̓ hoc dd̓m ē idē ſit pct̄m ī pr̄eꝫ etin ſpm̄ ſct̄m. ſꝫ ẜm vnā ꝑtē motꝰ dicet̉ pct̄m ex īfirmitateẜm aliā ī ſpm̄ ſct̄m. Et ſoluēdū ē iſtud qd̓ obiectuꝫē. em̄ hūana fragilitate cōtrahit̉ et deſerit̉ congregatio: remiſſibile ē. v̓o deſerit̉ ex obſtinatōe dyabolica: peccatū ē in ſpm̄ ſct̄m. Sil̓r pt̄ dici de lepra peccatiin primo gradu. et de lepra pct̄i ꝯſūmata. lepra peccati inchoata remediabilis eſt: cōſūmata v̓o diſponit adeiectōꝫ a caſtris. nec oportet ſi idē actōis ſit ẜm nat̉aꝫvel idē ẜm genus pct̄i: ꝓpter hoc idē ſit pct̄m ī patreꝫvel in filium qd̓ peccatū in ſpiritūſanctū Nembrū quintūUinto querit̉ cui gr̄e ſe et primo opponatur pct̄m ī ſpm̄ ſct̄m. em̄ triplex diſtinguat̉ gr̄a. gr̄a innotētie quā habuit adam

in primo ſtatu. gr̄a baptiſmalis quā habēt ꝑuuli quiꝑueniūt ad illā innocentiā oīno. gr̄a pnīe: cōſtat non ſe opponit̉ prime gr̄e. illi em̄ opponit̉ origīale. nec ſcd̓egr̄e ſe et prio: illi em̄ opponit̉ pct̄m mortale actuale qd̓cūqꝫ ẜm genꝰ ſuū. cum pct̄m in ſpm̄ ſct̄m dicat aggrauatōem pct̄i qͣi ī ſūmo opponet̉ alicui gr̄e ſe et prīo. vi.detur opponat̉ gr̄e pnīali quā fit reꝑatio vltio a lapſu pcti. hoc etiā videtur drn̄tias ſpēꝝ que ſunt obſtinatio impnīa et ita de alijs. Contra a gr̄a pnīe cadit qd̓cūqꝫ pct̄m mortale. ſe prīo opponit̉ pct̄ꝫī ſpm̄ ſct̄m gr̄e pnīali. Itē pct̄ꝫ ī ſpm̄ ſct̄m ẜm ſuuꝫ gdūeſt maximū peccatū. ſi ſuū oppoſitū ī gene̓ ſuo ē illi proportionale: dꝫ eſſe gr̄a ei oppoſita excellētior ī gene̓ gr̄e. ergo gr̄a pnīe ī gene̓ gr̄e videat̉ maior: ē illa grcui ſe et prio opponit̉ pct̄m in ſpm̄ ſct̄m. Ad qd̓ dd̓meſt. pct̄m in ſpm̄ſct̄m opponit̉ illi gr̄e impnīali quaꝫſit reꝑatio a lapſu pct̄i actualis mortalis. Sed dupliciter dr̄ opponi aliqd̓ peccatū illi gr̄e. vel qꝛ expellit illamet pct̄m actuale mortale qd̓ ꝑpetrat hopoſt iniunctam pnīam ſiue poſt ꝯtritōꝫ dr̄ opponi illi gr̄e. Alio v̓o dicit̉ opponi illi gr̄e qd̓ maxīe cōtrariat̉ vt ꝯuertatur ad pnīam: vel vt ſit dignꝰ remiſſiōe pct̄i. etdr̄ peccatū in ſpm̄ ſct̄m opponi gr̄e pnīali. Et poteſtſolui illud qd̓ obiectū ē. peccatū em̄ in ſpm̄ ſct̄m alit̓ diopponi ꝙͣ qd̓cūqꝫ peccatū mortale. Ad ſcd̓m v̓o dd̓m. licet peccatū in ſpiritū ſct̄m ſit maximū in gene̓ peccati. tn̄ oportet opponat̉ maxīe gr̄e ſe et prīo. Notā tn̄ ē maior dr̄ gr̄a alia gr̄a: vel ꝓpt̓ ſtatu. vel ꝓptereffectū maiorē: vl̓ ꝓpt̓ ſignū maioris miſcd̓ie. gr̄a baptiſmalis dr̄ maior rōe effectꝰ. tollitur em̄ et culpa et pena.gr̄a v̓o innocētie dr̄ maior rōe ſtatꝰ ī ꝑſona. gr̄a d̓o pnīī ſignū ē maioris miſcd̓ie. qͦtiēſcūqꝫ em̄ offendat ſiuertat̉ ad dn̄m ꝓut oportꝫ dimittit̉ pct̄m. et advidetur maior. et qꝛ de impnīa etiā penite̓ p̄t: et ſicpct̄m ī ſpm̄ ſctm̄ reddit īdignū hac excellēti gr̄a ad. Nembrū ſextumExto querit̉ quare peccatū in ſpm̄ ſct̄m dr̄irremiſſibile. Et vidr̄ prīo ſit remiſſibile. dic aug. ī li. de v̓bis dn̄i. De nullo deſperandū eſt ꝙͣdiu patīa dn̄i ad pnīam expectat. paganꝰ ē hodie: ꝗd ſi cras ſeqͣt̉ catholica veritatē Itē ſuꝑ illd̓ psͣ. dixit dn̄s ad baſan ⁊cͣ. glo. etiā deſꝑatiſſimos cōuertit. peccatū ergo in ſpiritūſanctū ē remiſſibile. Itē yſid̓. Nullus deſperare debꝫ de veniā etiaꝫſi circa finē vite ſue ad pnīam cōuertat̉. vnūquēqꝫ deex ſuo fine ex vita p̄terita iudicat. qd̓libꝫ ergo pecca ante finē vite eſt remiſſibile. ergo et peccatū ī ſpm̄ſct̄ꝫ Itē ſuꝑ illud psͣ. ſanat om̄s īfirmitates. glo. om̄ipotēti medico nullꝰ īſanabilis languor occurrit̉. lāguorpeccati in ſpm̄ſanctū eſt inſanabilis: ergo peccatū inſpm̄ſanctū ē irremiſſibile. Item ē triplex. eſſe qd̓ ſeꝗtur eſſe: et hoc eſt eternū. Et ē eſſe qd̓ ſeꝗtureſſe: ſꝫ p̄cedit. ſicut eſt in angelis. em̄ deſinūt. etiſtud ẜm qͦſdā dr̄ euiternū. ab euo. Eſt iterū qd̓ ſeꝗtur eſſe et an̄cedit. ſic̄ eſt ī rebꝰ tꝑalibꝰ. ſꝫ peccatū ī ſpiritūſanctū habꝫ modū primū aūt ſcd̓m: reſtatmodū terciū. ē remiſſibile. Cōtra. xij. math̓. dixēitin filiū remittetur ei. qui v̓o dixerit in ſpm̄ſanctu remittet̉ ei. et hoc eſt peccatū in ſpm̄ſanctū. ē irremiſſibile. Itē aug. in li. fide ad petrū. hi peccāt in ſpm̄ſanctū neqꝫ hic neqꝫ in futuro remiſſionē accipiūt pctōruꝫ. Item de ſermōe dn̄i in mōte. peccare in ſpm̄ſanctū eſt. maliciā et inuidiā fraternā impugͣre caritatē poſt acceptā ſpūſſancti gr̄am. qd̓ peccatū neqꝫ hic neqꝫ ī futuroremitti dicimꝰ. Ad qd̓ dicendū eſt. peccatū ī ſpiritūſanctuꝫ vno dr̄ remiſſibile. alio irremiſſibile.Remiſſibile aūt dr̄ rōne potentie diuine remittētistum qꝛ poteſt de illo penitere. excepto peccato final̓impnīe de nullꝰ poteſt penitere inqͣtū ē finalis. Dicit̉etiā remiſſibile qꝛ ẜm ſuū eſt finibile: niſi fuerit cauſa