ꝙ inobedientia ſumit̉ large ẜm ꝙ diffinita eſt voluntasfugiens minoratōꝫ pt̄atis nolens ſubiace̓ pt̄atibꝰ ſuꝑioribꝰ indebitis. tria at debita ſunt ſuꝑioribꝰ. honor. ſubiectio. impletio mandati. debitum honorem ſuꝑioribꝰ aufert irreuerentia. debitum ſubiectōnis ꝯtumatia q̄ obuiat ſuꝑioꝝ aucͣti. debitum impletōis mandati aufert inobedientia ſtricte ſumpta: q̄ non vult exeꝗ ſuꝑioꝝ p̄ceptaput oportꝫ. irreuerētia gͦ ⁊ inobediētia ⁊ ꝯtumatia ꝓutſic ſunt. ꝯp̄hendunt̉ ſub inobedientia ẜm ꝙ eſt ſuꝑiꝰ aſſignata. ¶ Ad ſcd̓m dd̓m ſil̓r ꝙ iactantia ſumit̉ large ꝓ qͦlibet mō oſtenſionis ꝓprie pt̄atis. ⁊ ita ſumpta eſt in nūero filiaꝝ. vel ſtricte ẜm ꝙ iſta tria diſtinguunt̉. oſtentatio. arrogantia. iactantia. vt oſtentatō in facto. iactantiain v̓bo. arrogātia in falſo. cum .ſ. aliꝗs indicat ſe hr̄e qd̓non hꝫ. ⁊ hec tria ſub p̄poſita iactātia ꝯp̄hendunt̉. ¶ Adtercium dd̓m. ꝙ ſingularitas ⁊ inſolentia non ſunt ſpūalia pct̄a: ſꝫ ſtatus pcti maxime ypocriſis. Ypocrita em̄ ēin pͥncipio ſingularis imꝑſectōe ypocriſis inſolens appetit eſſe. Eſt at ſingularitas ſimulatio qͣ ꝯmuni vita relicta: pͥuata affectant̉ vel q̄runt̉. inſolentia v̓boꝝ. factoꝝgeſtuum. habituum p̄ter oēm vſum ſpecificatio. In pͥncipio gͦ ypocrita ſingularis eſt. vt ꝑ hoc ſua apparens bonitas diſcernat̉. in fine inſolens: vt ex ſpecificatione ſingulari ſingularit̓ ꝯplet̉. ¶ Ad qͣrtum dd̓m. ꝙ rebellio ad ꝑtinatiam reducit̉. eſt em̄ rebellio repugnans ꝑtinatia correctioni ⁊ diſcipline. ¶ Ad ꝗntum dd̓m. ꝙ ꝯtētio ad diſcordiam reducit̉ ſic̄ ptꝫ ex diffinitione ſupͣdicta. tn̄ ſi reſtrīgamꝰ nomen diſtinguemꝰ vt dicamꝰ ꝯtentōꝫ eſſe ꝯͣdictionem cum apparenti rōne. diſcordia ꝯͣdictio ſine rōe.¶ Ad ſextum dd̓m. ꝙ p̄ſumptio illa q̄ in oꝑibꝰ v̓tutis accidit ꝯp̄hendit̉ ſub ypocriſi. ꝗſꝗs em̄ ꝑ ſpēm v̓tutis laudare deſiderat: non eſt dubium ꝗn ſit ypocrita iudicandus.recte gͦ aſſignauimꝰ nouitatum p̄ſumptionem eſſe circaſcientiam¶ Nembrum ſecundumOnſeq̄nter dd̓m eſt de filiabꝰ inuidie. Etpͥmo de rōne numeri ipſaꝝ. Scd̓o de quibuſdam dubitatōnibꝰ circa eandem rōem.¶ Numerꝰ at̄ ſic pt̄ ſummi. qꝛ omnis inuidia aūt eſt in affectu. aut in ẜmone. aut in oꝑe. Si in affectu ſic eſt odium. ſi in ẜmone: aut gͦ manifeſto ⁊ ſic detractio. aut occulto ⁊ ſic ſuſurratio. Si ī oꝑe aut gͦ reſpectu ꝓſꝑitatum ꝓximi. ⁊ ſic afflictio in ꝓſperis. aut reſpectu aduerſitatis ꝓximi. ⁊ ſic exultato in aduerſis.Secundo queriturᵐ. §. j.de his q̄ incidunt dubitatōibꝰ circa rōem numeri haꝝ filiaꝝ. Et pͥmo dubitat̉ de odio. Nam videt̉ naſci ex iraIra em̄ inueterata odium dr̄. ¶ Itm̄ nonne idem eſt odium ꝓximi ⁊ exultatio in aduerſis. exultatio em̄ talis exodio ē vel ip̄m odium. ¶ Item nōne homicidiū frīs natūeſt ex odio ſeu inuidia caym. qͣre gͦ non ponit̉ int̓ filias īuidie. ¶ Itm̄ triſticia de alieno bono ē afflictō ī ꝓſꝑis alteriꝰ. gͦ idem ē filia qd̓ mr̄. ¶ Ad pͥmum dd̓m ꝙ odiū ſitvolūtas affectans malū ꝓximi hͦ ꝯtingit duplicit̓. nam ēmalū pene ſiue zelus: ⁊ eſt malū damni. malū pene optamꝰ alijs vt vindicemur. malū damni vt nō triſtemꝰ de bonis eoꝝ. odiū gͦ affectans malū pene ad iram ꝑtinet. odium affectans malū damni ad inuidiaꝫ. ¶ Ad ſcd̓m dd̓mꝙ odium ⁊ exultatio in aduerſis dr̄nt. nam odiū eſt ī corde. exultatio in oꝑe. addit em̄ ꝓcuratōꝫ mali ſuꝑ odium.¶ Dubitabit et̄ aliꝗs iuxͣ hͦ cum inuidia ſit triſticia qͣl̓rde ea poſſit naſci exultatio. Et dd̓m ꝙ ex triſticia de vnoꝯͣrio naſcit̉. leticia de alio: idcirco ex inuidia q̄ ē triſticiade alieno bono naſcit̉ leticia de alieno malo. qd̓ pct̄m ēin multis locis ꝓhibitum. vt. xxiij. ꝓuerb̓. cum cecideritinimicꝰ tuꝰ ne gaudeas. Et. xxv. Ezech̓. ꝓ eo ꝙ plauſiſtimanu ⁊ gauiſus es ex toto affectu ſuꝑ terrā iſrl̓: iō extendam ego manū meam ſuꝑ te. ¶ Ad tercium dd̓m. qm̄ etſi
homicidium ſecutum ē ex inuidia caym: iſtud fuit mediante odio ⁊ afflictione in ꝓſperis. idcirco non immediate ex inuidia. ¶Dubitabit et̄ iuxͣ hoc aliꝗs. qͣre detractōẜm Yſid̓. poſita eſt filia ſuꝑbie. Et dd̓m. ꝙ Yſid̓. non ponit inuidiam capitale: īmo ſuꝑbie filiam. iō detractōꝫ ordinat in eandem ſpēm cum mr̄e. ⁊ pt̄ eſſe qm̄ yſid̓. ſumitinuidiam ſpāliter ꝓut eſt diſſenſio a bono alteriꝰ aduerſante ꝓprie excellentie non generaliter inuidiam que eſtdiſſenſio a bono alterius aduerſante rei amate ẜm eſtimationem videntis. ¶ Ad quartum dicendum ꝙ ſicupatet ex dictis afflictio in proſperis ponit ꝓcuratōnemoꝑis ẜm ꝙ ſupͣ accipit̉.¶ Nlembrum terciumOnſeq̄nter dd̓m eſt de rōne numeri filiaꝫire. ⁊ dubitabilium q̄ accidūt circa numerum. Ponunt̉ at̄ ẜm Greg. ſex filie ire. Rixa. tumor mētis. ꝯtumelia. clamor. īdignatō. blaſphemia. Rō at̄ iſtius numeri pt̄ ſic accipi. Illudem̄ qd̓ gignit̉ ex ira eſt illatio vindicte aut diſpoſitio adillatōꝫ. diſpoſitio at̄ ad illationem tumor mētis. eſt at̄ tumor mentis volūtas vindicandi diſponēs ſe ad vindicādum ꝓpter impetum iraſcibilis. ipſa v̓o illatio vindicteaut eſt in facto ⁊ dr̄ rixa. Rixa em̄ eſt libido vindicandi īiniuriam facti ꝓcedens. ⁊ hͨ ptꝫ ꝑ hoc qd̓ dr̄. v. ad gal̓. ꝙrixe ſunt qn̄ ex ira inuiceꝫ ſe ꝑcutiunt. In animo gͦ dr̄ tumor mentis. In facto v̓o dr̄ rixa. Si v̓o eſt in v̓bo. aut eſtiniuria in deum. vel in ſanctos eo ꝙ non vindicant ip̄mvel qꝛ eſtimat ꝑ ipſos impediri vindictam ⁊ dr̄ blaſphemia. aut eſt reſpectu iniuriantis. ⁊ hͦ eſt ꝑ exaltatōeꝫ vocis vt ab alijs cognoſcat̉ ⁊ dr̄ clamor. aut ꝑ ꝓlationē turpium ꝯͣ iniuriantem ⁊ dr̄ ꝯtumelia. Si v̓o eſt in ſignotdr̄ indignatō. de iſtis at̄ genitis ex ira dr̄. iiij. ad eph̓. Ira⁊ indignatio clamor ⁊ blaſphemia tollant̉ a vobis.Secundo dubita.§. j.tur de rōne numeri haꝝ filiaꝝ. Et pͥmo cum ꝯtingat iraſci ⁊ illa ira ſiſtat in corde tm̄. ⁊ ex illa naſcit̉ odium. qͣreodium nō ponit̉ filia ire. ¶ Secūdo de indignatōe q̄ vid̓rnaſci ex vana gloria vel ſuꝑbia. ſuꝑboꝝ em̄ eſt indignariꝓprium ⁊ reputare alios viles. ¶ Tercio cū ꝯtingat adjerſarium iuuari ꝑ hoīeꝫ ⁊ iſtud eſtimat iracundꝰ. ſic̄ ꝑdeum ⁊ ꝑ ſanctos. qͣre nō generat̉ aliqd̓ vicium reſpectuhoīm ſic̄ reſpectu dei qd̓ dr̄ blaſphemia. ¶ Itm̄ blaſphemiam ponit Yſido. filiam ſuꝑbie vn̄ hoc. ¶ Ad pͥmundd̓m. ꝙ odium non numerat̉ filia. qꝛ odium vt ad iramꝑtinet. idem eſt qd̓ ira. ira em̄ inueterata odium dr̄. odiūgͦ mr̄ eſt p̄dictoꝝ vicioꝝ. eſt em̄ idem qd̓ inania q̄ eſt ſecūda ſpēs ire ẜm dam̄. ¶ Ad ſcd̓m dd̓m. qm̄ indignatio ſolet accipi dupliciter. vno mō ꝓ ſuꝑbia q̄ non reputat alios dignos ſua ſocietate vel locutione ⁊ aſpectu. ⁊ eſt ideꝫqd̓ qͣrta ſpēs ſuꝑbie q̄ appellat̉ plus oībꝰ ſiue ꝯtemptꝰ:reputant̉ ꝓximi viles. Alio mō alit̓ ſumit̉ indignatiovoluntate. qͣ alios ꝑ ſigna moleſtie ꝯtriſtari deſideramꝰ.idcirco eis ſubtrahimꝰ locutōꝫ ⁊ ſocietatem. iſto ſecūdomodo ad iram. pͥmo modo ad ſuꝑhiam ꝑtinet. ¶ Ad tercium dd̓m. qm̄ etſī ꝯtingat iraſci ꝯͣ adiutoreꝫ hoīem aduerſarij: non tn̄ per aliam viam vindicta ei infert̉ ꝙͣ aduerſario. ⁊ iō non eſt aliud ab alijs. ꝯͣ adiutorem deum velſanctos eſt nouus modus peccandi. ⁊ qꝛ non pt̄ deo iracūdus noce̓ oꝑe: maledicit ore: vel res ei ꝯſecratas vel apparatas deturpat vel diſſipat. ⁊ iſtud eſt pct̄m blaſphemieẜm ꝙ hic accipit̉. ¶ Ad illud v̓o qd̓ querit̉. qͣre Yſido. ponit blaſphemiam filiam ſuꝑbie. puto ꝙ ꝓpter annexammaximam ſuꝑbiam ſine qͣ nunꝙͣ eēt blaſphemia. qͣ. ſ. ſuꝑbia erigit̉ ꝯͣ creatorem ad pugnandum ꝓut p̄t̄. immediatus tn̄ exitꝰ eiꝰ eſt ex ira ſic̄ on̄ſum eſt.¶ Membrum. iiij.