Queſtioclxxvj.

bus. v̓tutes .n. ſimul īfundūt̉. lꝫ nat̉alit̓ vna v̓tꝰ prior dicat̉ alt̓a. vnaq̄qꝫ pōt eē prīcipiū ſui actꝰ ſufficiēs. ſi tn̄ cōſiderēt̉ ẜm ꝙ referūtur ad caritatē inqͣtū ē primū prīcipiū actꝰ meritorij ẜm hūc modū ſic̄ oē meritū ē ex amor̄bn̄ accēdēte. ita oē deme̓itū erit ex amor̄ male accēdēte.Nembruꝫ terciumErcio querit̉. vtrū amor ſui ſit cā oīs peccati. ⁊ vr̄ ꝙ ſic. ſuꝑ illd̓. jͣ. ioh̓. ij. oē qd̓ ē in mūdo ⁊cͣ. glo. oēs delectatiōes mūdi nihil hn̄tniſi hec tria ꝗbus oīa viciorū genera cōprehēdunt̉. ſꝫ oēs delectatiōes mūdi ad amore male accendentē reducūtur. oīa etiā peccata tam venialia ꝙͣ mortalia ad genera viciorū ꝑtinēt. gͦ oīa peccata ſiue venialiaſiue mortalia ſūt ex amore male accēdēte. ¶ Itē ſuꝑ illd̓.vij. ad Ro. venūdatꝰ ſū ſub peccato. glo. ꝗcqd̓ peccatorū ē ī dictis ī factis ī cogitatiōibꝰ. n̄ orit̉ niſi ex mala cōcupīa. ſꝫ ī mala cōcupīa cū reducūt̉ ī actū ꝑ ſe ⁊ prīo eſtamor male accēdēs. gͦ oē peccatū ē ex amore male accendēte. ⁊ oē peccatū tā veniale ꝙͣ mortale ē ī iſtis. ergo ⁊cͣ.¶ Itē aug. ī li. d̓ ſpū. ⁊ lit. Nullū peccatū niſi cōcupiº. cōmittat̉. gͦ nec veniale nec mortale. ſꝫ qd̓ cōcupiſcēdo committit̉ ē ex amore male accēdēte. gͦ nullū peccatū tā veniale ꝙͣ mortale cōmittit̉ niſi ex amore male accendente.¶ Cōtra. peccatū qd̓ ē ex amore male accēdēte eſt ī ptātenr̄a. ſꝫ cōcupīa q̄ ē ī prīo motu nō ē ī ptāte nr̄a qn ſurgatgͦ ip̄a nō ē ex amore male accēdēte. ⁊ ē peccatū. gͦ nō onpeccatū ē ex amore male accēdēte. ¶ Ad qd̓ dicēdū eſt.ꝙ oē peccatū ē ex amore male accēdēte tanꝙͣ ex ꝓpinqͣ cāvel remota. cōcupīa āt q̄ ē in prīo motu ē ex amore maleaccēdēte primorū parētuꝫ tāꝙͣ ex prīa cā. ⁊ qꝛ eſt ī ptātenoſtra vt iſte motꝰ determīate vel ille nō ſurgat. iō ē adhūc ī amore male accēdēte quodāmō. ẜm ꝙ extēdit̉ n̄ tm̄ad partē rōnalē ſꝫ ad ſenſibilē q̄ ſubeſſe dꝫ. ¶ Pret̓ea. inptāte nr̄a ē cōpeſce̓ vel ꝑmittē vt ꝓgrediat̉. ⁊ ita ꝙͣtū adhͦ ꝙͣtū ꝑmittit̉ ꝓgredi. ē ex amore male accēdēte.Inſuꝑ queritur pro­ §. j.ter comꝑationē amoris ad tīorē. ꝓpter ꝗd amor nō excuſat a peccato vel a pena peccati ſic ⁊ tīor. ⁊ vr̄ ꝙ ſic. ſic̄eī īfirmitas ē ex ꝑte tīoris. ſic īfirmitas ē ex ꝑte amoris.gͦ ſic̄ īfirmitas ex ꝑte tīoris excuſat a culpa vl̓ a pena. itaerit ex ꝑte amoris. ¶ Itē tīor ex amore ꝓcedit. ſi gͦ timorexcuſat a peccato vel a pena peccati. amor ꝑ cōſequēsē cā eiꝰ a peccato excuſabit. ¶ Cōtra. prīcipiū tīoris eſtextra. ⁊ loꝗmur h̓ d̓ tīore ꝗ pōt cade̓ ī virū ꝯſtātē. ſꝫ quātōplꝰ ē extra volūtatē. tātōplꝰ hꝫ de excuſatiōe peccati.ſꝫ amoris prīcipiū magis ē ī volūtate peccati. gͦ ꝙͣtoplꝰē d̓ tīore tātōplꝰ ē de excuſatiōe peccati. ſꝫ amoris pricipiū magis ē ī volūtate ⁊ ꝙͣtoplꝰ ē in volūtate qd̓ ē malūtātōoplꝰ accuſat. gͦ ꝙͣtoplꝰ ē d̓ amore tātoplꝰ accuſat̉. ⁊ ꝙͣtōplꝰ accuſat̉ tātominꝰ excuſat̉. gͦ ꝙͣtoplus hꝫ de amoretātominꝰ hꝫ excuſatiōis. gͦ amor ſimplicit̓ nō ē cā excuſatiōis. ¶ Ad qd̓ dicēdū ē. ꝙ nō ē ſil̓e d̓ tīore ⁊ amore. timor ei īductionē hꝫ d̓ alieno prīcipio. amor v̓o prīcipaliter ē ex ip̄a volūtate. ⁊ iō lꝫ tior excuſet ī rōne tīoris. n̄tn̄ ita amor ī rōne amoris. ſꝫ īfirmitas quedam carnisque pōt cōcomitari pōt aliquātulū excuſare. nō āt a toto ſic tior. ⁊ ꝑ hͦ pꝫ qͣliter rn̄dēdū ē ad prīo obiectū. In timore eī nō totū oꝑat̉ volūtas. ī amore v̓o totū oꝑat̉. illaeī dicūt̉ volūtaria. dicit eī ph̓s. ſiꝗs ea que delectabiliaſūt dixerit violēta eē (cogūt enī exteriꝰ entia) eēnt ſic oīaviolēta. horū eī gr̄a oēs oꝑāt̉. ridiculū āt ē tm̄ aāri ea q̄exteriꝰ ſūt. ſꝫ nō ſeip̄m reddētē habilē vt capiat̉ a talibꝰ⁊ bonorū quidā ſeip̄m. turpiū āt delectabilia. ex qͦ apparet ꝙ aliter ē amor prīcipiū ⁊ alit̓ timor. ⁊ iō nō ſic ſe hꝫad excuſationē amor quēadmodū timor. ¶ Ad ſcd̓m dicēdū ē. ꝙ licet timor ex aliqͦ amore ꝓcedat. nō tn̄ dicimusſic excuſare amorē quēadmodū timorē. timor enī ē ꝓpinqua cā quodāmō cōpellēs volūtatē. amor v̓o cū ē ꝓpinqͣcā cōſonat volūtati. ⁊ iō peccatū qd̓ ē ī volūtate ꝑ amo-

rem non minuitur ſed magis augetur.¶ Alembrum quartumUarto querit̉. vtrū amor ſui ſupra deuꝫ ſitydolatria. Et vr̄ ꝙ ſic. iij. ad philipp. quorūdeꝰ vēter ē. glo. hͦ ab hoīe colit̉ qd̓ p̄ ceterisdiligit̉. vn̄ qꝛ deꝰ oībus rebꝰ melior ē. plꝰ oībus diligēdus ē. illi āt deū faciūt vētrē ꝗ ita laborant deedēdis quaſi ī eſca ſit ſalꝰ. ī oī gͦ gene̓ qd̓ p̄ deo diligit̉ abeo colit̉ ⁊ ita ꝓ d̓o habet̉. ſꝫ hr̄e creatura ꝓ deo ē ydolatria. gͦ dilectio ſiue amor creature ſupͣ deū ē ydolatria.¶ Ite ſuꝑ illd̓ .j. corin. vj. oīa mihi licet. glo. amor cuiuſlibet rei domīat̉ ſibi. ⁊ tūc mēs ſeruire rebꝰ cōuincit̉rū amore ſuperat̉. ſꝫ ſeruitꝰ creature exhibita ⁊ d̓o qbita ē ydolatria. gͦ amor huiꝰ mōi īdebitus ē ydolatria.¶ Cōtra. amor huiꝰ mōi īdebitꝰ ē ī peccatis mortalibꝰ.ſꝫ nō oē peccatū mortale ē ydolatria. ſꝫ vna ſpēs peccati mortal̓. reſtat gͦ ꝙ amor rei illicitꝰ ſupra deū nō ē ydolatria. qd̓ etiā ex comꝑatiōe ſui oppoſiti pꝫ. nō eī dicimꝰquēcūqꝫ amorē debitū eē latriā. a ſil̓i gͦ nec ꝗcunqꝫ amorīdebitꝰ erit ydolatria. ¶ Ad qd̓ dicēdū ē. ꝙ n̄ oīs amorillicitꝰ rei tꝑalis ſupra deū ē ydolatria. ydolatria eī tūcdr̄ eē. quādo aliqd̓ numīs credit̉ īeſſe creature. ⁊ ei ſeruitus exhibet̉ q ꝓprie debet̉ creatori. vn̄ dilige̓ aliꝗd ſupradeū dr̄ duplicit̓. vel cū diligit̉ cōtra volūtatē d̓i ⁊ contraeiꝰ p̄ceptū. ⁊ hͦ mō nō dr̄ ydolatria. Alio v̓o mō dr̄ aliqd̓diligi ſupra deū. quādo honor ꝗ exhibēdꝰ ē d̓o ī adoraton ⁊ huiꝰ mōi exhibet̉ creature. ⁊ hͦ mō nō cū oī amoreīdebito creature ē ydolatria. ꝑ hͦ pꝫ ꝙ alit̓ eſt ydolatriareſpectu amoris ꝗ ē caritas. ⁊ aliter de ydolatria reſpectu amoris illiciti. amor enī caritatis ẜm ꝙ ī deū refertad latriā ꝑtinet. ſꝫ nō dicit totā rationeꝫ latrie. debemenī deo nō tm̄ amorē ſuꝑ oīa. ſꝫ etiā fidē ⁊ maieſtatis reuerentiā ⁊ ſacrificiorū exhibitionē. amor autē indebitꝰcreature poteſt exhiberi ſine iſtis.¶ Nembrū quintūUinto querit̉. vtrū amor ſui ꝗ ē prīcipiumpeccati poſſit ſtare cū caritate. qd̓ vr̄ ꝑ hͦ qd̓dr̄. j. ad thi. j. ſuꝑ illd̓ caritas ē finis p̄ceptiglo. minuit̉ cupiditas caritate creſcēte. ſꝫ ſiminuit̉ cupiditas cupiditas ē. ⁊ ſi caritas creſcit caritaslē. ſimul gͦ ſūt caritas ⁊ cupiditas. ¶ Itē dic̄ Criẜ. ſuꝑ ilIlud. diliges dominū deū tuū nō delectetis ī ſpecie md̓i.nō ī honoribꝰ. nō ī auro. ſꝫ p̄ his oībus deū ames. ſi autem ī aliqͦ horū occupatꝰ fuerit amor cordis. iā nō ex toto corde deū amas. ꝓ quāta eī ꝑte cor tuū fuerit ad aliārē. ꝓ tāta ꝑte minꝰ ē ad deū. ſꝫ ſi ꝓ aliquāta ꝑte ē ad deum diligit̉ deꝰ. ſi v̓o ꝓ aliquāta ꝑte cor ē ad aliā rē diligitur alia res. ⁊ ita ſiml̓ erit amor illicitꝰ creature cū amore dei ꝗ ē caritas. ¶ Cōtra. oppoſita nō pn̄t ſimul in eſſeeidē. ſꝫ amor male accēdēs ⁊ caritas ſūt oppoſita. ſic̄ ptꝫſuꝑ illd̓ Iob. xxvij. aut poterit ī oīpotēte delectari. Grego. ꝗ terrenarū rerū amore vincit̉ ī deo nullatenus delectat̉. ſed delectari ī deo ē ꝑ caritatē. gͦ amor terrenarū rerū quo vincit̉ hō nō pōt ſiml̓ eſſe cū caritate. ¶ Itē bern̄.ſuꝑ can̄. amat ꝓfecto caſte ꝗ ſpiritū quē amat querit. n̄aliꝗd aliud. ergo amor illicitus creature non eſt ſiml̓ cūcaritate. ¶ Itē ſuꝑ illd̓. Nūquid adheret tibi ſedes iniꝗtatis. glo. ſedes iniquitatis eſt poſſeſſio mūdi cum amore q̄ deo non heret qui ſuis precipit hic fugere. nō ergoſimul eſt amor mundi cū amore dei. ¶ Ad qd̓ dicendūeſt. ꝙ ē amor venialis creature ⁊ ille ſiml̓ ſtare cū caritate. Eſt ⁊ amor mortalis cū diligitur aliquid contra deū.⁊ ille amor non poteſt ſimul eſſe cuꝫ caritate. ¶ Et ꝑ hecpoſſunt ſolui que obijciunt̉. cū enim dicit̉ ꝙ minuit̉ cupiditas caritate creſcente. hoc intelligit̉ de cupiditate ꝓut eſt diſpō venialis peccati. que magis ⁊ magis minuitur per incenſionē caritatis. ¶ Illd̓ autē qd̓ dicit Criẜ.ſic intelligēdum eſt de motu amoris non de ip̄o habitu