Druckschrift 
2 (1481) Tabula tractatuus hui[us] secūde ptis sūme alexādri
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ſio peccatoꝝ. ſꝫ hoc eſt pnīa: opponit̉ ſe pnīe. penitētie v̓o due ſunt ꝑtes: cōmiſſa deflere: et fiēda cōmittecōtra vnā ꝑtē vidr̄ impnīa: cōtra aliā v̓o obſtinatō. etita tm̄ debet due ſpēs vt videt̉. Itē vt vidr̄ pluresdebeāt ſpēs dici. Inobediētia em̄ vidr̄ pct̄m ī ſpm̄ ſct̄mẜm dīc bern̄. ī li. de p̄cepto diſpēſatōe. ē idip̄mnolle obedire et obedire. hoc interdū erroris ē: nōnūꝙͣ infirmitatis. illud v̓o aut odioſe ꝑtinacie aut cōtumacie ferēde qd̓ ip̄m repugͣre ē reſiſtere ſpūiſct̄o. ſi vſꝫad mortē ꝑdurauerit: blaſphemia ē r̄mittēda. ex quovidet̉ inobediētia admīꝰ q̄dā ſit pct̄m ī ſpm̄ ſct̄m. itavidet̉ plures ſint ſpēs. Itē vidr̄ ſil̓atio pnīe ſit peccatū ī ſpm̄ſct̄ꝫ. dicit̉ em̄. x. leui. ſuꝑ illd̓. Int̓ hec v̓o hyr. glo. ſic̄ vera pnīa veniā ꝓmeret̉. ita ſimulatio deū irritat. hoc aūt ſct̄i pr̄es irremiſſibile pct̄m blaſphemiāin ſpm̄ ſct̄m dixerūt. ex vidr̄ ſiml̓atio pnīe ē pct̄ꝫ ī ſpirituſct̄ꝫ. Itē vidr̄ ſciſma ſit pct̄ꝫ ī ſpiſct̄ꝫ. qd̓ dicit beda. ſuꝑ. j. can̄. ioh̓. oīs recedit et ꝑmanet ī doctrīa ih̓u xp̄i deū hꝫ. ſiꝗs talis venerit ad vos: nolite reciꝑe ī domū neqꝫ aue ei dixeritis. ex apparet loquat̉ ibi de ſciſmaticis et de hereticis ſūt vitādi ꝓpterip̄aꝫ cōtumaciā ē in ip̄o ſciſmate. et ita ſciſma vidr̄pct̄m ī ſpm̄ ſct̄m. directe vidr̄ opponi vnitati eccl̓ie ī ſpm̄ ſctm̄. et ita ex vidr̄ ſit pctm̄ ī ſpm̄ſct̄ꝫ. Ad qd̓dicēdū ē ꝓpt̓ quā aſſignāt̉ ille ſpēs pct̄i ī ſpm̄ſ. ẜm ꝓprie dr̄ hec pt̄. pct̄m em̄ ī ſpm̄ ſct̄m. oppoīt̉ gr̄e ſpūſſancti quā ē vnitas eccl̓ie in fit remiſſio pctōꝝ. adaūt ille effectꝰ ſeqͣt̉ ex illa gr̄a ml̓ta ſūt ſe adiuuātiaduo ex ꝑte dei remittētis: alia ex ꝑte eiꝰ cui fuit r̄miſſio.duo v̓o alia reſpectu ꝓximi ſūt motiua ad remiſſioneꝫ.Ex ꝑte v̓o dei remittētis ē mīa iuſticia. cōtra iuſticiāeſt p̄ſumptō: cōtra mīam deſperatō. em̄ p̄ſumit de boītate dei ſuis malis meritis: poīt ꝯſeq̄ns deū iniuſtū. v̓o deſperat eſt locꝰ pnīe ponit deū īmiſerico:dem. eſtimat em̄ ip̄ꝫ nolle miſereri. et ſi moueret̉ ad peītētiā. ſic̄ Cayn dixit. iiij. gen̄. maior ē iniꝗtas mea ꝙͣ vtveniā merear. Ex ꝑte v̓o eiꝰ cui fit remiſſio due reꝗͥrunt̉diſpoſitōes. ſūt cōmiſſa deflere. et flenda ꝯmittere.cōtra duo due ſūt dr̄e pct̄i ī ſpm̄ ſct̄m. ſcꝫ impnīa ꝓponit deflere cōmiſſa: et obſtīatō ꝓpoīt flēda ꝯmittereCōtra v̓o ea reſpiciūt ꝓxīm ē inuidētia fraterne gr̄edeordīat̉ affectꝰ: et īpugnatio v̓itatis agnite ſe deordinat̉ ītellectꝰ. motiuū em̄ ad remiſſiōꝫ ē amor veritatisagnite quā ordīat̉ ītellectꝰ: et amor fraterne gr̄e quāordīat̉ affectꝰ. vel alit̓ pn̄t he due ſpēs accipi. vt īpugtiov̓itatis agnite reſpiciat effectū ſpūſſct̄i ī intellectu. impignatō v̓o fraterne gr̄e īpugnet effectū ī volūtate. motiuūaūt ad remiſſionē ē vt diligamꝰ fidē oꝑantē dilectōem quā ē vnitas mͥbroꝝ eccl̓ie. Ad obiectū obijcitur debeāt he ſpēs. vel ſi ſūt pl̓es dn̄t aut pauciores. Dicēdū ē prīo deſperato tūc ē pct̄m ī ſpm̄ ſct̄m:qn̄ nec hꝫ ſe occaſionē ex īfirmitate nec ex ignorātia. ſꝫſciēter de mīa dei deſperat. nulla ſtimulāte carnis fragilitate: ſꝫ pctōꝝ īmēſitate. negat̉ ꝗn aliqͣ deſperatiopoſſit ꝓcedere ex īfirmitate vl̓ ignorātia ſꝫ talis ꝓcedit̉ex certa malicia. Ad ſcd̓m v̓o dd̓m. licꝫ ſpes determīet actū v̓tutis. tn̄ ī ꝑfectōe ſꝫ ī īꝑfectōe. deſꝑatio tn̄opponit̉ ei det̓mīat pct̄ꝫ ī ꝯſūmatōe malicie. Un̄ bern̄.ueadmodū ꝑfectōꝫ ſapīe ſibi vendicat amor dei: ita deſperatō oēm malicie ꝯſūmatōꝫ. et ſic̄ ex noticia tui venitī te timor dn̄i et ex noticia dei amor eiuſdē: ita de ignorātia tui ſuꝑbia. de obliuiōe dei deſꝑatio. hec aūt ꝯſūmatōmalicie ē ī deſperatōe ꝓut ē pct̄ꝫ ī ſpiritūſanctum. Adterciū v̓o dicēdū. p̄ſumpto qn̄ꝫ directe īpugnat iuſticiam dei qͣſi deꝰ eēt miſericors et iuſtꝰ ē pct̄m ī ſpm̄ſct̄ꝫ. ꝓpt̓ poīt dei mīam excede̓ ſuū pct̄m: ſꝫ qꝛ poīt deimīam ſine iuſticia. aſſerēdo ī intellectu. hoc eſſꝫīfidelitas. ſꝫ ſic afficiēdo: vnū eēt ſine altero. Ad qͣr v̓o dd̓m. īuidētia fraterne gratie ẜm ē pct̄m ī ſpiritūſanctū attēdit̉ cum ſcienter impugnat gr̄am fraternitatis. neqꝫ mouetur ad hoc ex leuitate vel ex aliqua

infirmitate. Un̄ eſt dicēdū om̄e odiū fratris vl̓ inuidia in fratrē ſit peccatū ī ſpm̄ſanctū. Ad quītū p̓o dicēdū. aliꝗs īpugnat v̓itatē priꝰ agnitā. pt̄ ſeductionē alioꝝ cade̓ ī errorē et īpugnatōꝫ illiꝰ v̓itatis et defēſionē falſitatis. et talis dr̄ peccare ī ſpm̄ſanctū. ẜmdīc aug. cōtra maīcheos. reſiſtūt ꝯtumacit̓ peſtiferadogmata emēdare nolūt. ſꝫ defenſare ꝑſiſtūt. tn̄ credātcōtrariū hr̄e v̓itatē. pn̄t em̄ dici he retici peccātes inſpm̄ſanctū ſi ex falſa credulitate ignorantia faciunt. Ad ſextū v̓o dicēdū obſtīatō tūc eſt peccatū in ſpm̄ſanctū qn̄ ꝑtinaciter malo adherēt. ex ignorātia velinfirmitate: ſꝫ ex ip̄a malignitate. et dr̄ math̓. xij. ī gl.cum dyabolica obſtīatōe de diſperſione ad cōgregatonūꝙͣ reditur: tūc iudicat̉ peccatū in ſpm̄ſanctū. Per hocetiā pt̄ ſolui ex rōne conſil̓i illud qd̓ ſeptīo obijciebatur. Ad octauū dd̓m. illud qd̓ obijciebat̉. x. leui. datītelligere ſint plures ſpēs pct̄i ī ſpm̄ ſct̄m. ſed illedue de ꝗbꝰ ibi intēdit̉. loꝗt̉ de ſiml̓atōe pnīe: tn̄ ꝑſeueret ī malicia et diffidat de remedio qd̓ dat̉ ex dei mīa.ſic̄ ē de īfirmo facit illd̓ qd̓ morbꝰ auget̉ ſciēter et diffidit de medico: talis ꝑmanet in egritudīe ducēte ad mortem. Ad nonū dicēdū. licet peccatū in ſpm̄ ſct̄m hisduobꝰ modis ꝯmittatur: ſūt tn̄ illi duo modi de ꝗbꝰ prīcipalit̓ ibi intēditur. expoītur illd̓ apl̓i ẜm duriciaꝫcordis tui. et cor īpenitēs thezaurizas tibi irā ⁊cͣ. ibi em̄hēt̉ īdurat̉ ī malicia et diffidit de dei boītate. Pretēaobſtīatō reſpicit ip̄m pct̄m. deſꝑatio v̓o reſpicit remediūpct̄i. vtrūqꝫ at̄ difficultatē poīt ad remiſſionē peccati. exꝑte illiꝰ peccatoris. ſꝫ vnū ē reſpectu ſui: alterū v̓o reſpectu eiꝰ qd̓ dei ē. Ad decimū dicēdū. illa duo que ſūtp̄ſumptio et deſꝑatō ſufficiēter diuidūtur ꝯtra illa ſūtreſpectu dei remittētis. duo reꝗrūtur. ſcꝫ tīor iuſticieet ſpes miſcd̓ie. ꝯtra ſpem ꝓprie ē deſperatō: ꝯtra tīoremv̓o iuſticie ꝓprie ē p̄ſumptō. vn̄ ſufficiēter ſpēs peccati inſpiritūſanctū deſignātur ex illa ꝑte. ſꝫ nihilominꝰ eruntalie ex alijs duabꝰ ꝑtibꝰ ſic̄ dictū ē. Ad vndecimū dicēdū. lꝫ tres ſūt v̓tutes theologice ꝗbꝰ opponūtur ſpēspct̄i ī ſpm̄ſctꝫ. tn̄ ẜm nūeꝝ illaꝝ accipitur diuiſio ſpēꝝſꝫ ẜm dr̄as eaꝝ ꝑtinēt ad gr̄aꝫ r̄miſſioīs ex ꝑte r̄miſſiui eiꝰ cui fit rmiſſio: āmiculātis ſic̄ dictū ē. vt ex ꝑter̄miſſiui accipiātur due ſpēs: ex ꝑte eiꝰ cui ſit r̄miſſio ſil̓rdue: ex ꝑte āmīculātis due. Ad duodecimū dd̓m ldue ſint tm̄ rōe eiꝰ qd̓ ē penite̓ .ſ. ꝯmiſſa defle flēdamitte̓. pctm̄ aūt ī ſpm̄ſāctū opponatur pnīe: tn̄ erūt duſpēs tm̄ oppoſitōꝫ ad illa duo accepte. remiſſio em̄ cuioppoītur pctm̄ ī ſpm̄ſāctū ẜm q̄ndā modū oppoſitōis nontm̄ exigit cōditōes ſūt ex ꝑte penitētis. ſꝫ ſūt ex ꝑte d̓iremittetis et iuſte puniētis. r̄mittit culpa ſꝫ iuſte infligit penā. reqͥrit etiā cōditōes ex ꝑte eccl̓ie adiuuātis. etita tm̄ erūt due ſpēs pctī in ſpm̄ ſctm̄ ſūpte iuxͣ oppoſitōꝫ eoꝝ īueniūtur ī ꝑte rōe pnīe ſꝫ qͣtuor alie ſic̄ dct̄ꝫeſt. Ad tredecimū dd̓m iobediētia de ſe ē peccatuī ſpm̄ ſctm̄. ſꝫ ip̄a ꝑtinacia ꝯtūax. ꝯtīetur ſub illa ſpecieque ē obſtīatio. Sil̓r de ſil̓atōe pnīe. de ſe em̄ dic̄ peccatū ī ſpm̄ ſctm̄: ſꝫ ip̄a impnīa latet ſb̓ illa. Eodē mododd̓m ē pctō ſciſmatis. ip̄ꝫ licꝫ ſit gͣue peccatū de ſeeſt pctm̄ ī ſpm̄ſanctū. ſil̓r nec īfidelitas. ſꝫ ip̄a ꝯtumaciatinax errorē defende̓ et v̓itatē īpugnare nitūtur.Habita rōne numeᵐ. §. j.ri ſpēꝝ pctī ī ſpm̄ſanctū. q̄dā etiā addēda vidētur ad ampliorē explanatōꝫ. Dubitabit aliꝗs de deſꝑatōe et preſumptōe. iſta em̄ vidētur pctā ex ignorātia. ſi aliꝗsſciret latitudīeꝫ miſcd̓ie dei nūqͣ deſꝑaret: ſi rigorē iuſticie nūqͣ p̄ſumet. iſta ꝓueniūt ex ignorātia miſcd̓ie iuſticie. Si v̓o dicatur ꝓpt̓ ꝯtinētur ſb̓ pctō ex ignoratia. qꝛ ꝓueniūt ex ignorātia ſimplici ſꝫ ex ignoratiaaffectata: eqpollet certe malicie. apud quēlibꝫ vtentem rōne ſit notū deū eſſe ſūme miſericordem et ſūme iuſtum. et iuſticia eſt ſine miſcd̓ia nec econuerſo.etiā ductu rōis defacili pōt īueniri. Obijcit̉ ī cōtrariū