Queſtio.clxxiij.
rit peccata dimittūtur ei. ꝓ corde gͦ impenitēti nō ē orādum. et hoc idem ē de eo ꝗ peccat in ſpm̄ ſct̄m. nō em̄ meretur nec cōgruitatē hꝫ vt ꝓ eo oret̉. Et ſic̄ dīc aug. ī ſermone dn̄i. tāta ē labes illiꝰ pct̄i. vt dep̄candi huīlitatemſubire nō poſſit: etiā ſi pct̄ꝫ ſuū mala ꝯſcīa ⁊ cognoſce̓ etenūciare cogat̉. ¶ Preterea ſuꝑ illd̓. xij. math̓. ſpūs blaphemie ⁊cͣ. glo. hic blaſphemꝰ exigentibꝰ meritis malisſuis: ſic̄ nūꝙͣ ad remiſſionē ita nūꝙͣ ad pnīam ꝑuēturꝰ ē.pct̄m ī ſpm̄ ſct̄m cū finali impnīa. gͦ ē pct̄m ad mortē¶Sꝫ ꝯtrariū vidr̄. pt̄ em̄ aliqd̓ eē pctm̄ ī ſpm̄ ſct̄m. qd̓ n̄ſit pctm̄ ad mortē. pōt em̄ aliꝗs penite̓ de pct̄o ī ſpm̄ ſct̄vtpote de inuidētia ſuꝑne gr̄e. vel de deſꝑatōe. hoc at̄ nōeſt pct̄m ad mortē. illd̓ aūt dr̄ pct̄m ad mortē in qͦ ꝗs morit̉. gͦ nō eſt idē pct̄m ad mortē et pct̄m in ſpm̄ ſct̄m. ¶ Itēde nemīe deſꝑandū ē dū ē in via. vt dic aug. ī li. retract̓.nec ꝓ illo imprudēter orat̉ de qͦ nō deſꝑat̉. gͦ ꝓ qͦlibꝫ peccatore dū ē in via orare poſſumꝰ: et ita ꝓ aliqͦ ꝗ peccat īſpm̄ ſct̄m. ſꝫ peccatū ad mortē ē ꝓ qͦ nō orat̉. ꝗ em̄ in havita nō corrigit̉: poſt mortē venia fruſtra poſtulat̉ ſicuthētur. j. ioh̓. vlt̓. ſuꝑ illd̓. eſt pct̄m ad mortē. nō gͦ ideꝫ eſtpct̄m ī ſpm̄ ſct̄m et peccatū ad morteꝫ. ¶ Ad qd̓ dd̓m. ꝙpeccatū ad mortem poteſt dici multiplicit̓ vno mō vt ſitidem peccatū ad mortē qd̓ mortale. ẜm ꝙ dr̄. j. ioh̓. vlt̓.oīs iniꝗtas ē pct̄m ad mortē. Alio mō dr̄ pct̄ꝫ ad mortēin qͦ ꝗs morit̉. et ẜm hͦ dr̄ in glo. j. ioh̓. vlt̓. vbi dr̄ ad mortem: eſt pct̄m qd̓ ſeꝑat a deo ſic̄ mors ſeꝑat aīaꝫ a corꝑe.mors aūt ſeꝑat aīam a corꝑe irregreſſibilit̓: ſic et hmōipct̄m dr̄. Alio mō pct̄m ad mortē dr̄ qd̓ diſpoīt ad inexcuſabilitatē pct̄i. vicꝫ cū nō ex īfirmitate vel igͦrātia peccat̉. et hoc mō dr̄ in glo. j. ioh̓. vlt̓. ſupͣ alia pct̄a eſt pct̄mad mortē. qd̓ n̄ hūana fragilitate ꝯmittit̉. et iō orōe iuſtoꝝ nō purgat̉. tale ē illd̓ pct̄m qͦ poſt agnitōꝫ dei que ꝑgr̄am dei data ē. aliꝗs oppugnat fraternitatē. ⁊ aduerſꝰgr̄am qͣ recōciliatꝰ ē inuidētie facibꝰ agitat̉. dicēduꝫ ēprīo mō pct̄m ī ſpm̄ ſct̄m ē pct̄m ad mortē ſꝫ nō ecōueꝯ. Si v̓o accipiat̉ ſcd̓o mō pct̄m ad mortē pt̄ dici pct̄min ſpm̄ ſct̄m ẜm aliā rōꝫ pct̄i ī ſpm̄ ſct̄m. ſꝫ nō om̄e pct̄m īſpm̄ſct̄m dr̄ pct̄m ad mortē. Si d̓o tercō mō accipiaturpct̄m ad mortē: tūc vidētur eē idē in re licꝫ differat rōe.pct̄m em̄ in ſpm̄ ſct̄m dr̄ ꝓpt̓ īpugnatōꝫ gr̄e qͣ fit remiſſiopct̄i. pct̄m v̓o ad mortē dr̄ qꝛ diſpoīt qͣſi irremiſſibiliterad penā. ¶ Per hͦ pt̄ ſolui qd̓ obiectū ē. primū em̄ ⁊ ſecūdū intelligūt̉ de pct̄o ad mortē vbi ē finalis impnīa. ⁊ hͦdr̄ pct̄m in ſpm̄ ſct̄m ẜm vnā rōꝫ et ẜm aliā nō. ¶ Qd̓ at̄tercio obijcit̉ ſil̓r pt̄ ītelligi. ſi ītelligat̉ de finali impnīaaucͣtas hiere. ſi v̓o nō intelligat̉ de finali impnīa ſed deꝓpoſito nō penitēdi: tūc dicet̉ pct̄m ad mortē. ẜm illummodū ẜm quē dr̄ pct̄m ad mortē qd̓ priuat excuſationeꝫpct̄i: et ita ꝑ ꝯſeq̄ns cōgruitatē venie. ¶ Ad qͣrtū v̓o dicēdū ꝙ ſpūs blaſphemie pt̄ dici pct̄m ad morte vtroqꝫ meſꝫ ꝓprie ẜm ꝙ ibi accipit̉ dr̄ illd̓ qd̓ diſpoīt ad cōtrariuꝫvenie.Nembrum terciumErcio q̄rit̉ qͦt ſunt drn̄tie pct̄i in ſpm̄ ſct̄m.Et ponūtur ſex. deſꝑatō. p̄ſumpto. īpugnatio fraterne gr̄e. īpugnatio v̓itatis agnite.bſtīatio. et impnīa. Ꝙ at̄ deſꝑatio ſit pecatū ī ſpm̄ ſct̄m hr̄ in glo. ij. ad Ro. ſuꝑ illd̓. ẜm duritiā⁊cͣ. Ꝙ aūt p̄ſūptio ſit pct̄m in ſpm̄ ſct̄m ⁊ deſꝑatio ſil̓r:hētur ab aug. ī li. de fide ad petrū. vbi dr̄. ſic̄ miſcd̓ia ſuſcipit abſoluitqꝫ cōuerſos: ita iuſticia r̄pellit et punit obſtinatos. Quidā aūt deſperāt de indulgētia pctoꝝ: ꝗdāv̓o ſperāt ſine meritis de miſcd̓ia dei p̄ſumētes. hi ſunt ꝙpeccātes ſunt ī ſpm̄ ſct̄m. ex qͦ hētur ꝙ p̄ſumptio ē pct̄m īſpm̄ ſct̄m. Ꝙ aūt īpugͣtō fraterne gr̄ę ſit pct̄m ī ſpm̄ſct̄ꝫ:hr̄ ab aug. ī li. de ẜmo. dn̄i ī mōte. Paulꝰ n̄ orat ꝓ alexādro: qꝛ īuidētie facibꝰ fr̄nitatē īpugndo peccaueat. Et īeodē. hͦ ē peccae̓ ī ſpm̄ ſct̄m: ꝑ maliciā ⁊ īuidiā fraternāobpugͣre caritatē poſt acceptā gr̄aꝫ ſpūſſct̄i. Ꝙ at̄ īpugnatio v̓itatis agnite ſit pct̄m ī ſpm̄ ſct̄m. dic aug. ī li. de
vnico baptiſmo. qui v̓itate ꝯtēpta p̄ſumit ꝯſuetudīeꝫ ſeꝗaut circa fratres inuidus ē aut malignꝰ ꝗb v̓itas reuelatur. aut circa deū ē ingratꝰ cuiꝰ inſpiratōe eccl̓ia eiusinſtruit̉. in qͦ dat̉ intelligi ꝙ hͦ ē pct̄m in ſpiritūſanctuꝫ.Sil̓r. xxiiij. leui. ſuꝑ illud. hō ꝗ maledixerit glo. blaſphemia q̄ ſciēter ꝯmittit̉ maxīa pena vindicat̉. vn̄ ꝗ peccauerit in ſpiritūſanctū nō dimittit̉ ei .i. ꝗ in ſcīa blaſphemauerit que eſt donū ſpirituſſancti. Et. iij. marci. qui blaſphemauerit. glo. ꝗ ītelligēs oꝑa dei cū negare nō poſſitex inuidia ꝯtradicit. et oꝑa ſpūſſancti dicit eē in beelzebub. nō hꝫ remiſſionē neqꝫ hic neqꝫ in fut̉o qꝛ penite̓ digne noluit. ¶ De obſtīatōne aūt dic̄ aug. in ench̓. ꝗ in eccleſia remitti peccata nō credēs: tātā cōtemnit dīni muneris largitatē. et in hac obſtīatōe mētis diē claudit extremū: reus eſt illo irremiſſibili pct̄o in ſpiritūſanctū inquo xp̄c peccata dimittit. ¶ De impenitētia aūt ꝙ ſit peccatū in ſpm̄ſanctū hētur in glo. xij. math̓. ſuꝑ illud ſpūsblaſphemie n̄ dimittet̉. glo. ꝗ gr̄aꝫ ſanctiſpūs. qua pnīainſpirat̉ et ad correctionē venit̉ nō cognoſcēs: impenitēti corde ꝑmanſerit. cū hoc nō ſit hūanū ſꝫ dyabolicū: irremiſſibile erit: et ita pct̄m in ſpm̄ſanctū. ¶ Sed poteſtobijci ꝙ deſperatio nō ſit peccatū ī ſpiritūſanctū. poteſtem̄ aliquis ex diutina tribulatōe incidere in deſperatōꝫꝑ quā poſſit deſperare de potentia ſuſtīendi talis inciditin deſperatōem et peccat ex infirmitate. ergo deſperatōnō eſt peccatū ī ſpm̄ſanctū. ¶ Preterea. ſpecies ⁊ deſperatio opponūtur et ſil̓r p̄ſumptio. cū gͦ mediū dicat actūv̓tutis nō tm̄ in ꝑfectis ſꝫ etiā in imꝑfectis: oppoſita peccata erūt peccata nō tm̄ in ꝑfectis peccatoribꝰ ſiue ꝗ grauiſſime peccāt ſꝫ etiā ī alijs ꝗ nō ita gͣuit̉ peccāt. ¶ Preterea. p̄ſumptio nō vidr̄ eſſe ſpēs peccati in ſpm̄ſanctū.poteſt em̄ aliꝗs p̄ſumcre de miſcd̓ia dei ex hoc: ꝙ videtmiſericordiā dei infinitā eſſe: et ita excellere peccatum.nūquid talis peccāt in ſpiritūſanctū. ponit em̄ gr̄am ſpirituſſancti quāta eſt: et ita nō videt̉ peccare irremiſſibiliter. ¶ Similit̓ pōt obijci de inuidētia fraterne gratie ꝙnō ſit peccatū in ſpiritū̓ſanctū. poteſt em̄ aliquis inuidēfratri ſuo: qꝛ eſtimat ſe ledi ab eo cū tn̄ nō ledatur. talisnō videt̉ peccare in ſpiritūſanctū ſꝫ magis ex infirmitate vel ignorātia. ¶ Similiter obijcit̉ de impugnatōe v̓itatis agnite. ꝗdā em̄ ſeductōne alioꝝ cadūt in infidelitatēet obpugnat veritatē de ꝗbꝰ dicit aug. in li. de baptiſmoqui credit hmōi homībꝰ: imaginatōne quadā veritatisilluſus eſt. ſed tales peccāt ex ignorātia. nō ergo imꝑtio veritatis agnite eſt peccatū in ſpiritūſanctū. ¶ Obijcitur etiā de obſtinatōe. multi eī obſtinātur in peccatisque ꝓueniūt ex infirmitate vel ignorātia. et tales n̄ peccant in ſpiritūſanctū: cum peccatū in ſpiritūſanctū diuidatur ꝯtra peccatū ex īfirmitate ⁊ ex ignorātia. ¶ Similit̓ pōt dici de impnīa in quā incidit aliꝗs ex deliberatione carnis q̄ ꝓuenit ex fragilitate. ¶ Item vidr̄ ꝙ pautiores ſint ſpēs pct̄i ip̄ius in ſpiritūſanctū ꝙͣ q̄ dicte ſūtDicit̉ eī ſuꝑ illud leuit̓. x. Ignis egreſſusⁱē ⁊cͣ. pct̄m inſpm̄ſanctū ē in ſceleribꝰ ſuis vſqꝫ ad finē vite ꝑſeuerare.de ſua ſalute deſperarc. de potētia redemptoris diffide̓.ibi aūt nō enumerātur niſi duo pct̄a. ſcꝫ impnīa ⁊ deſꝑatio. ¶ Sil̓r. ij. ad Ro. due ſpēs aſſignātur obſtīatō ⁊ deſperato. ex quo vr̄ ꝙ nō ſint tot ſpēs: aut inſufficiēter fitdiuiſio. ¶ Pretēa. ex ꝑte ſpūſſctī cui appropriat̉ boītasduo aſſignatur. iuſticia et miſcd̓ia. p̄ſūptō ē ꝯtra iuſticiādeſperatō ꝯtra miſcd̓iaꝫ. nec vidētur eē plura que bonitati in genere attribuātur. qͣre vidr̄ ꝙ tm̄ due ſunt ſpēs.¶ Item tres ponūtur virtutes ꝑ quaꝝ actus immediate ordīatur hō in deū. fides. ſpes. caritas. cum ergo totſint virtutes et nō plures: tria vident̉ eē pct̄a in ſpm̄ſanctū et nō plura. impugnatō ſcꝫ veritatis agnite que ē cōtra fidē. impugnatio fraterne gratie que eſt cōtra caritatem. deſperatio que eſt cōtra ſpem. et ſi addatur preſumptio: nō erunt niſi quatuor. ¶ Item vidr̄ ꝙ tm̄ debeanteſſe due ſpecies. peccatū em̄ ī ſpm̄ſanctū ſic̄ dīc aug. ī li.de blaſphciuia ꝑ ſe opponuntur illi gr̄e in qua fit remiſ-