Queſtio.clxxv.
oportet n̄ time̓ mortē ꝓ caſtitatis ꝯẜuatōne ꝙͣ ꝓ ſalutevite corꝑalis amitte̓ caſtitatē virginalē. ¶ Sꝫ ꝯͣ hͦ ē qd̓dic̄ aug. in li. de ci. dei. pudicitia ē v̓tus animi q̄ n̄ amittit̉ ꝑ corꝑis oppreſſiōꝫ. cū gͦ maiꝰ bonū ſit vita ꝙͣ qͦdlibet bonū corꝑis. integritas at̄ virgīal̓ ſit bonū corꝑismagis ſuſtinēda ē oppreſſio corꝑis ꝙͣ ꝑiculū vite ſubeūdū. ¶ Et dd̓m ē. ꝙ aliud ē de pudicitiā animi ⁊ alid̓ ēde integritate carnis. Pudicitia .n. animi ſi ē ī ꝑiculomagis ē n̄ timēda mors vt ipſa ꝯſeruet̉ n̄ ꝙ ſe ꝓijciat īmortē. ſi d̓o n̄ timet̉ ꝑiculo pudicitie interioris ſꝫ tm̄ deintegritate carnis: magis ē ſuſtinēda oppreſſio carnisſine ꝯſenſu mentis ꝙͣ ſe ꝓijciat mulier in mortē. Un̄ exemplū Lucretie in hac ꝑte fuit reprobabile q̄ ſeip̄aꝫ īteremit ꝓpter pudorē turpitudīs. Et dicit aug. ī eodēli. nō fruſtra ī canonicis libris nuſqͣ diuinitꝰ p̄ceptumꝑmiſſūue reꝑiri pōt. vt vel ip̄iꝰ immortalitatis adipiſcende vel vllius cauēdi carendiue cā nobiſmetip̄is nocere inferamꝰ. ¶ Sꝫ obijcit̉ adhuc ꝯͣ hͦ qd̓ dictū ē. q̄dāenī ſancte ml̓ieres tꝑe ꝑſecutōis ꝓiecerūt ſe in fluuiuꝫvbi n̄ erat p̄ſumptio euadēdi vt inſectatores pudicitieeuitarēt. ⁊ ſic defuncte ſunt ⁊ in magna veneratōne ineccīa habent̉. videt̉ gͦ ꝙ p̄poſuerūt caſtitatē corꝑalemvite corꝑali. ¶ Uel ſi forte dicat̉ ꝙ hͦ fuit ꝓpter timoreꝫꝑiculi in caſtitate mētis. Cōtra hͦ obijcit aug. ibidē. nōīe ē ſanctiꝰ flagitiū ꝯmitte̓ qd̓ penitēdo ſanet̉ ꝙͣ tale facinus vbi locus pnīe nō relinꝗt̉. gͦ time̓ debebat expnere ſe ꝑiculo mortis ꝓ ꝯẜuāda caſtitate mētis. ¶ Adqd̓ dd̓m eſt. ꝙ caſtitas mētis nō ꝯſeruat̉ vbi aliꝗs ſe exponit ꝑiculo mortis ſine p̄ſumptōne euadēdi. ⁊ iō in hͦcaſu dꝫ time̓ ꝑiculū mortis a ſe inferende. alit̓ aūt eētſi ab alio inferret̉ ⁊ de caſtitate mētis timeret̉. De illisaūt ſanctis mulieribꝰ dic̄ aug. ꝙ nihil audet temē iudicare. vtꝝ enī eccīe aliꝗbꝰ dignis teſtificatōibꝰ hͦ habuerūt vt eaꝝ memoriā ſic honorent: ⁊ diuina hec ꝑſuaſiaucͣtas neſcio. potuit .n. fieri vt nō hūanitꝰ decepte ſeddiuinitus iuſſe hͦ fecerint: nō errātes ſꝫ obediētes.¶ Membrum ſextumExto querit̉. vtꝝ timor excuſat a pct̄o. ⁊videt̉ ꝙ ſic. dicit .n. lex hūana: qd̓ vi metuſue cā geſtū erit ratū n̄ habebo. ⁊ ī iurecanoīco dr̄: ꝙ mētus ꝗ pōt cade̓ in ꝯſtātēvirū excuſat. vn̄ ſi mulier mētu hꝰ mortis iurauerit ſeintraturā religiōꝫ: ab hmōi iuramēto excuſat̉. Reſtatꝙ mētus excuſat a culpa. ¶ Item diſ. l. preſb̓ros dr̄.os velut extͣ delictū ꝯſtitutos a coīonis gr̄a n̄ ꝓhiberidecreuimꝰ. ⁊ loquit̉ de illis ꝗ ꝑ metuꝫ violētie aliꝗd deydolatico ſume̓ coacti ſunt. Et ſil̓r habet̉. jͣ. q. j. cōſtat.vbi dr̄ ꝙ vim paſſus ē ⁊ inuitus attractꝰ ⁊ repugnansab hereticis ordinatꝰ: colorē hꝫ excuſatōis. ¶ Sꝫ videtur ꝯtrariū ꝑ hͦ qd̓ dic̄ ph̓s. q̄dā ſunt ita turpia vt nll̓ometu mortis fieri debeāt: īmo magis moriēdū ē. ſꝫ talieſt pct̄m ydolatrie vel infidelitatis. gͦ ꝗ adorat ydoluꝫvel negat xp̄m timore mortis n̄ excuſat̉. lꝫ ſit metꝰ ꝗ poteſt cadere in ꝯſtantē virū. ¶ Iteꝫ. jͣ. q. j. ꝯſtat. vbi dr̄. q̄poſt menſeꝫ aut ampliꝰ redierint cū ſeiderarēt ab hereticis ordinatos ꝗ nihil ab eis acceper̄t: rei ſunt vſupate dignitatis. metus gͦ n̄ excuſat a culpa. cū tn̄ loꝗt̉ibi de coactis. ¶ Ad qd̓ d̓iꝙ duplex ē metus. ꝓbabilis ⁊ improbabilis. Probabilis dr̄ qn̄ ex hmoī cauſa fit vt poſſit cade̓ in hoīeꝫ ꝯſtantē ⁊ diſcretū. ⁊ taſismetus mortis in ꝗbuſdā excuſat vel a toto vel a tanto.in actibo .n. exterioribꝰ in ꝗbꝰ pure cadit coactio ⁊ magis pn̄t dici paſſiōes metus excuſat a culpa: cū n̄ aſſitꝯſenſus aliqͦ mō. vt ſi aliꝗs ꝯpellat̉ manū eleuare ac ſiveneraret̉ ydolū ⁊ nullatenꝰ aſſit volūtas: excuſatur aculpa: cū culpa ſine volūtate n̄ ꝑpetret̉. eodē mō ſi cōgat̉ aliꝗs ad receptōꝫ impoſitōis manꝰ ad he̓ticos qͣſiordinaret̉ excuſaret̉ ſil̓r a culpa. Si v̓o interuenit ꝯſenſus: n̄ excuſat̉ oīno a culpa etſi aliqn̄ excuſet̉ a pēa. nec
etiā oīno a culpa. ⁊ hͦ apparet ꝑ hͦ quod dicit̉ in extͣ. qd̓vi metuſue cā. vbi dr̄ ꝙ diſtinguēdū eſt. vtꝝ is ꝗ cōicatcū excoīcatis inuitꝰ ſit ⁊ ꝑ coactōꝫ attractꝰ: an ꝑ mētuinductꝰ. ẜm primū modū n̄ credimꝰ talē excoīcatōꝫ teneri: cū magis pati ꝙͣ agere cōīcat̉. In ſecūdo v̓o lꝫ metus culpā attenuet. qꝛ tn̄ nō eā ꝓrſus excludit cuꝫ pronullo metu debeat aliꝗs mortale pct̄m incurre̓. talē excoīcatōis labe credimꝰ inꝗnari. ī quo pꝫ ꝙ aliud ē inductio ⁊ aliud coactio. vbi .n. eſt inductio notat̉ cōſenſus li. ar. Sic gͦ pꝫ ꝙ metus ꝗ pōt cade̓ in ꝯſtantē virūexcuſat ſimpl̓r vel ī ꝑte. ſi v̓o fuerit metꝰ n̄ ꝓbabil̓ ſiuevanꝰ nō excuſat. ¶ Ad obiectū aūt pͥmo dd̓m ē. ꝙ lꝫ q̄dam ſunt ita turpia ad q̄ nullꝰ ducēdus ē ꝑ timorē. ſic̄adorare ydola ⁊ hmōi. nihilomīꝰ timor etſi n̄ excuſeta culpa. excuſat tn̄ a pena in ꝑte ⁊ minuit culpā. maxīeſi ſit metꝰ ꝗ debeat cadere ī ꝯſtantē virū. ſi v̓o fuerit metus vanus vel improbabilis n̄ ſic dd̓m ē. ¶ Ad ſecūdūv̓o dd̓m eſt. ꝙ lꝫ prius interuenit metꝰ: ſi poſtea fueritꝯſenſus verus vel interp̄tatiuꝰ. nō ſic dicit̉ hr̄e coloreꝫexcuſatōis ſꝫ ꝓ ꝯſentiēte hn̄dus ē. ⁊ in illo caſu loquit̉canon.Poteſt etiaꝫ queriᵐ §. j.Utꝝ ſcriptura q̄ extorta ē a p̄latis eccīe ꝑ metu roburhēat. Et videt̉ ꝙ ſic ꝑ hͦ qd̓ dr̄ exͣ. qd̓ vi metuſue cā. adaures. vbi dicit̉. ꝙ renūciatio facta ad terrorē laicoruꝫſi fuerit iuramēto vel fide interpoſita tene̓ videt̉. ⁊ itavidet̉ ꝑ ſil̓e ꝙ ſcriptura hmōi ꝑ mētū extortā robur habeat. ¶ Sꝫ ꝯtra hͦ habet̉. xv. q. vj. Si ſacerdotibꝰ. vbidr̄. ꝙ ad nullū p̄iudiciū vel nocumentū valere cēſet̉: nōvllā calumniā vel infamiā ſuſtinē ꝑmittimꝰ. ꝯfeſſio enīin talibꝰ n̄ ꝯpulſa ſꝫ ſpontanea fieri dꝫ. ¶ Sil̓r querit̉vtꝝ metus impediat matrimoniū. Et videt̉ ꝙ nō per hͦqd̓ dr̄. xxxj. q. ij. lotharius. vbi dr̄ ꝙ metu vniꝰ homīstantꝰ rex nō debuit ꝯͣ diuinū p̄ceptū in immane p̄cipiciū immergi. ¶ Sꝫ eꝯͣ eſt illud qd̓ dicit̉ ī eadē decl̓atōevbi dicit̉. Nequaꝙͣ inuitā ⁊ renitentē eiuſdeꝫ viri cōiugio cogas ſociari. Ex quo hr̄ ꝙ metꝰ ſimpl̓r ē cui n̄ cōſeꝗt̉ ꝯſenſus verꝰ vel interp̄tatinꝰ impedit matrīoniū.¶ Ad qd̓ dd̓m ē. ꝙ hͦ veꝝ ē vbi ē metꝰ ꝓbabil̓: cōfeſſioextorta a p̄latis eccīaꝝ nē faciēda nec robur hꝫ ſcript̉aq̄ ſic extorta ē. ¶ Ad obiectū ī ꝯtrariū dd̓m ē. ꝙ lꝫ nonfuit rōne mētꝰ ſꝫ hͦ videōne iuramēti: tn̄ ſi extortuꝫfuerit iuram̄tū videetē repetitio. ſi v̓o ſpōte p̄ſtitiiuram̄tū vel alicui ratūhabuit n̄ videId ſete.cūdū dd̓m. ꝙ metꝰ ꝓbabil̓ impedit mr̄ioniū ꝯͣhēdū niſi poſt interueīat ꝯſenſus de nouo ꝑ queꝫ efficiat̉ mrīoniū. ¶ Ad obiectu ī ꝯͣriū dd̓m ē. ꝙ loꝗt̉ ibi de metu nōꝓbabili. nec loꝗt̉ ibi de metu impediēte mrīoniū qd̓ factū iam fuit. ſꝫ de metu ꝗ n̄ excuſat a maleficō ꝯͣ matri¶ Nlēbrum ſeptimūEptimo q̄rit̉ de oppoſito timoris illiciti.Et videt̉ ꝙ timor opponat̉ ei. amor .n. incēdit: timor aūt infrigidat. iſta aūt ſunt¶¶ Ar aūt timor bonꝰ opponat̉ ꝯͣrie: accipit̉ ex hͦ ꝙ ſb̓ eooppoſita. gͦ timor ⁊ amor ſunt oppoſita.dē gene̓ ꝯtīet̉ vtr.ſ. ſub tīore ⁊ maxīe diſtāt. gͦ int̓ ſeſunt ꝯͣria.s opponat̉: videt̉ ꝑ hͦ ꝙ ſub eodēgene̓ opponūt̉ .ſ. ſub expectatōe. ⁊ timor ē expectatō mali imminētis. ſpes v̓o boni imminētis. Iteꝫ timor corinferiꝰ poīt. ſpes erigit. Itē ſpes ē mediū int̓ p̄ſumptōꝫ⁊ timorē illicitū. qͣre timor illicitꝰ oppoīt̉ ſpei. ¶ Ꝙ aūtopponat̉ prudētie videt̉ ꝑ hͦ qd̓ dr̄ ſuꝑ illd̓: trepidauer̄tſimore ⁊cͣ. Glo. ſic̄ cautela ē oportūe time̓: ita ignauiainepte trepidare. ſꝫ ignauia opponit̉ prudētie. gͦ timoillicitꝰ oppoīt̉ prudētie. ¶ Ad qd̓ dd̓m. ꝙ tīor illicitushꝫ pl̓a oppoſita rōne diuerſa. rōne .n. drntie ſuꝑadditeopponit̉ timori bono. rōne v̓o generis cū drn̄tia oppoīt̉