tam ſpei ꝙͣ amori ſꝫ drn̄ter. opponit̉ .n. ſpei ꝓpter ꝯuenientiā in eo ꝙ eſt futuꝝ: ⁊ drn̄tiaꝫ in eo ꝙ ē bonū ⁊ malū. ſpes .n. eſt reſpectu futuri boni. tīor d̓o reſpectu futuri mali. rōne v̓o ꝯiūctōis ⁊ diſiūctōis diſꝑata ſūt amor⁊ hmōi timor. amor .n. ponit ꝯiūctiōeꝫ cū amato. timorv̓o diſiūctōꝫ ab eo qd̓ timet̉. ¶ Ad illd̓ v̓o qd̓ obijcit̉ d̓prudētia. dd̓m ē ꝙ hͦ dictū ē ꝑ cām. ignauia .n. que ē cātimoris illiciti prudētie opponit̉.¶ Queſtio. clxxvj. de peccatooris male accendētis.Onſequēter dicēdū eſt de peccato amoris male accēdentis. Et primo q̄rit̉ ꝗd ſit illud. Scd̓ovtꝝ amor ſui ſit cā mortal̓ pct̄i. Tercio vtꝝ ſit cā omīs pct̄i. Quarto vtrūamor ſui ſupͣ deū ſit ydolatria. Quīto vtꝝ poſſit ſtarecū caritate vel nō. Sexto vtꝝ amor indebitus ſit odiūSeptīo de pena hꝰ pct̄i.¶ Nlembrū primūIrca primū ſic p̄t q̄ri ꝓ qͣnto dicat̉ aliꝗsamare ſeip̄m ẜm ꝙ amor ſui dr̄ amor īdebitꝰ. ſi .n. amor ſui n̄ ſit alid̓ ꝙͣ dilige̓ ſe excaritate: cū dilige̓ ſe ex caritate ꝯtigat amor idebitꝰ eēt ex caritate. ¶ Pret̓ea amor ſui ē ex nat̉adiſtīguūt̉ aūt abinuicē velle nature ⁊ gr̄e ⁊ vicij. reſtatgͦ ꝙ amor īdebitꝰ aliꝗd addit ſupͣ hͦ ꝙ ē velle ſibi bonūſiue amare ſe. nō gͦ recte dicit̉ ꝙ ſic̄ amor dei ē fundamētū celeſtis ciuitatis: ita amor ſui ēndam̄tū terrene ciuitatis. ſiꝰ. ī li. de ci. dei. ¶ Itē ſuppoſito ꝙ amor inebitꝰ addit aliꝗd ſupͣ amorē ſui ſic̄ ꝗdā dicuntdicētes ꝙ amor ſui ꝓpt̓ ſe ē amor indebitꝰ. ſꝫ hͦ videt̉ falſuꝫ. amor .n. ē ī pct̄o veniali ⁊ ī pct̄o mortali. ſꝫ amae̓ ſeꝓpt̓ ſe n̄ ē cōe vtqꝫ. amare .n. ſe ꝓpt̓ ſe ē frui ſe. ſꝫ frui deoeſt opꝰ gr̄e gͣtū faciētis. gͦ ꝑ oppoſitū frui ſe ē pct̄i mortalis: qd̓ oppoīt̉ illi. n̄ gͦ amare ſe ꝓpt̓ ſe ē ī pct̄o veniali ⁊mortali.Itē ſic̄ dic̄ aug. ī li. de li. ar. aīa ꝯuerſa ad exteriꝰ beū vel ad inferiꝰ vel ad ꝓpriū peccat. gͦ amor ꝓprij boni ē vna drn̄tia pct̄i. n̄ gͦ amor ſui ē tota cā pct̄i.¶ Ad qd̓ dd̓m ē. ꝙ amor ſui ē triplex. Uno mō ē amorſui ꝓpt̓ deū. ⁊ hͦ ꝯtingit dupl̓r. vel ꝙ motꝰ ſit formatusex caritate. vel ꝙ ſit formabil̓. ſi ē formatꝰ: tūc ē motusgr̄e. ſi v̓o formabilis ſꝫ nō de ſe formatꝰ: motꝰ ē nature.Ex alia v̓o ꝑte motꝰ ille ꝗ n̄ ē ꝓpt̓ deū. aut tollit amordei ꝗ ē caritas: aut n̄ tollit. ſi tollit: tūc ē amor indebitꝰꝗ eſt ī mortali pct̄o. ſi v̓o nō tollit: eſt amor indebituseſt in veniali pct̄o. vterqꝫ aūt ē motꝰ informis n̄ formbilis. ⁊ dr̄ vterqꝫ amor ſui pluſꝙͣ oꝑtet. hͦ aūt ē inclīariin ſe vnde ē vanū: nō vnde ē verū ſiue bonū. ¶ Per hͦ gͦrn̄dēdū ē ad primo obiectū. ꝙ amor ſui dr̄ dupl̓r ẜm ꝙcoīter accipit̉ in triplici amore: nat̉ali: gͣtuito: ⁊ libidinoſo. ⁊ ẜm hͦ n̄ ē tota rō amoris īdebiti amor ſui. Aliov̓o mō ſumit̉ ꝑ appropriatōꝫ: vt dicat̉ amor ſui inꝙͣtuꝫeſt res vana ſiue deficiēs a ſummo bono. ⁊ hͦ mō dicit̉amor ſui amor indebitꝰ. ¶ Ad ſecūdū dd̓m. ꝙ hͦ n̄ oīnoſil̓e ē de hac ꝯditōe ꝓpt̓ ſe: ẜm ꝙ dicimꝰ ꝙ dilige̓ deū ꝓpter ſe ē motꝰ ſoliꝰ gr̄e gͣtūfaciētis. ⁊ de hac ꝯditōe propter ſe: ẜm ꝙ ē ꝯditio pct̄i ī eo ꝙ ē dilige̓ ſe ꝓpt̓ ſe. hͦ enīpōt eē cōe ī veniali ⁊ mortali vno mō. alio v̓o mō p̄t eſſeꝓpriū mortalis pct̄i. ꝓp ſe .n. amari p̄t aliꝗd cū ad ſeipſuꝫ refert̉ ꝑ modū delectabilis. hͦ aūt pōt eē ſpreto īcōmutabili bono. ⁊ tūc ē illo frui ⁊ ſic ē ī pct̄o mortali.vel nō ſpreto incōmutabili bono: ⁊ hͦ mō ē in pct̄o veniali. ⁊ hͦ mō amare aliꝗd ꝓpt̓ ſeip̄m ſtat cū eo qd̓ ē amare deū ꝓpt̓ ſe. reliqͦ v̓o mō ſtare n̄ p̄t. ¶ Ad terciū v̓o dicēdū ē. ꝙ amor ꝓprij boni ẜm ꝙ ē tercia drn̄tia cāe pct̄iꝓut omē pct̄m e vel ex amore ꝓprij boni vel exteriorisvel inferioris. appropriat̉ bono apparēti interiori quē-
admodū ē excellētia vel ſingl̓aritas ī ſciētijs: que ad īteriora bona referūt̉. nō ſic aūt accipit̉ h̓ cū dr̄: pct̄mēex amore male accendēte. qͦdcūqꝫ .n. bonū appares alliciat in debite: dr̄ eē pct̄m ex amore male accēdēte.¶ Mlēbrū ſecūduEcūdo querit̉. vtꝝ amor ſui ſit cā mortalis pct̄i. Et videt̉ ꝙ ſic. ꝑ hͦ qd̓ dic̄ aug.li. de li. ar. ponit .n. ratōꝫ mortalis peccati ſpreto incōmutabili bono adhere mutabili. ſꝫ hec adherentia ſiue ꝯuerſio eſt ꝑ amoreꝫ ſicutipſe explanat. gͦ amor male accēdens ē cā oīs mortalispct̄i. ¶ Iteꝫ ſuꝑ illd̓ pͣs. ꝯp̄henſus ē pes eoꝝ .i. affectꝰ.Glo. pes aīe amor ē: ꝗ ſi prauꝰ ē dr̄ cupiditas ſiue libido. ſi v̓o rectꝰ ē dr̄ caritas. amore .n. mouet̉ aīa qͣi ad locū quo tēdit .ſ. ad delectatōꝫ bonā vel malā. ſꝫ caritas ēprincipiū oīs meriti. gͦ ſuū oppoſitū eſt principiuꝫ demeriti. ſꝫ hͦ eſt amor male accendēs. gͦ amor male accendens eſt cauſa oīs mortalis pct̄i. ¶ Iteꝫ aug. in lib. dedoctri. xp̄ia. caritatē voco motū animi ad fruēdum deoꝓpter ip̄m. ⁊ ſe atqꝫ ꝓximū ꝓpter deū. cupiditatē autēmotū animi ad fruēdū ſe ⁊ ꝓximo ⁊ quolibꝫ corꝑe nōꝓpter deū. hec aūt ſunt oppoſita ſicut virtus ⁊ mortalepeccatū. gͦ amor male accendens qui eſt in cupiditatieſt cauſa omīs mortalis peccati. ¶ Ad hͦ facit qd̓ dicit̉pͥma Iaco. Cōcupiſcētia cuꝫ ꝯceꝑit parit pct̄m: peccatum cū conſummatū fuerit generat morteꝫ. ¶ Contraſuper illud. Incenſa igni ⁊ ſuffoſſa. Glo. due res faciūtomīa peccata in homīe. amor .ſ. male accēdēs: ⁊ timormale humiliās. nō gͦ om̄e mortale peccatū eſt ex amore male accendente. ¶ Preterea. amor ⁊ odiū ſunt acdiſꝑati. cū gͦ odiuꝫ aliqn̄ fit cauſa peccati ſicut eſt ī inuidia ẜm ꝙ inuidia eſt odium felicitatis aliene. reſtatꝙ nō ome peccatū eſt ex amore male accendēte. ¶ Similit̓ pōt obijci ꝑ hoc: ꝙ quatuor diſtinguūt̉ affectiōesſcꝫ dolor ⁊ gaudiū: metus ⁊ ſpēs. ſꝫ amor male accēdēsin duobꝰ tm̄ eſt .ſ. in ſpe vana ⁊ gaudio illicito. gͦ n̄ eſtpeccatū ex amore male accendēte. ¶ Iteꝫ diſꝑati actusſunt cognitiue ⁊ motiue .ſ. credere ⁊ diſcrede: dilige̓ ⁊nō dilige̓. cum gͦ diuerſe virtutes ponāt̉ ſpes. fides. caritas: diuerſa peccata ponēt̉ infidelitas. deſperatio.amor male accendēs: q̄ eis opponūt̉. nō gͦ om mortalpeccatū eſt ex amore male accendēte. ¶ Ad qd̓ dicēdꝙ om̄e peccatū mortale eſt ex amore male accēdēte tā q̄ex cauſa prima. ſꝫ non ſemꝑ eſt ex amore male accendēte tanꝙͣ ex cauſa ꝓxima. ¶ Et ꝑ hoc ſoluit̉ qd̓ obiectueſt de timore male hūiliante ⁊ amore male accēdēte. p̄tenī eſſe ex amore male accendēte tanꝙͣ ex ꝓpinqͣ cauſa⁊ ex timore male hūiliāte tāꝙͣ ex remota. ⁊ hͦ ē qd̓ dicitaug. in li. de li. ar. qūo pn̄t arbitrari iſtos care̓ libidīequi ꝓ his rebꝰ digladiant̉ qͣs pn̄t dimitte̓ inuiti. ⁊ ī eodeꝫ li. Nō ideo factū hͦ cupiditatis dn̄atū caret: nā qumetuēs hoīeꝫ occidit: amat vtiqꝫ ſine metu viue̓. ¶ Adſcd̓m v̓o dd̓m. ꝙ lꝫ amor ⁊ odiū ſint actꝰ diſꝑati: odiūtn̄ vnius rei reducet̉ ad amorē alteriꝰ. ⁊ ẜm hūc modūpeccata que ſunt ex odio ī amore aliqͦ illicito primo radicant̉. ¶ Ad terciū v̓o dd̓m. ꝙ lꝫ ſint qͣtuor affectiōesanimi e diuerſo diſtincte: que aliqn̄ ſunt licite aliqn̄ illicite. tn̄ omēs cum ſint illicite ad amoreꝫ male accēdētem reducūtur ẜm ꝓpinquius aut remotius. dolor enī⁊ metus cū ſunt circa determinatā materiā mali reducunt̉ ad gaudiū ⁊ ſpem ſiue cupiditatē reſpectu oppoſiti boni. illa v̓o reducūt̉ ad amorē male accēdēteꝫ. ⁊ ſicomīa peccata que veniūt ex his qͣtuor ꝑturbationibusad amorē male accendēteꝫ ẜm ꝓpinquiꝰ ⁊ remotiꝰ reducūt̉. ¶ Ad qͣrtū d̓o dd̓m. ꝙ lꝫ actꝰ ꝯgnitiue ⁊ actusmotiue ſint diſꝑati: tn̄ oēs ī volūtate tāꝙͣ in cā prīa radicāt̉. ẜm ꝙ circa illos actꝰ pct̄m ꝯſiſtit. ⁊ iō amor male accēdēs ꝗ ē ī volūtate cā ē infidelitatis deſꝑatōnis ⁊alioꝝ pct̄oꝝ. Nec ōꝫ ſic eē ī pct̄is quēadmoduꝫ ī v̓tuti-